Ερώτηση Catch & Release

Ενα παραμυθι για τα παιδια και οχι μονο.....

Οι ανθρωποι νομιζουν οτι τα ξερουν ολα. Ετσι κανενας
δεν θα ‘θελε να υποθεσει οτι ενα ψαρι πιασμενο και
κλεισμενο σε μια συρματινη φυλακη ειναι κατι παραπανω
απο οτι πιστευεται κοινα. Γι’ αυτο δεν ετρεμε καθολου το
χερι του παραξενου ψαρα οταν ηλθε μια μερα να ταραξει
την ζωη μου που ζουσα σε ενα υποβρυχειο λιβαδι σε ενα
πανεμορφο κολπο.Τις δυο βραγχιακες μου κοιλοτητες
στα πλευρα του κεφαλιου μου
(αυτα που οταν ημουν στο νερο μου χαριζαν την ιδια τη
ζωη) ειχαν εντονα πιεστει για να μου βγαλει το αγκιστρι.
Οταν πρωτοειδα το μυδι εκεινο διολου δεν φανταστηκα
οτι ηταν παγιδευμενο. Αμεσως μετα καταλαβα το μοιραιο
μου λαθος. Σιγουρα θα ηλθε η ωρα του θανατου μου
σκεφτηκα. Αλλωστε ειχα γλυτωσει απειρες φορες απο
ενα σωρο παγιδες μεγαλυτερων ψαριων αλλα και ψαραδων.
Τωρα ειχα πιαστει. Ο ψαρας ολο χαρα με τοποθετησε στο
μεγαλο συρματινο καλαθι και με περισεια προσοχη μην και
κατι παει στραβα και ξεφυγω εριξε παλι το καλαθι στο νερο.
Εβλεπα πια τα μερη μου πισω απο τα συρματα. Εβλεπα
ολα τα ψαρια και ψαρακια που τοσο καιρο ειμασταν
μαζι να βοσκουν ανεμελα και αλλα να κινουνται γυρω
απο το δολωμα του ψαρα. Ετσι στην αρχη με αφησε
ησυχο να κοιταζω οτι μπορουσε να χωρεσει στο στενο
του κυκλο το βλεμμα μου που δεν ηταν αρκετα βολικο
να το διευθυνω οπου ηθελα. Αντικρυ μου γιαλοκοπουσαν
ολα τα αλλα ψαρακια. Οι θυμησες μου ολοενα ζωηρευαν
με το να τα βλεπω.Τωρα θυμομουν καθαρα πολλα πραγματα ....
Ο ψαρας προσπαθουσε με ολες του τις δυναμεις να πιασει
κι αλλα ψαρια αλλα αυτο δεν σταθηκε δυνατο και ενιωσα
οτι στεναχωριοταν πολυ. Ξαφνικα ενιωσα ενα θορυβο
πως καποιος ηλθε κοντα. Ηταν ενας φιλος του ψαρα
που ηλθε και σηκωσε το καλαθι για να δει τι ειχε μεσα.
«Να σου συστησω τον κυριο.....»,κι ειπε το ονομα μου,
που το γνωριζε και το ξεχωριζε απο ολα τα αλλα ψαρια.
Ο αλλος υποκλιθηκε χωρικα, εβγαλε και αναψε ενα
τσιγαρο και το σφηνωσε στα δοντια μου. Υστερα
αρχισανε να γελανε. Εγω τους εκοιταζα σοβαρα,οπως
ταιριαζει, σε οσους εζησαν την ζωη, να κοιτουνε αυτους
που θα την ζησουν. Δεν με πειραζε καθολου ενα τετοιο
φερσιμο,μονο να συλλογιζομουνα τι απλοικοι που ‘ναι
οι ανθρωποι να νομιζουνε πως τα ξερουν ολα και να μην
θελουνε να παραδεχτουνε πως ενα ψαρι μπορει να ειναι
κατι παραπανω απο οτι πιστευεται κοινα. Για ελαχιστα
λεπτα κρατησε αυτο το μαρτυριο και αναγκαστηκα να
τους ακουω.Τα λογια τους θα μου φερναν πικρο το
χαμογελο στα τρεμαμενα πληγωμενα σαγονια μου.
Μιλουσανε για τις γυναικες τους,για τα καλαμια τους,
για τις αρματωσιες τους,για καθε τι σαν να μην ητανε
ενα ατοφιο κομματι ζωης αυτο που τωρα δεν μπορουσε
να αναπνευσει....
Ξαναβυθισαν το καλαθι στο νερο και πηρα ανασα....
Εφυγε ο φιλος του ψαρα.
Μετα απο αρκετη ωρα ο ψαρας αποφασισε να τα μαζεψει
και να φυγει, αλλωστε ημουν και το μοναδικο του ψαρι,
ευτυχως κανενα αλλο δεν ειχε την φρικτη μου τυχη....
Με εβγαλε απο το καλαθι και με κοιταξε.Δεν ξερω γιατι
αλλα ενιωσα ενα αισθημα υπεροχης να με κυριευει.
Το χερι του δεν ηταν ομοια σταθερο οπως οταν ανοιγε
την πορτα του καλαθιου για να με ριξει μεσα.
Το φως πεφτοντας λοξα πανω μου, μου εδωσε μια οψη
παραξενα ζωντανη. Το καταλαβα απο την εκφραση του
φιλου μου αυτο.Με πηρε στο ενα χερι και με το αλλο
εβγαλε μια φωτογραφια. .Απλωσε το χερι του. Θα με
πετουσε στα νερα με βια αν δεν εκαρφωνα πιο μαυρο
και πιο βαθυ το βλεμμα μου στο μεταξυ των ματιων του.
Προχωρησε λιγο πιο περα και με εβαλε ησυχα στο νερο.
Τι παραξενος τυπος αληθεια...
Εφυγα σαν αστραπη αλλα προλαβα να δω στο βλεμα
του οτι ηταν πολυ χαρουμενος για την απελευθερωση μου.
Δεν ξερω γιατι το εκανε αλλα εκανε κατι που εμενα μου
ξαναεδωσε πισω την ζωη. Αψαρος τωρα θα επεστρεφε
στο σπιτι του,στην γυναικα του, στα παιδια του.....Αυτο
ομως το βλεμα του την στιγμη της απελευθερωσης μου
δεν θα το ξεχασω ποτε. Hταν ασυγκριτα πιο ζωηρο και
σπινθιροβολο απ’οτι εκεινο που ειχε οταν με πρωτο επιασε.
Ηταν βλεμα μεγαλης ικανοποιησης......
Τωρα ταξιδευω ελευθερα και σκεπτομαι την περιπετεια μου.....

Το φθινοπωρο πρεπει να σκεπαζομαστε το βραδυ γιατι κανει ψυχρα. :lol:

Και ολο το χρονο, να εχουμε μακρυα το κομοδινο, απο το προσκεφαλο. :lol:

Φιλικα
Νικος

ant έγραψε: Nucdoc έγραψε :

Μόλις επικοινώνησα με τον Βαγγέλη στη Θεοχάρη. Έχουν κάνει 3-4 εισαγωγές φέτος και έχει ακόμα απόθεμα από νούμερα 2/0, 1/0, 1, 2, 4 & 6. Περιμένει σε 1,5 μήνα την νεα παραλαβή.

Κώστα είναι εύκολο να μας δώσεις κάποια τηλέφωνα ή e_mails ώστε να επικοινωνήσουμε και να παραγγείλουμε;

ΤΗΛ: 210-4958810 / 210 - 4971865

nzon έγραψε: Το φθινοπωρο πρεπει να σκεπαζομαστε το βραδυ γιατι κανει ψυχρα. :lol:

Και ολο το χρονο, να εχουμε μακρυα το κομοδινο, απο το προσκεφαλο. :lol:

Φιλικα
Νικος

COSTASANDROS έγραψε: Οι ανθρωποι νομιζουν οτι τα ξερουν ολα.... :lol: :lol: :lol:

Ενα παραμυθι για τα παιδια και οχι μονο.....

Οι ανθρωποι νομιζουν οτι τα ξερουν ολα. Ετσι κανενας
δεν θα ‘θελε να υποθεσει οτι ενα ψαρι πιασμενο και
κλεισμενο σε μια συρματινη φυλακη ειναι κατι παραπανω
απο οτι πιστευεται κοινα. Γι’ αυτο δεν ετρεμε καθολου το
χερι του παραξενου ψαρα οταν ηλθε μια μερα να ταραξει
την ζωη μου που ζουσα σε ενα υποβρυχειο λιβαδι σε ενα
πανεμορφο κολπο.Τις δυο βραγχιακες μου κοιλοτητες
στα πλευρα του κεφαλιου μου
(αυτα που οταν ημουν στο νερο μου χαριζαν την ιδια τη
ζωη) ειχαν εντονα πιεστει για να μου βγαλει το αγκιστρι.
Οταν πρωτοειδα το μυδι εκεινο διολου δεν φανταστηκα
οτι ηταν παγιδευμενο. Αμεσως μετα καταλαβα το μοιραιο
μου λαθος. Σιγουρα θα ηλθε η ωρα του θανατου μου
σκεφτηκα. Αλλωστε ειχα γλυτωσει απειρες φορες απο
ενα σωρο παγιδες μεγαλυτερων ψαριων αλλα και ψαραδων.
Τωρα ειχα πιαστει. Ο ψαρας ολο χαρα με τοποθετησε στο
μεγαλο συρματινο καλαθι και με περισεια προσοχη μην και
κατι παει στραβα και ξεφυγω εριξε παλι το καλαθι στο νερο.
Εβλεπα πια τα μερη μου πισω απο τα συρματα. Εβλεπα
ολα τα ψαρια και ψαρακια που τοσο καιρο ειμασταν
μαζι να βοσκουν ανεμελα και αλλα να κινουνται γυρω
απο το δολωμα του ψαρα. Ετσι στην αρχη με αφησε
ησυχο να κοιταζω οτι μπορουσε να χωρεσει στο στενο
του κυκλο το βλεμμα μου που δεν ηταν αρκετα βολικο
να το διευθυνω οπου ηθελα. Αντικρυ μου γιαλοκοπουσαν
ολα τα αλλα ψαρακια. Οι θυμησες μου ολοενα ζωηρευαν
με το να τα βλεπω.Τωρα θυμομουν καθαρα πολλα πραγματα ....
Ο ψαρας προσπαθουσε με ολες του τις δυναμεις να πιασει
κι αλλα ψαρια αλλα αυτο δεν σταθηκε δυνατο και ενιωσα
οτι στεναχωριοταν πολυ. Ξαφνικα ενιωσα ενα θορυβο
πως καποιος ηλθε κοντα. Ηταν ενας φιλος του ψαρα
που ηλθε και σηκωσε το καλαθι για να δει τι ειχε μεσα.
«Να σου συστησω τον κυριο.....»,κι ειπε το ονομα μου,
που το γνωριζε και το ξεχωριζε απο ολα τα αλλα ψαρια.
Ο αλλος υποκλιθηκε χωρικα, εβγαλε και αναψε ενα
τσιγαρο και το σφηνωσε στα δοντια μου. Υστερα
αρχισανε να γελανε. Εγω τους εκοιταζα σοβαρα,οπως
ταιριαζει, σε οσους εζησαν την ζωη, να κοιτουνε αυτους
που θα την ζησουν. Δεν με πειραζε καθολου ενα τετοιο
φερσιμο,μονο να συλλογιζομουνα τι απλοικοι που ‘ναι
οι ανθρωποι να νομιζουνε πως τα ξερουν ολα και να μην
θελουνε να παραδεχτουνε πως ενα ψαρι μπορει να ειναι
κατι παραπανω απο οτι πιστευεται κοινα. Για ελαχιστα
λεπτα κρατησε αυτο το μαρτυριο και αναγκαστηκα να
τους ακουω.Τα λογια τους θα μου φερναν πικρο το
χαμογελο στα τρεμαμενα πληγωμενα σαγονια μου.
Μιλουσανε για τις γυναικες τους,για τα καλαμια τους,
για τις αρματωσιες τους,για καθε τι σαν να μην ητανε
ενα ατοφιο κομματι ζωης αυτο που τωρα δεν μπορουσε
να αναπνευσει....
Ξαναβυθισαν το καλαθι στο νερο και πηρα ανασα....
Εφυγε ο φιλος του ψαρα.
Μετα απο αρκετη ωρα ο ψαρας αποφασισε να τα μαζεψει
και να φυγει, αλλωστε ημουν και το μοναδικο του ψαρι,
ευτυχως κανενα αλλο δεν ειχε την φρικτη μου τυχη....
Με εβγαλε απο το καλαθι και με κοιταξε.Δεν ξερω γιατι
αλλα ενιωσα ενα αισθημα υπεροχης να με κυριευει.
Το χερι του δεν ηταν ομοια σταθερο οπως οταν ανοιγε
την πορτα του καλαθιου για να με ριξει μεσα.
Το φως πεφτοντας λοξα πανω μου, μου εδωσε μια οψη
παραξενα ζωντανη. Το καταλαβα απο την εκφραση του
φιλου μου αυτο.Με πηρε στο ενα χερι και με το αλλο
εβγαλε μια φωτογραφια. .Απλωσε το χερι του. Θα με
πετουσε στα νερα με βια αν δεν εκαρφωνα πιο μαυρο
και πιο βαθυ το βλεμμα μου στο μεταξυ των ματιων του.
Προχωρησε λιγο πιο περα και με εβαλε ησυχα στο νερο.
Τι παραξενος τυπος αληθεια...
Εφυγα σαν αστραπη αλλα προλαβα να δω στο βλεμα
του οτι ηταν πολυ χαρουμενος για την απελευθερωση μου.
Δεν ξερω γιατι το εκανε αλλα εκανε κατι που εμενα μου
ξαναεδωσε πισω την ζωη. Αψαρος τωρα θα επεστρεφε
στο σπιτι του,στην γυναικα του, στα παιδια του.....Αυτο
ομως το βλεμα του την στιγμη της απελευθερωσης μου
δεν θα το ξεχασω ποτε. Hταν ασυγκριτα πιο ζωηρο και
σπινθιροβολο απ’οτι εκεινο που ειχε οταν με πρωτο επιασε.
Ηταν βλεμα μεγαλης ικανοποιησης......
Τωρα ταξιδευω ελευθερα και σκεπτομαι την περιπετεια μου.....

Πολύ ωραίο και συγκινητικό το κείμενο σου.
Πολύ ενδιαφέρουσες και οι απόψεις σου περί catch & release.

Μπορεί να φαίνεται ουτοπικό αλλά τέτοιες σκέψεις με έκαναν να σταματήσω το ψάρεμα για 15 χρόνια περίπου. Και δεν ήταν μόνο οι μαύρες σκέψεις για το σπαρτάρισμα του ψαριού που έβλεπε τη ζωή του να τελειώνει αλλά και η αγωνία του σκουληκιού που σώνει και καλά έπρεπε να σουβλιστεί ...

Εδώ και μερικούς μήνες προσπάθησα να δεχθώ το γεγονός πως και το ψάρι και το σκουλήκι εντάσσονται στη τροφική αλυσίδα και είναι φυσικό επακόλουθο η θανάτωση τους. Ας πούμε ότι τα κατάφερα...
Ας πούμε...

Τώρα μάλιστα με τα κυκλικά αγκίστρια που συστήνει ο NucDoc (ευχαριστώ γιατρέ) λύνεται και το πρόβλημα του μάταιου θανάτου ενός μικρόψαρου.( Αν και στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει πάντα το ερώτημα αν το πληγωμένο ψάρι θα τα καταφέρει να φάει με τραυματισμένο στόμα ώστε να συντηρηθεί μέχρι την επούλωση)

Χαίρομαι αφ' ενός που διαπιστώνω πως κι άλλοι άνθρωποι έχουν παρόμοιες ευαισθησίες και δη άνδρες αλλά συγχρόνως μου προκύπτουν κάποια ερωτήματα.

Με το "παραμύθι" σου αποδεικνύεις πως νιώθεις τη πλευρά του ψαριού και ζεις μερικώς την αγωνία του για ζωή. Πως λοιπόν μπορείς και συνεχίζεις να ψαρεύεις;

Σαδομαζοχισμός; (βασανίζομαι και βασανίζω; ή βασανίζομαι που βασανίζω; )

Λογική; (Ετσι είναι τα πράγματα κι εγώ είμαι στη κορυφή της τροφικής αλυσίδας; - αν και μια τίγρη π.χ. θα είχε άλλη γνώμη)

"πρέπει"; (αφού μ' αρέσει το ψάρεμα κι αυτή είναι η διαδικασία έτσι πρέπει να γίνει)

Επιθυμία μεγαλύτερη της ευαισθησίας; (Θέλω να ψαρέψω -λυπάμαι- αλλά θέλω)

Τι;

Φιλικά
Νίκη

ant έγραψε: Nucdoc έγραψε :

Μόλις επικοινώνησα με τον Βαγγέλη στη Θεοχάρη. Έχουν κάνει 3-4 εισαγωγές φέτος και έχει ακόμα απόθεμα από νούμερα 2/0, 1/0, 1, 2, 4 & 6. Περιμένει σε 1,5 μήνα την νεα παραλαβή.

Κώστα είναι εύκολο να μας δώσεις κάποια τηλέφωνα ή e_mails ώστε να επικοινωνήσουμε και να παραγγείλουμε;

Αντωνη
Περιοδικο Sea Angler Οκτωβριου σελ 20
Allan Yates says
Long-shark aberdeen patterns are easier to remove from fish which is why they are accepted as the best hook for catch and release and match fishing.
Stainless steel hooks do not corrode if left in a fish
Circle hooks are preferred for catch and release of shark and tope.

..................

flirim έγραψε:

Μπορεί να φαίνεται ουτοπικό αλλά τέτοιες σκέψεις με έκαναν να σταματήσω το ψάρεμα για 15 χρόνια περίπου. Και δεν ήταν μόνο οι μαύρες σκέψεις για το σπαρτάρισμα του ψαριού που έβλεπε τη ζωή του να τελειώνει αλλά και η αγωνία του σκουληκιού που σώνει και καλά έπρεπε να σουβλιστεί ...

Εδώ και μερικούς μήνες προσπάθησα να δεχθώ το γεγονός πως και το ψάρι και το σκουλήκι εντάσσονται στη τροφική αλυσίδα και είναι φυσικό επακόλουθο η θανάτωση τους. Ας πούμε ότι τα κατάφερα...
Ας πούμε...

Τώρα μάλιστα με τα κυκλικά αγκίστρια που συστήνει ο NucDoc (ευχαριστώ γιατρέ) λύνεται και το πρόβλημα του μάταιου θανάτου ενός μικρόψαρου.( Αν και στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει πάντα το ερώτημα αν το πληγωμένο ψάρι θα τα καταφέρει να φάει με τραυματισμένο στόμα ώστε να συντηρηθεί μέχρι την επούλωση)

Χαίρομαι αφ' ενός που διαπιστώνω πως κι άλλοι άνθρωποι έχουν παρόμοιες ευαισθησίες και δη άνδρες αλλά συγχρόνως μου προκύπτουν κάποια ερωτήματα.

Με το "παραμύθι" σου αποδεικνύεις πως νιώθεις τη πλευρά του ψαριού και ζεις μερικώς την αγωνία του για ζωή. Πως λοιπόν μπορείς και συνεχίζεις να ψαρεύεις;

Σαδομαζοχισμός; (βασανίζομαι και βασανίζω; ή βασανίζομαι που βασανίζω; )

Λογική; (Ετσι είναι τα πράγματα κι εγώ είμαι στη κορυφή της τροφικής αλυσίδας; - αν και μια τίγρη π.χ. θα είχε άλλη γνώμη)

"πρέπει"; (αφού μ' αρέσει το ψάρεμα κι αυτή είναι η διαδικασία έτσι πρέπει να γίνει)

Επιθυμία μεγαλύτερη της ευαισθησίας; (Θέλω να ψαρέψω -λυπάμαι- αλλά θέλω)

Τι;

Φιλικά
Νίκη

Ειναι διαστροφη Νικη, δηλαδη μπορει τα πολυ τελευταια
χρονια να εχω συνειδητοποιησει την αλλη οψη των πραγματων,
ομως η εξαιρετικα εντονη απασχοληση μου με το ψαρεμα επι
35 χρονια (σε βαθμο υστεριας καποιες φορες) με εχει διαποτισει
τοσο πολυ που δεν ειναι εφικτο για μενα να ακολουθησω 100%
την φωνη της συνειδησης που ουρλιαζει ........ελευθερωσε τα
ψαρια.

Ξερω οτι ειναι σωστο αλλα δεν ειμαι σε θεση να το πραξω 100%.
Ειναι εθισμος βαρειας μορφης.

Βεβαια η περιπτωση μου ειναι χρονια και ασφαλως οι νεοτεροι
δεν εχουν ποτιστει τοσο ωστε να μην αλλαξουν.Οσο δεν θα
κανουν ριλιζ τοσο θα εθιζονται στην απολαυση του φονου,
και μετα δεν θα μπορουν να αποδρασουν, αρα ναι στο ψαρεμα
αλλα με σεβασμο προσοχη και εντονη ταση για απελευθερωση
ψαριων.
Μην ξεχνας οτι το ψαρι που τωρα θα αφησεις θα το ξαναπιασεις
εσυ η αλλος πολλες ακομη φορες, αρα εχουμε συνεχομενη
απολαυση του ψαρεματος, το ψαρι προσφερει την συγκινηση,
ας του προσφερουμε και εμεις την ζωη.
Το οτι υπαρχουν και μεγαλυτερες αλιευτικες ηλικιες της δικης μου
που ακομη δεν εχουν χορτασει θανατο και ουτε καν συζητουν για
release.....ε ναι αυτο ειναι ενα προβλημα που θελει ψυχαναλυση.
Kαταλαβαινω καλα τι τους συμβαινει αλλα δεν το θεωρω φυσιολογικο._

flirim έγραψε:
Επιθυμία μεγαλύτερη της ευαισθησίας; (Θέλω να ψαρέψω -λυπάμαι- αλλά θέλω)

Τι;

Φιλικά
Νίκη

Ας μιλήσω για τον εαυτό μου διότι για του υπόλοιπους δεν μπορώ να ξέρω τι αισθάνονται .....

Τα είπες ΟΛΑ ......

Θέλω να ψαρέψω -λυπάμαι- αλλά θέλω ....

Πιο ειδικά:
Είναι καθαρά ανάγκη, κουλτούρα, τρόπος ζωής, μία μίξη συναισθημάτων και αναγκών ...
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Βιοποριστική ανάγκη, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μαγκιά η γενοκτονία ....
κάποιοι το έχουν κάνει ......................................................
ΟΧΙ στο ξεκίνημα (που δικαιολογήται ως ένα βαθμό ....ΑΛΛΑ όταν έχουν αποκτήσει την τεχνογνωσία ...αλλά όχι σοφία)

Και κάτι άσχετο,
που δεν έχει πέσει στην αντίληψη μου να έχει ειπωθεί, ΠΛΗΝ από ελάχιστους..
Κάθε φορά που χάνω την μάχη με ένα ψάρι το ΣΕΒΟΜΑΙ και το αποδέχομαι ....
Με απλά λόγια .... του βγάζω το καπέλο ..

Ούτε βρισιές, ούτε αγανάκτηση και τσατίλα κτλ....

flirim έγραψε: Τώρα μάλιστα με τα κυκλικά αγκίστρια που συστήνει ο NucDoc (ευχαριστώ γιατρέ) λύνεται και το πρόβλημα του μάταιου θανάτου ενός μικρόψαρου.( Αν και στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει πάντα το ερώτημα αν το πληγωμένο ψάρι θα τα καταφέρει να φάει με τραυματισμένο στόμα ώστε να συντηρηθεί μέχρι την επούλωση)

Φιλικά
Νίκη

Φίλτατη Νίκη,

(Πολύ απλοποιημένα), η στοματική κοιλότητα των περισσοτέρων ψαριών είναι μια οστέϊνη "κατασκευή" και οι μύες για την λειτουργία των σαγωνιών κτλ βρίσκονται στους μαλακούς ιστούς εξωτερικά αυτής. Έτσι και δεν αντιμετωπίζουν τα ψάρια τον κίνδυνο τραυματισμού με κάθε μύδι, κτλ που τρώνε.

Γιατί στα λέω όλα αυτά? Για να επισημάνω ότι οι τραυμαρισμοί γύρω από το στόμα (εκεί που καρφώνονται κατά 95% περίπου τα κυκλικά αγκίστρια) δεν είναι ιδιαίτερα σοβαροί και η επούλωση είναι ταχύτατη.

Να σου αναφέρω κάτι που, κατά σύμπτωση, μου συνέβει χθες το απόγευμα. Με 2 φίλους ψαρεύαμε ζαργάνες. Εγώ δοκίμαζα κάποια κυκλικά Νο 12 για να δώ αν είναι κατάλληλα για αυτό το ψάρεμα. Κάποια στιγμή και ενώ την έφερνα, μιά ζαργάνα μου έκοψε το 0,14mm παράμαλλο και χάθηκε. Ή μάλλον έτσι νόμιζα. Λιγότερο από 15 λεπτά αργότερα έβγαλε ο ένας φίλος μια ζαργάνα και στο ξαγκίστρωμα βρήκε κι άλλο αγκίστρι στο στόμα της. Το κομμένο κυκλικό μου!

Μιλάω για αγκίστρι Eagle Claw Lazer Sharp (E702) Circle Bait που έχω αγοράσει από το εξωτερικό και τα οποία δεν εισάγονται στην Ελλάδα. Δεν υπήρχει δηλαδή περίπτωση να είναι αγκίστρι από άλλο ψαρά της περιοχής.

Συμπεραίνω ότι (της ζαργάνας) δεν της είχε κόψει για πολύ την όρεξη το γεγονός ότι είχε τραυματιστεί λίγα λεπτά πριν

NucDoc έγραψε: Συμπεραίνω ότι (της ζαργάνας) δεν της είχε κόψει για πολύ την όρεξη το γεγονός ότι είχε τραυματιστεί λίγα λεπτά πριν

Φιλε Κωστα συμφωνω μαζι σου και μαλιστα μπορω
να πω οτι εχω και σε αλλα ψαρια παρομοια περιστατικα.
Η γνωμη μου ειναι οτι το ψαρι δεν αντιλαμβανεται 100%
την πολυπλοκοτητα της παγιδας ουτε αυτης που στηνουμε
και παει να τσιμπησει ουτε αυτης που τελικα καρφωνεται.
Οι λογοι για τους οποιους καποια ειδη ψαριων κοβουν
το τσιμπημα οταν δραπετευσουν τα ιδια η ομοια τους
δεν εχει καθολου να κανει με την υποψια μας οτι μας
πηρανε ειδηση αλλα με αλλους παραγοντες που δεν
εχουν σχεση με την τεχνικη μας και που δεν μπορουμε
να ελεγξουμε ικανοποιητικα.