Ερώτηση Κατασκευη και τοποθετηση πολυεστερικης κονσολας

Εχουμε λοιπον το κατω κομματι της μητρας, με αψογο φινιρισμα οπως εχουμε πει, και υπολογιζουμε τα "κοψιματα" που θα χρειαστει το καλουπι για να μπορεσει να αποκολληθει απο την μητρα. Καταληγω οτι 3 κομματια ειναι τα λιγοτερα που χρειαζονται και με εναν μαρκαδορο αρχιζω να χαραζω τις γραμμες που θα οριοθετησουν τα κομματια αυτα. Η καλη κατασκευη και το υλικο της επιφανειας της μητρας, επιτρεπει να την τριψουμε στην συνεχεια με ασετον ωστε να την καθαρισουμε απο μαρκαδορους και οτι αλλο την λερωσει προσωρινα.

Τα κομματια που εχουν υπολογιστει, ειναι ενα κομματι με το αναγλυφο του χειλους (πατουρα) της μητρας, ενα μικρο με το μπροστινο αναγλυφο και ενα μεγαλο με ολο το υπολοιπο αναγλυφο προς τα πισω. Για να υλοποιησω τις γραμμες διαχωρισμου των τριων κομματιων, χρησιμοποιησα λουριδες απο λεπτο (2 mm) plexiglass, το οποιο ειχα διαθεσιμο εκεινη την στιγμη. Για να το στερεωσω καθετα στην επιφανεια της μητρας, περασα κατα μηκος της γραμμης του μαρκαδορου μια χαρτοταινια (επειδη ξεκολαει ευκολα) και επανω της κολησα κομματια απο ταινια διπλης οψεως. Στην ταινια διπλης οψεως, κολλησα καποια υποστηρικτικα κομματια φελιζολ πρασινο χρωμα και επανω σε αυτο τις λουριδες plexiglass τελικα.

Ξεκινησα φτιαχνοντας το μπροστινο αναγλυφο πρωτα, και για αυτο τοποθετησα την ταινια και το plexiglass με αναλογο τροπο. Το διαχωριστικο του εμπρος απο το πισω αναγλυφο τοποθετηθηκε οπως φαινεται στις εικονες 76-77. Το διαχωριστικο απο το επανω αναγλυφο τοποθετηθηκε οπως φαινεται στις εικονες 78-79. Οι λεπτες χαραμαδες αναμεσα στο plexiglass και στην μητρα εκλεισαν με πλαστελινη (πρασινη, εικονες 80-81) με την βοηθεια ενος "αιχμηρου" πλαστικου.

Στην συνεχεια, ο οριοθετημενος χωρος του μπροστινου κομματιου της μητρας, καθαριστηκε σχολαστικα με καθαρο πανι και ασετον, για να απομακρυνθουν σκονες και τυχον υπολειμματα πλαστελινης. Εγινε επαλειψη του χωρου αυτου με 3-4 χερια, αποκολλητικο κερι απο συστατικα καρναουμπας (sic) και επιπλεον περασα ενα χερι υγρο αποκολλητικο (για να ειμαστε σιγουροι)

Εδω μπορω να πω οτι το αποκολλητικο υγρο δεν το περναμε με πιστολι γιατι κανει "μπιμπικια" τα οποια στην συνεχεια θα αποτυπωθουν αντι της λειας επιφανειας μας. Το περναμε με ενα λεπτο σφουγγαρακι με οσο μικροτερους πορους βρουμε (εγω εκοψα ενα κομματι απο την γεμιση ενος παλιου καθισματος αυτοκινητου). Το βουταμε στο υγρο, το στραγγιζουμε ελαφρα να μην σταζει και με μεγαλες κινησεις το απλωνουμε στην επιφανεια μας σε μια κατευθυνση, οχι μπρος πισω.

Οταν το αποκολλητικο υγρο στεγνωσε (μερικα λεπτα), δημιουργησε ενα λεπτοτατο λειο φιλμ στην επιφανεια της μητρας. Το πρωτο υλικο που απλωνεται πανω στην μητρα τωρα, ειναι ενας ειδικος τυπος πολυεστερικης ρητινης ο οποιος ονομαζεται Gelcoat και εχει καποια χαρακτηριστικα που χρειαζομαστε σε αυτο το σταδιο (υψηλη γυαλαδα, μηδενικη σχεδον συρρικνωση, και υψηλη αντοχη στην θερμοκρασια και στα χημικα).

Περασα λοιπον ενα χερι Gelcoat (πορτοκαλι χρωμα, εικονα 82) και οταν αρχισε να στεγνωνει λιγο (1-2 ωρες) περασα και ενα δευτερο. Οταν αυτο στεγνωσε αρκετα (4-6 ωρες) απλωσα την πρωτη στρωση υαλοϋφασματος, που σε αυτο το σταδιο ηταν παρα πολυ λεπτο (αραχνη). Αυτο εμποτιστηκε με πολυεστερικη ρητινη και απο πανω απλωσα την δευτερη στρωση υαλοϋφασμα (250 gr) και εμποτιστηκε με ρητινη. Ακολουθησαν, μια ακομα στρωση υαλοϋφασμα (250 gr) και αλλες δυο πιο χοντρο (400 gr), εμποτιζοντας ενδιαμεσα με ρητινη (εικονα 83).

Αυτες οι στρωσεις ηταν αρκετες προς το παρον και μας εδιναν ενα παχος τοιχωματος σχεδον 5 mm. Αλλωστε λογω της υψηλης θερμοκρασιας που αναπτυσσεται κατα την σταθεροποιηση της πολυεστερικης ρητινη δεν επιτρεπεται να απλωσουμε μαζεμενες πανω απο 3-4 στρωσεις. Η κατασκευη αφεθηκε να στεγνωσει καλα για μια ημερα.

Την επομενη ημερα, τα υλικα εχουν στεγνωσει αρκετα καλα ωστε να μην "κολλανε", εμεις ειμαστε ανυπομονοι, οποτε συνεχιζουμε με το χτισιμο του δευτερου κομματιου απο τα τρια που θα αποτελεσουν το καλουπι για το κατω μερος της κονσολας μας. Σημερα θα χτισουμε το μεγαλο πισω μισο.

Οπως ειπαμε, τα υλικα μας εχουν στεγνωσει αρκετα καλα. Αφαιρουμε τα υποστηρικτικα κομματια φελιζολ (πρασινα) μιας και δεν χρειαζονται αλλο(εικονα 85). Αλλωστε τωρα πρεπει να χτισουμε στην μερια τους. Αφαιρουμε με ευκολια την χαρτοταινια απο την επιφανεια της μητρας και τελος αποκολλαμε τα διαχωριστικα κομματια plexiglass που μας βοηθησαν να χτισουμε την διαχωριστικη πατουρα (εικονα 86).

Στην συνεχεια αφαιρουμε και τα υπολειμματα πρασινης πλαστελινης που μας βοηθησε στην απομωνωση των επιφανειων (εικονα 86). Καθαριζουμε με ενα βρεγμενο πανακι τα υπολειμματα του αποκολλητικου φιλμ (ειναι υδατοδιαλυτο) που εχει μεινει (εικονα 86), στεγνωνουμε καλα την επιφανεια με ενα καθαρο πανι και αερα και για καλυτερη καθαροτητα χρησιμοποιουμε ενα πανακι βρεγμενο με ασετον.

Στην θεση των διαχωριστικων plexiglass τωρα, εχει δημιουργηθει μια διαχωριστικη πατουρα, η οποια πλεον ειναι ενσωματωμενη, ως μερος του καλουπιου. (εικονες 87-88).

Ξεκιναμε να διαχωρισουμε τον χωρο του δευτερου, πισω κομματιου της κατασκευης μας. Προς την μερια του μπροστινου, ο χωρος οριοθετειται πλεον απο την πατουρα του πρωτου χτισιματος που εχουμε κανει (εικονες 87-88). Μενει να απομονωσουμε τον χωρο της κατω και της επανω επιφανειας και γι αυτο χρησημοποιουμε παλι plexiglass (εικονες 89-91).

Οπως και πριν, στερεωνουμε το plexiglass οπως μας βολευει, αρκει να μην κανουμε ζημια στην επιφανεια της μητρας, και κλεινουμε τις χαραμαδες παλι με πρασινη πλαστελινη (το χρωμα βεβαια δεν παιζει ρολο, απλα φαινεται καλυτερα, εικονες 89-91). Ακολουθωντας την προηγουμενη διαδικασια, περναμε την επιφανεια 3-4 χερια αποκολλητικο κερι και επιπλεον ενα χερι υγρο αποκολλητικο.

Οταν το αποκολλητικο υγρο στεγνωσε, περασα ενα χερι Gelcoat (πορτοκαλι χρωμα, εικονες 93-94) και οταν αρχισε να στεγνωνει λιγο (1-2 ωρες) περασα και ενα δευτερο. Οταν αυτο στεγνωσε αρκετα (4-6 ωρες) απλωσα την πρωτη στρωση λεπτου υαλοϋφασματος (αραχνη). Αυτο εμποτιστηκε με πολυεστερικη ρητινη και απο πανω απλωσα την δευτερη στρωση πιο χοντρο υαλοϋφασμα (250 gr) και εμποτιστηκε με ρητινη. Ακολουθησαν, μια ακομα στρωση υαλοϋφασμα (250 gr) και αλλες δυο ακομα πιο χοντρο (400 gr) (εικονα 95), εμποτιζοντας ενδιαμεσα με ρητινη (εικονα 96).

Αφου τελειωσα με τις επιθυμητες στρωσεις, η κατασκευη αφεθηκε να στεγνωσει καλα για μια ημερα.

Την επομενη ημερα, τα υλικα εχουν στεγνωσει αρκετα καλα, οποτε συνεχιζουμε με το χτισιμο του τριτου και τελευταιου κομματιου, που θα αποτελεσουν το καλουπι για το κατω μερος της κονσολας μας. Σημερα θα χτισουμε ολο το επανω μερος του χειλους της μητρας

Πριν ξεκινησω, αποφασισα να τριμμαρω (κοψω) τα περισσευματα του πολυεστερα, που εξειχαν γυρω γυρω απ την κατασκευη και που εκοβαν "σαν γυαλι", για να διευκολυνομαι (εικονα 97). Επισης γυρω γυρω και επανω στην πατουρα που ενωνονταν τα δυο κομματια που ειχαμε χτισει μεχρι τωρα, ανοιξα τρυπες και περασα βιδες με παξιμαδια, για να τα σταθεροποιησω και να αποφυγω τυχον "κουνηματα" και αποκολλησεις (εικονα 98).

Η νεα επιφανεια (εικονες 100-101) που ειχε δημιουργηθει τωρα (με τις πατουρες του καλουπιου) επεξεργαστηκε οπως και οι προηγουμενες. Κερωθηκε, περαστηκε αποκολλητικο υγρο, στην συνεχεια 2 χερια Gelcoat (εικονα 102) και τελος τα υαλοϋφασματα (εικονα 103), συμφωνα με την γνωστη διαδικασια.

Και παλι αναμονη μιας ημερας για να σταθεροποιηθουν τα υλικα.

Την επομενη ημερα, αφου βιδωσα (εικονα 104) και το τριτο κομματι με τα αλλα δυο, τριμμαρα τα περισσευματα του πολυεστερα που υπηρχαν (εικονα 105) και ολη η κατασκευη εμεινε ως ειχε, ακομα για 2 ημερες για να στεγνωσει καλα.

Και η μεγαλη ημερα εφτασε.
Η μερα της αποκολλησης των τριων πολυεστερικων κομματιων απο την μητρα και η ωρα της αληθειας. Με αρκετο αγχος, αρχισα να ξεβιδωνω ολες τις βιδες απο τα παξιμαδια τους γυρω γυρω στο καλουπι.

Για να ξεκολλησουν τα κομματια του καλουπιου απο την μητρα και μεταξυ τους, χρησιμοποιησα σφυρι ξυλινο και καποιες ξυλινες σφηνες που ειχα. Πρωτο βγηκε το επανω κομματι ευκολα (εικονες 106-107) , με λιγα χτυπηματακια εξωτερικα βεβαια. Το αποκολλητικο εκανε δουλεια Στην συνεχεια εβαλα μια ξυλινη σφηνα οπου εβρισκα χαραμαδα αναμεσα στις πατουρες των δυο κομματιων και σιγα σιγα τις ανοιγα, χτυπωντας με το σφυρι την σφηνα (δυστυχως απ το σταδιο αυτο δεν εχω εικονες). Πηρα το πιστολι αερος που ειχα και σε χαμηλη πιεση, διοχετευσα αερα αναμεσα στις επιφανειες. Αυτες σιγα σιγα ξεκολλουσαν ωσπου με ενα "pop" τελικα ξεκολλησαν για τα καλα.

Τα τρια κομματια του κατω μερους του καλουπιου μας ηταν πλεον ετοιμα (εικονες 108-111)

Η πρωτη εντυπωση ηταν αρκετα καλη. Ειχα εντυπωσιαστει απ την στιλπνοτητα των επιφανειων. Αυτο κι αν ηταν "Mirror finish Class A"

Σε γενικες γραμμες υπηρχε επιτυχια (εικονες 112-113). Μην ξεχναμε οτι ηταν και η πρωτη μου επαφη με το αντικειμενο και ολη την διαδικασια. Σε πιο λεπτομερη παρατηρηση βεβαια φανηκαν οι "ατελιες" (εικονα 114).

Σε 2 σημεια στο ενα κομματι υπηρχαν ατελειες. Ευτυχως αυτες ηταν "οπτικες" περισσοτερο και οχι σε επιπεδο ποιοτητας επιφανειας. Οι αστοχιες αυτες (συμφωνα με την εμφανιση τους) απ οτι καταλαβα, οφειλονταν σε 2 παραγοντες. Ειτε το πρωτο χερι του Gelcoat δεν ειχε στεγνωσει αρκετα οταν επεσε επανω του το δευτερο χερι και το αλοιωσε, ευτυχως οχι σε βαθος, ειτε το δευτερο χερι Gelcoat η το πρωτο χερι ρητινης ειχε παραπανω ποσοτητα καταλυτη, με συνεπεια να "λυσει" το απο κατω στρωμα με αυτες τις συνεπειες. Ειπαμε, ειναι αρκετα "ιδιοτροπα" υλικα ολα αυτα.

Τα κομματια στην συνεχεια πλυθηκαν με νερο, για να αφαιρεθουν τα υπολειμματα του αποκολλητικου υγρου απο επανω τους και σκουπιστηκαν καλα. Στην συνεχεια βιδωθηκαν μεταξυ τους και μπηκαν στην "μπαντα" για λιγο, μεχρι να ετοιμαστει και το καλουπι για το επανω μισο της κονσολας.

Καλα πηγαιναμε

Αυριο παλι

Καλημερα σε ολα τα παιδια και ιδιαιτερα σε οσους παρακολουθουν ανελλειπως, χαχα. Γεια σου Αλεξανδρε (κοιτα μην σου ξεφυγει κανενα post μου χωρις να πεις ευχαριστω Γεια σας Δημητρηδες, τα σεβη μου στον συντονιστη (tselikas) για τα καλα λογια και να ειστε ολοι καλα. Το ιδιο ευχομαι και για οσους μας παρακολουθουν ανωνυμα.

Κονσολας το αναγνωσμα συνεχεια, μερος Β. Κατασκευη πολυεστερικου καλουπιου για το επανω μισο, της διαιρουμενης κονσολας μας.

Εχει μπει ο Μαϊος και οι ζεστες αρχιζουν να ανεβαινουν. Οχι ιδιαιτερα, απλα για να μας βοηθησουν να δουλευουμε εξω και να χαιρομαστε και τις ημερες πλεον.

Μετα την γενικως επιτυχημενη προσπαθεια, εχουμε πλεον στα χερια μας το καλουπι για το κατω μισο της κονσολας μας. Αλλα το κυριοτερο, εχουμε αρκετη παραπανω γνωση στην πραξη, απ οτι ειχαμε οταν αρχισαμε (μηδενικη, χαχα) και αρκετη αισιοδοξια. Συνεχιζουμε λοιπον με την κατασκευη του καλουπιου, για το επανω μισο, της κονσολας.

Οπως για το κατω κομματι, ετσι και για το επανω, απαιτειται το καλουπι του να χωριστει σε τρια τεμαχια. Αυτο επιβαλει η γεωμετρια της μητρας, για να ειναι δυνατη η αποκολληση του. Αφου μελετηθηκε το αναγλυφο, βγηκε το πορισμα για τον καλυτερο διαχωρισμο (κατα την γνωμη μου παντα). Η επιφανεια της μητρας πεντακαθαρη και με εναν μαρκαδορο χαραζω τις γραμμες που θα οριοθετησουν τα μερη του καλουπιου (εικονα 115).

Τα κομματια που εχουν υπολογιστει, ειναι ενα κομματι με το αναγλυφο του χειλους (πατουρα) της μητρας, ενα μικρο με το μπροστινο αναγλυφο και ενα μεγαλο με ολο το υπολοιπο αναγλυφο προς τα πισω.

Για να υλοποιησω τις γραμμες διαχωρισμου των κομματιων, χρησιμοποιησα λουριδες απο λεπτο (2 mm) plexiglass και κομματια απο πεπιεσμενο χαρτονι (δεν ειχα αλλο plexiglass διαθεσιμο). Για να τα στερεωσω καθετα στην επιφανεια της μητρας, περασα κατα μηκος της γραμμης του μαρκαδορου μια χαρτοταινια (επειδη ξεκολαει ευκολα, εικονα 116) και επανω της κολλησα κομματια απο ταινια διπλης οψεως (εικονα 117). Στην ταινια διπλης οψεως, κολλησα τα υποστηρικτικα κομματια φελιζολ πρασινο χρωμα (εικονα 118) και επανω σε αυτο τις λουριδες plexiglass και το χαρτονι (εικονα 119).

Ξεκινησα φτιαχνοντας το μπροστινο αναγλυφο πρωτα, και για αυτο τοποθετησα την ταινια και το διαχωριστικο με αναλογο τροπο. Το διαχωριστικο του εμπρος απο το πισω αναγλυφο τοποθετηθηκε οπως φαινεται στην εικονα 119. Το διαχωριστικο απο το κατω αναγλυφο τοποθετηθηκε οπως φαινεται στην εικονα 120. Οι λεπτες χαραμαδες αναμεσα στα διαχωριστικα και στην μητρα εκλεισαν με πλαστελινη (πρασινη, εικονα 120) με την βοηθεια ενος "αιχμηρου" πλαστικου.

Επειδη το χαρτονι δεν εχει τοσο λεια επιφανεια και για να βοηθησω τον πολυεστερα να ξεκολλησει απο τα διαχωριστικα, τα εντυσα με χαρτοταινια (εικονα 121)

Στην συνεχεια, η οριοθετημενη επιφανεια της μητρας, καθαριστηκε σχολαστικα με καθαρο πανι και ασετον, για να απομακρυνθουν σκονες και τυχον υπολειμματα πλαστελινης. Εγινε επαλειψη του χωρου αυτου με 3-4 χερια, αποκολλητικο κερι καρναουμπας και τελικα ενα χερι υγρο αποκολλητικο.

Οταν το αποκολλητικο υγρο στεγνωσε, ακολουθηθηκε η γνωστη διαδικασια. Δυο χερια Gelcoat καλουπιου (πορτοκαλι χρωμα) και 5 στρωσεις υαλοϋφασματος (1 αραχνη, 2 x 250 gr, 2 x 400 gr) και η κατασκευη αφεθηκε να στεγνωσει καλα για μια ημερα (εικονες 124-127).

Επελεξα τον συγκεκριμενο αριθμο στρωσεων υαλοϋφασματος, επειδη εκρινα οτι θα εδινε ενα αρκετα σταθερο καλουπι ωστε να μην αλλοιωνεται το σχημα του, ενω ταυτοχρονα μιας και ολα αυτα ηταν πειραματικα να μη μας στοιχιζε και ο κουκος-αηδονι ιδιως σε περιπτωσεις σφαλματος. Βεβαια, το σωστο ειναι, για καλουπια που θα μπουν στην παραγωγη και θα ταλαιπωρηθουν αρκετα, να εχουν ενα παχος τοιχωματος πανω απο 7-8 cm. Υπολογιζουμε επισης οτι μια στρωση υαλοϋφασμα (300 gr) μαζι με την ρητινη που θα εμποτιστει, δημιουργει μια επιφανεια παχους 1 mm.

Ενας επιπλεον λογος της επιλογης αυτης, ηταν οτι λογω των υψηλων θερμοκρασιων που αναπτυσσονται κατα την σταθεροποιηση της πολυεστερικης ρητινης (εντονα εξωθερμη αντιδραση) δεν επιτρεπεται να απλωσουμε μαζεμενες πανω απο 3-4 στρωσεις, πριν αυτες σταθεροποιηθουν αρκετα, που σημαινει αρκετες ωρες. Ετσι λοιπον το χρονοδιαγραμμα ειχε ως εξης: Ξεκινημα εργασιων πρωι, δουλεμα η κατασκευη εως το απογευμα, αναμονη για στεγνωμα των υλικων ολη την νυχτα και συνεχεια με την επομενη φαση, το επομενο πρωινο. Εκτος απο τις μεγαλες αναμονες για ξεκαλουπωμα (3-4 μερες) ολα τα αλλα γινοντουσαν ανα ημερα (ημουνα και ανυπομονος

Την επομενη ημερα, συνεχιζουμε με το χτισιμο του δευτερου κομματιου, απο τα τρια που θα αποτελεσουν το καλουπι για το επανω μερος της κονσολας μας. Σημερα θα χτισουμε το μεγαλο πισω μισο.

Οπως αναμενεται, τα υλικα μας εχουν στεγνωσει αρκετα καλα. Αφαιρουμε τα υποστηρικτικα κομματια φελιζολ μιας και δεν χρειαζονται αλλο. Αλλωστε τωρα πρεπει να χτισουμε στην μερια τους. Αφαιρουμε με ευκολια την χαρτοταινια απο την επιφανεια της μητρας και τελος αποκολλαμε τα διαχωριστικα κομματια plexiglass που μας βοηθησαν να χτισουμε την διαχωριστικη πατουρα.

Στην συνεχεια αφαιρουμε τα υπολειμματα πλαστελινης, καθαριζουμε με ενα βρεγμενο πανακι τα υπολειμματα του αποκολλητικου φιλμ που εχει μεινει, στεγνωνουμε καλα την επιφανεια με ενα καθαρο πανι και αερα και για καλυτερη καθαροτητα χρησιμοποιουμε ενα πανακι βρεγμενο με ασετον (εικονα 128).

Ξεκιναμε να οριοθετησουμε τον χωρο του δευτερου, πισω κομματιου της κατασκευης μας. Προς την μερια του μπροστινου, ο χωρος οριοθετειται πλεον απο την πατουρα του πρωτου χτισιματος που εχουμε κανει (εικονα 128). Μενει να απομονωσουμε τον χωρο της κατω επιφανειας και γι αυτο χρησημοποιουμε παλι plexiglass (εικονες 131-132).

Οπως και πριν, στερεωνουμε το plexiglass οπως μας βολευει, αρκει να μην κανουμε ζημια στην επιφανεια της μητρας, και τελος εκλεισα τις χαραμαδες με κοκκινη πλαστελινη μιας η πρασινη μου ειχε τελειωσει (εικονα 131).