Ερώτηση Catch & Release
21/09/2005 09:09 #51
από a Guest
Πως το καταφέρνεις πάντα έτσι κι όλο εγώ τη πληρώνω δεν το έχω καταλάβει
Αυτό όμως που μπορώ να πληροφορήσω το site είναι ότι τα κυκλικά έρχονται ολο και πιο τακτικά στην Ελλάδα. Χαίρομαι για αυτό γιατί το θεωρω και λίγο προσωπική μου επιτυχία αφού έχω τρελλάνει το Παναγιώτη Γεωργούντζο (αντιπρόσωπο της Mustad) με τακτικά τηλεφωνήματα, emails κτλ. Όχι ότι δεν το κυνηγάει και ο ίδιος το θέμα! Αντιθέτως κάνει μεγάλες προσπάθειες να εξασφαλίσει επαρκέις ποσότητες.
Περιμένω τηλεφώνημα να σιγουρευτώ ότι κάποια εταιρεία τα παρέλαβε για να ενημερώσω το που μπορείταε να τα βρείτε. Εγώ έχω ακόμα "εφόδια"... τον Ιούλιο παρέλαβα (κοινή παραγγελία με 2 φίλους) κάπου 2000 αγκίστρια από Αγγλία :lol:
Νεώτερα στις... οθόνες σας :lol:
Απαντήθηκε από a Guest στο θέμα Catch & Release
stamatis_t έγραψε:
NucDoc έγραψε:
stamatis_t έγραψε:
Μιλάμε για C&R... Ωραία....
Πόσοι χρησημοποιούν ΜΟΝΟ κυκλικά (αν θεωρήσουμε ότι βοηθάνε) ?
Εγώ
Εκτός αν δεν έχω στο κατάλληλο μέγεθος ή αν νομίζω ότι δεν προσφέρονται για κάποιο συγκεκριμένο είδος ψαρέματος. Στην δεύτερη περίπτωση όμως οι δοκιμές μου συνεχίζονται με κυκλικά για να διαπιστώσω αν όντως είναι ακατάλληλα. Αυτό που έχω διαπιστώσει όμως, μέχρι στιγμής, είναι ότι χρησιμοποιώ πλέον μόνο κυκλικά σε σχεδόν όλα τα είδη ψαρέματος.
ΥΓ: ΝΑΙ! Τα κυκλικά βοηθάνε και πολύ μάλιστα στο C&R!
Το ξέρω φίλε μου Κώστα :wink:
Το είχα αναφέρει και σε ένα πόστ που είχα κάνει για τα ψαρέματα στη Σύρο φέτος το καλοκαίρι.
"Τα δύο τελευταία πιάστηκαν σε κυκλικά αγκίστρια. Ο λόγος είναι ότι πριν από τους δύο τελευταίους σαργούς βγήκε ένα μουγκρί γύρω στους 60 πόντους και κόπηκε άλλο ένα την ώρα που το σήκωνα. Προκειμένου λοιπόν να αρχίσω τη συλλογή από «γραβάτες», σκέφτηκα τη λύση των κυκλικών (κάτι που εφάρμοσα πρώτη φορά σε ψάρεμα) ώστε να πιάνονται μουγκριά να μπορώ να τα πετάω πάλι πίσω όπως και έγινε με δύο μικρά που ακολούθησαν. Τα κυκλικά τα αγκίστρωσαν τέλεια από το κάτω χείλος και τα τέσσερα ψάρια (2 μουγκριά και 2 σαργούς.). Κώστα φίλε μου (NucDoc) σε ευχαριστώ για την όλη ιστορία με τα κυκλικά αγκίστρια και υπόσχομαι να τα δοκιμάσω πιο συστηματικά και να αναφέρω τις παρατηρήσεις μου."
Κι εκεί εσύ "την πλήρωσες" πάλι :lol: :lol: :lol:
Πως το καταφέρνεις πάντα έτσι κι όλο εγώ τη πληρώνω δεν το έχω καταλάβει
Αυτό όμως που μπορώ να πληροφορήσω το site είναι ότι τα κυκλικά έρχονται ολο και πιο τακτικά στην Ελλάδα. Χαίρομαι για αυτό γιατί το θεωρω και λίγο προσωπική μου επιτυχία αφού έχω τρελλάνει το Παναγιώτη Γεωργούντζο (αντιπρόσωπο της Mustad) με τακτικά τηλεφωνήματα, emails κτλ. Όχι ότι δεν το κυνηγάει και ο ίδιος το θέμα! Αντιθέτως κάνει μεγάλες προσπάθειες να εξασφαλίσει επαρκέις ποσότητες.
Περιμένω τηλεφώνημα να σιγουρευτώ ότι κάποια εταιρεία τα παρέλαβε για να ενημερώσω το που μπορείταε να τα βρείτε. Εγώ έχω ακόμα "εφόδια"... τον Ιούλιο παρέλαβα (κοινή παραγγελία με 2 φίλους) κάπου 2000 αγκίστρια από Αγγλία :lol:
Νεώτερα στις... οθόνες σας :lol:
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
21/09/2005 11:25 #53
από a Guest
Απαντήθηκε από a Guest στο θέμα Catch & Release
Το 1968, ο Cushing, διατύπωσε τον ορισμό του ιχθυοαποθέματος. Ο ορισμός αυτός διατυπώθηκε πολύ πριν την διερεύνιση της γενετικής των αποθεμάτων. Σύμφωνα με τον ορισμό «το απόθεμα έχει ένα μοναδικό πεδίο αναπαραγωγής, όπου τα ώριμα άτομα, επανέρχονται κάθε χρόνο προκειμένου να αναπαραχθούν. Μετακινούνται μέσα σε ένα σύστημα ρευμάτων, με σκοπό να μη απομακρυνθούν από μία υδάτινη έκταση».
Τα παρακάτω στοιχεία είναι από το ΙΝ.ΑΛ.Ε. (Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας)
Στις εύκρατες περιοχές, οι πληθυσμοί των ψαριών αναπαράγονται στις ίδιες περίπου περιοχές και στην ίδια περίπου εποχή κάθε έτος. Η περίοδος ωοτοκίας διαρκεί από 2-3 μήνες (γόπα, κουτσομούρα, σαυρίδι) έως και 7 μήνες (γαύρος) ή ολόκληρο το χρόνο (μπακαλιάρος), με ορισμένες περιόδους μαζικότερης ωρίμασης των γονάδων.
Συνήθως τα μεγαλύτερα ψάρια συγκεντρώνονται πρώτα στο πεδίο αναπαραγωγής και αναπαράγονται πριν από τα υπόλοιπα. Στην περίοδο αναπαραγωγής προηγείται η περίοδος ωρίμανσης των γονάδων, η οποία συνήθως διαρκεί από 2-3 μήνες. Έχει παρατηρηθεί ότι οι γονάδες αρχίζουν να ωριμάζουν με την άνοδο της θερμοκρασίας, για τα είδη που αναπαράγονται την άνοιξη και με την πτώση της θερμοκρασίας για τα είδη που αναπαράγονται το χειμώνα. Επομένως η ωρίμανση των γονάδων αρχίζει το Μάρτιο ή το Νοέμβριο, ανάλογα με την χειμερινή ή καλοκαιρινή περίοδο αναπαραγωγής.
Η βιομάζα των υπό εκμετάλλευση πληθυσμών εξαρτάται από την πρωτογενή παραγωγικότητα. Αυτή με τη σειρά της εξαρτάται εν πολλοίς από την αφθονία του φυτοπλαγκτού, το οποίο περιορίζεται στην επιφανειακή ζώνη της θάλασσας που επηρεάζεται από τις ακτίνες του ηλίου. Στη ζώνη αυτή τα θρεπτικά καταναλώνονται γρήγορα εκτός αν υπάρχει μία πηγή η οποία να μπορεί να τα αναπληρώσει. Στις παράκτιες περιοχές τα θρεπτικά προέρχονται από χερσαίες πηγές που μεταφέρονται στη θάλασσα μέσω των ποταμών. Στις βαθύτερες ζώνες προέρχονται και από μεταφορές ρευμάτων οριζόντιων ή κάθετων. Το φυτοπλαγκτό δεν καταναλώνεται άμεσα από τα ψάρια αλλά με τη σειρά του επιτρέπει να αναπτυχθούν οι ζωοπλαγκτονικές κοινωνίες, στις οποίες στηρίζεται μεγάλος αριθμός θαλάσσιων οργανισμών ειδικά στα πρώτα στάδια της ζωής τους.
Αν τα ψάρια αναπαράγονται την ίδια περίοδο κάθε έτους, το επίπεδο ανάπτυξης των λαρβών που γεννιούνται, εξαρτάται από την περίοδο άνθησης του φυτοπλαγκτού και την επακόλουθη ανάπτυξη του ζωοπλαγκτού. Η επικάλυψη της περιόδου εκκόλαψης των αυγών και της ανάπτυξης του ζωοπλαγκτού καθορίζει εν πολλοίς την επιτυχία κάθε νέας ετήσιας κλάσης και επομένως και την αλιεύσιμη ποσότητα κάθε πληθυσμού. Η επιτυχία όμως στην επιβίωση των λαρβών, εξαρτάται επίσης από τη σχέση του πεδίου ωοτοκίας και των ρευμάτων που συνδέουν αυτήν την περιοχή με τις περιοχές όπου επικρατούν άριστες συνθήκες ανάπτυξης του πλαγκτού. Οι λάρβες με την παθητική μετακίνηση τους στην αρχή και την ενεργό στη συνέχεια, θα βρεθούν σε περιοχές με αυξημένη πρωτογενή παραγωγικότητα, όπου θα μεγαλώσουν σε άριστες συνθήκες. Στη συνέχεια οι λάρβες, μετά την μεταμόρφωσή τους σε ψαράκια, θα εγκατασταθούν σε ειδικές περιοχές, τα νηπιοτροφεία, όπου επίσης πρέπει να υπάρχει επάρκεια τροφής. Στο πεδίο αυτό οι νεαροί οργανισμοί περνούν συνήθως την πρώτη περίοδο της ζωής τους (συνήθως 3-6 μήνες), για να ταξιδέψουν στη συνέχεια προς την ανοιχτή θάλασσα και να ενωθούν με τον ενήλικο πληθυσμό. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται νεοσυλλογή και γίνεται επίσης κάθε χρόνο με αυξομειούμενη ένταση, ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Έχει παρατηρηθεί ότι τα πρώτα ψαράκια που θα μετακινηθούν είναι αυτά που έχουν αναπτυχθεί αρκετά και διαθέτουν επαρκεί αποθέματα ενέργειας, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την μετακίνηση τους προς το χώρο παραμονής του ενήλικος πληθυσμού. Η μετακίνηση των νεαρών ατόμων προς την περιοχή ενδιαίτησης του ενήλικος αποθέματος, κλίνει τον κύκλο των μετακινήσεων των διαφορετικών τμημάτων ενός πληθυσμού.
Συνοπτικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι σε ένα τυπικό βιολογικό κύκλο ενός θαλάσσιου είδους, υπάρχουν διακριτές περιοχές όπου ζουν τα διάφορα μέρη ενός πληθυσμού. Το ενήλικο απόθεμα καταλαμβάνει την μεγαλύτερη περιοχή. Μία φορά συνήθως κάθε χρόνο μεταναστεύει προς το πεδίο ωοτοκίας όπου αποθέτει τα αυγά. Αυτά με τη βοήθεια των ρευμάτων μετακινούνται προς την ακτή όπου μετά την εκκόλαψη και την μεταμόρφωση των λαρβικών μορφών εγκαθίστανται τα νεαρά άτομα. Την περιοχή αυτή ονομάζουμε νηπιοτροφείο και είναι συνήθως πλούσια σε τροφή, αλλά συγχρόνως παρέχει και καταφύγιο ώστε να μειώνεται κατά το δυνατόν η νεανική θνησιμότητα. Τα νεαρά άτομα στη συνέχεια κατά την νεοσυλλογή, μεταναστεύουν μία φορά το χρόνο προς την περιοχή όπου ζει το ενήλικο απόθεμα .
Για να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο διαχείρισης σε ένα αλιευτικό απόθεμα, πρέπει να παρακολουθήσουμε τον πληθυσμό μας στις κυριότερες φάσεις του βιολογικού του κύκλου. Αυτές είναι:
1.Η περιοχή όπου ζει ο ενήλικος πληθυσμός που συνήθως καταλαμβάνει μεγάλη έκταση γιατί ο πληθυσμός είναι διάσπαρτος.
2.Το πεδίο ωοτοκίας που εντοπίζεται στην ανοιχτή θάλασσα ή κοντά στην ακτή και μπορεί να είναι πελαγικό ή βενθικό.
3.Το νηπιοτροφείο το οποίο εντοπίζεται σε κοντινή ή μακρινή απόσταση από το πεδίο ωοτοκίας
4.Μετακίνηση νεοσυλλογής η οποία γίνεται γενικά από ρηχότερα προς βαθύτερα νερά.
Από τη βιολογική δειγματοληψία επί των πληθυσμών, προκύπτουν μερικές παράμετροι που είναι σημαντικές για την κατανόηση της δυναμικής τους και επομένως ουσιαστικές για την σύνταξη ενός σχεδίου διαχείρισης. Αυτές οι παράμετροι είναι οι εξής:
1.Σχέση μήκους-βάρους. Είναι γραμμική σχέση και υπολογίζεται με λογαριθμική μετατροπή των τιμών μήκους και βάρους.
2.Περίοδος αναπαραγωγής. Ο βαθμός ωρίμανσης των γονάδων καθορίζεται με απΆ ευθείας παρατήρηση των συλλαμβανόμενων ατόμων.
3.Μήκος πρώτης ωρίμανσης. Είναι ουσιαστική παράμετρος αφού αποτελεί αξίωμα στην αλιευτική βιολογία η μη σύλληψη ατόμων με μικρότερο μήκος. Υπολογίζεται με χαρακτηρισμό των ατόμων σε ώριμα και ανώριμα και υπολογισμό του μέσου μήκους όπου το 50% των ατόμων είναι ώριμο. Για να υπολογιστεί με επάρκεια, πρέπει στο δείγμα μας να συμπεριλαμβάνονται όλες οι κλάσεις μήκους και επομένως η δειγματοληψία πρέπει να καλύπτει το σύνολο του πληθυσμού μας και να γίνει σε εποχή ωρίμανσης των γονάδων.
4.Περίοδος νεοσυλλογής. Καθορίζεται με υπολογισμό του ποσοστού νεαρών ατόμων στο ενήλικο δείγμα. Ως όριο μήκους λαμβάνουμε μία αυθαίρετη τιμή, που συνήθως είναι το μέσο μήκος των πρώτων νεαρών ατόμων που συλλαμβάνουμε μέσα στο ενήλικο απόθεμα.
5.Μήκος νεοσυλλογής. Υπολογίζεται με τρόπο ανάλογο με το μήκος πρώτης ωρίμανσης. Οι κατά μήκος συνθέσεις των ατόμων που συλλαμβάνονται από το νηπιοτροφείο, συγκρίνονται με την κατά μήκος σύνθεση του ενήλικος αποθέματος.
Η ερώτηση μου είναι η εξής:
Σαν παράκτιοι αλιείς μήπως η επιτύχια των ψαρεμάτων μας έχει άμεση σχέση με τους τόπους αναπαραγωγής και ωοτοκίας των ψαριών?
Τα παρακάτω στοιχεία είναι από το ΙΝ.ΑΛ.Ε. (Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας)
Στις εύκρατες περιοχές, οι πληθυσμοί των ψαριών αναπαράγονται στις ίδιες περίπου περιοχές και στην ίδια περίπου εποχή κάθε έτος. Η περίοδος ωοτοκίας διαρκεί από 2-3 μήνες (γόπα, κουτσομούρα, σαυρίδι) έως και 7 μήνες (γαύρος) ή ολόκληρο το χρόνο (μπακαλιάρος), με ορισμένες περιόδους μαζικότερης ωρίμασης των γονάδων.
Συνήθως τα μεγαλύτερα ψάρια συγκεντρώνονται πρώτα στο πεδίο αναπαραγωγής και αναπαράγονται πριν από τα υπόλοιπα. Στην περίοδο αναπαραγωγής προηγείται η περίοδος ωρίμανσης των γονάδων, η οποία συνήθως διαρκεί από 2-3 μήνες. Έχει παρατηρηθεί ότι οι γονάδες αρχίζουν να ωριμάζουν με την άνοδο της θερμοκρασίας, για τα είδη που αναπαράγονται την άνοιξη και με την πτώση της θερμοκρασίας για τα είδη που αναπαράγονται το χειμώνα. Επομένως η ωρίμανση των γονάδων αρχίζει το Μάρτιο ή το Νοέμβριο, ανάλογα με την χειμερινή ή καλοκαιρινή περίοδο αναπαραγωγής.
Η βιομάζα των υπό εκμετάλλευση πληθυσμών εξαρτάται από την πρωτογενή παραγωγικότητα. Αυτή με τη σειρά της εξαρτάται εν πολλοίς από την αφθονία του φυτοπλαγκτού, το οποίο περιορίζεται στην επιφανειακή ζώνη της θάλασσας που επηρεάζεται από τις ακτίνες του ηλίου. Στη ζώνη αυτή τα θρεπτικά καταναλώνονται γρήγορα εκτός αν υπάρχει μία πηγή η οποία να μπορεί να τα αναπληρώσει. Στις παράκτιες περιοχές τα θρεπτικά προέρχονται από χερσαίες πηγές που μεταφέρονται στη θάλασσα μέσω των ποταμών. Στις βαθύτερες ζώνες προέρχονται και από μεταφορές ρευμάτων οριζόντιων ή κάθετων. Το φυτοπλαγκτό δεν καταναλώνεται άμεσα από τα ψάρια αλλά με τη σειρά του επιτρέπει να αναπτυχθούν οι ζωοπλαγκτονικές κοινωνίες, στις οποίες στηρίζεται μεγάλος αριθμός θαλάσσιων οργανισμών ειδικά στα πρώτα στάδια της ζωής τους.
Αν τα ψάρια αναπαράγονται την ίδια περίοδο κάθε έτους, το επίπεδο ανάπτυξης των λαρβών που γεννιούνται, εξαρτάται από την περίοδο άνθησης του φυτοπλαγκτού και την επακόλουθη ανάπτυξη του ζωοπλαγκτού. Η επικάλυψη της περιόδου εκκόλαψης των αυγών και της ανάπτυξης του ζωοπλαγκτού καθορίζει εν πολλοίς την επιτυχία κάθε νέας ετήσιας κλάσης και επομένως και την αλιεύσιμη ποσότητα κάθε πληθυσμού. Η επιτυχία όμως στην επιβίωση των λαρβών, εξαρτάται επίσης από τη σχέση του πεδίου ωοτοκίας και των ρευμάτων που συνδέουν αυτήν την περιοχή με τις περιοχές όπου επικρατούν άριστες συνθήκες ανάπτυξης του πλαγκτού. Οι λάρβες με την παθητική μετακίνηση τους στην αρχή και την ενεργό στη συνέχεια, θα βρεθούν σε περιοχές με αυξημένη πρωτογενή παραγωγικότητα, όπου θα μεγαλώσουν σε άριστες συνθήκες. Στη συνέχεια οι λάρβες, μετά την μεταμόρφωσή τους σε ψαράκια, θα εγκατασταθούν σε ειδικές περιοχές, τα νηπιοτροφεία, όπου επίσης πρέπει να υπάρχει επάρκεια τροφής. Στο πεδίο αυτό οι νεαροί οργανισμοί περνούν συνήθως την πρώτη περίοδο της ζωής τους (συνήθως 3-6 μήνες), για να ταξιδέψουν στη συνέχεια προς την ανοιχτή θάλασσα και να ενωθούν με τον ενήλικο πληθυσμό. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται νεοσυλλογή και γίνεται επίσης κάθε χρόνο με αυξομειούμενη ένταση, ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Έχει παρατηρηθεί ότι τα πρώτα ψαράκια που θα μετακινηθούν είναι αυτά που έχουν αναπτυχθεί αρκετά και διαθέτουν επαρκεί αποθέματα ενέργειας, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την μετακίνηση τους προς το χώρο παραμονής του ενήλικος πληθυσμού. Η μετακίνηση των νεαρών ατόμων προς την περιοχή ενδιαίτησης του ενήλικος αποθέματος, κλίνει τον κύκλο των μετακινήσεων των διαφορετικών τμημάτων ενός πληθυσμού.
Συνοπτικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι σε ένα τυπικό βιολογικό κύκλο ενός θαλάσσιου είδους, υπάρχουν διακριτές περιοχές όπου ζουν τα διάφορα μέρη ενός πληθυσμού. Το ενήλικο απόθεμα καταλαμβάνει την μεγαλύτερη περιοχή. Μία φορά συνήθως κάθε χρόνο μεταναστεύει προς το πεδίο ωοτοκίας όπου αποθέτει τα αυγά. Αυτά με τη βοήθεια των ρευμάτων μετακινούνται προς την ακτή όπου μετά την εκκόλαψη και την μεταμόρφωση των λαρβικών μορφών εγκαθίστανται τα νεαρά άτομα. Την περιοχή αυτή ονομάζουμε νηπιοτροφείο και είναι συνήθως πλούσια σε τροφή, αλλά συγχρόνως παρέχει και καταφύγιο ώστε να μειώνεται κατά το δυνατόν η νεανική θνησιμότητα. Τα νεαρά άτομα στη συνέχεια κατά την νεοσυλλογή, μεταναστεύουν μία φορά το χρόνο προς την περιοχή όπου ζει το ενήλικο απόθεμα .
Για να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο διαχείρισης σε ένα αλιευτικό απόθεμα, πρέπει να παρακολουθήσουμε τον πληθυσμό μας στις κυριότερες φάσεις του βιολογικού του κύκλου. Αυτές είναι:
1.Η περιοχή όπου ζει ο ενήλικος πληθυσμός που συνήθως καταλαμβάνει μεγάλη έκταση γιατί ο πληθυσμός είναι διάσπαρτος.
2.Το πεδίο ωοτοκίας που εντοπίζεται στην ανοιχτή θάλασσα ή κοντά στην ακτή και μπορεί να είναι πελαγικό ή βενθικό.
3.Το νηπιοτροφείο το οποίο εντοπίζεται σε κοντινή ή μακρινή απόσταση από το πεδίο ωοτοκίας
4.Μετακίνηση νεοσυλλογής η οποία γίνεται γενικά από ρηχότερα προς βαθύτερα νερά.
Από τη βιολογική δειγματοληψία επί των πληθυσμών, προκύπτουν μερικές παράμετροι που είναι σημαντικές για την κατανόηση της δυναμικής τους και επομένως ουσιαστικές για την σύνταξη ενός σχεδίου διαχείρισης. Αυτές οι παράμετροι είναι οι εξής:
1.Σχέση μήκους-βάρους. Είναι γραμμική σχέση και υπολογίζεται με λογαριθμική μετατροπή των τιμών μήκους και βάρους.
2.Περίοδος αναπαραγωγής. Ο βαθμός ωρίμανσης των γονάδων καθορίζεται με απΆ ευθείας παρατήρηση των συλλαμβανόμενων ατόμων.
3.Μήκος πρώτης ωρίμανσης. Είναι ουσιαστική παράμετρος αφού αποτελεί αξίωμα στην αλιευτική βιολογία η μη σύλληψη ατόμων με μικρότερο μήκος. Υπολογίζεται με χαρακτηρισμό των ατόμων σε ώριμα και ανώριμα και υπολογισμό του μέσου μήκους όπου το 50% των ατόμων είναι ώριμο. Για να υπολογιστεί με επάρκεια, πρέπει στο δείγμα μας να συμπεριλαμβάνονται όλες οι κλάσεις μήκους και επομένως η δειγματοληψία πρέπει να καλύπτει το σύνολο του πληθυσμού μας και να γίνει σε εποχή ωρίμανσης των γονάδων.
4.Περίοδος νεοσυλλογής. Καθορίζεται με υπολογισμό του ποσοστού νεαρών ατόμων στο ενήλικο δείγμα. Ως όριο μήκους λαμβάνουμε μία αυθαίρετη τιμή, που συνήθως είναι το μέσο μήκος των πρώτων νεαρών ατόμων που συλλαμβάνουμε μέσα στο ενήλικο απόθεμα.
5.Μήκος νεοσυλλογής. Υπολογίζεται με τρόπο ανάλογο με το μήκος πρώτης ωρίμανσης. Οι κατά μήκος συνθέσεις των ατόμων που συλλαμβάνονται από το νηπιοτροφείο, συγκρίνονται με την κατά μήκος σύνθεση του ενήλικος αποθέματος.
Η ερώτηση μου είναι η εξής:
Σαν παράκτιοι αλιείς μήπως η επιτύχια των ψαρεμάτων μας έχει άμεση σχέση με τους τόπους αναπαραγωγής και ωοτοκίας των ψαριών?
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
21/09/2005 13:27 #58
από a Guest
Απαντήθηκε από a Guest στο θέμα Catch & Release
Τα παρακάτω στοιχεία είναι από το ΙΝ.ΑΛ.Ε. (Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας)
και αφορούν τους παράκτιους επαγγελματίες
Ο Παράκτιος στόλος
Οι Ελληνικές θάλασσες που απλώνονται στο Ιόνιο, Αιγαίο, Θρακικό, Κρητικό και Λιβυκό πέλαγος, έχουν ως κύρια χαρακτηριστικά το μεγάλο μήκος των ακτών, την περίπλοκη ακτογραμμή και το μεγάλο δίκτυο των λιμανιών. Τα χαρακτηριστικά αυτά, ευνοούν την διασπορά του στόλου σε πολλά και μικρά λιμάνια, όπου βρίσκουμε 19,000 επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη τα οποία ασχολούνται αποκλειστικά με την παράκτια αλιεία..
Η παράκτια αλιεία ακόμη και σήμερα, εξακολουθεί να είναι μία από τις σπουδαιότερες δραστηριότητες στην παράκτια ζώνη, τόσο με την οικονομική όσο και με την κοινωνική έννοια του όρου. Στην αλιεία απασχολούνται πολλές οικογένειες, οι οποίες δεν έχουν άλλα μέσα βιοπορισμού ειδικά σε απομακρυσμένα νησιά ή σε απομονωμένες περιοχές. Στις περιοχές αυτές όπου συνήθως δεν υπάρχει εναλλακτική απασχόληση στην γεωργία, η αλιεία μαζί με τον τουρισμό αλληλοστηρίζονται και επιτρέπουν σε πολλές οικογένειες να διαμένουν σε περιοχές που διαφορετικά θα ήταν έρημες.
Η παράκτια αλιεία χρησιμοποιεί σε αντίθεση με τη μέση, πλήθος μεθόδων . Από τα κύρια χαρακτηριστικά των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιεί η παράκτια αλιεία, ξεχωρίζουμε 4 βασικές κατηγορίες αλιευτικών μεθόδων δηλ. τα δίχτυα (απλάδια και μανωμένα), τα παραγάδια, τις παγίδες κάθε τύπου και τις κάθε είδους συρτές. Με βάση τα στοιχεία της πρώτης καταγραφής των παράκτιων αλιευτικών μεθόδων που έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 90, αναγνωρίστηκαν τουλάχιστον 36 βασικοί τύποι διχτυών, 4 είδη παραγαδιών και 7 τύποι παγίδων. Οι αριθμοί αυτοί είναι βέβαια σχετικοί αν υπολογίσουμε το πλήθος των παραλλαγών μικρών ή μεγάλων, που χρησιμοποιούνται στα διάφορα λιμάνια της χώρας μας. Επιπλέον στην παράκτια ζώνη χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα μικρά συρόμενα εργαλεία, όπως ο αργαλειός και η βιντζότρατα, των οποίων όμως η χρήση περιορίστηκε ριζικά τα τελευταία χρόνια και κατά τα φαινόμενα πρόκειται να απαγορευτούν οριστικά στην Ελληνική αλιεία.
Σήμερα παρά τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες στην παραγωγική δομή της χώρας μας, η παράκτια αλιεία συνεχίζει να απασχολεί ένα σεβαστό ποσοστό του παραγωγικού δυναμικού, το οποίο φαίνεται να είναι αρκετά μεγαλύτερο σε σχέση με εκείνο που παρουσιάζουν οι επίσημες στατιστικές αφού σε αυτό περιλαμβάνονται και άτομα που απασχολούνται ως πληρώματα ή απασχολούνται σε άλλες παράπλευρες εργασίες, υποστηρικτικές του αλιευτικού κλάδου.
Η κατανομή των αλιευτικών εργαλείων δεν είναι ομοιόμορφη κατά μήκος των ακτών της χώρας Εντούτοις μπορούμε να πούμε ότι το συνηθέστερο αλιευτικό εργαλείο της παράκτιας αλιείας είναι τα μανωμένα δίχτυα, κυρίως στις περιοχές κατά μήκος των ακτών της κυρίως Ελλάδας. Αντίθετα στα λιμάνια των νησιών παρατηρείται μεγαλύτερη διαφοροποίηση των αλιευτικών εργαλείων, αφού χρησιμοποιούν εκτός από τα μανωμένα, απλάδια, παραγάδια βυθού και ιχθυοπαγίδες.
Στον Πίνακα 2 αναφέρεται η κατανομή των διαφόρων αλιευτικών μεθόδων σε διάφορα λιμάνια του νομού Καβάλας και της Θάσου (Λιμένας-Λιμενάρια).
Στους πίνακες 3 και 4 αναφέρονται τα κυριότερα αλιεύματα ανά εποχή και τύπο διχτυού σε ένα νησιώτικο, λιμάνι και σε ένα λιμάνι της κυρίως ακτής του Νομού Καβάλας. Στον πίνακα 3 όπου αναφέρονται τα χαρακτηριστικά αλιεύματα της Κεραμωτής, φαίνεται ότι το πλέον διαδεδομένο αλιευτικό εργαλείο, τα μανωμένα δίχτυα αλιεύουν ανάλογα με την εποχή, γαρίδα, σουπιές, σάρπες και κέφαλους.
Πίνακας 3. Λιμάνι Κεραμωτής Κύρια είδη αλιευμάτων ανά αλιευτικό εργαλείο στις τέσσερις εποχές του έτους
Στον πίνακα 4 η εικόνα στο Λιμένα της Θάσου είναι διαφορετική, παρόλο που το κύριο αλίευμα των μανωμένων διχτυών παραμένει η γαρίδα. Στην περιοχή αυτή το κυριότερο αλίευμα είναι το χταπόδι και τα μπαρμπούνια, αλιεύματα που συλλέγονται με τους βολκούς και τα απλάδια αντίστοιχα. Το χταπόδι ζει κυρίως μέσα στις φυκιάδες, ενώ το μπαρμπούνι προτιμά τις τραγάνες, είδη υποστρώματος που αφθονούν στις ακτές του νησιού.
Πίνακας 4. Λιμάνι Λιμένας Θάσου Κύρια είδη αλιευμάτων ανά αλιευτικό εργαλείο στις τέσσερις εποχές του έτους
Το κυριότερο πλεονέκτημα της παράκτιας αλιείας, έτσι όπως αυτή εξασκείται στην Μεσόγειο, είναι η πληθώρα των αλιευτικών μεθόδων και η περιοδική τους χρήση κατά τη διάρκεια του χρόνου. Ο τρόπος αυτός αλιείας, επικεντρώνει περιοδικά μόνο την αλιευτική προσπάθεια σε ένα συγκεκριμένο απόθεμα, αποφεύγοντας με αυτό τον τρόπο την υπερεκμετάλλευση και ενδεχόμενα την κατάρρευσή του.
Παρ΄ όλα αυτά δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι και αυτές οι μέθοδοι, πρέπει να ελέγχονται, κυρίως γιατί αν σε μία αλιευτική ζώνη συγκεντρωθεί υπερβολικός αριθμός σκαφών ή αν σε μία περιοχή οι ίδιοι τύποι των αλιευτικών εργαλείων χρησιμοποιούνται συνεχώς, τότε με σιγουριά θα οδηγηθούμε σε άμεση εκμηδένιση των πλεονεκτημάτων τους. Εξ άλλου για αρκετές αλιευτικές μεθόδους της παράκτιας αλιείας , απαιτούνται νομοθετικές ρυθμίσεις αφού η χρήση τους δεν περιγράφεται επαρκώς από το υπάρχον νομικό πλαίσιο.
και αφορούν τους παράκτιους επαγγελματίες
Ο Παράκτιος στόλος
Οι Ελληνικές θάλασσες που απλώνονται στο Ιόνιο, Αιγαίο, Θρακικό, Κρητικό και Λιβυκό πέλαγος, έχουν ως κύρια χαρακτηριστικά το μεγάλο μήκος των ακτών, την περίπλοκη ακτογραμμή και το μεγάλο δίκτυο των λιμανιών. Τα χαρακτηριστικά αυτά, ευνοούν την διασπορά του στόλου σε πολλά και μικρά λιμάνια, όπου βρίσκουμε 19,000 επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη τα οποία ασχολούνται αποκλειστικά με την παράκτια αλιεία..
Η παράκτια αλιεία ακόμη και σήμερα, εξακολουθεί να είναι μία από τις σπουδαιότερες δραστηριότητες στην παράκτια ζώνη, τόσο με την οικονομική όσο και με την κοινωνική έννοια του όρου. Στην αλιεία απασχολούνται πολλές οικογένειες, οι οποίες δεν έχουν άλλα μέσα βιοπορισμού ειδικά σε απομακρυσμένα νησιά ή σε απομονωμένες περιοχές. Στις περιοχές αυτές όπου συνήθως δεν υπάρχει εναλλακτική απασχόληση στην γεωργία, η αλιεία μαζί με τον τουρισμό αλληλοστηρίζονται και επιτρέπουν σε πολλές οικογένειες να διαμένουν σε περιοχές που διαφορετικά θα ήταν έρημες.
Η παράκτια αλιεία χρησιμοποιεί σε αντίθεση με τη μέση, πλήθος μεθόδων . Από τα κύρια χαρακτηριστικά των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιεί η παράκτια αλιεία, ξεχωρίζουμε 4 βασικές κατηγορίες αλιευτικών μεθόδων δηλ. τα δίχτυα (απλάδια και μανωμένα), τα παραγάδια, τις παγίδες κάθε τύπου και τις κάθε είδους συρτές. Με βάση τα στοιχεία της πρώτης καταγραφής των παράκτιων αλιευτικών μεθόδων που έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 90, αναγνωρίστηκαν τουλάχιστον 36 βασικοί τύποι διχτυών, 4 είδη παραγαδιών και 7 τύποι παγίδων. Οι αριθμοί αυτοί είναι βέβαια σχετικοί αν υπολογίσουμε το πλήθος των παραλλαγών μικρών ή μεγάλων, που χρησιμοποιούνται στα διάφορα λιμάνια της χώρας μας. Επιπλέον στην παράκτια ζώνη χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα μικρά συρόμενα εργαλεία, όπως ο αργαλειός και η βιντζότρατα, των οποίων όμως η χρήση περιορίστηκε ριζικά τα τελευταία χρόνια και κατά τα φαινόμενα πρόκειται να απαγορευτούν οριστικά στην Ελληνική αλιεία.
Σήμερα παρά τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες στην παραγωγική δομή της χώρας μας, η παράκτια αλιεία συνεχίζει να απασχολεί ένα σεβαστό ποσοστό του παραγωγικού δυναμικού, το οποίο φαίνεται να είναι αρκετά μεγαλύτερο σε σχέση με εκείνο που παρουσιάζουν οι επίσημες στατιστικές αφού σε αυτό περιλαμβάνονται και άτομα που απασχολούνται ως πληρώματα ή απασχολούνται σε άλλες παράπλευρες εργασίες, υποστηρικτικές του αλιευτικού κλάδου.
Η κατανομή των αλιευτικών εργαλείων δεν είναι ομοιόμορφη κατά μήκος των ακτών της χώρας Εντούτοις μπορούμε να πούμε ότι το συνηθέστερο αλιευτικό εργαλείο της παράκτιας αλιείας είναι τα μανωμένα δίχτυα, κυρίως στις περιοχές κατά μήκος των ακτών της κυρίως Ελλάδας. Αντίθετα στα λιμάνια των νησιών παρατηρείται μεγαλύτερη διαφοροποίηση των αλιευτικών εργαλείων, αφού χρησιμοποιούν εκτός από τα μανωμένα, απλάδια, παραγάδια βυθού και ιχθυοπαγίδες.
Στον Πίνακα 2 αναφέρεται η κατανομή των διαφόρων αλιευτικών μεθόδων σε διάφορα λιμάνια του νομού Καβάλας και της Θάσου (Λιμένας-Λιμενάρια).
Στους πίνακες 3 και 4 αναφέρονται τα κυριότερα αλιεύματα ανά εποχή και τύπο διχτυού σε ένα νησιώτικο, λιμάνι και σε ένα λιμάνι της κυρίως ακτής του Νομού Καβάλας. Στον πίνακα 3 όπου αναφέρονται τα χαρακτηριστικά αλιεύματα της Κεραμωτής, φαίνεται ότι το πλέον διαδεδομένο αλιευτικό εργαλείο, τα μανωμένα δίχτυα αλιεύουν ανάλογα με την εποχή, γαρίδα, σουπιές, σάρπες και κέφαλους.
Πίνακας 3. Λιμάνι Κεραμωτής Κύρια είδη αλιευμάτων ανά αλιευτικό εργαλείο στις τέσσερις εποχές του έτους
Στον πίνακα 4 η εικόνα στο Λιμένα της Θάσου είναι διαφορετική, παρόλο που το κύριο αλίευμα των μανωμένων διχτυών παραμένει η γαρίδα. Στην περιοχή αυτή το κυριότερο αλίευμα είναι το χταπόδι και τα μπαρμπούνια, αλιεύματα που συλλέγονται με τους βολκούς και τα απλάδια αντίστοιχα. Το χταπόδι ζει κυρίως μέσα στις φυκιάδες, ενώ το μπαρμπούνι προτιμά τις τραγάνες, είδη υποστρώματος που αφθονούν στις ακτές του νησιού.
Πίνακας 4. Λιμάνι Λιμένας Θάσου Κύρια είδη αλιευμάτων ανά αλιευτικό εργαλείο στις τέσσερις εποχές του έτους
Το κυριότερο πλεονέκτημα της παράκτιας αλιείας, έτσι όπως αυτή εξασκείται στην Μεσόγειο, είναι η πληθώρα των αλιευτικών μεθόδων και η περιοδική τους χρήση κατά τη διάρκεια του χρόνου. Ο τρόπος αυτός αλιείας, επικεντρώνει περιοδικά μόνο την αλιευτική προσπάθεια σε ένα συγκεκριμένο απόθεμα, αποφεύγοντας με αυτό τον τρόπο την υπερεκμετάλλευση και ενδεχόμενα την κατάρρευσή του.
Παρ΄ όλα αυτά δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι και αυτές οι μέθοδοι, πρέπει να ελέγχονται, κυρίως γιατί αν σε μία αλιευτική ζώνη συγκεντρωθεί υπερβολικός αριθμός σκαφών ή αν σε μία περιοχή οι ίδιοι τύποι των αλιευτικών εργαλείων χρησιμοποιούνται συνεχώς, τότε με σιγουριά θα οδηγηθούμε σε άμεση εκμηδένιση των πλεονεκτημάτων τους. Εξ άλλου για αρκετές αλιευτικές μεθόδους της παράκτιας αλιείας , απαιτούνται νομοθετικές ρυθμίσεις αφού η χρήση τους δεν περιγράφεται επαρκώς από το υπάρχον νομικό πλαίσιο.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Συντονιστές: Δημήτρηs Κουζούπηs, Παπακωστας Δημητρης (tselikas), Γιαννης (STAY_ALIVE), Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.210 δευτερόλεπτα
© 2004 - 2026 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD
