Ερώτηση Ελλας το μεγαλείο σου

Ξεχνάει να πει για όλους εμάς που φοροδιαφεύγουμε και καταστρέφουμε διαρκώς τη χώρα μας. Όλοι μας το ξεχνάμε αυτό, το οποίο με μαθηματική ακρίβεια θα μας οδηγήσει στη πτώχευση. Πάει τέλειωσε η καραμέλα με το Δημόσιο μετά τις μεγάλες περικοπές που έγιναν εκεί και την (όποια) δρομολόγηση των μέτρων εξυγίανσης για τις ΔΕΚΟ.
Ο καρκίνος τώρα είναι ο ιδιωτικός τομέας που τροφοδοτεί μόνιμα τη φοροδιαφυγή.
Δεν μας φταίνε μόνο οι πολιτικοί του τότε, του τώρα και του αύριο. Ας ξεφύγουμε και από αυτή τη καραμελίτσα που μας βολεύει γιατί βγάζει το βάρος και τις ευθύνες από τους απλούς πολίτες.
Όλοι στην Ελλάδα τα ρίχνουμε στους πολιτικούς, όλοι είναι λαμόγια και τα γνωστά που έχουμε ακούσει απειρες φορές. Σωστό και δίκαιο, αλλά γιατί δεν βρίζεις το ίδιο το διπλανό σου που κλέβει την εφορία, το ταμείο του, δεν κόβει αποδείξεις και δεν βάζει ΙΚΑ στους υπαλλήλους του ;

Υπάρχει μια περίπτωση στην οποία ακόμα και ο φόνος δικαιολογείται, πόσο μάλλον η φοροδιαφυγή. η περίπτωση αυτή είναι η ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ! Και το λέω αυτό μετά λόγου γνώσεως! Όποιος κατάλαβε κατάλαβε!!!

Γιατί μην ξεχνάμε ότι δεν τα φάγαμε όλοι μαζί και ΥΠΑΡΧΟΥΝ Ελληνες που ήταν, είναι και θα είναι ΑΠΟΛΥΤΑ εντάξει και εντός νόμων.

Υπάρχει μια περίπτωση στην οποία ακόμα και ο φόνος δικαιολογείται, πόσο μάλλον η φοροδιαφυγή. η περίπτωση αυτή είναι η ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ! Και το λέω αυτό μετά λόγου γνώσεως! Όποιος κατάλαβε κατάλαβε!!!
Γιατί μην ξεχνάμε ότι δεν τα φάγαμε όλοι μαζί και ΥΠΑΡΧΟΥΝ Ελληνες που ήταν, είναι και θα είναι ΑΠΟΛΥΤΑ εντάξει και εντός νόμων.

Εδώ μάλλον ισχύει αυτό που ισχύει και για το ψάρεμα.

Άλλος καταστρέφει λίγο και άλλος περισσότερο, την θαλάσσια πανίδα.

Άλλη ζημιά κάνει μια τράτα και άλλη ένας ψαράς από την παραλία που δεν απελευθερώνει τα μικρά σαργουδάκια που πιάνει.

Άλλη ζημιά κάνει αυτός που  φοροδιαφεύγει, μη δηλώνοντας τα έσοδα από το μαγαζί του στην Μύκονο(πολλά εκατομμύρια) και άλλη ζημιά κάνει αυτός που πουλάει κουλούρια στην παραλία του ίδιου νησιού.

Φιλικά

Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων Ελληνοαμερικάνων που έκαναν τις διακοπές τους
στην Ελλάδα, περπατούσε μια μέρα σ ένα πάρκο στο κέντρο της Αθήνας,
όταν τους σταμάτησε ένας αστυνομικός:
-Δε διαβάζετε τι λέει η πινακίδα; τους λέει βλοσυρά.
-Εμείς όχι διαβάζει καλά Ελληνικός! απάντησαν με σπασμένα ελληνικά οι
τουρίστες...
-Κι όμως εδώ γράφει "Απαγορεύεται να πατάτε τη χλόη. Πρόστιμο για τους
παραβάτες 1000 δραχμές".
Έκπληκτοι οι Ελληνοαμερικανοί λένε στον αστυνομικό:
-Χίλιες δραχμές; Τίποτας είναι... Εμείς στο Αμέρικα άμα πατήσως γκρασίδι
δίνως 50 ντόλαρς..
Και ο αστυνομικός:
-Μα κι εμείς αρχικά το είχαμε 20,000 δραχμές, κανένας όμως δε πατούσε κι
έτσι αναγκαστήκαμε να το ρίξουμε στις χίλιες.

1) Αυτός ο Ελληνάρας που βγαίνει στα κανάλια και φωνάζει ότι πλημμύρισε το σπίτι του εξαιτίας των βουλωμένων φρεατίων, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που... πετάει το χαρτί από την τυρόπιτα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου του, ενώ οδηγεί.

2) Αυτός ο Ελληνάρας που κατακρίνει όλους τους βισματούχους, τα green/blue tooth, τα ρουσφέτια, τους φωτογραφικούς διαγωνισμούς και τις προσλήψεις κάτω από το τραπέζι, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που "κλέβει" τη σειρά των άλλων στο ταμείο του supermarket, ψάχνει γνωστό στο Δήμο για να του σβήσει την κλήση και δηλώνει γνωστός του επιχειρηματία στο parking (ΤΟ μέσον) του νυχτερινού κέντρου, για να εξασφαλίσει μια καλύτερη θέση για την "μπέμπα" του...

3) Αυτός ο Ελληνάρας που κάνει κατάληψη χώρων με πανό στα χέρια και συνθήματα στα χείλη περί ραδιενέργειας των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που παραπονιέται ότι στο μετρό (ή όπου αλλού) δεν έχει σήμα το κινητό του.

4) Αυτός ο Ελληνάρας που κατηγορεί τους δημοσίους υπαλλήλους ότι δεν εργάζονται αρκετά, ότι αργοπορούν να πάνε και βιάζονται να φύγουν, ότι λείπουν συνεχώς με άδειες και όταν δεν λείπουν διαβάζουν εφημερίδες και πίνουν καφέ, είναι ο ίδιος ο Ελληνάρας που θα σκότωνε για μια θέση στο δημόσιο, για να κάνει ακριβώς αυτά και χειρότερα.

5) Αυτός ο Ελληνάρας που καταδικάζει τις μίζες εκατομμυρίων, το «φάγωμα» των χρημάτων των κρατικών ταμείων και τις μαύρες σακούλες μεγαλο-επιχειρηματιών και πολιτικών, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που έχει ένα μπακάλικο και πουλάει ένα γάλα χωρίς να κόψει απόδειξη. Μη γελιόμαστε, σε αναλογία τζίρου... το ίδιο πράγμα κάνει και αυτός.

6) Αυτός ο Ελληνάρας που διαμαρτύρεται για την κακή ποιότητα των δρόμων και αρνείται να πληρώσει διόδια για ένα απαρχαιωμένο και άκρως επικίνδυνο εθνικό οδικό δίκτυο (και καλά κάνει), είναι ο ίδιος Ελληνάρας που στην Ε.Ο. Κορίνθου - Πατρών κάνει προσπέραση πάνω σε στροφή χωρίς φλας και χωρίς ορατότητα ενώ προηγουμένως σου έχει αναβοσβήσει 50 φορές τους προβολείς του (νομίζοντας προφανώς ότι βρίσκεται σε κάποια πίστα ράλι).

7) Αυτός ο Ελληνάρας ο οποίος επιτακτικά αρνείται να ανακυκλώσει τα οικιακά του απορρίμματα με την πρόφαση ότι ο "μπλε κάδος" βρίσκεται πολύ μακριά από το σπίτι του (πολύ μακριά ήτοι 2 τετράγωνα), είναι ο ίδιος Ελληνάρας που το καλοκαίρι ξεκινάει από την Κηφισιά για να πάει να διασκεδάσει στην Βάρκιζα διανύοντας 45 χλμ σταμάτα - ξεκίνα, για τουλάχιστον τρεις ώρες.

Αυτός ο Ελληνάρας ο οποίος παραπονιέται για την αναδουλειά, για τις πεσμένες πωλήσεις, για την μειωμένη αγοραστική κίνηση, για την κρίση στην ελληνική αγορά και για τις άδειες τσέπες των καταναλωτών, είναι ο ίδιος ο Ελληνάρας που στους δικούς του υπαλλήλους δίνει μισθούς πείνας, προφανώς με την αίσθηση ότι «αυτοί» δεν είναι καταναλωτές - οι καταναλωτές είναι πάντα κάποιοι άλλοι.

9) Αυτός ο Ελληνάρας που ξεσηκώνεται και αντιδρά για τις φωτιές στα δάση και την τεράστια οικολογική καταστροφή, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που «ξεχνάει» το πλαστικό του μπουκάλι στην παραλία, που κάνει μπάνιο αφήνοντας ασύστολα το νερό να τρέχει, που μαρσάρει στο φανάρι για να επιδείξει την καινούρια διπλή turbo design εξάτμισή του, που πετάει τις τελειωμένες μπαταρίες του μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια και που αφήνει όλα τα φώτα του σπιτιού του αναμμένα την ώρα που ο ίδιος κάθεται στο μπαλκόνι!

10) Αυτός ο Ελληνάρας δεν μπορεί να είναι πάντα «κάποιος άλλος» .... Πόσοι πια είναι αυτοί οι «κάποιοι άλλοι» που κάνουν κουμάντο σε όλους «εμάς» που δεν είμαστε σαν και αυτούς?

Πρόταση: Το να διαμαρτύρεσαι, να φωνάζεις, να ξεσηκώνεσαι, να αντιστέκεσαι, να αρνείσαι, να επαναστατείς δεν είναι κακό.
Αντιθέτως είναι υγιές και επιβάλλεται.
Απλά, πριν το κάνουμε, ας συλλογιστούμε για λίγο, πόσο πολύ πιο διαφορετικοί είμαστε τελικά ΕΜΕΙΣ, από ΑΥΤΟΥΣ με τους οποίους πραγματικά «τα βάζουμε»??!!!

1) Αυτός ο Ελληνάρας που βγαίνει στα κανάλια και φωνάζει ότι πλημμύρισε το σπίτι του εξαιτίας των βουλωμένων φρεατίων, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που... πετάει το χαρτί από την τυρόπιτα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου του, ενώ οδηγεί.

2) Αυτός ο Ελληνάρας που κατακρίνει όλους τους βισματούχους, τα green/blue tooth, τα ρουσφέτια, τους φωτογραφικούς διαγωνισμούς και τις προσλήψεις κάτω από το τραπέζι, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που "κλέβει" τη σειρά των άλλων στο ταμείο του supermarket, ψάχνει γνωστό στο Δήμο για να του σβήσει την κλήση και δηλώνει γνωστός του επιχειρηματία στο parking (ΤΟ μέσον) του νυχτερινού κέντρου, για να εξασφαλίσει μια καλύτερη θέση για την "μπέμπα" του...

3) Αυτός ο Ελληνάρας που κάνει κατάληψη χώρων με πανό στα χέρια και συνθήματα στα χείλη περί ραδιενέργειας των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που παραπονιέται ότι στο μετρό (ή όπου αλλού) δεν έχει σήμα το κινητό του.

4) Αυτός ο Ελληνάρας που κατηγορεί τους δημοσίους υπαλλήλους ότι δεν εργάζονται αρκετά, ότι αργοπορούν να πάνε και βιάζονται να φύγουν, ότι λείπουν συνεχώς με άδειες και όταν δεν λείπουν διαβάζουν εφημερίδες και πίνουν καφέ, είναι ο ίδιος ο Ελληνάρας που θα σκότωνε για μια θέση στο δημόσιο, για να κάνει ακριβώς αυτά και χειρότερα.

5) Αυτός ο Ελληνάρας που καταδικάζει τις μίζες εκατομμυρίων, το «φάγωμα» των χρημάτων των κρατικών ταμείων και τις μαύρες σακούλες μεγαλο-επιχειρηματιών και πολιτικών, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που έχει ένα μπακάλικο και πουλάει ένα γάλα χωρίς να κόψει απόδειξη. Μη γελιόμαστε, σε αναλογία τζίρου... το ίδιο πράγμα κάνει και αυτός.

6) Αυτός ο Ελληνάρας που διαμαρτύρεται για την κακή ποιότητα των δρόμων και αρνείται να πληρώσει διόδια για ένα απαρχαιωμένο και άκρως επικίνδυνο εθνικό οδικό δίκτυο (και καλά κάνει), είναι ο ίδιος Ελληνάρας που στην Ε.Ο. Κορίνθου - Πατρών κάνει προσπέραση πάνω σε στροφή χωρίς φλας και χωρίς ορατότητα ενώ προηγουμένως σου έχει αναβοσβήσει 50 φορές τους προβολείς του (νομίζοντας προφανώς ότι βρίσκεται σε κάποια πίστα ράλι).

7) Αυτός ο Ελληνάρας ο οποίος επιτακτικά αρνείται να ανακυκλώσει τα οικιακά του απορρίμματα με την πρόφαση ότι ο "μπλε κάδος" βρίσκεται πολύ μακριά από το σπίτι του (πολύ μακριά ήτοι 2 τετράγωνα), είναι ο ίδιος Ελληνάρας που το καλοκαίρι ξεκινάει από την Κηφισιά για να πάει να διασκεδάσει στην Βάρκιζα διανύοντας 45 χλμ σταμάτα - ξεκίνα, για τουλάχιστον τρεις ώρες.

Αυτός ο Ελληνάρας ο οποίος παραπονιέται για την αναδουλειά, για τις πεσμένες πωλήσεις, για την μειωμένη αγοραστική κίνηση, για την κρίση στην ελληνική αγορά και για τις άδειες τσέπες των καταναλωτών, είναι ο ίδιος ο Ελληνάρας που στους δικούς του υπαλλήλους δίνει μισθούς πείνας, προφανώς με την αίσθηση ότι «αυτοί» δεν είναι καταναλωτές - οι καταναλωτές είναι πάντα κάποιοι άλλοι.

9) Αυτός ο Ελληνάρας που ξεσηκώνεται και αντιδρά για τις φωτιές στα δάση και την τεράστια οικολογική καταστροφή, είναι ο ίδιος Ελληνάρας που «ξεχνάει» το πλαστικό του μπουκάλι στην παραλία, που κάνει μπάνιο αφήνοντας ασύστολα το νερό να τρέχει, που μαρσάρει στο φανάρι για να επιδείξει την καινούρια διπλή turbo design εξάτμισή του, που πετάει τις τελειωμένες μπαταρίες του μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια και που αφήνει όλα τα φώτα του σπιτιού του αναμμένα την ώρα που ο ίδιος κάθεται στο μπαλκόνι!

10) Αυτός ο Ελληνάρας δεν μπορεί να είναι πάντα «κάποιος άλλος» .... Πόσοι πια είναι αυτοί οι «κάποιοι άλλοι» που κάνουν κουμάντο σε όλους «εμάς» που δεν είμαστε σαν και αυτούς?

Πρόταση: Το να διαμαρτύρεσαι, να φωνάζεις, να ξεσηκώνεσαι, να αντιστέκεσαι, να αρνείσαι, να επαναστατείς δεν είναι κακό.
Αντιθέτως είναι υγιές και επιβάλλεται.
Απλά, πριν το κάνουμε, ας συλλογιστούμε για λίγο, πόσο πολύ πιο διαφορετικοί είμαστε τελικά ΕΜΕΙΣ, από ΑΥΤΟΥΣ με τους οποίους πραγματικά «τα βάζουμε»??!!!

ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. Ο καθένας πρέπει πρώτα να φτιάξει τον εαυτό του και μετά τους γύρω του και τη κοινωνία.

Γι αυτό το λόγο δεν μπορώ να δω Λαζόπουλο με τίποτα που κρίνει τους πάντες και τα πάντα...Εσύ κύριε ποιος είσαι ;

Αθηνα ετος 2010 ....και εις αλλα με υγεια!!!

Επικίνδυνη για τον έλληνα, η άρση βαρέων φόρων,,,,,

Μας φορτώνουν συνεχώς... με νέους φόρους,
περικοπές μισθών και συντάξεων, άρση εργασιακών δικαιωμάτων, αύξηση κόστους ζωής....

Όμως ο Έλληνας είναι πολύ σκληρό καρύδι αντέχει
τα βάρη και την πίεση....μέχρις ότου συμβεί το
αναπάντεχο....

Δείτε το video και θα καταλάβετε....

NewsIt.gr: LOLIt Παπακωνσταντίνου-άρση φόρων

Ο χαρακτήρας των σύγχρονων Ελλήνων

Tου Στεφανου Kασιματη / Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

«Παρά τη σύνθετη προέλευσή τους, την ευρεία γεωγραφική εξάπλωσή τους και τα κοσμοπολίτικα ένστικτά τους, οι σύγχρονοι Ελληνες είναι ένας αξιοσημείωτα ομοιογενής λαός, αισθητά διαφορετικός κατά τον χαρακτήρα από τους γειτονικούς λαούς, ενωμένος από τον κοινό ενθουσιασμό για τους εθνικούς στόχους και βαθύτατα πεπεισμένος για την ανωτερότητά τους έναντι των άλλων εθνών. Ο ξεχωριστός χαρακτήρας τους, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή τάση τους να αντιμετωπίζουν τους μη ελληνικούς πληθυσμούς ως βαρβάρους, αντισταθμίζει, στην πραγματικότητα, τη μεγάλη ενέργεια και τον ζήλο τους στην αφομοίωση άλλων φυλών. Η προνομιακή θέση που απέκτησαν στην Τουρκοκρατία, οφειλόμενη στον ανώτερο πολιτισμό τους, την ευελιξία τους, τον πλούτο τους και το μονοπώλιο της εκκλησιαστικής εξουσίας, θα τους επέτρεπαν πιθανώς να εξελληνίσουν μονίμως το μεγαλύτερο μέρος της Βαλκανικής, αν έδειχναν περισσότερη συμπάθεια προς τις άλλες χριστιανικά φυλές. [...] Ο έντονος πατριωτικός ζήλος των Ελλήνων είναι συγκρίσιμος με εκείνον των Ούγγρων. Δύναται να εκφυλισθεί σε αλαζονεία και δυσανεξία• ενίοτε τυφλώνει την κρίση τους και τους εμπλέκει σε απερίσκεπτα εγχειρήματα, αλλά παρ’ όλα αυτά παρέχει την καλύτερη εγγύηση για την τελική επίτευξη των εθνικών στόχων τους. [...]

»Το πατριωτικό τους αίσθημα, δυστυχώς, υπόκειται στην εκμετάλλευση ιδιοτελών δημαγωγών και δημοσιογράφων, που ανταγωνίζονται στην υπερβολή των εθνικών αξιώσεων και στην κολακεία της εθνικής ματαιοδοξίας. Σε καμία άλλη χώρα το πάθος της πολιτικής δεν είναι τόσο έντονο. Παθιασμένες πολιτικές συζητήσεις δίνουν και παίρνουν στα καφενεία• οι εφημερίδες, που είναι εξαιρετικά πολυάριθμες και γενικώς μικρής αξίας, καταβροχθίζονται• και κάθε κυβερνητικό μέτρο επικρίνεται και αποδίδεται σε ιδιοτελή συμφέροντα. [...] Μεγάλο μέρος της ενέργειας του έθνους ξοδεύεται σε αυτό τον διαρκή πολιτικό πυρετό, εκτρέπεται από πρακτικούς στόχους και, ούτως ειπείν, εξαερώνεται με τα λόγια. Η ανεξαρτησία της γνώμης και η κριτική τείνουν προς την απειθαρχία του δημοσίου τομέα και έχει παρατηρηθεί ότι κάθε Ελληνας στρατιώτης είναι ένας στρατηγός και κάθε ναύτης ναύαρχος. Στη διάρκεια του πολέμου του 1897, νεαρός ανθυποπλοίαρχος τηλεγράφησε στον υπουργό Στρατιωτικών επικρίνοντας τον ναύαρχο του και η στάση του επαινέθηκε από διάφορες εφημερίδες. [...]

»Οι Ελληνες επιδεικνύουν μεγάλη πνευματική ζωντάνια• είναι έξυπνοι, ερευνητικοί, πνευματώδεις και επινοητικοί, αλλά αβαθείς. Η παρατεταμένη πνευματική προσπάθεια και η ακρίβεια δεν τους αρέσουν, η δε αποστροφή τους στη χειρωνακτική εργασία είναι περισσότερο εμφανής. Ακόμη και οι αγρότες είναι μετρίως εργατικοί• άφθονες ευκαιρίες ξεκούρασης προσφέρουν οι εκκλησιαστικές εορτές. Η επιθυμία της εκπαίδευσης είναι έντονη ακόμη και στα χαμηλότερα στρώματα• τα ρητορικά και λογοτεχνικά επιτεύγματα ασκούν μεγαλύτερη έλξη στην πλειονότητα από τα επιτεύγματα στα πεδία της σύγχρονης επιστήμης. Ο αριθμός των προσώπων που επιδιώκουν τη σταδιοδρομία στα επαγγέλματα του πνεύματος είναι υπερβολικός• σχηματίζουν ένα τμήμα της κοινωνίας που περισσεύει, ένα μορφωμένο προλεταριάτο, που προσκολλάται σε διάφορα κόμματα με την ελπίδα της κρατικής απασχόλησης και ξοδεύει την ύπαρξη του ασκόπως, περιφερόμενο στα καφενεία και τους δρόμους όταν το κόμμα τους είναι εκτός εξουσίας. [...]

»Τα ελαττώματα των Ελλήνων, σε μεγάλο βαθμό, πρέπει να αποδοθούν στη μακροχρόνια υποταγή τους σε ξένες φυλές. Η εξυπνάδα τους συχνά εκφυλίζεται σε πονηριά, η ευρηματικότητα τους σε ανειλικρίνεια, η φειδώ τους σε απληστία και η επινοητικότητά τους σε απάτη. Η ανεντιμότητα δεν είναι εθνικό ελάττωμα, αλλά πολλοί που δεν θα καταδέχονταν να κλέψουν δεν θα διστάσουν να καρπωθούν παράνομα κέρδη μέσω δολιότητας και παραπλάνησης. Πράγματι, η εξαπάτηση συχνά ασκείται ανώφελα για την απλή πνευματική ικανοποίηση που παρέχει. Στην οξύνοια των οικονομικών τους δοσοληψιών, οι Ελληνες παροιμιωδώς υπερτερούν των Εβραίων, αλλά υπολείπονται των Αρμενίων• η αξιοσημείωτη ικανότητά τους στις επιχειρήσεις ορισμένες φορές βλάπτεται από την κοντόφθαλμη προσέγγισή τους, που τους κάνει να επιδιώκουν το άμεσο κέρδος εις βάρος του μακροπρόθεσμου. Η ματαιοδοξία και ο εγωισμός τους, που σημειώνονται και από τους πιο ευνοϊκούς παρατηρητές, τους κάνει ζηλόφθονους, απαιτητικούς και ευάλωτους στην κολακεία. [...] Γενικώς, οι Ελληνες μπορεί να περιγραφούν ως ένας έξυπνος, φιλόδοξος και ευρηματικός λαός, ικανός για μεγάλες προσπάθειες και θυσίες, αλλά ελλιπής σε ορισμένα πιο στερεά χαρακτηριστικά που οδηγούν στη εθνική μεγαλοσύνη».

Τα παραπάνω, σχετικά με τον χαρακτήρα του Ελληνα, προέρχονται από την ενδέκατη έκδοση της εγκυκλοπαίδειας Brittanica του 1910. Ισως κάποιους δυσαρεστήσουν, ενδέχεται άλλους να ικανοποιήσουν, ελπίζω όμως να βάλουν σε σκέψεις όσους τα διαβάσουν...

Παρά τρίχα...
Γκάφα ολκής, που παρ’ ολίγο να οδηγήσει σε μείζονα πολιτική κρίση, ήταν το άρθρο 7 του πολυνομοσχεδίου, σχετικά με τη διαγραφή χρεών προς το Δημόσιο ύψους 24 δισ. ευρώ. Δεν αποκλείεται η πρόθεση διαγραφής μέρους τουλάχιστον του υπέρογκου ποσού να υπαγορεύθηκε από την κοινή λογική. Ενδεχομένως, δηλαδή, στο ποσόν να περιλαμβάνονται χρέη δημόσιων οργανισμών προς το κράτος, χρέη αποθανόντων, χρέη εταιρειών που χρεοκόπησαν, γενικώς οφειλές τις οποίες το Δημόσιο ποτέ δεν θα εισπράξει. Ωστόσο, η πρόθεση του υπουργείου Οικονομικών να προωθήσει τη διαγραφή με συνοπτικές διαδικασίες λίγο έλειψε να περιπλέξει την κυβέρνηση στη σοβαρότερη ώς τώρα εσωτερική κρίση της.

Η ατμόσφαιρα στη Βουλή την περασμένη Δευτέρα και την Τρίτη ήταν χαρακτηριστική του κινδύνου που απεσοβήθη. Το φάσμα της διαπλοκής επλανάτο στους διαδρόμους και ονόματα μεγαλοεπιχειρηματιών κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα μεταξύ των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Αν, βέβαια, η σχετική ρύθμιση περνούσε από τη Βουλή με την κανονική διαδικασία, θα υπήρχε η δυνατότητα στην κυβέρνηση να παράσχει όλες τις απαραίτητες εξηγήσεις. Αλλά η διαδικασία του κατεπείγοντος –και μάλιστα για ένα ζήτημα πέραν των υποχρεώσεων έναντι του Μνημονίου– έκανε την καχυποψία των βουλευτών να φουντώνει και τη φημολογία να καλπάζει αχαλίνωτη.

Την κατάσταση έσωσε για την κυβέρνηση ο Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος προειδοποίησε τον Χρήστο Πρωτόπαπα ότι περί τους πενήντα βουλευτές επρόκειτο να καταψηφίσουν το άρθρο. Ο δεύτερος μετέφερε την εκτίμηση εκεί όπου έπρεπε και έτσι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου απέσυρε τη ρύθμιση, υποσχόμενος συγχρόνως ότι θα φέρει στη Βουλή τον κατάλογο με τα ονόματα των χρεωστών. Το ευτράπελο στην παρ’ ολίγον τραγωδία ήταν η κραυγή, που υψώθηκε από τα βάθη του βουλευτηρίου, με αισθητά τα ίχνη της απελπισίας στη χροιά της: «Οχι μόνο ονόματα, κύριε υπουργέ! Να φέρετε και τα επίθετα!». Ηταν σοφή η πρωτοβουλία του άγνωστου βουλευτή, διότι ένας κατάλογος του τύπου: «Κώστας, Βαγγέλης, Δημήτρης, Θανάσης κ.λπ.», έστω και αν συνοδευόταν από τα αναλογούντα στον καθένα ποσά, μάλλον θα περιέπλεκε την κατάσταση χειρότερα...

Ο Ποτέμκιν στην Κηφισιά
Το βράδυ της Δευτέρας, ο πρωθυπουργός δείπνησε σε ένα εστιατόριο της Κηφισιάς – ένα από τα πολλά εστιατόρια της Αθήνας και των προαστίων της, όπου η απαγόρευση του καπνίσματος καταστρατηγείται, εφόσον το ζήτημα τίθεται «μεταξύ συναινούντων ενηλίκων». Μόλις όμως πληροφορήθηκε η διεύθυνση ότι επέκειτο η άφιξη του VIP πελάτη (γνωστού για την απέχθειά του προς το κάπνισμα), οι σερβιτόροι άρχισαν να πηγαίνουν βιαστικά από τραπέζι σε τραπέζι, παρακαλώντας τους θαμώνες να σβήσουν τα τσιγάρα και εξαφανίζοντας τα σταχτοδοχεία. Απαντες συνεμορφώθησαν ευπειθώς. Ετσι όταν ο Γιώργος έφθασε στο εστιατόριο ευφράνθηκε η καρδία του, διαπιστώνοντας ότι ο αντικαπνιστικός νόμος του τηρείται. «Α, μπράβο!», είπε. «Εδώ δεν καπνίζετε...» Και υποθέτω ότι οι επί της υποδοχής του ανταπέδωσαν τον έπαινο με το πιο γλυκερό χαμόγελό τους. Δεν ξέρω το όνομα του εστιατορίου, πάντως θα ήταν πολύ ταιριαστό αν λεγόταν, π.χ., «Ο Ποτέμκιν στην Κηφισιά» ή κάτι παρεμφερές τέλος πάντων, ώστε να θυμίζει τον εραστή της Μεγάλης Αικατερίνης που, σύμφωνα με τον μύθο, έστηνε στην Κριμαία προσόψεις χωριών, για να πιστεύει η αυτοκράτειρα ότι οι υπήκοοί της ζούνε ζωή χαρισάμενη...θυσίες, αλλά ελλιπής σε ορισμένα πιο στερεά χαρακτηριστικά που οδηγούν στη εθνική μεγαλοσύνη».

Ο χαρακτήρας των σύγχρονων Ελλήνων

Σε καμία άλλη χώρα το πάθος της πολιτικής δεν είναι τόσο έντονο. Παθιασμένες πολιτικές συζητήσεις δίνουν και παίρνουν στα καφενεία• οι εφημερίδες, που είναι εξαιρετικά πολυάριθμες και γενικώς μικρής αξίας, καταβροχθίζονται• και κάθε κυβερνητικό μέτρο επικρίνεται και αποδίδεται σε ιδιοτελή συμφέροντα. [...] Μεγάλο μέρος της ενέργειας του έθνους ξοδεύεται σε αυτό τον διαρκή πολιτικό πυρετό, εκτρέπεται από πρακτικούς στόχους και, ούτως ειπείν, εξαερώνεται με τα λόγια. Η ανεξαρτησία της γνώμης και η κριτική τείνουν προς την απειθαρχία του δημοσίου τομέα και έχει παρατηρηθεί ότι κάθε Ελληνας στρατιώτης είναι ένας στρατηγός και κάθε ναύτης ναύαρχος.

Είχα την τύχη, ή την ατυχία αν θέλετε να ζήσω κάποια χρόνια σε Αγγλία και Αμερική. Μια από τις μεγάλες διαφορές στη καθημερινή ζωή μεταξύ των χωρών αυτών και της δικής μας, είναι αυτό που αναφέρει παραπάνω το άρθρο. Τόσο πολύ η πολιτική στη ζωή μας, τόσες καθημερινές συζητήσεις, τόσο σπατάλημα χρόνου για αναλύσεις επί αναλύσεων, για ποιο λόγο ;
Θα απαντούσα, για το λόγο τον οποίο εμείς δεν έχουμε κατασταλάξει πολιτικά και κοινωνικά όπως οι προαναφερθείσες χώρες και έχουμε τα μύρια όσα προβλήματα που μονο πολιτικά μπορούν να λυθούν. Εν μέρει ισχύει αυτό, αλλά όχι εντελώς. Νομίζω υπάρχει μια πολιτικολαγνεία στην Ελλάδα που κάποιους εξυπηρετεί (δεν ξέρω ποιοι μπορεί να είναι αυτοί, αλλά δεν εξηγείται αλλιώς). Ίσως η πολιτικολαγνεία προκύπτει από την ανάγκη μας να έχουμε λόγο σε κάθε τι που συμβαίνει και να νιώσουμε και εμείς στιγμιαία πρωθυπουργοί, υπουργοί και βουλευτές, έστω και στο καφενείο ή στη ταβέρνα...
Ίσως προκύπτει επειδή ξέρουμε ότι η διαφθορά του τόπου μας είναι πολιτικοκινούμενη και θέλουμε και εμείς να πάρουμε μέρος....

Είχα την τύχη, ή την ατυχία αν θέλετε να ζήσω κάποια χρόνια σε Αγγλία και Αμερική. Μια από τις μεγάλες διαφορές στη καθημερινή ζωή μεταξύ των χωρών αυτών και της δικής μας, είναι αυτό που αναφέρει παραπάνω το άρθρο. Τόσο πολύ η πολιτική στη ζωή μας, τόσες καθημερινές συζητήσεις, τόσο σπατάλημα χρόνου για αναλύσεις επί αναλύσεων, για ποιο λόγο ;
.........Ίσως προκύπτει επειδή ξέρουμε ότι η διαφθορά του τόπου μας είναι πολιτικοκινούμενη και θέλουμε και εμείς να πάρουμε μέρος....

Είχα κι εγώ Δημήτρη μου την τύχη, ή την ατυχία, να ζήσω περίπου 30 χρόνια στην Γαλλία και μπορώ να πω οτι έχω αποκτήσει την απαιτούμενη ικανότητα να συγκρίνω τους τρόπους αντιμετώπισης ή στάσης των πολιτών απέναντι στα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Έχομε την τάση να λέμε όλοι, «αυτοί οι πολιτικοί που μας διοικούν, μας έφεραν εδώ που είμαστε»!
Αυτοί όμως οι πολιτικοί, δεν βρέθηκαν τυχαία σ’ αυτήν την θέση.
Εμείς τους βάλαμε εκεί που είναι με την ψήφο μας, αφού όμως προηγουμένως, έχουμε αποσπάσει, μια υπόσχεση για κάποια προτερήματα(κοινώς ρουσφέτια), από τον «Πολιτικό» μας, άσχετα αν στη συνέχεια θα υλοποιήσει ή όχι τις υποσχέσεις του.