Ερώτηση Κατασκευη και τοποθετηση πολυεστερικης κονσολας

Ορμωμενος απο το θεμα του Αλεξανδρου Κονσολα(τιμονιερα) και βλεποντας οτι υπαρχει σχετικο ενδιαφερον, παιρνω το θαρρος να ξεκινησω ενα πιο συγκεκριμενα τεχνικο θεμα, σχετικα με την κατασκευη μιας πολυεστερικης κονσολας τιμονιερας.

Θα παραθεσω ολη την διαδικασια κατασκευης μιας και εχω εικονες απο ολα τα σταδια και θα προσπαθησω να δωσω οσο περισσοτερες λεπτομερειες γινεται. Θελω να ξεκαθαρισω οτι δεν ειμαι τεχνιτης, απλα εκανα το hobby μου και γι αυτο θα σας παραθεσω και ολα τα λαθη που εκανα στην πορεια.

Ολα ξεκινησαν οταν τον δευτερο χρονο που ειχα το σκαφακι μου, καταλαβα οτι η λαγουδερα που ειχα μεχρι τοτε δεν με εξυπηρετουσε πλεον. Ναι μεν η λαγουδερα παρεχει μεγαλη ευελιξια, οσον αφορα σε αποτομες μανουβρες και αφηνει περισσοτερο χωρο στο καταστρωμα, αλλα οταν προκειται να διανυσεις αποστασεις πανω απο κανα δυο μιλια, ειναι παααρα πολυ κουραστικη :-

Στην αρχη δεν ειχα σκεψεις για κατασκευη μιας και ημουν παντελως ασχετος με το αθλημα (πολυεστερες, υαλονηματα, ντιζες, χειριστηρια). Αρχισα να ψαχνω την αγορα για να δω τι υπαρχει και πρωτα απ ολα ειδα τις κονσολες του ναυπηγειου του σκαφους μου. Οι τιμες στην αγορα ηταν λογικες, αλλα δεν με ικανοποιουσαν οι χωροι και οι διαταξεις που παρειχαν τα ετοιμα σχεδια, μιας και ειχα σκοπο να συμμαζεψω στην κονσολα οτι παρελκομενο ειχα σκορπιο στο σκαφος μεχρι τοτε (βυθομετρο, GPS, μουσικη, μπαταρια κλπ).

Οποτε, μιας και δεν την βιαζομουνα (ειχα μπροστα μου μια ολοκληρη σαιζον για να την ολοκληρωσω) και επισης το μικροβιο της δημιουργιας με ετρωγε ξεκινησα την μεγαλη ιδεα. Αρχισα να ρωταω, να συλλεγω πληροφοριες απ το διαδικτυο και να ενημερωνομαι και τελικα Σεπτεμβριο μηνα αρχισα την υλοποιηση. Το project ολοκληρωθηκε τον επομενο Ιουνιο, μετα απο 10 μηνες (εξαιρωντας τους χειμωνιατικους βεβαια) οπου και τοποθετηθηκε η κατασκευη στο σκαφος.

Σημερα, μετα απο 2 χρονια χρησης, μπορω να ειμαι περηφανος για την ολη κατασκευη, μιας και ειναι αξιοπιστη, λειτουργικη και τελος παντων κανει πολυ καλα την δουλεια της. Οποιος λοιπον εχει το ιδιο μικροβιο με εμενα ας ριξει μια ματια στο θεμα αυτο για να εμπνευστει

Εχοντας δηλωσει πλεον οτι σε καμια περιπτωση δεν αντικαθιστω τον τεχνικο ,απλα εκφερω μια προσωπικη αποψη επι του θεματος και συμφωνα με οσα εχω εγω κατανοησει, αρχιζω λεγοντας οτι υπαρχουν 3 τροποι κατασκευης ενος πολυεστερικου αντικειμενου.

1) Κατασκευη του τελικου αντικειμενου απο υλικα τα οποια θα αποτελεσουν τον σκελετο της κατασκευης μας και στην συνεχεια θα πλαστικοποιηθουν (θα περαστουν με πολυεστερα και υαλονηματα). Αυτα τα υλικα μπορει να ειναι κοντρα πλακε/θαλασσης, χαρτονι σκληρο, πλαστικο η οτιδηποτε σας βολευει και παραμενουν ενσωματωμενα στην κατασκευη για παντα. Σε αυτη την περιπτωση, εχουμε σε καθε σταδιο εικονα του τελικου αντικειμενου το οποιο και επεξεργαζομαστε. Η μεθοδος ενδυκνειται για "γρηγορες" και οχι τοσο απαιτητικες κατασκευες.

2) Κατασκευη ενος προχειρου αντικειμενου (μητρα) με βαση το οποιο θα χτισουμε το τελικο αντικειμενο (μεθοδος one-off). Tα υλικα της προχειρης μητρας, μπορει να ειναι κοντρα πλακε/θαλασσης, χαρτονι σκληρο, πλαστικο, αφρος πολυουρεθανης, πανι η οτιδηποτε σας βολευει. Αυτα τα υλικα, μετα την ολοκληρωση της κατασκευης θα αφαιρεθουν και συνηθως δεν ξαναχρησιμοποιουνται. Σε αυτη την περιπτωση, εχουμε μερικη εικονα του τελικου αντικειμενου το οποιο και επεξεργαζομαστε μιας και αυτο θα βγει λιγο μεγαλυτερο απο την προχειρη μητρα, αφου θα περιλαμβανει τα στρωματα υαλονηματων και τον πολυεστερα. Η μεθοδος ενδυκνειται για την κατασκευη ενος και μονο αντικειμενου πολυ καλης ποιοτητας.

3) Κατασκευη ενος πρωτοτυπου αντικειμενου (μητρα), με βαση το οποιο θα κατασκευασουμε ενα πολυεστερικο καλουπι (αρνητικο), απο το οποιο θα κατασκευαστει το τελικο αντικειμενο. Tα υλικα της μητρας, μπορει να ειναι κοντρα πλακε/θαλασσης, χαρτονι σκληρο, πλαστικο αφρος πολυουρεθανης, πανι η οτιδηποτε σας βολευει. Μετα την ολοκληρωση της κατασκευης, η μητρα μπορει να διατηρηθει, να μετατραπει και να βοηθησει στην κατασκευη ενος νεου/διαφοροποιημενου καλουπιου για νεα γραμμη παραγωγης. Σε αυτη την περιπτωση, εχουμε πληρη εικονα του τελικου αντικειμενου το οποιο και επεξεργαζομαστε μιας και αυτο σχεδιαστικα, θα βγει ακριβως οπως ειναι η μητρα (η παραμικρη λεπτομερεια της μητρας αναπαραγεται με ακριβεια, φαινονται ακομα και "αορατες" γρατζουνιες απο πολυ ψιλο γυαλοχαρταρισμα). Η μεθοδος ενδυκνειται για την κατασκευη πολλων αντικειμενων αριστης ποιοτητας.

Για την κατασκευη που θα σας παρουσιασω, επελεξα να ακολουθησω την 3η μεθοδο (μητρα-καλουπι-αντικειμενο) για 2 λογους. Πρωτον για να αποκτησω εμπειρια απο ολη την διαδικασια και δευτερον για να μπορεσω να ξαναφτιαξω μια καινουργια κονσολα εαν αυτη καποια στιγμη "τα παιξει". Αυτη η μεθοδος βεβαια ειναι η πιο δυσκολη και απαιτητικη χρονικα και οικονομικα. Αλλα ειπαμε, "το μικροβιο" (ηταν και εποχη προ κρισης, χαχα).

Αφου λοιπον ειδα πολλες φωτογραφιες απο κονσολες ολων των εταιριων σε σκαφη στο διαδικτυο κατεληξα σε μερικα δεδομενα.
1) Η κονσολα θα ηταν διαιρουμενη, για να παρεχει ευκολοτερη προσβαση στο εσωτερικο της το οποιο θα ηταν πληρως αξιοποιησημο. Επισης τα δυο κοματια της κατασκευης, θα ελαχιστοποιουσαν το ολο ρισκο, οπου τυχον αστοχιες δεν θα βαρυναν ολη την κατασκευη.
2) Θα ειχε μεγαλες επιφανειες, για να χωρεσει ολα τα βασικα οργανα ενος μικρου σκαφους ενσωματωμενα και οχι αποσπωμενα.
3) Θα επρεπε να μην ηταν αισθητικα παραταιρη με το σκαφακι μου (Compass GT 440) 4,40 m.
4) Θα εφτιαχνα και καθισμα πλοηγησης

Βαζω εδω μερικες φωτος της κονσολας ολοκληρωμενης για να εχετε μια ιδεα περι του τι προκειται.

Σεπτεμβριος μηνας λοιπον και αρχισα να χτιζω την μητρα συμφωνα με το "οραμα" μου.

Ξεκινησα κατασκευαζοντας το κατω μισο της κονσολας πρωτα, το οποιο δεν ηθελε και πολλους υπολογισμους. Κατεληξα στις διαστασεις, 48 cm πλατος και 46 cm μηκος. Αυτες οι διαστασεις αφηναν εναν καλο διαδρομο διαβασης στο δικο μου σκαφος και εξυπηρετουσαν τους χωρους για οργανα στο επανω κοματι που ηθελα. Επισης ηταν αναλογες με το υπολογισμενο υψος της κονσολας 128 cm με το roll bar και την ψηλη κουπαστη του σκαφους (70 cm).

Τελικα, το κατω μισο αποδειχτηκε το δυσκολοτερο "κομματι", μιας και ηθελα και "πατουρες" για να κλειδωνουν καλα τα δυο κομματια μεταξυ τους και να εχει καλη στεγανοποιηση το εσωτερικο του και στρογγυλαδες στα ποδια για να "ταιριαζουν" (τρομαρα μου). Αυτες οι απαιτησεις οδηγησαν, στο να υπολογιστει ετσι το σχημα του κατω κομματιου, ωστε το καλουπι που θα δημιουργηθει απο αυτο αργοτερα να αποτελειται απο 3 επιμερους κομματια (προσθετοντας δυσκολια). Αυτο απαιτηθηκε για να αποφευχθουν τυχον "αρνητικες" γωνιες στο ξεκαλουπωμα.

Παμε λοιπον στην κατασκευη του κατω μερους την μητρας

Χρησιμοποιησα ενα χοντρο νοβοπαν για τον πατο και ψιλο κοντρα πλακε για τα πλαινα. Το μπροστινο κομματι κοντρα πλακε το καμπυλωσα με πιεση και ενας δυνατος σπαγγος το κραταγε κυρτο, εως οτου σταθεροποιηθει στην συνεχεια με τα λοιπα υλικα. Καποια πηχακια "νευρα" στο εσωτερικο του χρησιμοποιηθηκαν για να εξασφαλισουν την επιπεδη απιφανεια των πλαινων (δεν δουλεψε και τοσο αυτο, θα επρεπε να ειχα χρησιμοποιησει και στα πλαινα ακαμπτο νοβοπαν) εικονα 3.

Απο επανω κλειστηκε με ενα ακομα κομματι κοντρα πλακε για να φτιαχτει η "πατουρα" (εικονα 4) που θα βοηθουσε στο κουμπωμα των κομματιων τελικα και θα απετρεπε την εισροη νερου στο εσωτερικο του. Η "πατουρα" φτιαχτηκε με ξυλινα πηχακια για τις ευθειες και κομματια απο ενα αφρωδες υλικο που ειχα για τις γωνιες. Στην συνεχεια, το επανω κομματι κοντρα πλακε κοπηκε και το μεγαλυτερο κομματι του αφαιρεθηκε για να γινουν οι λεπτομερειες στο χειλος της κατασκευης.

Στα ανοιγματα των γωνιων, χρησιμοποιηθηκε αφρος πολυουρεθανης. Αφου εκλεισα τις γωνιες εσωτερικα με εφημεριδα, για να μην γεμισει το εσωτερικο με αφρο, γεμισα τα κενα εξωτερικα με αφρο πολυουρεθανης (πρασινο στις εικονες). Οταν ο αφρος στερεοποιηθηκε καλα (χρειαζεται ωρες) με ενα πριονακι εκοψα τα "χοντρα" εξωτερικα και αρχισα το τριψιμο, για του δωσω το τελικο καμπυλωτο σχημα. Αρχικα με χοντρο γυαλοχαρτο, με τριβειο για τα περιπου και στην συνεχεια με το χερι οσο προχωρουσε η λεπτομερεια (εικονες 5-6).

Αρκετα για σημερα. Η συνεχεια απο αυριο παλι !! Αλλωστε αυτα τα πραγματα δεν θελουν βιασυνη. Να ειστε ολοι καλα.

Εδω ειμαστε και παλι, για την συνεχεια της κατασκευης μας. Διαμορφωνουμε το κατω μισο της αρχικης μητρας της κονσολας.

Επειδη ο συγκεκριμενος αφρος πολυουρεθανης, στο εσωτερικο του κατα το τριψιμο, εμφανισε καποια μικρα και μεγαλα κενα (φυσσλιδες), επρεπε αυτα να κλεισουν. Μιας και ειχα προχειρο, χοντρο πολυεστερικο στοκο (σκουρο πρασινο χρωμα), τον χρησιμοποιησα γι αυτο τον σκοπο (εικονα 7) και τον ετριψα. Ο συγκεκριμενος στοκος, λογω του οτι περιεχει τριμμενες ινες υαλονηματος μεσα του, τριβεται παααρα πολυ δυσκολα οταν στεγνωσει, γι αυτο και δεν συνισταται για τετοια χρηση (σφαλμα). Στην συνεχεια, για να ενισχυσω τον αφρο και να αρχισω να δημιουργω μια ενιαια επιφανεια, τον καλυψα με λεπτοτερο πολυεστερικο στοκο (μπεζ χρωμα, εικονα "8"). Ο στοκος αυτος, ηταν σαφως πιο ευκολοδουλευτος απ τον προηγουμενο, οποτε αφου στεγνωσε καλα, τριφτηκε με τριβειο για να εξομαλυνθει.

Σε αυτο το σημειο, οι επιφανειες πλεον αρχιζουν και γινονται ενιαιες. Για να τονισω ολη την επιφανεια της μητρας και να δω που περιπου βρισκομαι εως τωρα, περασα δυο χερια πολυεστερικο στοκο πιστολιου δυο συστατικων, ασπρο (εικονα 9). Αυτος στεγνωνει μετα απο 2-3 ωρες και τριβεται ευκολα, αφηνοντας μια επιφανεια χωρις πορους (κατα τον κατασκευαστη).

Εδω, θα κανω μια παρενθεση για να τονισω καποια πραγματα. Οι πολυεστερικες κατασκευες τετοιου τυπου, υψηλου φινιρισματος, απαιτουν τελικες επιφανεις τυπου "καθρεφτη ταξης Α" η οπως λεγονται "Class ‘A’ mirror finish". Αυτο πρακτικα σημαινει, οτι οι ποροι μιας τετοιας επιφανειας απλα δεν υπαρχουν, δεν ειναι ορατοι με γυμνο ματι. Οποτε, το "χωρις πορους" του κατασκευαστη του στοκου πιστολιου απεχει πολυ απ το "χωρις πορους" που εμεις χρειαζομαστε.

Αυτο το οποιο ποτε δεν εμαθα γι αυτες τις "mirror finish" επιφανειες, παρολο που ρωτησα 2 φιλους μου φανοποιους, τον τοπικο αντιπροσωπο της εταιριας με τους στοκους και παρολο το ψαξιμο στο διαδικτυο, ειναι το εξης. Εαν αυτη η επιφανεια (τουλαχιστον στο επιπεδο μητρας/καλουπιου) θα επρεπε να ειναι και γυαλιστερη "Gloss". Αυτη η απορια μου δημιουργηθηκε, επειδη σε καποιο επομενο σημειο της διαδικασιας εφτασα να εχω μια τελεια λεια επιφανεια, χωρις ορατους πορους, αλλα οχι "Glossy" ηταν ψιλο satine. Βεβαια για να μην ρισκαρω το τελικο αποτελεσμα, αποφασισα τελικα να την κανω και γυαλιστερη "Glossy".

Στην εικονα 10, φαινονται και οι υποδοχες για τους μεντεσεδες που θα δεσουν τα δυο κομματια της κονσολας. Η θεση τους, οπως δυστυχως αποδειχτηκε εκ των υστερων, ηταν λαθος, μιας και οι ναυτικοι inox μεντεσεδες της αγορας, σε αυτη την διαταξη, δεν επετρεπαν στο επανω κομματι της κονσολας να ανοιγει οσο εγω ηθελα (90 μοιρες).

Στις εικονες 11-12, φαινεται το ποσο τραχια επιφανεια δημιουργησε ο στοκος πιστολιου, πριν τριφτει βεβαια. Το υλικο αυτο ειναι παχυρευστο, και ψεκαζεται με πιστολι μεγαλης διαμετρου μπεκ 2,5 - 3 mm. Εγω βεβαια πρωτη φορα χρησιμοποιουσα τετοιο εργαλειο οποτε το αποτελεσμα δικαιολογειται, χαχαχα.

Οι ατελειες (χαρακιες και ατσουμπαλιες), που πλεον ειναι εμφανεις στην εικονα 9, αρχισαν να διορθωνονται, ειτε με τον λεπτοτερο πολυεστερικό στόκο σπάτουλας δύο συστατικών της σειρας, (λευκο χρωμα) ειτε με τον πιο χοντρο (μπεζ χρωμα) οπου απαιτειτο ποσοτητα (εικονες 13-14). Στην εικονα 14 συγκεκριμενα, βλεπουμε ποσο η πλαϊνη επιφανεια ειχε "πετσικαρει" κατα την διαρκεια της επεξεργασιας (λαθος επιλογη υλικου) και πως χρειαστηκε να γεμισει με υλικο για να γινει παλι επιπεδη.

Τελικα περασα ακομα δυο χερια στοκο πιστολιου, για να δουμε παλι που βρισκομαστε. Μιας και χοντρα χοντρα, το αποτελεσμα ηταν ικανοποιητικο, ξεκινησα τα τριψιματααα (μα πολυ τριψιμο λεμε παιδια ομως). Τριβειο οχι πολυ χοντρο (P120) για να μην φαει πολυ υλικο, μιας και ειμαστε στα φινιρισματα πλεον. Τριβειο πιο ψιλο (P200) και απο κει και μετα τριψιμο με το χερι με πιο λεπτα νουμερα. Εδω με βοηθησαν πολυ καποια γυαλοχαρτα σφουγγαρακια που βρηκα στην αγορα (εως και P400). Τελειωμα με P800 και P1000 με το χερι και φτανουμε στο αποτελεσμα της εικονας 15. Αρκετα mirror αλλα οχι "Class A" ακομα

Στην συνεχεια τα ενδιαφεροντα ...

Οι υπολοιπες εικονες ..

Και ερχομαστε στα ωραιααα !!

Αφου λοιπον ειχα φτασει σε αυτο το ικανοποιητικα λειο satine αποτελεσμα, ανακαλυψα οτι οι μεντεσεδες δεν ταιριαζουν (μολις τους ειχα παραλαβει). Οποτε, ωρα για μετατροπες. Οι παλιες θεσεις των μεντεσεδων αλλαξαν και χτιστηκαν οι καινουργιες (εικονα 16). Αλλωστε δεν ηταν μονο αυτο, ειχα ξεχασει επισης να κοψω την υποδοχη για το κουμπωμα, απ το πιαστρακι κλειδωματος των δυο κομματιων (εικονα 20).

Αυτα ομως ηταν πταισματα, μπρος στην μεγαλη απογοητευση στην συνεχεια. Εκει που εφτιαχνα τις μετατροπες αυτες, ανακαλυψα οτι καποια σημεια της επιφανειας της μητρας ειχαν αλλοιωθει. Παρουσιαζαν βαθουλωματα και σκιες Τι ηταν αυτο παλι ? Με προσοχη αρχιζω να τα πιεζω και ανακαλυπτω οτι μονο σκληρα δεν ηταν. Αρχισα να τα σκαλιζω διακριτικα στην αρχη και με νευρο στην συνεχεια και καταληξαμε στο αποτελεσμα της εικονας 17. Τι ειχε γινει ? Χωρις να ειμαι επιστημονας και χωρις να παιρνω καποια εξηγηση απο τους ειδικους, πιστευω οτι οι πολυεστερικοι στοκοι δυο συστατικων, διαβρωσαν και "εφαγαν" τον αφρο πολυουρεθανης απο μεσα, σε καποια σημεια επαφης. Το γιατι μονο σε καποια σημεια και οχι παντου και επισης το γιατι μονο στις 2 μπροστινες αιχμες της μητρας δεν το εχω εξηγησει ακομα.

Κατα την κατασκευη του πρωτου κατω κομματιου της μητρας, δεν ειχα μπει τοσο στην διαδικασια της αναλυτικης φωτογραφισης των σταδιων, οποτε δεν ειχα καλη εικονα σε αυτο το σταδιο, για να βγαλω ασφαλη συμπερασματα. Το μονο που ειχα ακολουθησει, ηταν οι επιβεβαιωσεις των "ειδικων", οτι τα υλικα ολα ηταν συμβατα μεταξυ τους, πραγμα βεβαια που καταρριφθηκε πανηγυρικα (χωρις να ριχνω ευθυνες βεβαια, γιατι η αστοχια ισως ηταν δικια μου, στις ποσοτητες των υλικων η στους χρονους στεγνωματος και επικαλυψης).

Κατα την κατασκευη του δευτερου επανω κομματιου της μητρας, προσθεσα ενα ακομα, καθοριστικο οπως φανηκε, σταδιο το οποιο ειχα παραλειψει στο πρωτο, το οποιο ηταν η πλαστικοποιηση της επιφανειας του κομματιου οσον το δυνατον νωριτερα και πριν πεσουν πολλα υλικα επανω του. Πραγμα που οπως αποδειχτηκε στην συνεχεια, δουλεψε.

Δεν το βαζουμε κατω ομως. Μετα τα πρωτα νευρα και την απογοητευση, ξεκιναει το συμμαζεμα και παλι. Θεωροντας οτι οση διαβρωση ειχε να γινει εγινε, εκλεισα παλι τα μπαλωματα με χοντρο πολυεστερικο στοκο με ινες (εικονα 18). Ξανα τριψιματα και ρετουσαρισματα με ψιλο και ψιλοτερο πολυεστερικο στοκο (εικονες 19-20) και ξανα μανα τριψιματα. Δυο χερια παλι στοκος πιστολιου (εικονα 21), τριψιματα πολυ ψιλα (εικονα 22) και τελικα να μαστε παλι στο λειο satine φινιρισμα που ειχαμε φτασει και πριν (εικονες 23-24).

Σε αυτο το σημειο σταματησα την επεξεργασια του κατω κομματιου, για να αρχισω το επανω μερος της κονσολας. Πλεον ειχαμε μαθει καποια πραγματακια

Και οι υπολοιπες εικονες ..

Με παρομοια διαδικασια, ξεκινησα και το χτισιμο του επανω μισου της διαιρουμενης κονσολας.
Χρησιμοποιησα ενα χοντρο νοβοπαν για βαση και ψιλο κοντρα πλακε για τα πλαινα (συνειδητη επιλογη, μιας και στο επανω τμημα δεν εχουμε μεγαλες επιπεδες επιφανεις, το μεγαλυτερο μερος ειναι καμπυλες) (εικονες 30-32).

Υπολογιστηκαν, οι μελοντικες θεσεις των οργανων και σχεδιαστηκαν με ακριβεια πανω στο κοντρα πλακε, σε φυσικο μεγεθος (εικονα 33). Η κονσολα ειχε χωρο για να φιλοξενησει 4 στρογγυλα οργανα ενδειξης (2 μεγαλα 85 mm και 2 μικροτερα 52 mm) ισομετρικα στο επανω μερος της. Στην μεγαλη επιφανεια ακριβως κατω απ τα οργανα, υπηρχε χωρος για χωρεσουν χωνευτα, 2 οργανα πλευσης (βυθομετρο και GPS) με οθονες 7 ιντσων, η μια μεγαλη οθονη 15 ιντσων (ειχα στο μυαλο μου ισως μια μελλοντικη υλοποιηση με οθονη ιδιοκατασκευη και software βυθομετρο GPS κλπ ). Κατω απ τις οθονες, στην σχεδον καθετη επιφανεια, θα εμπαινε ο κλωβος του τιμονιου και αριστερα και δεξια του, απο 5 ναυτικοι διακοπτες με τις ασφαλειες τους. Κατω απ το τιμονι εγινε προβλεψη για να μπει ενα MP3 player με το στεγανο καλυμμα του. Το χειριστηριο της εξωλεμβιας, θα εμπαινε στο πλαι.

Υπ οψιν, οτι μεχρι εκεινη την στιγμη, το μονο οργανο που ειχα στην διαθεση μου ηταν το βυθομετρο με οθονη 5 ιντσων. Ολοι οι υπολοιποι υπολογισμοι, γινοντουσαν με βαση τις διαστασεις οργανων και μηχανισμων, οπως αυτες αναφερονταν στα manual τους η στους σχετικους καταλογους στο διαδικτυο. Αυτο δικαιολογει καποια περιθωρια λαθους, ως προς την ακριβεια των τελικων επιλογων, αρκει να μην πεσουμε πολυ εξω.

Τα ανοιγματα των γωνιων κλειστηκαν εσωτερικα με εφημεριδα (εικονα 34), για να μην γεμισει το εσωτερικο με αφρο, και τα κενα γεμιστηκαν εξωτερικα με αφρο πολυουρεθανης (πρασινο και ασπρο στις εικονες 35-36). Οταν ο αφρος στερεοποιηθηκε καλα, με ενα πριονακι εκοψα τα "χοντρα" εξωτερικα περισσευματα (εικονες 37-38) και αρχισα το τριψιμο, για του δωσω το τελικο καμπυλωτο σχημα. Αρχικα με χοντρο γυαλοχαρτο, με τριβειο για τα πολλα και στην συνεχεια με το χερι οσο προχωρουσε η λεπτομερεια.

Κατα το τριψιμο, ο αφρος πολυουρεθανης στο εσωτερικο του, εμφανισε παλι καποια μικρα και μεγαλα κενα (φυσαλιδες), τα οποια επρεπε να κλεισουν (εικονα 38 και 41). Αυτη την φορα, επειδη υπηρξαν μεγαλα κενα στον αφρο, αποφασισα να συμπληρωσω αφρο εκ νεου (εικονα 42) και να ξανατριψω.

Εφτιαξα την πατουρα που θα κουμπωνε με το κατω κομματι, χρησιμοποιωντας παλι πηχακια για τις ευθειες και αφρωδες ελαστικο γαι τις καμπυλες. Επισης δημιουργησα "σκληρες" επιφανειες στα κατω ακρα των γωνιων, χρησιμοποιωντας χοντρο πεπιεσμενο χαρτονι (εικονες 39-40).