Ερώτηση Ελλας το μεγαλείο σου

Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα;

Επειδή μας έχουν πρήξει...Ότι η Ελλάδα δεν παράγει.... "τίποτα" ας δούμε μερικά από αυτά.......

Σίγουρα, αν το κράτος ήταν σοβαρό, θα είχαμε πολλές πρωτιές και θα βελτιώναμε τις εξαγωγές μας. Αλλά και τώρα, δουλεύουμε, παράγουμε, βγάζουμε, εξάγουμε.....
Να τι παράγουμε και εξάγουμε, να τι πουλάμε με το μόχθο, τον κόπο μας! Από τη γέννηση του ελληνικού κράτους, είναι σίγουρο ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν μας έχει χαριστεί, ούτε η ίδια μας η γη που είναι τα κόκαλα των προγόνων μας....
Πως κάποιοι άλλοι τώρα μας πιάνουν "μαλάκες" - ελληνικός διεθνής όρος - είναι άλλο θέμα...

Ας ανοίξουμε τα μάτια μας, να δούμε γύρω μας τους φίλους μας και τους εχθρούς μας.....Με ποιους να πάμε και ποιους να αφήσουμε, έτσι ώστε να γίνεται τίμιο ντηλ... .
1) Μαγνήσιο: Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.
2) Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, για χιλιάδες εφαρμογές.
3) Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών κ.α..
4) Σμηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η 2η χώρα στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά κ.α..
5) Νικέλιο: H Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.
6) Λάδι: Είμαστε η 3η στην παγκόσμια παραγωγή ελιάς και λαδιού. Αυτό μας έδωσε ο Θεούλης.....εμείς όμως αγοράζουμε σπορέλαια, σησαμέλαια, βούτυρα-ζωικά και συνθετικά, λάδι κοκκοφοίνικα και άλλες μαλ...ίες και μετά να η χοληστερίνη στα 800 και τα εμφράγματα σερί....
Έχουμε το 15% της παγκόσμιας παραγωγής (ελιάς-λαδιού)
7) Είμαστε 3η χώρα σε παραγωγή κρόκου. (saffron) Κοζάνης αλλά εμείς ούτε που το ξέρουμε.... Βάζουμε στα φαγητά μας... κετσάπια και αμφίβολης προέλευσης σως....
Είμαστε 5η χώρα σε εξαγωγές σπαραγγιών... ( δοκιμάστε τα βραστά ή ομελέτα) σσ: Έτσι διατηρώ το ...κορμί μου
9) Είμαστε 7η χώρα παγκοσμίως σε εξαγωγές βαμβακιού (τo 2004 ήμασταν 4η)
10) Είμαστε 11η σε παραγωγή βαμβακιού
11) Ακόμη: 14η σε αφίξεις τουριστών. (18,2 εκ)
12) Είμαστε 16η σε εξαγωγές τυροκομικών προϊόντων...και
Φυσικά είμαστε το νούμερο 1 της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας.....
Και εις ανώτερα

σσ: Μη ρωτάτε που βρήκα τα στοιχεία, είναι αναμφισβήτητα και φυσικά επίσημα


Μπράβο μας που δεν ξέρουμε να τα εκμεταλλευτούμε όλα αυτά!!!!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΜΑΪΟΥ 2011

OYAOY !! Πορνοστάρ-πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας!!!!

Πολλά έχουμε δει σε αυτή τη χώρα αλλά πορνοστάρ να μπαίνει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και να κάνει διάλεξη είναι δύσκολο να το χωρέσει ο ανθρώπινος νους.

Ναι καλά ακούσατε. Στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας μπήκε η συμπρωταγωνίστρια της Τζούλιας Αλεξανδράτου στην τελευταία ταινία και έκανε ολόκληρη διάλεξη στους φοιτητές, για τα ερωτικά φετίχ!

Αυτό δείχνει ολοκάθαρα το μπάχαλο που κυριαρχεί στα ελληνικά πανεπιστήμια, αφού όποιος θέλει μπαίνει σε μια αίθουσα και το παίζει καθηγητής.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, ένας βασικός συντελεστής στη βιομηχανία πορνό της χώρας, πήρε τη θέση του καθηγητή της έδρας και με περίσσια άνεση δίδαξε τα μυστικά του έρωτα προκαλώντας, δικαιολογημένα τεράστια αναστάτωση στις πρυτανικές αρχές, που δε φαντάζονταν πως κάτι τέτοιο θα συμβεί μέσα σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας.

Φυσικά η Ηλέκτρα Γαλανού δεν πήγε μόνη της στο πανεπιστήμιο, αλλά μετά από πρόσκληση των φοιτητών προκειμένου να τους λύσει διάφορες απορίες περί των ερωτικών φετίχ. Η πορνοστάρ μάλιστα, ήταν η επίσημη προσκεκλημένη φεστιβάλ, το οποίο διοργάνωσε η κινηματογραφική λέσχη Ν.Υ.Χ.Τ.Α., μέλη της οποίας είναι φοιτητές του πανεπιστημίου.

Η συζήτηση περιείχε έντονο ερωτικό ενδιαφέρον, αφού κράτησε τέσσερις ολόκληρες ώρες, με τους φοιτητές να παρακολουθούν καθηλωμένοι και να παροτρύνουν την ιέρεια του έρωτα να μείνει λίγο παραπάνω, λύνοντάς τους τις απορίες.

Μάλιστα κάποιοι εντυπωσιάστηκαν τόσο πολύ από την παρουσία της, που έφτασαν σε σημείο να της ζητούν απεγνωσμένα ένα αυτόγραφο.

Ο δε πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, μόλις έπεσε στην αντίληψή του η εμφάνιση και η ομιλία της πορνοστάρ ως καθηγητή, λίγο έλειψε να πάθει έμφραγμα.

«Αν ήταν στο χέρι μου δεν θα επέτρεπα ποτέ να μπει και να μιλήσει στους φοιτητές», δηλώνει ο Ιωάννης Χατζηδημητρίου.

«Πραγματικά ξαφνιάστηκα όταν έμαθα το αντικείμενο της ομιλίας αλλά και για την παρουσία της. Κάλεσα τα παιδιά αυτά, που είναι μέλη της καλλιτεχνικής αυτής οργάνωσης, και μου μίλησαν για την ελευθερία λόγου και ότι δεν μπορούμε να τους λογοκρίνουμε», συμπλήρωσε.
Το πολύ σοβαρό θέμα που προκύπτει σε αυτή την περίπτωση είναι το εξής, ποιος ελέγχει όσους μπαινοβγαίνουν στα ελληνικά πανεπιστήμια;

Ποιοι άλλοι και για ποια θέματα έχουν καταφέρει να εισβάλλουν σε πανεπιστημιακά ιδρύματα;

Σε αυτή τη χώρα υπάρχει έλλειψη παιδείας και κανείς δεν προσπαθεί έστω και ελάχιστα να βελτιώσει την κατάσταση.

260.000 «αντιστασιακοί» λαμβάνουν σύνταξη εθνικής αντίστασης!!! [/size][/color][/center]




Εν έτει 2011 λοιπόν, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το ελληνικό Δημόσιο θα καταβάλει σε «δικαιούχους» (θύματα πολέμου και αγωνιστές Εθνικής Αντίστασης) 173.000.000 (!) ευρώ. Κι όλα αυτά, την ώρα που η Ευρώπη στο σύνολό της θεωρεί πλέον τον κομμουνισμό εγκληματική ιδεολογία και τον εξισώνει επίσημα με το ναζισμό![/size][/center]

[/quote]

Ένας Παπανδρέου διορθώνει έναν .Παπανδρέου

Ο Γιώργος, ο αμερικανο-γεννημένος απόγονος της κορυφαίας πολιτικής οικογένειας της Ελλάδας, έκανε την Τετάρτη ένα μεγάλο βήμα προς την αποξήλωση ενός πολιτικού συστήματος που ο ίδιος ο πατέρας του βοήθησε να χτιστεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου, διασκελίζοντας ρόλους, ανήγγειλε την Τετάρτη στον Κάρολο Παπούλια τα μέτρα λιτότητας.

Όταν ο κ. Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Ελλάδας από τον Οκτώβριο, ανήγγειλε την Τετάρτη ένα νέο πακέτο λιτότητας για να δαμάσει ένα δημοσιονομικό έλλειμμα ταλαιπωρεί την χώρα στις ευρωπαϊκές χρηματιστικές αγορές εδώ και αρκετές εβδομάδες, έστειλε στους Έλληνες το ισχυρότερο μέχρι τώρα σήμα ότι η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει καθ’ υπέρβαση των πόρων της.

Ο 57χρονος Έλληνας ηγέτης, που είναι γνωστός εδώ ως " αμερικανάκι" ή "ο μικρός αμερικανός" έχει αυτήν την περίοδο υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις εν μέσω σκληρού προγράμματος για τις περικοπές εξόδων και την άνοδο των τιμών. Η γνωστή φιλοδοξία του: Όχι μόνο να σώσει την Ελλάδα από το χρέος, αλλά και να αλλάξει τον πολιτισμό της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.

Η οικοδόμηση ενός περισσότερο πειθαρχημένου ελληνικού κράτους θα απαιτήσει την ανατροπή του ελεγχόμενου κυβερνητικού κορμού δεκαετιών από την πτώση της στρατιωτικής χούντας της Ελλάδας το 1974 — περιλαμβάνεται και η περίοδος διακυβέρνησης του πατέρα του πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργός 3 φορές που υπηρέτησε για περισσότερο από μια δεκαετία και εξουσίασε την ελληνική πολιτική σκηνή στη δεκαετία του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του’90.

Οι νεώτερες πιθανότητες επιτυχίας του κ. Παπανδρέου ενισχύονται από το γεγονός ότι είναι από τη μια κληρονόμος της αντίστοιχης γενιάς Kennedy στην Ελλάδα —ο παππούς του ήταν επίσης πρωθυπουργός —και από την άλλη outsider της χώρας, όπως λένε οι συνάδελφοι και οι πολιτικοί αναλυτές.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το όνομά του τον έχει βοηθήσει να αποκτήσει τη δύναμη, λέει ο Γιώργος Κύρτσος, κορυφαίος πολιτικός σχολιαστής που ήταν συμμαθητής του κ. Παπανδρέου σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας στη δεκαετία του '60. Αλλά τα χρόνια που ο κ. Παπανδρέου έζησε μακριά από την Ελλάδα του έχουν δώσει μια απομακρυσμένη άποψη της χώρας και των αδυναμιών της. ο κ. Κύρτσος λέει: "Δεν είναι τοπική προσωπικότητα. Έχει διεθνή τρόπο σκέψης"

Αυτό έδειξε στον κ. Παπανδρέου ότι για να κρατήσει την Ελλάδα στα υψηλότερα ευρωπαϊκά πρότυπα —λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να στοχεύσει να γίνει "η Δανία του νότου" —πρέπει να αντιμετωπίσει την ανοχή της χώρας της ανεπάρκειας της και της διαφθοράς της.

Ο κ. Παπανδρέου γεννήθηκε από Αμερικανίδα μητέρα στο St Paul, στη Μινεσότα, όπου ο πατέρας του κατείχε ακαδημαϊκή θέση προτού να γίνει επικεφαλής του τμήματος οικονομικών στο Berkeley. Η οικογένεια έζησε στην Αθήνα μέχρι τη δεκαετία του '60, όταν κυβερνούσε ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού, και που ονομαζόταν επίσης Γιώργος Παπανδρέου, μια φιλελεύθερη κυβέρνηση. Αλλά ο πατέρας και ο παππούς του συνελήφθησαν μετά από το στρατιωτικό πραξικόπημα το 1967.

Ο παππούς του πέθανε στον υπό κατ' οίκο περιορισμό, ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο γιος του εξορίστηκαν. Ο σημερινός πρωθυπουργός σπούδασε στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Σουηδία και τη Μεγάλη Βρετανία κατά τη διάρκεια των ετών προτού να αποκατασταθεί η δημοκρατία το 1974.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1974, ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα ( ΠΑΣΟΚ), το οποίο κυβέρνησε την Ελλάδα για μεγάλο μέρος των τελευταίων 30 ετών —και όχι πάντα καλά, όπως λένε οι κριτικοί της.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν, στην αντίσταση, το αριστερό χέρι που έβαλε φωτιά κατά των ΗΠΑ για την υποστήριξη τους στη στρατιωτική χούντα. Όντας στην εξουσία, ήταν ένας πραγματιστής, που βοήθησε στην περιχαράκωση της δημοκρατίας και στη συμφιλίωση ενός έθνους ακόμα διασπασμένο από την πικρία του εμφύλιου πολέμου της δεκαετίας του '40 της Ελλάδας. Αλλά η αναζήτησή του για να επεκτείνει τις ευκαιρίες για πολλούς φτωχούς της Ελλάδας οδήγησε στην γρήγορα αυξανόμενη κρατική επαγγελματική απασχόληση και έναν επιδεινωμένο προϋπολογισμό. Τα πολιτικά και προσωπικά του σκάνδαλα χάλασαν τα τελευταία χρόνια του.

Ο σημερινός πρωθυπουργός "έχει μια αμφιλεγόμενη άποψη για το ιστορικό του πατέρα του," λέει ένας εκπρόσωπος του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο συντηρητικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία, που ήταν στην εξουσία από το 2004 ως το 2009, έχει μερίδιο για τη σημερινή ελληνική ανακατωσούρα, ειδικά με την κακοδιαχείριση των δημόσιων οικονομικών που επέτρεψε τη διάδοση της διαφθοράς τα τελευταία χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μια συντριπτική πλειοψηφία στις εκλογές του περσινού φθινοπώρου.

Κληρονομώντας το κόμμα του πατέρα του το 2004, ο κ. Παπανδρέου στην αρχή φάνηκε αδέξιος «ερμηνευτής». Μερικές φορές χρησιμοποιούσε αγγλικούς ιδιωματισμούς που δεν είχαν κανένα νόημα στα ελληνικά. Ο συντηρητικός του αντίπαλος γέλαγε αρκετά στο Κοινοβούλιο αποκαλώντας τον "τουρίστα."

Ο εκπρόσωπος του κ. Παπανδρέου λέει ότι τα ελληνικά του πρωθυπουργού είναι καλά, αλλά μιλά επίσης απταίστως αγγλικά, σουηδικά, γαλλικά και ιταλικά. Και οι πολύγλωσσοι μερικές φορές μπερδεύονται.

Ο νέος ηγέτης του ΠΑΣΟΚ μεγάλωσε στη δουλειά , λέει ο κ. Κύρτσος. Το Δεκέμβριο ο κ. Παπανδρέου παρέδωσε μια ψυχρή ανάλυση των προβλημάτων της Ελλάδας στους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια σύνοδο κορυφής, λέγοντας ότι η "συστηματική διαφθορά" βρίσκεται στην καρδιά των καταστρεπτικών οικονομικών της Ελλάδας.

Οι συντηρητικοί και άλλοι κριτικοί λένε ότι, για εξαιτίας της ειλικρίνειάς του για τις ανεπάρκειες της Ελλάδας, ο κ. Παπανδρέου καθυστέρησε τα συγκεκριμένα μέτρα για υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα, δίνοντας τροφή στον πανικό της οικονομικός αγοράς πέρα από το εάν η Ελλάδα μπορεί να πληρώσει τα χρέη της φέτος.

Την Τετάρτη ο κ. Παπανδρέου κέρδισε κάποιους από εκείνους τους κριτικούς με τη νέα του λίστα επίπονων φορολογικών μέτρων. "Είμαι πολύ σκεπτικός, αλλά σήμερα έβαλε τέλος στο παρελθόν," λέει το Γιάννης Στουρνάρας, διευθυντής του ιδρύματος για την οικονομική και βιομηχανική έρευνα. "Τώρα μπορεί να αρχίσει να χτίζει την κληρονομιά του."

χάλια αδιόρθωτα με τους χαμένους τεμπέληδες !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Πως η Ελλάδα έφτασε στην μεγάλη κρίση....

Έλλην υπήκοος, ή Έλλην Πολίτης;



Τις προάλλες, με την κόρη μου είχαμε τον παρακάτω διάλογο.

— Μπαμπά, σήμερα στις εξετάσεις στο σχολείο, για να μπω στη αίθουσα, χρησιμοποίησα την αστυνομική μου ταυτότητα. Ξέρεις τι παρατήρησα; Ότι γράφει «υπηκοότητα Ελληνική».

—Καλά και τι ήθελες να γράφει, υπηκοότητα γερμανική;

—Δεν εννοώ αυτό. Η λέξη που μου προκάλεσε την απορία είναι η «υπηκοότητα». Στην ιστορία και στην πολιτική αγωγή μάθαμε ότι η λέξη αυτή χρησιμοποιούνταν σε δυναστικά καθεστώτα και όχι σε δημοκρατικά.

—Τώρα που το σκέφτομαι, φαίνεται να έχεις δίκιο. Στην ιστορική διαδρομή των πολιτευμάτων, μόνο τα καθεστώτα στα οποία υπήρχε σχέση υπακοής του αρχόμενου προς τον άρχοντα χρησιμοποιούνταν αυτή η λέξη, όπως για παράδειγμα, στα βασίλεια των Περσών, των Αιγυπτίων, στα βασίλεια των μεσαιωνικών και μεταμεσαιωνικών χρόνων και στην οθωμανική αυτοκρατορία. Αντίθετα στις αρχαίες Ελληνικές πόλεις-κράτη και στη Ρώμη χρησιμοποιούσαν τον όρο πολίτης. Δηλαδή, συμμέτοχος στη διακυβέρνηση του κράτους, με τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα.

— Προφανώς, μπαμπά, ο όρος απέμεινε από αδράνεια λόγω της βασιλείας που είχε η χώρα μας μέχρι πριν από μερικά χρόνια.

— Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς έτσι. Η Ελλάδα είχε, τουλάχιστον κατά τον εικοστό αιώνα, Βασιλευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπως άλλωστε και πολλές Ευρωπαϊκές χώρες σήμερα, και στο σύστημα αυτό οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται προς όφελος του λαού. Εάν δούμε αντίστοιχα πολιτεύματα στην Ευρώπη, σε κανένα από αυτά δεν χρησιμοποιείται ο όρος υπήκοος. Για παράδειγμα, στη Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιείται ο όρος “citizen”, δηλαδή πολίτης.

Ακόμη, στον στρατό της ίδια χώρας χρησιμοποιείται ο όρος “private”, δηλαδή ιδιώτης, διότι θεωρείται ότι συμμετέχει στο στράτευμα με δική του θέληση, ασκώντας το δικαίωμα του να υπερασπιστεί την πατρίδα, όπως οι πολίτες στις αρχαίες ελληνικές πόλεις – κράτη . Παρόμοια παραδείγματα θα βρούμε σε όλες σχεδόν τις δημοκρατικές χώρες.

—Καλά, τώρα εσύ το τραβάς μακριά το σχοινί. Εντάξει μπορεί να χρησιμοποιείται ο όρος αυτός, αλλά στην ουσία δεν υπάρχει διαφορά από τον όρο πολίτης.

—Νομίζω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι λέξεις έχουν πάντα το νόημα που αντικατοπτρίζει την εκάστοτε πραγματικότητα. Υπήκοος σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν θεωρείται, από αυτούς που ασκούν την εξουσία, ικανός να κρίνει τις πράξεις της εξουσίας. Συνεπώς οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην και χωρίς τη γνώμη των πολιτών. Ο εξουσιαστής γνωρίζει – ο υπήκοος οφείλει να προσαρμόζει την συμπεριφορά του προς αυτήν που καθορίζει ο εξουσιαστής. Το ατομικό δικαίωμα καταπατιέται από τις πράξεις της εξουσίας, αυθαίρετες και μη.

—Ναι, αλλά στην Ελλάδα έχουμε πλέον Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με εκλεγμένη κυβέρνηση, τοπική αυτοδιοίκηση κλπ. Δεν βλέπω που ταιριάζουν σήμερα όλα τα παραπάνω στη χώρα μας.

—Βλέπω ότι δεν σε έχω πείσει ότι οι λέξεις έχουν τη σημασία τους, και ειδικότερα για τη σημασία της λέξης «υπηκοότητα». Λοιπόν, ας δούμε μερικά παραδείγματα. Ένα από τα δικαιώματα του πολίτη είναι και το δικαίωμα στη μνήμη, έτσι δεν είναι; Η κάθε χώρα και η κάθε πόλη έχει κάποια χαρακτηριστικά, είτε κτίσματα είτε φυσικό περιβάλλον, τα οποία τη διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες και τα οποία αποτελούν την ιστορία και τη μνήμη της.

Η περίπτωση της κατασκευής του κωπηλατοδρομίου στο πεδίο της μάχης του Μαραθώνα δεν αποτελεί βάναυση καταπάτηση του ατομικού και συλλογικού δικαιώματος στη μνήμη; Κάτι αντίστοιχο δεν έγινε στην πόλη μας την Καλαμαριά με το εκκλησάκι του Αί Γιάννη στο Κατιρλί, που το έκτισαν οι πρόσφυγες μόλις έφτασαν στην Καλαμαριά;

Η εξουσία με την αυθαιρεσία κατεδάφισε τον Άη Γιάννη καταπατώντας το δικαίωμα στη μνήμη. Και στις δύο περιπτώσεις η εξουσία συμπεριφέρθηκε σαν να αντιμετώπιζε υπηκόους και όχι πολίτες με δικαιώματα.

—Καλά αυτά είναι μια περίπτωση μόνο.

— Εάν παρατηρήσεις τις πράξεις και τον τρόπο λειτουργίας της εκάστοτε εξουσίας, θα αντιληφθείς ότι θεωρούν τους πολίτες υπηκόους και το εννοούν. Όταν η δημοτική εξουσία έχει γεμίσει τους δρόμους με τις φωτεινές διαφημιστικές πινακίδες δεν καταπατά το δικαίωμα του πολίτη για ασφαλή οδήγηση; Όταν η ίδια εξουσία επιτρέπει την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, δεν καταπατά το δικαίωμα του πολίτη για ποιότητα ζωής; Όταν η δημοτική εξουσία προσλαμβάνει ανθρώπους, μέσω των προσλήψεων με μη αξιοκρατικά κριτήρια, δεν καταπατιέται το δικαίωμα του πολίτη να απολαμβάνει το δικαίωμα της εργασίας με ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Τέλος, για να κλείσω με ένα γενικό παράδειγμα, οι εξουσιαστές, τόσο της κεντρικής όσο και της τοπικής διοίκησης, δεν λένε πάντα ότι «εγώ σας έφτιαξα αυτό το έργο» (αυτό θα το παρατήρησες όταν μιλούν δήμαρχοι και υπουργοί δημοσίων έργων). Δηλαδή, δεν θεωρούν την κατασκευή της αναγκαίας κοινωνικής υποδομής ως υποχρέωση, αλλά σαν προσφορά προς τους ψηφοφόρους.

Σε κάθε άλλη περίπτωση το έργο δεν κατασκευάζεται. Συνεπώς, οι πολίτες δεν πρέπει να διαμαρτύρονται για το κόστος, κλπ. Σε τι διαφέρει, λοιπόν, αυτή η νοοτροπία από την νοοτροπία της απολυταρχικής εξουσίας προς τους υπηκόους; Υπάρχουν και πολλά άλλα παραδείγματα, αλλά δεν θέλω να σε κουράσω.

—Πραγματικά, έτσι όπως τα λες φαίνεται πως έχεις δίκιο. Τη συμπεριφορά που αρμόζει στη σχέση εξουσιαστή – υπηκόου την έχουμε δει και εμείς οι νέοι στον πολιτισμό. Διάβασα στον Αριστοτέλη, ότι η μουσική εξυψώνει τον άνθρωπο και δημιουργεί πολίτες υψηλού επιπέδου.

Αντίθετα, σε καθεστώτα στα οποία δεν υπάρχει πολίτης, αλλά υπήκοος, η εξουσία προσφέρει άρτο και θεάματα. Στην χώρα, και ειδικά από την τοπική αυτοδιοίκηση, τόσα χρόνια, αντί να πραγματοποιούνται μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις υψηλής πνευματικής στάθμης, που ανεβάζουν το επίπεδο των πολιτών, προσφέρονται κακόγουστα πανηγύρια τα οποία, κατά την άποψη μου, αποκοιμίζουν και αποχαυνώνουν τον άνθρωπο.

—Έχεις απόλυτο δίκιο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λαϊκίστικος πολιτισμός – όχι ο λαϊκός – αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται στις εξουσιαστικές κοινωνίες. Είδες λοιπόν ότι οι λέξεις συνεχίζουν να έχουν τη σημασία τους;

Στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολίτες, αλλά υπήκοοι. Υπάρχει έλλειψη ελευθερίας και καταπάτηση των ατομικών δικαιωμάτων. Όταν τα ατομικά δικαιώματα θα τηρούνται ευλαβικά, δηλαδή όταν ο υπήκοος γίνει πολίτης, τότε πλέον θα μιλάμε για πραγματική δημοκρατία.

Νίκος Βαρσακέλης

Αναπληρωτής Καθηγητής του ΑΠΘ

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΟΦΟ ΑΝΘΡΩΠΟ!!!!!!!!!!Ο Νίτσε για τον Ευρωπαϊκό Ανθελληνισμό.

«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμόςπροσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτόν του από τους Έλληνες.

Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη από βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν (οι Δυτικοευρωπαίοι), φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκριση του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό (για κάθε εποχή) ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφος του.

Μα ποιοι, επιτέλους είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος;

Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ΄ αυτούς.

Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους!

Έτσι οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες.

Βέβαια, που και που, Κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραια την αλήθεια που δίδασκε ότι οι Έλληνες είναι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα.»

Friedrch Nietzsche

(«Η Γένεση της Τραγωδίας», κεφ. XV, 1872)Κατι ηξερε νομιζω!!!!!

αυτος κατι ηξερε θανο,εμεις τι ξερουμε?ουτε τη μαυρη μας τη τυφλα.