Ερώτηση Ελλας το μεγαλείο σου

Είναι σίγουρο οτι η εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου, θα έχει κάποιες δυσκολίες στην εφαρμογή του, όμως όταν αναλογιστούμε τα οφέλη που θα προκύψουν, νομίζω οτι αξίζει τον κόπο.
Υπενθυμίζω ποια είναι αυτά που θα πάψουν να ισχύουν, μετά την εφαρμογή αυτής της ηλεκτρονικής κάρτας.
-Τα φακελάκια και οι αδήλωτες πληρωμές στους γιατρούς.
-Οι αδήλωτες εισπράξεις απ’ όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες, ηλεκτρολόγους, μηχανικούς αυτοκινήτων, υδραυλικούς, δικηγόρους, κ.λ.π. που φοροδιαφεύγουν.
-Οι ληστείες στις τράπεζες, για ποιο λόγο να γίνοντε, αφού δεν θα υπάρχουν πλέον χαρτονομίσματα για να κλέψουν.
-Το ίδιο ισχύει και για τις ληστείες σε ανύποπτους και ανυπεράσπιστους πολίτες, των οποίων την κάρτα, αν την κλέψουν οι κακοποιοί, δεν θα μπορούν να την χρησιμοποιήσουν γιατί ή θα αυτοκαταργείται η θα βοηθάει στην σύλληψη των κακοποιών.
-Εδώ τελειώνει και η χλιδάτη διαβίωση των κακοποιών που έχουν διαπράξει ένα έγκλημα, αρπάζοντας εκατομμύρια Ευρώ σε χαρτονομίσματα, μετά από απαγωγή ή ληστεία, τα έχουν βάλει σε ένα σεντούκι και τα ξοδεύουν χωρίς κανένα πρόβλημα.
Τι θα έκανε σήμερα ο Παλαιοκώστας, αν γινόταν αυτό? Θα αναγκαζόταν εκ των πραγμάτων να παραδοθεί, γιατί δεν θα είχε πλέον χρήματα για να ζήσει.
Είναι πάρα πολλά τα πλεονεκτήματα, έναντι των προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν και που αυτά μπορεί να αντιμετωπιστούν από μια σωστή οργάνωση και εφαρμογή του μέτρου.

Πότε σ' αυτή τη χώρα αντιμετωπίσαμε τα πράγματα με σωστή οργάνωση και με εφαρμογή των μέτρων
Μήπως αυτή η κατά τα άλλα πρακτική και σωστή λύση χρησιμοποιηθεί πάλι εναντιών αυτών που βολεύει και όχι αυτών που πραγματικά πρέπει να πιαστούν

Πότε σ' αυτή τη χώρα αντιμετωπίσαμε τα πράγματα με σωστή οργάνωση και με εφαρμογή των μέτρων
Μήπως αυτή η κατά τα άλλα πρακτική και σωστή λύση χρησιμοποιηθεί πάλι εναντιών αυτών που βολεύει και όχι αυτών που πραγματικά πρέπει να πιαστούν

Έχεις δίκιο, αλλά δεν πρέπει κάποτε να αλάξουν τα πράγματα και στην Ελλάδα?? : :

Η «κατασκευή»... της Ιστορίας!

Του Χρήστου Κάτσικα

Το 1870/71, στον εορτασμό για τα 50 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με μια επίσημη τελετή γίνεται η ανακομιδή των λειψάνων του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Γρηγορίου Ε΄ από την Οδησσό στην Αθήνα και η πανηγυρική ένταξή του στους ήρωες και πρωτεργάτες της Ελληνικής Επανάστασης. Επρόκειτο για μια ακόμη επινοημένη «κατασκευή» της Ιστορίας, διανθισμένη με το γραμμένο το 1872- κατά παραγγελίαν του Πανεπιστημίου Αθηνών- ποίημα «Στον ανδριάντα Γρηγορίου του Ε΄» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη μέσω της οποίας ο Γρηγόριος Ε΄, ο άνθρωπος που όχι μόνο δεν υποστήριξε την Ελληνική Επανάσταση αλλά αντίθετα ήταν, μαζί με την πλειονότητα του ανώτερου κλήρου- σε αντίθεση με την πλειονότητα του λαϊκού κλήρου- ορκισμένος αντίπαλός της, αναγόταν σε σύμβολο του έθνους και σε νεομάρτυρα. Ήταν αυτός που στην Εγκύκλιο του Μαρτίου 1821 (μαζί με άλλους 22 ανώτατους κληρικούς) ισχυρίστηκε ότι η κυριαρχία των Οθωμανών ήταν θεόπεμπτη και όποιος οργανώνει ανταρσία εναντίον τους, όπως ο Υψηλάντης και ο Σούτσος, κινείται εναντίον τού Θεού και γι΄ αυτό η Εκκλησία τον αφορίζει και τον καταδικάζει σε αιώνια τιμωρία.
Από την άλλη ποιος Έλληνας, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται, δεν γνωρίζει να πει δυο λόγια για το Κρυφό Σχολειό ή για το «ξεκίνημα της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα στις 25 Μάρτη»; Μπορεί να μη γνωρίζουμε για την τύχη των πρωτεργατών τής Επανάστασης, για την εξάρτηση και τους ξένους προστάτες, για την κατάληξη του Αγώνα, όμως όλοι μπορούμε εύκολα να αναφερθούμε στα «δύο πιο σημαντικά γεγονότα της Νεώτερης Ιστορίας μας, στο Κρυφό Σχολειό και στην ευλογία των όπλων στην Αγία Λαύρα από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, που αποτέλεσε και αφετηρία της Ελληνικής Επανάστασης» όπως χρόνια πολλά τώρα αναφέρουν τα βιβλία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εορταστικοί λόγοι στα σχολεία. Κι αν μας διαφεύγουν κάποιες λεπτομέρειες των βιβλίων, αν έχουμε ξεχάσει τους αναρίθμητους επετειακούς λόγους, σίγουρα έχουμε αποτυπώσει τα πρόσωπα, τις εικόνες, από τους γοητευτικούς πίνακες του Γύζη και του Βρυζάκη, που μαζί με το «Φεγγαράκι μου λαμπρό» του Ιωάννη Πολέμη έμειναν ανέπαφοι- χαραγμένοι βαθιά στη μνήμη. Γιατί η εικόνα λειτουργεί σαν πληροφορία που δεν δέχεται αμφισβήτηση, καθώς βοηθάει να γίνει παρόν το περιεχόμενό της, λειτουργώντας σαν αυτόπτης μάρτυρας.
O πίνακας του Βρυζάκη «Ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ελευθερίας» (1851) και ο πίνακας του Γύζη «Το Κρυφό Σχολειό» (1886) έγιναν σε μια συγκεκριμένη εποχή όπου βρισκόταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη η σκύλευση του πτώματος της Επανάστασης του Εικοσιένα και η Εκκλησία σε πλήρη σύμπνοια με την Πολιτεία μετέδιδε τη δική της εκδοχή για το παρελθόν.
Ωστόσο, οι πηγές για τη μελέτη της Επανάστασης του Εικοσιένα είναι αρκετά διαφωτιστικές για την Αγία Λαύρα και το Κρυφό Σχολειό. Έτσι εύκολα διαπιστώνουμε ότι για την Αγία Λαύρα και τον Παλαιών Πατρών Γερμανό κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο της εποχής δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε παρόμοιο γεγονός. Ούτε καν ο ίδιος ο Π.Π. Γερμανός στα Απομνημονεύματά του, στα οποία εξιστορεί με λεπτομέρειες τα πάντα, δεν λέει τίποτε για την Αγία Λαύρα. Αντίθετα οι Έλληνες και ξένοι ιστοριογράφοι της Επανάστασης αναφέρουν: Φιλήμων: «παχυλόν ψεύδος» (Φιλήμονος, Δοκίμιο Ιστορικό Ελληνικής Επανάστασης, τόμ. Γ΄, κβ)- Σπ. Τρικούπης: «Ψεύδος» (Σπ. Τρικούπη, Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης, τόμ. Α΄, σ. 229) - Φίνλεϋ: «δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια» (Φίνλεϋ, Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης, τόμ. Α΄, σ. 217).
Για το Κρυφό Σχολειό; Μα, είναι γνωστό ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν εμπόδισε κανένα κεφαλοχώρι να έχει το σχολείο του, δεν απαγόρευσε σε κανέναν να μαθαίνει ελληνικά. Τα σχολεία καθ΄ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν φανερά και λειτουργούσαν σε αρκετές πόλεις, και είναι γνωστή η Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη, η Ακαδημία των Κυδωνιών, οι Σχολές της Πάτμου, των Ιωαννίνων, του Άθω, της Σμύρνης, της Αθήνας, της Δημητσάνας, της Ζαγοράς, το Γυμνάσιο της Χίου κ.ά. Παράλληλα ο Γιάννης Βλαχογιάννης, που αγωνίστηκε με πάθος να θεμελιώσει στην αρχειακή έρευνα την Ιστορία, γράφει: «Δεν είδα καμιάν ιστορική μαρτυρία που να βεβαιώνει την ύπαρξη Κρυφού Σχολειού».
Όπως γράφει ο Serge Ηalim, μπορεί κανείς να φανταστεί πιο περίτρανη απόδειξη ότι η Ιστορία ξεπηδάει από το παρόν, αφού άλλωστε η ίδια είναι που το τρέφει; Γι΄ αυτό είναι ξεκάθαρο ότι οι λογαριασμοί για μια παιδεία που θα μορφώνει και δεν θα παραμορφώνει παραμένουν ανοιχτοί. ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ
ΣΒ Ο Αφορισμός του Υψηλάντη έλεγε
"... Εκείνους δε τους ασεβείς πρωταιτίους και απονενοημένους φυγάδας και αποστάτας ολεθρίους να τους μισείτε και να τους αποστρέφεστε και διανοία και λόγω, καθότι και η εκκλησία τους έχει μεμισημένους, και επισωρεύει κατ΄ αυτών τας παλαμναιοτάτας και φρικωδεστάτας αράς: ως μέλη σεσηπότα, τους έχει αποκεκομμένους της καθαράς και υγιαινούσης χριστιανικής ολομελείας. Ως παραβάται δε των Θείων νόμων και κανονικών διατάξεων... ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟΙ υπάρχειεν και κατηραμένοι και αυγχώρητοι και μετά θάνατον
Τα τριάκοντα αργύρια της Βιστονίδας
Σκανδάλισε -κατά την εκκλησιαστική ορολογία- η αποκάλυψη της στήλης ότι όπως είχαν κάνει με τον Μωάμεθ πριν από την Αλωση, έτσι και με τον Χίτλερ, οι μονές του Αγίου Ορους έσπευσαν να εκφράσουν την υποταγή τους και την αγάπη τους στον κατακτητή, με αντίτιμο την εύνοια της κυβέρνησης των δωσιλόγων και την εξασφάλιση με νόμο των διεκδικήσεών τους στη λίμνη Βιστονίδα («Τα "χρυσόβουλα" του Χίτλερ», 20/9/08).
Μάλιστα ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός επιχείρησε από την τηλεοπτική εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στο Alter (22/9/08) να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ισχυριζόμενος ότι με τις κινήσεις αυτές οι μοναχοί διέσωσαν κάτι πολυτιμότερο, δηλαδή τη «συνέχεια» του Ορους.
Αλλά βέβαια αυτή είναι η δικαιολογία όλων των δωσιλόγων. Οι κατοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα και σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη παρόμοιες «εθνικές αναγκαιότητες» επικαλούνταν. Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμα και μέχρι σήμερα η υποταγή στον κατακτητή παρουσιάζεται ως «αναγκαίο κακό», με όλες τις ηθικές και πολιτικές συνέπειες που έχει αυτή η τοποθέτηση. 
Τα γνωστά πολυάριθμα συμβόλαια «ανταλλαγής» που συνέταξε η Αικατερίνη Πελέκη-Βουλγαράκη με συμβαλλόμενους την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και τη Μονή Βατοπεδίου, αναφέρονται στο ιστορικό της εκούσιας υποταγής των μονών στο Σουλτάνο, αλλά περιλαμβάνουν και μια ενδιαφέρουσα αναφορά στη στάση του Αγίου Ορους κατά την Επανάσταση του 1821:
«Μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και λόγω της ενεργού συμμετοχής σ' αυτή του Ελληνικού Ορθοδόξου Χριστιανικού κλήρου αλλά και των μοναχών του Αγίου Ορους οι Τούρκοι κατεπάτησαν προς καιρόν βιαίως την ιδιοκτησία της λίμνης "Μπουρού" (Βιστωνίδα), κυριότητος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, πάντοτε όμως η ιερά Μονή παρέμενε κυρία ταύτης, των νησίδων και των περί αυτήν εκτάσεων».
Το αντιφατικό αυτό παράθεμα κρύβει τη θλιβερή αλήθεια για τη στάση του Αγίου Ορους την κρίσιμη περίοδο της Επανάστασης, όταν οι παραδόπιστοι ηγούμενοι έφτασαν στο σημείο να προδώσουν τον αγώνα.
Πρόκειται για ιστορικό γεγονός, το οποίο καταγράφει με διακριτικότητα ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο οποίος αναφέρει ότι ο πασάς της Θεσσαλονίκης «κατέπεισε τας μονάς να παραδοθώσιν» και παρατηρεί με σημασία ότι «αι μοναί αύται ούτε προθυμίαν (για τον αγώνα) ούτε καρτερίαν ικανήν έδειξαν» («Ιστορία του Ελληνικού Εθνους», εκδ. Ελευθερουδάκη, τ. 6ος, σ. 61). 
Στην υπόθεση αναφέρεται αναλυτικά ο Διονύσιος Κόκκινος, ο οποίος δεν μπορεί να κατηγορηθεί για μεροληψία εις βάρος των μονών. Στον δεύτερο τόμο του κλασικού του έργου «Η Ελληνική Επανάστασις» (εκδ. Μέλισσα, 1957), βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών, αναφέρεται στην απροθυμία των Αγιορειτών να συνδράμουν τον αγώνα: «Αι μοναί, πλην των ακινήτων περιουσιών των, κατείχαν όχι μόνο χρήματα, αλλά και θησαυρούς ανεκτιμήτους από αφιερώματα χρυσά και αργυρά και κοσμήματα με πολυτίμους λίθους συσσωρευμένα εκεί από αιώνων. Επρόκειτο περί ανυπολογίστου πλούτου».
Μάταια ο Υψηλάντης τούς ζητούσε με αυστηρό ύφος να ενισχύσουν «με σώματα και με χρήματα» τον αγώνα που είχε ξεσπάσει στην περιοχή της Χαλκιδικής, με επικεφαλής τον Εμμανουήλ Παπά. Οπως αναφέρει ο Κόκκινος, «οι καλόγηροι δεν εννοούσαν να θίξουν ούτε τα χρήματα των μονών ούτε τα εκ χρυσού και αργύρου νεώτερα αφιερώματα που δεν είχαν την σημασίαν ιστορικών κειμηλίων και τα οποία αποτελούσαν ολόκληρον θησαυρόν, ικανόν ν' αποβή πηγή ενισχύσεως σοβαράς όχι μόνο του μακεδονικού, αλλά και του όλου αγώνος».
Είναι απολύτως ενδεικτική για την κατάσταση η επιστολή που απηύθυνε στις 19 Ιουνίου 1821 ο οπλαρχηγός Ρήγας Μάνθος προς τον Παπά: «Μα τι να κάμη κανείς την μικρολογίαν των Αγίων Πατέρων. Αυτή η στυγερά ανελευθεριότης και μικροπρέπεια αυτών μάς εμπόδισεν από πολλά ωφέλιμα και από πολλά αναγκαία. Αμποτε να μεταβάλη ο αναλλοίωτος Θεός την διάθεσίν των, να τους αποδείξη ευσπλάχνους, κριτικούς, γενναίους και ελευθερίους και με δόκιμον νουν. [...] Πλην κανένα γενναίον δεν εύρον εις αυτούς παρά μίαν επίπλαστον πολίτικαν. [...] Φροντίζουν μόνο διά την ασφάλειαν των ιδίων. [...] Φοβούμαι μήπως ο λαός από την πείναν και τας πολλάς θλίψεις του εφορμήση εναντίον των και δεν δυνηθώμεν ν' απαντήσωμεν εις την ορμήν των».
Στα τέλη Ιουνίου οι Αγιορείτες αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο που διέτρεχαν οι ίδιοι και κάλεσαν με επιστολή τους τον Παπά να υπερασπιστεί το Αγιον Ορος. Ηταν όμως αργά. Οταν μάλιστα εκστράτευσε στη Χαλκιδική για να καταπνίξει την επανάσταση ο Αβδούλ Αμπούδ, οι Αγιορείτες ήταν έτοιμοι να του προσφέρουν γην και ύδωρ. «Οι καλόγηροι», γράφει ο Κόκκινος, «οι εξ αρχής δυσφορούντες διά το ζήτημα των δαπανών, συνηθισμένοι πάντοτε να δέχωνται προσφοράς και από τους πτωχοτέρους πιστούς, χωρίς αυτοί να προσφέρουν ποτέ τίποτα, δεν είχαν συγκινηθή ούτε από τας αυστηράς απαντήσεις του Υψηλάντη και της Υδρας και των Ψαρών προς τας πτωχοπροδρομικάς εκκλήσεις των, ούτε αντελήφθησαν την υποχρέωσίν των, όταν ήλθε η κρισιμωτάτη ώρα της εξαντλήσεως του Παπά και του εκ των Τούρκων κινδύνου. Ο πατριωτισμός των είχε σταματήσει προ της θυσίας των χρημάτων των μονών, τα οποία επί τέλους παρέμεναν νεκρά εις τα χρηματοκιβώτια και άχρηστα εις την κοινωνικήν οικονομίαν και ο πρώτος ενθουσιασμός των διά τον Παπάν μετεβλήθη εις εχθρότητα. Αντί να ενισχύσουν τον ηρωικόν αρχηγόν εις τας τελευταίας αγωνιώδεις προσπαθείας του, συνεσπειρώθησαν περί τας μονάς των και τον κατηρώντο ως υποκινητήν της επαναστάσεως και υπεύθυνον του κακού».
Μοναδική εξαίρεση ο ηγούμενος Ιωακείμ τής (πάντα ξεχωριστής) Μονής Εσφιγμένου, που είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και πρόσφερε καταφύγιο στον Παπά και τους πολεμιστές του. Ομως στις 11 Νοεμβρίου 1921 μαζεύτηκαν οι ηγούμενοι των άλλων 19 μονών και ζήτησαν με επιστολή να παραδοθεί ο Παπάς στους Τούρκους και όσοι μοναχοί τον ακολουθούν «να επιστρέψουν στα κελιά τους».
«Η πράξις αυτή», καταλήγει ο Κόκκινος, «δεν είχε δικαιολογίαν και όλα τα καθηγιασμένα ύδατα του Αγίου Ορους δεν είναι δυνατόν ν' αποπλύνουν από αυτό το αίσχος τους δεκαεννέα ηγουμένους που υπέγραψαν την άνω επιστολήν, διά της οποίας έσπευδαν να παραδώσουν εις τον πασάν ένα θύμα τόσης περιωπής διά να μετριάσουν τους άλλους όρους της υποταγής και κυρίως τον αφορώντα την χρηματικήν αποζημίωσιν».
Το συμπέρασμα του ιστορικού είναι ότι «η αλήθεια διά την διαγωγήν των καλογήρων εκείνων είναι πολύ θλιβερά. Ανίκανοι να αισθανθούν κατ' αρχάς την ανάγκην γενναίας προσφοράς διά τον αγώνα, που τον ήθελαν, αλλά με θυσίας των άλλων, έφθασαν εις την ατολμίαν, εκύλισαν εις την ανανδρίαν και κατήντησαν ικανοί διά την χειροτέραν προδοσίαν. Εδέχθησαν να παραδώσουν εις τον εχθρόν ως πρωταίτιον της επαναστάσεως τον Εμμανουήλ Παπάν, τον οποίον προ ολίγων μηνών είχαν ανακηρύξει προστάτην και αρχηγόν της Μακεδονίας αυτοί οι ίδιοι, χωρίς να αγνοούν ότι η τοιαύτη παράδοσίς του ήτο ταυτόσημος με παράδοσιν προς θάνατον».
Τελικά ο Εμμανούλ Παπάς κατόρθωσε να διαφύγει «καταδιωκόμενος από Τούρκους και Ελληνες», όπως αναφέρει ο ιστορικός, αλλά εξαντλημένος από τις κακουχίες πέθανε στο καράβι που τον μετέφερε στην επαναστατημένη Υδρα. 
Σ' αυτή την ανοιχτή προδοσία στηρίζονται λοιπόν τα δικαιώματα της Μονής Βατοπεδίου και των άλλων αγιορείτικων μονών από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Πάει πολύ να επικαλούνται αυτή τη θλιβερή ιστορία ακόμα και σήμερα οι συντάκτες των διαβόητων συμβολαίων ως τίτλο κυριότητας για τη λίμνη Βιστονίδα.
(Ελευθεροτυπία, 11/10/2008) Ιός

Στο μαχαλά της Ορφέως

Ένας Ρομά, ένας αντιδήμαρχος και δύο ειδικοί επιστήμονες από το Συνήγορο του Πολίτη «συνομιλούν» στο εικονικό πάνελ της A.V.

Οικόπεδο φιλέτο, με θέα την Ακρόπολη και μόλις πέντε λεπτά από το κέντρο. Βοτανικός, Οδός Ορφέως. Πίσω από πρακτορεία μεταφορών, μάντρες, εργοτάξια, εγκαταλελειμμένα βυρσοδεψία και ανάμεσα σε πολλά σκουπίδια, έχουν το σπίτι τους 550 άνθρωποι. Είναι Ρομά, ως επί το πλείστον αλβανικής καταγωγής. Δεν έχουν πολλά, έχουν όμως φαντασία.

Τα σπίτια τους είναι ο ορισμός της πατέντας. Μουσαμάδες, παντζούρια, παλιές πόρτες είναι τα οικοδομικά υλικά. Το ρεύμα έρχεται από κάποια κολόνα της ΔΕΗ με ένα δίκτυο καλωδίων που περνά από σπίτι σε σπίτι σαν σχοινιά για μπουγάδα. Στο μαχαλά θα βρεις δύο μπαρ (το ένα με μπιλιάρδο), μία πλατεία, ένα τροχόσπιτο-σουβλατζίδικο, ένα σκεπαστό χώρο με τηλεόραση στη διαπασών. Στην πλατεία ο Τζίμης ο πρόεδρος έχει ρίξει τσιμέντο. Κατά τ’ άλλα χώμα και λάσπη, πολλή λάσπη. Παιδιά τρέχουν και παίζουν με ζώα του καταυλισμού: γαλοπούλες, πρόβατα αλλά και το αγαπημένο τους τσιουάουα, την Κορίνα. Μια πολιτεία χωρίς υποδομές. Το ότι αντέχουν τόσο καιρό στις δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζονται παροχές και μάλιστα άμεσα. Ο πρόεδρος, για παράδειγμα, ζητάει επίμονα κάτι σχετικά απλό: μια βρύση στην πλατεία.
Κανείς δεν τους θέλει εδώ, στην Ορφέως. Ο καταυλισμός τους, όπως και αυτός στην Αγίου Πολυκάρπου που έχει ήδη κατεδαφιστεί, πέφτει πάνω στα σχέδια της «διπλής ανάπλασης» της περιοχής, στην κατασκευή του γηπέδου του Παναθηναϊκού με το εμπορικό κέντρο. Δουλεύουν με τα τρίκυκλα. Με αυτά μαζεύουν οτιδήποτε μεταλλικό. Καίνε καλώδια για να ανακτήσουν το χαλκό και να τον παραδώσουν σε μάντρες. Οι καπνοί πνίγουν το γειτονικό δήμο Ταύρου και οι δημότες διαμαρτύρονται. Οι αρχές απαντούν με αυτοψίες και επιχειρήσεις καθαρισμού.
Αυτό που λείπει είναι διάλογος
Ο Ρομά Αργύρης Λάτο, ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας Ταύρου Σωτήρης Ανδρέου και οι ειδικοί επιστήμονες Καλλιόπη Λυκοβαρδή καιΜαρία Βουτσίνου από το Συνήγορο του Πολίτη γνωρίζουν καλά τον καταυλισμό της Ορφέως. Η Α.V. μίλησε με τον καθένα ξεχωριστά. Και οι απαντήσεις τους «κούμπωσαν» τόσο πολύ που έγιναν συζήτηση. Αυτή την πρώτη «εικονική» κουβέντα ανοίγει ο Αργύρης:
Α.Λ. «Είμαστε στην Ελλάδα από το 1991. Στο μαχαλά έχουμε δέκα με δώδεκα χρόνια. Το νερό το κλέβουμε. Βλέπεις καμιά βρύση; Πάλι καλά που υπάρχει αυτή η μπετονιέρα εδώ και μας δίνει νερό με ασβέστη. Κοίτα τα μαλλιά μου πώς έχουν γίνει από τον ασβέστη. Ντροπή δεν είναι; Ακόμα και οι έγκυες κουβαλούν νερό με το καρότσι. Αίσχος, αν γίνει κάτι κακό και χάσει το παιδί; Ζούμε δύσκολα. Έχω τρία παιδιά. Φέρε τα παιδιά σου μια εβδομάδα εδώ να δούμε πόσο θα αντέξουν. Ο σκύλος όπου τρώει εκεί γαβγίζει. Με το ρουφιάνο, ρουφιάνος θα γίνεις. Με τον καλό άνθρωπο, καλός θα γίνεις, γιατί θα σου λέει μόνο καλά λόγια. Αν δεν ήταν ο κ. Ανδρέου εμείς θα είχαμε πεθάνει από χολέρα 50 φορές. Τουαλέτες δεν υπάρχουν. Αυτός ο άνθρωπος όσο μπόρεσε μας βοήθησε. Μακάρι να είχα ένα χώρο να κάθομαι σαν άνθρωπος, με νερό, με φως. Γουστάρω να μου έρθει λογαριασμός νερού και ΔΕΗ»
Σ.Α. «Το ότι μιλάς με τα καλύτερα λόγια για μένα με τιμά. Δεν δέχομαι εγώ σαν άνθρωπος να έχω στο σπίτι μου την πολυτέλεια να έχω να φάω ένα κομμάτι ψωμί και εσείς να μην έχετε ούτε νερό. Είδα με τα μάτια μου ένα ζευγάρι Ρομά να αρπάζει έναν κόκορα, με το σκεπάρνι να του κόβει το κεφάλι και να τον πετάει με τα πούπουλα μέσα σ’ έναν τενεκέ που έβραζε. Τα ποντίκια είναι μισό μέτρο. Τα περισσότερα παιδιά κυκλοφορούν ξυπόλητα. Δεν έχουν ούτε να ντυθούν. Έχω λάβει εντολή από το δήμαρχο Ταύρου να προσέχω ιδιαίτερα αυτό τον καταυλισμό, ανθρωπιστικά. Αλλά κι εσείς δεν μας ακούτε. Μας γράφετε στα παλιά σας τα παπούτσια. Οι ίδιοι λέτε ότι σταματήσατε να καίτε. Δεν μπορώ να σας αμφισβητήσω. Όντως από εκεί που καίγονταν στον καταυλισμό τρεις τόνοι την ημέρα, αυτή τη στιγμή καίγονται 20 κιλά την εβδομάδα. Όμως εγώ δέχομαι επιθέσεις από όλο το διοικητικό συμβούλιο και τους κατοίκους. Τι μπορώ να κάνω εγώ, όταν δεν μπορούν να επέμβουν ούτε το υπουργείο Εσωτερικών ούτε η αστυνομία;»
Α.Λ. «Ο Δήμος Ταύρου έχει δίκιο. Όντως τόσα χρόνια είχαν προβλήματα επειδή καίγαμε καλώδια για να πάρουμε το χαλκό και να τον πουλήσουμε. Είναι, όμως, 5 με 6 μήνες που δεν το κάνουμε. Ένας παλιατζής πιο δίπλα έκαιγε καλώδια χθες το βράδυ μέχρι τις τεσσεράμισι. Ήρθαν οι αστυνομικοί, τους πήγαμε εκεί για να δουν ποιος καίει και τι μου είπαν; “Ε, αυτοί είναι κεφάλαιο”. Άρα, εάν αυτοί είναι κεφάλαιο, εμείς είμαστε σίγουρα τα σκουπίδια. Πριν 2 χρόνια παντού είχε καλώδια. Κάναμε μια συμφωνία με το Δήμο Ταύρου. Να είναι καλά ο κύριος Ανδρέου. Μας βοήθησε πολύ. Ήθελε να μας φέρει νερό. Ήθελε και πέτυχε να μας φτιάξει το δρόμο. Ήταν μια λακκούβα μέσα στη λάσπη, δεν μπορούσε να περάσει ούτε πεζός ούτε αυτοκίνητο ούτε τρίκυκλο»
Σ.Α. «Δυστυχώς είμαστε οι αποδέκτες της καύσης των καλωδίων. Ο καπνός έρχεται στον Ταύρο. Οι κάτοικοι χειμώνα-καλοκαίρι δεν ανοίγουν τα παράθυρα. Είναι 100% καρκίνος. Οι επιστήμονες που ήρθαν εδώ μας έχουν πει ότι στο σημείο που καίνε τα καλώδια πρέπει, για να φύγουν οι καρκινογόνες ουσίες, να σκαφτεί το έδαφος γύρω στα 60 εκατοστά. Επιπλέον, θεωρώ ότι το 99% των ανθρώπων που ζει στον καταυλισμό πρέπει να πάσχει από ηπατίτιδα Β. Τέτοιες είναι οι συνθήκες διαβίωσης και δεν έχει σκύψει η πολιτεία επάνω τους»
Μ.Β. «Υπάρχει απροθυμία να βρεθεί κάποια λύση για πολλούς λόγους: αντιδράσεις κατοίκων, τοπικά συμφέροντα, έλλειψη ενδιαφέροντος για την αντιμετώπιση του ζητήματος. Κάποιοι ελπίζουν το πρόβλημα να εξαφανιστεί όταν και εάν αυτοί οι άνθρωποι αλλάξουν περιοχή. Όμως το πρόβλημα απλά μεταφέρεται σε μια άλλη γειτονιά. Όπως έγινε με την αποχώρηση του καταυλισμού της οδού Αγίου Πολυκάρπου. Πήγαν πρώτα σε ένα οικόπεδο που ήταν ιδιωτικό, μετά σε ένα άλλο που ήταν δημοτικό. Δεν λύνεται έτσι το πρόβλημα. Από την άλλη, μετά τις αντιδράσεις κατοίκων της περιοχής, μετά τις αντιδράσεις διεθνών οργανισμών και μη κυβερνητικών οργανώσεων και την ενασχόληση του Συνηγόρου του Πολίτη, κάποια πράγματα άρχισαν να δρομολογούνται σε επίπεδο διαδικασιών»
Α.Λ. «Δεν πιστεύω ότι θα μας βάλουν ποτέ σε σπίτια. Η μικρότερη οικογένεια εδώ έχει τρία-τέσσερα παιδιά. Αν ήμουν γείτονάς σου θα σου άρεσε να μένεις δίπλα σε μια οικογένεια με τόσα παιδιά; Να κλαίνε; Να φωνάζουν; Όταν πάμε για να βρούμε σπίτι, μας ρωτούν πόσα παιδιά έχουμε και αφού ακούσουν τον αριθμό των παιδιών λένε «α, είσαι Αλβανός, είσαι τσιγγάνος». Να το πω ρατσισμό; Δεν μπορώ, γιατί εμένα δεν μου έχουν ακόμα συμπεριφερθεί με αυτό τον τρόπο. Όμως, έχει συμβεί σε άλλους. Για να σου δώσουν σπίτι, θα πρέπει να είναι στην ερημιά»
Κ.Λ. «Πολλές φορές εμπλέκονται και αναδεικνύονται θέματα συνύπαρξης, κοινωνικής ειρήνης, κοινωνικής συνοχής, αποδοχής της διαφορετικότητας και του διαφορετικού τρόπου ζωής. Στόχος μας είναι η κινητοποίηση όλων των αρμόδιων αρχών προκειμένου να λυθεί ένα πρόβλημα που εμφανίζεται με πολύ σύνθετη μορφή, με εμπλοκή πολλών αρμόδιων αρχών που πολλές φορές ο ένας πετάει το μπαλάκι στον άλλον, το γνωστό “όχι δεν είναι δική μου ευθύνη, είναι δική σου” και ούτω καθεξής»
Σ.Α. «Ο Συνήγορος του Πολίτη πρέπει να είναι και Συνήγορος του  Έλληνα Πολίτη. Υπάρχουν εδώ στον Ταύρο γυναίκες και παιδιά με καντήλες στο πρόσωπο και στα χέρια τους. Όλα αυτά είναι από τα καλώδια»
Κ.Λ. «Ο Συνήγορος του Πολίτη δεν έχει ποτέ πει ότι η προστασία των δικαιωμάτων των τσιγγάνων θα πρέπει να συνδέεται με μια ανοχή της ανομίας και της παραβατικότητας. Οι αστυνομικές αρχές, σε κάθε περίπτωση, οφείλουν να κάνουν τη δουλειά τους. Είναι λίγο συνήθης η τακτική των δημάρχων να διαβάζουν τα έγγραφά μας με έναν κάπως περιοριστικό τρόπο. Κανένας βοηθός Συνήγορος δεν έχει πει ποτέ ότι, εντάξει, εδώ κάνουμε τα στραβά μάτια»
Α.Λ. «Σε μας όταν κάποιος έχει πρόβλημα με την αστυνομία ή το κράτος, τότε μας παίρνει αμπάριζα όλους. Αν υπήρχε κάποιο θεσμικό πλαίσιο, κάποιος νόμος, θα μπορούσαν οι αστυνομικοί να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. Έρχονται άλλοι τσιγγάνοι από μακριά, κάνουν διάφορα πράγματα και τελικά την πληρώνουμε εμείς. Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, που λέτε κι εσείς οι ντόπιοι. Και βέβαια κοντά σε μας, κάποιες παρανομίες γίνονται και από Έλληνες»
Σ.Α. «Εμένα δεν με ενδιαφέρει τι γίνεται στην Ελλάδα. Με ενδιαφέρει τι γίνεται στην πόλη μου. Οι Ρομά οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην οδό Ορφέως δεν είναι πρόβλημα του Δήμου Ταύρου. Είναι πρόβλημα του Δήμου Αθηναίων και της πολιτείας. Επικοινωνούμε με το Δήμο της Αθήνας. Προσπαθεί όσο μπορεί. Καθαρίζει. Εγώ δεν έχω το δικαίωμα να στείλω τα οχήματα του δήμου Ταύρου μέσα στα διοικητικά όρια της Αθήνας»
Κ.Λ. «Η υποχρέωση μετεγκατάστασης όταν υποχρεώνεσαι να εξώσεις κάποιον από το μέρος όπου ζει για πολλά χρόνια δεν είναι κάτι που το λέει ο Συνήγορος του Πολίτη ως αφηρημένη γενική αρχή. Είναι κάτι το οποίο έχει εξειδικευθεί μέσα από τη νομολογία των ευρωπαϊκών δικαστηρίων για το ζήτημα αυτό και από την ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου). Είναι μια πολύ συγκεκριμένη αρχή την οποία οφείλει να τηρεί το κράτος που την έχει υπογράψει. Από τη στιγμή που εδώ τίθεται ένα ζήτημα απαλλοτρίωσης της περιοχής για συγκεκριμένα σχέδια οικοδομικά, το κράτος όφειλε να υποδείξει έναν κατάλληλο τρόπο λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλα αυτά που λέμε: δηλαδή ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν ζήσει σε αυτό το μέρος 10 χρόνια, έχουν ουσιαστικά επικεντρώσει όλες τους τις δραστηριότητες εκεί. Δεν μπορείς να τους μετακινήσεις σ’ ένα απομακρυσμένο μέρος όπου θα πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή. Το ζήτημα, το οποίο κι εγώ αντιλαμβάνομαι ως δυσχέρεια, είναι ότι οι περίοικοι των περιοχών δυσανασχετούν και λένε “γιατί εδώ και όχι εκεί και όχι παραπέρα”. Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα στο οποίο η ευθύνη έρχεται και πάλι στις κρατικές αρχές. Πρέπει να προσπαθήσουν να πείσουν ότι η συνύπαρξη είναι δυνατή, τηρώντας τους όρους υγιεινής και αξιοπρεπούς διαβίωσης και επιβάλλοντας εκεί που υπάρχει παραβατικότητα τα μέτρα που οφείλουν να επιβάλουν. Ακούγεται σχεδόν σαν ευχολόγιο, αλλά αυτό είναι το στοίχημα για τις αρμόδιες κρατικές αρχές»
Σ.Α. «Εγώ πάλι περιμένω την ανάπλαση, περιμένω το γήπεδο που λέγεται Παναθηναϊκός. Αφού κανείς από τις αρμόδιες αρχές είτε σήμερα είτε χθες δεν ενδιαφέρεται»
Κ.Λ. «Συνήθως όπου γίνονται τέτοια έργα ανάπλασης, αυτοί οι άνθρωποι εξαφανίζονται. Αυτό είναι η αυτορρύθμιση χωρίς να λύνεται το πρόβλημα. Απλώς μετακινείται. Χρειάζεται ένας συνδυασμός που θα σέβεται στοιχειώδη δικαιώματα, θα καλύπτει βασικές ανάγκες και από εκεί και μετά είναι γεγονός ότι στην παρούσα συγκυρία, την οικονομική εννοώ, δεν ξέρω κατά πόσο όλα αυτά θα εισακούγονται με έναν τρόπο αποτελεσματικό»
Η συζήτηση θα έκλεινε με αυτόν που πήρε πρώτος το λόγο.
Α.Λ. «Πες μου, ποιος τυφλός δεν θέλει μάτια; Όλοι θέλουμε ένα καλύτερο χώρο με κοντέινερ, νοικοκυρεμένο, ελεγχόμενο. Ενώ εδώ μέσα ούτε ξέρεις ποιος είμαι ούτε από πού είμαι.
Ήρθε κάποιος άνθρωπος, μου είπε, Αργύρη, μιλάμε για εσάς, αλλά δημιουργείτε πολλά προβλήματα. Όμως τα προβλήματα δεν είναι πρόσφατη ιστορία.
Πριν από λίγο καιρό ήρθε ένα νέο κορίτσι, με μηχανάκι. Μάλλον δικηγόρος ή από κάτι κρατικό. Έγραψαν σε χαρτιά κι έκαναν σχέδια. Μας είπαν για έργα. Αν γίνει αυτό που είπαν, δηλαδή κάποιο έργο για μας, τότε αυτό θα είναι καλό για όλους μας»

Ρε παιδιά

διαβάζω κάθε Κυριακή το περιοδικό Κ της Καθημερινής και τη στήλη Πατριδογνωσία όπου καταθέτουν απόψεις επιφανείς Ελληνες του εξωτερικού. Όλοι μα όλοι ανεξαιρέτως, εξυμνούν την Ελλάδα, το πολιτισμό της, την ιστορία της, το φιλότιμο της, την αλληλεγγύη της κτλ κτλ κτλ..., τόσο πολύ που σαν να είναι στημένες οι συνεντεύξεις.
Ένας δεν έχει βρεθεί να πει ότι η Ελλάδα είναι ένα μπουρδέλο, ούτε καν πολυτελείας, που είναι πολύ δύσκολο να βρεις κάτι να δουλεύει σωστά. Καλή η ιστορία μας αλλά στο μέτρο που της αναλογεί. Τις δύσκολες αυτές εποχές άλλα πράγματα έχουν πολύ περισσότερη σημασία. Η Ιστορία μας ούτε θα μας δώσει ψωμί να φάμε, ούτε θα μας βγάλει από τη κρίση. Επιπλέον, η τρανή Ιστορία μας ΔΕΝ μας έχει διδάξει τίποτα, ούτε θεωρώ ότι ο Νεοέλληνας έχει στοιχεία που τον συνδέουν με τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων εκείνα τα χρόνια. Να πω ότι είχαμε ως μπούσουλα την Ιστορία μας και προχωρουσαμε, οκ, αλλά...καμία απολύτως σχέση.
Οπότε βαρέθηκα αυτούς που την επικαλούνται, και ειδικά για να αποδείξουν ότι κάπου τελωσπάντων υπερτερούμε και εμείς έναντι των ξένων βαρβάρων. Εκτός τόπου και χρόνου αυτή η τοποθέτηση.

Το άλλο το εξοργιστικό ;
Είμαστε μακράν η μοναδική χώρα που η κατηγόριες ενός πολιτικού στον άλλο είναι ειδήσεις. Είπε ο ένας έτσι, απάντησε ο άλλος και γεμίζουν δελτία ατέλειωτα και παράθυρα μεγάλα.
Ειδήσεις πρέπει να είναι οι στόχοι σου και οι πράξεις για το τοπο, γιατί αυτή είναι η δουλειά των πολιτικών. Τώρα αν ο τάδε είπε τον δείνα μαλάκα, άσχετο, ηλίθιο ή οτιδήποτε, εμένα τι με νοιάζει να το μάθω ;

Δημοσιογράφοι, η μεγάλη πληγή. Αλλά προφανώς ξέρουν το μέσο όρο των Ελλήνων και κινούνται ανάλογα.

ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ




Αδύνατον να χωνέψουν οι Ευρωπαίοι το ηχηρό πολιτικό χαστούκι που έφαγαν η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. από τη νεοεκλεγείσα δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας , η οποία αρνήθηκε επιδεικτικά να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους , προκειμένου να τους χορηγήσουν ένα δάνειο δηλώνοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιβάλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας στον ουγγρικό λαό επειδή έτσι θέλουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί . « Πραγματικό χλευασμό επιφύλαξε η ουγγρική κυβέρνηση στο Δ.Ν.Τ. και στην Ε.Ε. που έστειλαν αντιπροσωπείες τους για να εκτιμήσουν το πρόγραμμα βοήθειας στην Ουγγαρία » , έγραψε η γαλλική « Λιμπερασιόν » .

Η επίσης γαλλική « Μοντ » δείχνει εξίσου σοκαρισμένη με τη στάση τόσο του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν όσο και των στελεχών της κυβέρνησής του απέναντι στη συμφωνία υποτέλειας της Ουγγαρίας προς το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. που είχε υπογράψει η προηγούμενη , σοσιαλιστική και εκεί , ουγγρική κυβέρνηση , η οποία συνετρίβη στις εκλογές το Μάιο , για να πάρει δάνειο 20 δισ . ευρώ .

« Η νέα ομάδα που βρίσκεται στην εξουσία στη Βουδαπέστη φαίνεται να θέλει να απαλλαγεί από τους όρους του δανείου . Αυτό είναι επικίνδυνο » γράφει η « Μοντ » και συνεχίζει : « Τα πάντα εξελίσσονται σαν να προτίθεται ο Βίκτορ Όρμπαν , ο νέος πρωθυπουργός , να αναιρέσει το λόγο που έχει δοθεί στην Ε.Ε. και στο Δ.Ν.Τ. Ο Όρμπαν επιδεικνύει ανοιχτά μια προκλητική και προσβλητική αναίδεια απέναντι στους πιστωτές του » !

Με ιερή αγανάκτηση η « Μοντ » πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι ο νέος Ούγγρος πρωθυπουργός « προκαλεί την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. » . Απουσίαζε από τη Βουδαπέστη όταν μετέβη εκεί ειδική αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. γιατί προτίμησε να πάει στη Νότια Αφρική προκειμένου να παρακολουθήσει τον ... τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου ! « Η αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. δεν κατόρθωσε να πάρει από τους Ούγγρους στοιχεία και καθαρές απαντήσεις και έτσι επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια » υπογραμμίζει θιγμένη η « Μοντ » , προχωρώντας στη διαπίστωση ότι η κυβέρνηση της Ουγγαρίας « δεν σκοτίζεται καθόλου για τις απαιτήσεις της Ε.Ε. ή των διεθνών οργανισμών ! » .

ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ

Η άρνηση της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική εθνικής υποτέλειας των σοσιαλιστών προκατόχων της , προκάλεσε φυσικά αντιδράσεις από τους θιγόμενους Ευρωπαίους , γέννησε όμως και αισθήματα μόλις συγκαλυπτόμενου θαυμασμού σε διεθνές επίπεδο .

« Προκαλώντας τους πιστωτές της , η Ουγγαρία αρνείται περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού » , έγραψαν π.χ. στους τίτλους σχετικής ανάλυσής τους οι « Τάιμς της Νέας Υόρκης » και υπογράμμιζαν : « Η προκλητική στάση ... αποτυπώνει την κόπωση και την αντίσταση που απειλεί να προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη η συνεχιζόμενη ώθηση για δημοσιονομική ορθότητα » .

Ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών Σκιέργκι Μάτολσι ήταν σαφέστατος , όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση αναφορικά με τη γραμμή της κυβέρνησης Όρμπεν απέναντι στο « μνημόνιο » που είχαν υπογράψει οι Ούγγροι σοσιαλιστές :

« Αυτό το κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και θα θέλαμε να καταργήσουμε τις ατυχείς συνέπειες αυτών των βημάτων . Είπαμε στους εταίρους μας ότι δεν εξετάζουμε σε καμία περίπτωση τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας » , διακήρυξε χωρίς περιστροφές .

« Σπανίως μια ουγγρική κυβέρνηση ρίχτηκε στη δουλειά με τόση ορμή . Αυτό ήταν επειγόντως αναγκαίο γιατί έχει καθορίσει ως σκοπό της την υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης που άφησαν στον ουγγρικό πληθυσμό οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής κυριαρχίας » ομολογεί και η γερμανική εφημερίδα « Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε » και προσθέτει : « Η ομάδα του Όρμπεν θέλει εξαιτίας αυτού του λόγου να προωθήσει την « εθνική συνοχή "» .

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ , ΦΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ !

Το χειρότερο από όλα όμως για την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. δεν ήταν η άρνηση των απαιτήσεών τους εκ μέρους της ουγγρικής κυβέρνησης ούτε η εθνικά υπερήφανη στάση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν μέσω της επιδεικτικής περιφρόνησης των εκπροσώπων τους . Ήταν το ότι η Βουδαπέστη τόλμησε να θίξει τα ... « Άγια των Αγίων » της Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. : τις τράπεζες !

Για το 2010, η ουγγρική κυβέρνηση έχει να επιτελέσει ένα πανεύκολο έργο σε ό , τι αφορά στις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών της : να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού από το 4% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 σε ... 3,8% του ΑΕΠ το 2010. Τίποτα δηλαδή .

Παρόλα αυτά , οι δυνάστες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. απαιτούν από την ουγγρική κυβέρνηση να περικόψει τις ήδη γλίσχρες συντάξεις , να μεταρρυθμίσει επί τα χείρω το εθνικό σύστημα υγείας περικόπτοντας μισθούς και θέσεις γιατρών και νοσοκόμων και μειώνοντας τα κρατικά κονδύλια για την υγεία , να κλείσει τεράστιες ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες Ούγγρων .

Απαιτούνται περικοπές τουλάχιστον ενός δισ . ευρώ για να μπορέσετε να μειώσετε το έλλειμμα φέτος σε 3,8 % και του χρόνου σε 3% είπαν οι εμπειρογνώμονες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. στους Ούγγρους .

Άρα , απαιτούνται πρόσθετα μέτρα λιτότητας , διαπίστωσαν εμβριθώς . Εκεί τους έκανε ρολάνς και τους τρέλανε η ουγγρική κυβέρνηση ! Ένα δισ . πρόσθετα έσοδα σε δύο χρόνια θέλατε ? » τους απάντησαν .

« Εμείς θα μαζέψουμε περισσότερα . Όχι όμως με νέα λιτότητα για τον κοσμάκη . Απλούστατα , θα φορολογήσουμε τις τράπεζες ! » .

ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

έργον έπος αμ ' Αμ '! Η κυβέρνηση Όρμπαν ανακοίνωσε έκτακτη εισφορά για τρία χρόνια των τραπεζών , ύψους 0,45 %, όχι όμως επί των κερδών , αφού φυσικά όλες θα φρόντιζαν να εμφανίσουν ζημιές , αλλά επί των ακαθάριστων εσόδων ! Έριξε και μια έκτακτη φορολογία κατά 5,2% στο ύψος των συναφθέντων συμβολαίων των ασφαλιστικών εταιριών και μια έκτακτη φορολογία μέχρι 6%, στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες !

Κόντεψαν να πάνε από εγκεφαλικό όλοι μαζί - η Ε.Ε. , το Δ.Ν.Τ. , οι τραπεζίτες και όλα τα παράσιτα και τα « λαμόγια » του χρηματοπιστωτικού συστήματος ! Μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου , πρέπει να πληρώσουν την πρώτη δόση , μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου τη δεύτερη - με βάση τα έσοδα του 2009, τα οποία έχουν ήδη δηλώσει .

Περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών της Ουγγαρίας έκανε δημοσίως τους λογαριασμούς του : οι τράπεζες θα « σκάσουν » 450 εκατομμύρια , οι ασφάλειες άλλα 135 και οι υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές εταιρίες ακόμη 110 εκατομμύρια - τα τα 700 να « εκατομμύρια ευρώ αμέσως - αμέσως μόνο για φέτος !

« Γνωρίζουμε ότι αυτή είναι μια σημαντική έκτακτη επιβάρυνση , αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε τον στόχο του ελλείμματος τους 3,8 % » δήλωσε σαρκαστικά στην τηλεόραση ο Γκιέργκι Μάτολσι , ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών .

Με τα χρήματα αυτά όχι μόνο θα μειώσουμε το έλλειμμα στο 3,8 %, αλλά και θα δώσουμε κίνητρα για ανάπτυξη της οικονομίας , πρόσθεσε . Θα μειώσουμε στο μισό - δηλαδή στο 10% - τον συντελεστή φορολόγησης όλων των επιχειρήσεων που έχουν μικτά κέρδη μέχρι 1,8 εκατομμύρια ευρώ , ένα μέτρο που αφορά 250.000 επιχειρήσεις μικρές και μεσαίες , οι οποίες αποτελούν τα τρία τέταρτα του συνόλου των ουγγρικών επιχειρήσεων .

Επίσης , με τα λεφτά που θα πάρει η ουγγρική κυβέρνηση από τις τράπεζες , θα μπορέσει να μειώσει τον συντελεστή φορολογικού εισοδήματος φυσικών προσώπων στο ενιαίο ύψος του 16% , καλύπτοντας τις απώλειες φορολογικών εσόδων με ένα τμήμα των χρημάτων των τραπεζών !

« ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΣ " ΓΔΑΡΑΤΕ " ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ , ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΣΤΕ ! »

Πανικός επικράτησε στους κύκλους της Ε.Ε. Η Κομισιόν έσπευσε να προσάψει στην ουγγρική κυβέρνηση ότι ... δεν εκτίμησε σωστά τις επιπτώσεις αυτής της έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες , η οποία « ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη » και να « αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές » .

Ανοησίες και προσχήματα . Ο πραγματικός λόγος που πανικόβαλε την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ήταν μήπως αυτή η εθνικά επωφελής ουγγρική στάση βρει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δημιουργήσει « σχολή » παρακινώντας και άλλες κυβερνήσεις κρατών - μελών των «27 » να φορολογούν τις τράπεζες αντί να υποβάλλουν τους λαούς τους σε εξοντωτικά μέτρα λιτότητας .

« Η Ουγγαρία θα γίνει η πρώτη χώρα στην Ευρώπη με μια αντίστοιχη απόφαση τέτοιων διαστάσεων » έγραψε η γερμανική « Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε » την παραμονή της ψήφισης του νόμου για την έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών από το ουγγρικό κοινοβούλιο , η οποία έλαβε ήδη χώρα από την περασμένη εβδομάδα .

Υπάρχει όμως ένα ακόμη « μυστικό » όπου καθιστά πραγματικά εξαιρετική αυτή την απόφαση της ουγγρικής κυβέρνησης .

Το 80% του ουγγρικού τραπεζικού συστήματος ελέγχεται από ... ξένες τράπεζες - πρωτίστως αυστριακές και γερμανικές , αλλά και άλλες ευρωπαϊκές !

Πρακτικά , λοιπόν , από τα 700 εκατομμύρια ευρώ ένα τεράστιο τμήμα θα το πληρώσουν όχι οι Ούγγροι τραπεζίτες και παράγοντες του χρηματοπιστωτικού συστήματος , αλλά οι ... Ευρωπαίοι !

Όσον αφορά δε στην έλλειψη ρευστότητας που ενδέχεται να παρουσιάσουν κάποιες τράπεζες στην Ουγγαρία εξαιτίας της έκτακτης φορολογίας , αυτή θα καλυφθεί μέσω προσφυγής στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα , οπότε πάλι οι Ευρωπαίοι θα πληρώσουν !

Ομολογουμένως διπλά αριστουργηματική η κίνηση της ουγγρικής κυβέρνησης ...

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΞΗΛΩΜΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

Η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. , πέρα από τις φραστικές διαμαρτυρίες , προσπάθησαν να υπονομεύσουν και στην πράξη την πολιτική της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης . Κύριο όργανό τους ο διοικητής της Τράπεζας της Ουγγαρίας .

Η κυβέρνηση απαιτούσε να μειώσει τα επιτόκια χορηγήσεων , ώστε να διοχετευθούν χρήματα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και στους χρεωμένους καταναλωτές και νοικοκυριά για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να κινηθεί η οικονομία . Αυτός όμως αρνείται πεισματικά , με πρόσχημα τον κίνδυνο ... πληθωρισμού . Αρνείται επίσης να σηκωθεί να φύγει , παρόλο που η κυβέρνηση ακόμη και με δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού εκφράζει την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης της προς το πρόσωπό του και τον καλεί δημοσίως να παραιτηθεί .

Η κυβέρνηση Όρμπαν αποφάσισε λοιπόν να τον χτυπήσει εκεί που πονούν όλα τα « λαμόγια » του φυράματος αυτού : στην τσέπη ! Του περιέκοψε τον μισθό κατά ... 75% από 30,000 ευρώ το μήνα ( ποσό αστρονομικό για την Ουγγαρία ), του τον έκανε 7,500 ευρώ . Ξεσηκώθηκε αμέσως αυτή τη φορά η ... Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα , η οποία δεν αντέχει να βλέπει τραπεζίτες να υφίστανται τέτοια « μαρτύρια » και κατάγγειλε την ουγγρική κυβέρνηση για « καταχρηστικά μέτρα » .

Μέσα σε ένα γενικό κλίμα κατάληψης ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού από τη Δεξιά και μάλιστα εξ εφόδου με σαφώς αντιδημοκρατικές μεθόδους , η κυβέρνηση Όρμπαν ξηλώνει με αστραπιαία ταχύτητα και τους μηχανισμούς των « Κουίσλινγκ » που υπηρετούν την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Ήδη « αποκεφαλίστηκαν » οι άνθρωποι που είχαν τοποθετηθεί επικεφαλής της Ουγγρικής Υπηρεσίας Ανάπτυξης που διαχειρίζεται τα κονδύλια της Ε.Ε. , της Ουγγρικής Τράπεζας Ανάπτυξης , της Γενικής Διεύθυνσης Φόρων , της Αρχής Ελέγχου Χρηματοοικονομικών Θεσμών , του Εθνικού Γραφείου Στατιστικής κ.λπ. , πέρα φυσικά από τον επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων , της αστυνομίας και κρίσιμων υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης ...

Παράλληλα , μέχρι σήμερα πρέπει να παραδώσει το πόρισμά του ο Λάσλο Πάπτσακ στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος αναφορικά με τη ζημιά που προξένησε στο δημόσιο συμφέρον η διακυβέρνηση των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων του Φέρεντς Γκιούρτσαν και του Γκόρντον Μπάιναϊ προκειμένου να αποφασίσει ο Όρμπαν αν θα τους παραπέμψει σε εξεταστική επιτροπή της Βουλής για να τον καταδικάσει ...

Η μεγάλη του Αριστοτέλους προσβολή

Ελλάς το μεγαλείο σου……

Ακούμε τούς ξένους, όταν θέλουν ν’ αναφερθούν στην Ελλάδα, να μιλάνε για τον ελληνικό πολιτισμό, το ελληνικό πνεύμα και γενικότερα για την αρχαία Ελλάδα, γεμάτοι θαυμασμό και δέος. Κι εμείς φουσκώνουμε σαν τα παγώνια…
Θα αναρωτηθεί κάποιος, και για τί άλλο να μιλήσουν οι άνθρωποι; Γι’ αυτά είμαστε γνωστοί στον κόσμο οι Έλληνες.
Ε, όχι μόνο γι’ αυτά…. Υπάρχουν και κάποιοι «αστοιχείωτοι», που γίνονται πιο πεζοί και συνδέουν αυθόρμητα την Ελλάδα με το σουβλάκι, τον «μουζάκα», την «γκρικ σάλατ» και το τζατζίκι. Δηλαδή με ότι έχει σχέση την γαστριμαργία.
Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: Ποιοί βρίσκονται πιο κοντά στην «απεικόνιση» τής Ελλάδας; Οι αρχαιολάτρες/αρχαιογνώστες που μιλάνε για το πνεύμα ή οι «πεζοί» που μιλάνε για το στομάχι;
Απάντηση (δική μου): Οι πεζοί. Γιατί είμαστε ένας λαός που δεν είναι άξιος να κουβαλήσει αυτό το τεράστιο ιστορικό φορτίο. Γιατί δεν έχουμε παράγει και εξάγει ούτε δράμι πολιτισμού τούς πρόσφατους, τουλάχιστον, αιώνες (εκτός απ’ τα τουρκόφωνα εδέσματα που προαναφέρθησαν). Γιατί είμαστε καταναλωτές πολιτισμού και όχι δημιουργοί. Γιατί είμαστε Νεοέλληνες κι όχι Ελληνοέλληνες.
Αφήνω όμως το σύνθημα και πάω στο παρασύνθημα.
Υπάρχει κάτι που μ’ ενοχλεί ιδιαίτερα και το έχω θίξει (επιφανειακά, μεταξύ άλλων) και σε άλλο θέμα. Αφορά το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Όπως μαρτυρεί φυσικά τ’ όνομά του, ονομάζεται έτσι προς τιμήν του μεγάλου φιλόσοφου Αριστοτέλη (παραπέμπω σκόπιμα στην αγγλική Wikipedia, γιατί το αντίστοιχο ελληνικό λήμμα, είναι μια γρήγορη «ξεπέτα»).
Ως εδώ όλα καλά…
Αν κάποιος τώρα επιχειρήσει να επισκεφτεί την επίσημη ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου, θα βρεθεί μπροστά σε μια έκπληξη: Στην αρχική σελίδα, δεν υπάρχει ως έμβλημα ο Αριστοτέλης, όπως φυσιολογικά θα περίμενε κάποιος, μιας κι αυτού το όνομα φέρει το Πανεπιστήμιο, αλλά δεσπόζει η αγιογραφία τού Αγίου Δημητρίου!
Η εικόνα δηλαδή, ενός αξιωματικού τού ρωμαϊκού στρατού (και μετέπειτα «αγίου»), κρίθηκε (από ποιούς και με ποιό σκεπτικό άραγε ως η πιο κατάλληλη για έμβλημα, ακόμα κι απ’ αυτή τού ίδιου τού τιμώμενου!
Προσέξτε! Μιλάμε για Πανεπιστήμιο και όχι για κάποιο θρησκευτικό ίδρυμα. Τί δουλειά έχει η θρησκεία με την επιστήμη; Το φως με το σκοτάδι; Ο μύθος με την πραγματικότητα; Η λογική με το παράλογο; Τί σχέση έχει ο Φάντης με το ρετσινόλαδο;
Αυτό τώρα, είναι απόδοση τιμής στον μεγάλο Έλληνα φιλόσοφο, ή ύβρις; Αν αυτό δεν είναι παραλογισμός (εκτός από ύβρις), τότε τί είναι; Και ποιά είναι, αλήθεια, η θέση τών πανεπιστημιακών διδασκάλων γι’ αυτό το ανοσιούργημα; Το δέχονται; Το αγνοούν; Το παραβλέπουν;
Αλλά δεν είναι ν’ απορεί κανείς… Εδώ φτάσαν στο σημείο να αναγορεύσουν επίτιμο διδάκτορα πέντε τμημάτων τού εν λόγω Πανεπιστημίου, τον…πατριάρχη Βαρθολομαίο!
Τον ηγέτη δηλαδή μιας θρησκείας, που μετέτρεψε τον Έλληνα σε Ρωμιό.
Τον ηγέτη δηλαδή μιας θρησκείας, που διαχρονικά πολέμησε, την επιστήμη, το ελληνικό πνεύμα και πετούσε στην πυρά τα συγγράμματα τών Ελλήνων φιλοσόφων (και τού Αριστοτέλη φυσικά).
Τον ηγέτη μια θρησκείας που έχει αναγορεύσει σε προστάτες τών γραμμάτων, τρεις ανθέλληνες.
Τον ηγέτη μιας θρησκείας που είχε φτάσει στο σημείο να αποκαλεί «θέλημα Θεού» την σκλαβιά στον Τούρκο, τού οποίου εδόθη η εντολή (απ’ τον…Θεό) «ωσάν σκύλος να μας φυλάει».
Τον ηγέτη δηλαδή μιας θρησκείας, που αφόρησε την Ελληνική Επανάσταση (κι όχι μια φορά μόνο…).
Τον ηγέτη δηλαδή μιας θρησκείας, που έφτασε στο σημείο να απαγορεύσει στους πιστούς της να δίνουν ελληνικά ονόματα στα παιδιά τους, αντί τών «πατροπαράδοτων εβραϊκών».
Στην Τουρκία, έχουν την προσωπογραφία τού Κεμάλ σε κάθε κτήριο για να θυμίζει σε όλους ποιος είναι ο «πατέρας τών Τούρκων» (Ατατούρκ). Στην Κούβα έχουν τον Φιντέλ Κάστρο. Όπως είχαν άλλοτε τον Χομεϊνί στο Ιράν, τον Μάο στην Κίνα, τον Λένιν και τον Στάλιν στη Σοβιετική Ένωση κ.ο.κ. Κάτι σαν τα «ιερά τοτέμ» δηλαδή, κάποιων πρωτόγονων πολιτισμών. Στην Ελλάδα έχουμε τη θρησκεία και δη την Ορθοδοξία, για να μας θυμίζει πόσο γερά είναι ακόμα γαντζωμένη (σαν καρκίνωμα) σε κάθε πτυχή τού ελληνικού βίου και τής ελληνικής κοινωνίας.

Συμπερασματικά: Η θεοκρατία και ο ραγιαδισμός στην Ελλάδα, ζει και βασιλεύει…

Η εικόνα δηλαδή, ενός αξιωματικού τού ρωμαϊκού στρατού (και μετέπειτα «αγίου»),

Αυτός και η οικογένειά του είχαν καταγωγή από τη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Και τιμάται ως πολιούχος της.

Τους υπόλοιπους αφορισμούς (τι είναι σκοτάδι και τι είναι φως), ας μην τους σχολιάσω...
Πολύς ευρωπαϊκός «διαφωτισμός»...

Δημοσιογράφοι, η μεγάλη πληγή. Αλλά προφανώς ξέρουν το μέσο όρο των Ελλήνων και κινούνται ανάλογα.

ο 'Ελληνας έχει στη διάθεσή του ένα πανίσχυρο όπλο, που θα τους αφήσει κυριολεκτικά άφωνους κ άνεργους: το κουμπί OFF της τηλεόρασης.

έχουμε όμως τη δύναμη κ τη διάθεση να το χρησιμοποιήσουμε?