Ερώτηση Το καφενείο του Ψαρά 4

ΝΑΣΟΣ έγραψε: Αυτό συμβαινει πανταα Μιχαλη στους αιωνες των αιωνων τα δρωμενα να εξιστορουντε κατά το δοκουν του εκάστοτε,
καποια πραγματα όμως είναι γενομενα κ αυτό δεν αλλαζει αυτό που αλλαζει είναι πως τα εκμεταλευεται ο καθενας όπως προειπα.
αλλωστε βλέπουμε αυτή την περιοδο που ζουμε πως τα περισσοτερα μελοι που δραστηριοποιηθηκαν τοτε καπηλευτηκαν αυτή την δραστηριοποιηση κ την εχουν εξαργυρωση.
νομιζω είναι περιτο να αναφερω ονόματα ολοι μας γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοι που τοτε σηκωναν λαβαρα κ τωρα σηκωνουν τις σημαιες της ευρωπαικης ενωσης με τους παχυλούς μισθους.

Για αυτό λοιπον όπως προαναφερα εγω μετρω τις μερες μια μια όπως τοτε που ημουν φαντάρος , καρτερικα για να κατεβω στο χωριο, ελπιζω οι δαιμονες να μην συμβαλουν κ ακυρωθη αυτό το γεγονος.
Να ανοιξουμε το σπιτακι μας με την κυρα μου , να γεμισουμε τα πνευμονια μας με το ιωδειο της θαλασσας, να γεμισουν τα ματια μας με ομορφες εικονες κ από το απεραντο γαλαζιο κ να ατενιζει η ματια μας το πελαγος κ να μην βλεπω τα σώβρακα του απέναντι απλωμένα στο μπαλκονι. Ελπιζω κ ο καιρος να συμβαλει ετσι ώστε να μπορεσω να καλαρω ένα πααραγαδακι , ετσι για να μου φυγει κ το μαραζι κ να φαμε καμμια στειρουλα σουπα κ ισως κ κανα καλαμαρι αρχαγγελιωτικο, φυσικα πρωτα ο θεος όλα αυτά, γιατι όπως προαναφερα καμμια φορα όταν καρτεραας κατι παρα πολύ τυγχανουν χιλια μυρια για να στο χαλασουν, η σκεψη μας κ η αυρα μας όμως είναι θετικη κ πιστευω ότι θα υπερισχυσει των παντων.

«Ώρα καλή στην πρύμνη σου
κι αέρας στα πανιά σου
κι άμα βρεθείς στον τόπο σου
κάτσε και ξεκουράσου».

Υ.Γ.: Θα σου έλεγα ότι εγώ ή στο τέλος αυτής ή στις αρχές της άλλης εβδομάδας θα φύγω για 3-4 μέρες ψάρεμα, αλλά δεν στο λέω γιατί είσαι ζηλιάρης και φαρμακόγλωσσα.

Καλημερα και καλη εβδομαδα σε ολα τα τα φιλαρακια τα πρωινα.

Καλημέρα Τσε ,

καλα να περασεις σου ευχομε ναυπλιωτη,
τωρα από που εγω εχω φαρμακογλωσσα όπως αναφερες κ από που εσυ το διεπίστωσες εγκω παιντι ασπρο ντε καταλαβαινει !!!!!!!!!!!!!!

Ωρε παναγια μου ενας λουτσος
σκεψου να τον εβλεπε η Μενεγακη τι θα ελεγε
αν εσυ ζηλευεις τοσο φανατσου αυτή τι θα παθαινε,
ουτε να το φανταστω δεν μπορω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Κικιρικουυυυυυυυυυυυ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
παω σε βαρεθηκα , παω να συνεχισω την δουλεια γιατι με πηρε η ωρα καλημέρα σας κυριοι

Την καλησπερα μου σ εολους και καλη εβδομαδα να εχουμε!

Καλησπερα στα παληκαρια του καφενιου ,παντα γεροί νάμαστε ,περαστικα Δημητρη τιποτε δεν ειναι αυτα μην δινεις σημασια τάχει η θαλασσα αυτα.

Καλησπερα στην παρεα του καφενειου.

Γεια χαρά σε όλους!
Με αφορμή το περιστατικό του Δημήτρη, θυμήθηκα και κάποιο δικό μου ανάλογο και θα σας το διηγηθώ για να κάνουμε και πλάκα.
Είχα βρεθεί με κάποια φίλη μου σε μια περιοχή που έστηνα σκηνή τα καλοκαίρια και τα χαράματα και τα δειλινά συνήθιζα να κάνω συρτή για λούτσους που η περιοχή είχε πολλούς τότε (10ετία του 1970).
Ένα απόγευμα που έκανα αυτή τη δουλειά είχα μαζί μου και την κοπέλα που ήταν από τις λίγες που της άρεσε το ψάρεμα και με συνόδευε.
Κάποια στιγμή τσιμπάει ένας αρκετά μεγάλος λούτσος, σε μία από τις δύο συρτές που έσερνα, οπότε αρχίζει η διαδικασία για το ανέβασμά του.
Το τεχνητό που είχαμε τότε ήταν φυσικά το ανεπανάληπτο κλασικό και, με τα σημερινά δεδομένα, ταπεινό «κουταλάκι».
Όπως γνωρίζουν, όσοι κάνουν αυτό το ψάρεμα, όταν ο λούτσος πλησίασε στη βάρκα άρχισε να κάνει τα ... «τσαλίμια» του προσπαθώντας να γλυτώσει το ... μοιραίο. Σε ένα τελευταίο του τίναγμα κατάφερε να ξαγκιστρωθεί και να συνεχίσει να αλανεύει στις θάλασσες, όμως με το τίναγμα αυτό, το γυαλιστερό κουταλάκι πετάχτηκε και καρφώθηκε στο μάγουλο της συντρόφισσάς μου. Το αρπάδι της σαλαγγιάς «πέρασε» στο δέρμα κι έτσι ήταν αδύνατο να βγει χωρίς κάποιου είδους αναισθησία. Αναγκάστηκα να κόψω την πετονιά και το ψάρεμα και βγαίνοντας αμέσως έξω τρέξαμε στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου.
Η κοπέλα δεν πόναγε και μάλλον το διασκέδαζε, γιατί τέτοιο περιστατικό δεν είχε ξαναζήσει. Έτσι όταν φτάσαμε στο ιατρείο που θα της έβγαζε το «κουταλάκι», μπήκε μέσα γελαστή και ευδιάθετη.
Οπότε και ο γιατρός που την αντιμετώπισε, ευθυγραμμιζόμενος με τη διάθεσή της, της είπε:
«Μια χαρά σου πάει το κόσμημα. Γιατί θέλεις να το βγάλεις;».