Ερώτηση Διαγωνισμός “ψαρευτικής αφήγησης” απο την ΕΞΟΡΜΗΣΗ

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους και συνεχίζω γράφοντας άλλη μία αφήγηση. Ένα από τα είδη ψαρέματος που μου έχει μάθει ο πατέρας μου από μικρό είναι  το ψάρεμα με πολυάγκιστρο για κεφαλόπουλα. Το ψάρεμα αυτό είναι ένα από τα ευκολότερα είδη ψαρέματος καθώς ο εξοπλισμός αποτελείται από μία αρματωσιά με 10-12 αγκίστρια και από ένα συρώμενο βαρίδι. Το δόλωμα το οποίο χρησιμοποιείται για το πολυάγκιστρο είναι το ψωμί(σκέτο ή με διάφορες σάλτσες διαφόρων ειδών).
Έτσι μία Κυριακή του Ιανουαρίου του 2005 είχαμε κανονίσει εγώ και ο πατέρας μου να πάμε  για κεφαλόπουλα στο Αυλάκι(Πόρτο Ράφτη).Είχα φτιάξει από τη προηγούμενη μέρα τέσσερα πολυάγκιστρα(για να είμαι προετοιμασμένος σε περίπτωση που μου κοπεί κανένα πολυάγκιστρο να είμαι έτοιμος να το αλλάξω γρήγορα).Φτάνοντας στο Αυλάκι αρμάτωσα τρία καλάμια και τα έριξα στο νερό. Τα ψάρια είχαν όρεξη καθώς κάθε μία ώρα έβγαζα περίπου 2 ή 3 κεφαλόπουλα(ικανοποιητικού μεγέθους).Ως το απόγευμα που ψάρευα είχα πιάσει περίπου 3 κιλά. Και εγώ και ο πατέρας μου ήμασταν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα καθώς το ψάρεμα που αρέσει και στους δυο μας δεν μας πρόδωσε. Όμως οι εκπλήξεις δεν είχαν τελειώσει για μένα και για τον πατέρα μου καθώς όταν είχαμε τελειώσει το ψάρεμα για τα κεφαλόπουλα είδα στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου ότι υπάρχει λίγο bigatini(από χθες που ψαρεύαμε bolonez στο λιμάνι του Λαυρίου),έτσι ζήτησα από το πατέρα να με αφήσει λίγο να ψαρέψω μέχρι να τελειώσει  το bigatini. Πήγα σε ένα γνωστό για μένα μέρος στο λιμάνι, αρμάτωσα το καλάμι και ξεκίνησα το ψάρεμα. Μετά από μισή ώρα ψαρέματος είχα πιάσει δύο σπαράκια ώσπου ξαφνικά φύσηξε ένας άνεμος και μου έριξε στη θάλασσα ένα πράσινο καρούλι που είχα δίπλα μου μαζί με τον εξοπλισμό. Επειδή ο άνεμος ήταν δυνατός το καρούλι πήγε σχετικά μακριά ευτυχώς όμως δεν βούλιαξε. Όπως σκεφτόμουν τρόπους για να βγάλω το καρούλι έξω από το νερό παρατήρησα δύο πλοκάμια να πετάγονται από μία τρύπα. Αμέσως κατάλαβα πως πρόκειται για χταπόδι. Όταν κατάφερα και έπιασα το πράσινο καρούλι εκμεταλλεύτηκα το πράσινο του χρώμα για να πιάσω το χταπόδι. Σιγά - σιγά το χταπόδι έβγαινε όλο και πιο έξω. Ξαφνικά το χταπόδι πετάγεται γρήγορα έξω από  τη τρύπα για να αρπάξει το καρούλι όμως εγώ βρισκόμουν σε ετοιμότητα και έτσι μπόρεσα να το παγιδεύσω μέσα σε μία απόχη που είχα δίπλα μου. Όταν έβγαλα το χταπόδι ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος. Το χταπόδι ήταν περίπου 1,5 κιλά. Πάλι καλά που ήταν κοντά μου ένας ντόπιος και μου έδειξε πως να γυρίζω τη σακούλα του χταποδιού και πως να το κοπανώ το χταπόδι επειδή εγώ δεν είχε τύχει να ξαναπιάσω χταπόδι. Αυτή η μέρα θα μου μείνει αξέχαστη επειδή είχα καταφέρει να πιάσω μέσα σε κάμποσες ώρες 3 κιλά κεφαλόπουλα και ένα χταπόδι 1,5 κιλού.



Δημήτρης
Καλομοίρης
Ο ερασιτέχνης ψαράς
08.03.2009

χρονια και χρονια τον ετρωγε το σαρακι της θαλασσας και μολις εγεινε 18 χρονων ,τα μαζεψαι και σηκωθηκε να φυγει απο το σπιτι  ,αφου μπορουσε να βγαλει ναυτικο φυλαδιο.πηγε στο πειραια και μπαρκαρε σε γκαζαδικο ,χωρις να σκεφτεται τιποτα αλλο εκτος απο τη θαλασσα !μαζι με τη δουλεια ψαρευε  κιολας ο φιλος  μας ,απο το καραβι πανω ,και ολο μου μιλουσε για τα τεραστια καλαμαρια που εβγαζαν ,για τους 'σκυλους' με δολωμα κρεας που τους το εδεινε ο μαγειρας του καραβιου,και μετα φτιαχτα αγγιστρια (για τους σκυλους)στο τορνο του καραβιου εφτιαχναν το αρπαδι τους,και οι κυνηγοι στην αφρικη γινονται μου λεει 40 κιλα +αντιθετα στα δικα μας νερα το να πιασεις ενα 5 κιλα ειναι καταρθωμα!ωρες ολοκληρες μου ελεγε ιστοριες για τα ψαρια και τα ψαρεματα  και πιναμαι και καμια ρακι !και ηρθε η ωρα  για το φιλο μας  να ξεμπαρκαρει για να γυρισει σπητι ,και γυρισε.αλλα ο τοπος δεν τον εβαζε και ηθελε να  ναι κοντα στην αιωνια αγαπημενη του !αλλα και το στοιχημα με τον ευατο του και τα ψαρια!ετσι οταν μου το ελεγαν ,πολλοι γνωστοι μου οτι ο φιλος της ιστοριας μας ,αποφασισε το μισο χρονο να μενει στη θαλασσα  δε το πιστευα(το πιστεψα μετα απο χρονια που γνωριστηκαμε και κανουμε παρεα)απο το πασχα μεχρι και τελη οκτωμβρη εμενε στο 'τοπο'του ,και οταν λεω εμενε εκει κοιμοταν στο βραχο ,μερα νυχτα .με μοναδικη συντροφια τη θαλασσα και τη μοναξια .αλλα για αυτον, αυτο εχει ουσια .και ετσι αρχισε να φτιαχνει το 'τοπο του και να κουβαλαει τσιμεντα στη πλατη απο το μοναδικο μονοπατι και να τα 'μαλαζει' με θαλασσα για να τα ριξει στο βραχο να ισιωσει και να μπορει να κοιμαται και να  βαζει τα εργαλεια του.ουτε πεινα ενοιαζε το πρωταγωνιστη μας ,ουτε οι ανεσεις του σπητιου.αμα τελειωνε το φαι  ελεγεε ,δε με νοιαζει εχω τη θαλασσα,θα πιασω ενα ψαρι θα το ψισω και θα φαω.καθε 4-5 μερες μουλιαζε ψωμια στο νερο και μετα 'τα φαρμακωνε 'και τα εβαζε στης τρυπες για να ψωφισουν οι ποντικοι ,για να μην πηγαιμ=νουν στα φαγητα.και αν πουμε για τα ψαρια ..............το ενα μετα το αλλο ,απο μαγιατικα ,συναγριδες ,ροφους ,στειρες ,πιγγες,κυνηγους ,λιτσες ολα με ζωντανη ζαργανα  και μαλακια για δολωμα .και καθε βραδυ επαιρνε τα ψαρια και τα πηγαινε για να βγαλει ενα χαρτζηληκι .
οταν ερχονταν ο οκτωμβριος και αρχιζαν να 'τραβανε 'οι τρατες ,εμπαιναν τα 'συρματα'στην ακρη της πετονιας(παντα νυχτα) και με δολωμα ζωντανη ζαργανα εβγαιναν οι 'σκυλοι' που ακολουθουσαν της τρατες ,με το χερι απο τη στερια , με τη καρουλα και την 80 αρα πετονια.και μιλαμε για ψαρια 100 + κιλα.
και αν τα ρευματα δεν το αφηνααν να ψαρεψει μερα το βραδυ που εβαζε  στεριανο καιρο ,αμολουσε το αυτοσχεδιο βαρκακι για τα στεριανα παραγαδια του και γεμιζε ο τοπος 'ασημι'απο τους σαργους και τα μελανουρια.
το πρωι ομως ειχε προβλεψει να βγαλει 'ψωλιανγους' να τους παραγουλιασει για να ειναι ετοιμοι για να δολωσουν το παραγαδι!
τα χρονια περασαν και ο 'τοπος' ποια ολο και πιο συχνα γεμιζε κοσμο απο τα πολλα σκαφη που αγοραζε ο κοσμακις και ετσι το φιλαρακι μου τον εγκατελειψε μετα απο τουλαχιστον μια 10 ετια!
καπου εδω μπαινω και γω στην ιστορια ,μετο να ζηταω επιμονα απο τη μανα μου ενα καλαμι με μηχανισμο για να παω για ψαρεμα. και τη να κανει μια μερα μου φερνει ενα απο τους ρωσους ,οτι και ειχαν ερθει  στην ελλαδα ,ενα fiberglass τηλ/κο με μηχανακι (μετα απο πολλα χρονια το εμαθα)  fly .και ετσι αρχισα να  μη σκεφτομαι τιποτα αλλο στα πεδικα μου  ματια παρρα το ψαρεμα και το καλαμακι μου,που το καμαρωνα.ετσι μετα απο πολλη πισμα ηρθαν και τα πρωτα ψαρια και το ονειρο ολοκληρωθηκε.ειτε μονος ειτε με παρεα πηγαινα στο ψαρεμα ,και οταν κατεβαιναμε βολτα στα μαγαζια καμαρωνα κολλημενος στη βιτρινα ,τα καλαμια .
κοιτουσα τα mithell και τα silstar  τηλ/κα το πολυ 3 μετρα και με τιμες απαγορευτικες  για  τα χρονια τοτε(ολα σχεδον  μοντελα για spinning,ασχετα εμεις τους βαζαμε 2-3 αρια μολυβια και αγκομαχουσαν).και τα χρονια περασαν και κατεβαινα στο λημανι με τα πανακριβα εργαλεια μου ,τους τριποδες,και τα καθε λογης ψιλολοιδια μεσα στο κουτι,αλλα τα ψαρια σαφως λιγοτερα απο τα παλια χρονια ,που κατεβαινα παιδι με το καλαμακι μου το 2,10 και με μια 'φακη ' 20αρα πετονια και ενα αγγηστρι εβγαζα σαργαραδες και μελανουρια με δολωμα γαριδα.και καποια μερα εκει που απολαμβανα την ηρεμια της θαλασσας ,διπλα μου καθονταν ο ΄΄πρωταγωνιστης 'μας'.'καλα τα εργαλεια σου παληκαρι'μου λεει ,αλλα αυτα δε κανουν το ψαρα!στην αρχη δεν εδωσα σημασια ,να μη πω ψεματα , ψιλοτσατιστηκα .Μερα ,με τη μερα βρισκομαστε στο λημανι και ειτε ετσι ειτε αλλιως κολησαμε ,ορμωμενοι και οι δυο απο τη κηνη μας αγαπη για το ψαρεμα,ετσι κανονιζαμε καθε μερα 'ξενυχτι'στην αναμονη των ψαριων και εγω να ρωταω συνεχεια το δασκαλο και να ρουφαω γνωσεις για τον καιρο ,τα ψαρια ,της συνηθειες τους,τα δολωματα ,της εποχες και πολλα αλλα.εγω δοκομαζα οτι καινουριο υπηρχε και ο 'δασκαλος' ελεγε τον τοπο την ωρα και το δολωμα,ετσι οι επιτυχιες διαδεχονταν η μια την αλλη!
εκτος απο το ψαρεμα που καναμε ,αρχιζαν και οι ιστοριες απο το 'τοπο' μου εμενε παλια ......
θελω να πω τελειωνοντας ,που φτανει κανεις για 'αυτην'και το πως καταφερα να κανω παρεα με ανα ανθρωπο μεγαλυτερο για 30 χρονια απο εμενα ,και να τεριαζουμε αρμονικα στη παρεα,αφου μοιραζομαστε το ιδιο παθος και 'αλκοολικη'οπως το λεει!
να ναι καλα και να συνεχισουμε ,να ψαρευουμε για πολλα,πολλα  χρονια παρεα!

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους μιας και σήμερα είναι η τελευταία μέρα για αφηγήσεις

Ο διαγωνισμός θα αρχίσει στις 12 Φεβρουαρίου και θα λήξει στις 12 Μαρτίου και ώρα 00:00 ( τα μεσάνυχτα ).

Πριν απο μερικα χρονια ζωντας στην ομορφη Συρο και εχωντας μεγαλωση εκει ασχοληθηκα με το ψαρεμα απο πολυ μικρος παρεα στις πρωτες μου εξορμισεις με
τον μπαρμπα μου που ηταν και θα ειναι ο δασκαλος μου
Απο μικρος λοιπον μαθαινα τα ειδη των ψαριων και με ποιους τροπους θα καταφερνα να τα κανω δικα μου ξεγελωντας τα και το καταληλο δολωμα για το καθε ειδος.
Εχωντας λοιπον μεγαλωσει αρκετα και εχωντας αρκετη πειρα(ποτε δεν εχουμε αρκετη) θα σας διηγηθω το χρονικο μιας απιστευτης εξορμησης που ελαβε τοπο
στο λιμανι της Συρου.
Ηταν ενα ομορφο καλοκαιρινο βραδυ χωρις αερα και τα φωτα να καθρεπτιζονται μεσα στο ομορφο λιμανι κανανε μια εικονα μαγικη!
ολοι οι "ψαραδες" λοιπον συν εμενα οπως ηταν λογικο ειχα κατακληση το ντοκο του λιμανιου για να "βγουμε ραντεβου" με τις μεγαλες κυριες (τσιπουρες) που ζουν στα νερα του
Απο την μια ακρη εως την αλλη ειχε γεμισει ο ντοκος απο καρουλια καλαμια και πετονιες. Ο καθε ενας ειχε και απο 2 εως 4 εργαλεια μαζι του και αρχιζαμε να ετοιμαζουμε τα εργαλεια μας φτιαχνοντας το καφεδακι μας και πειραζωντας παντα ο ενας τον αλλο.
Το δολωμα που χρησιμοποιουσα παντα στις τσιπουρες ηταν και ειναι η πορφυρα ενα δολωμα που δεν με εχει προδωσει ποτε
Ο καθε ενας ειχε και το δολωμα της αρεσκειας του βεβαια. ειχαμε φαραω, καραβιδακι, μανες, μονοδολια, πορφυρες, πεταλιδες και οτι αλλο αγοραστο ηθελες.
Αρχισα λοιπον και γω να στηνω τα καλαμακια μου στην βασουλα τους να φτιαχνω τις αρματωσιες, μοναγκιστρο παντα με ελια βαριδι και στριφταρι αγκιστρι Νο1
και να δολωνω τα αγκιστρια μου.
Τα πειραγματα βεβαια δεν ειχαν σταματησει καθολου και να περιφανευομαστε ο ενας στον αλλο για παλαιηνα μεγαλεια και τροπαια αλλα και για μελλοντικους στοχους !!!
Εχοντας περασει κανενα μισαωρο περιπου και οντας στην αναμονη για τις μεγαλες κυριες νασου ενας παππουλης με ενα μηχανακι μοτοποδηλατο και την καλαθα
στο τιμονι και σταματαει διπλα μου
Ειχα ενα κενο απο τον διπλανο μου γυρο στα 4 μετρα και μου λεει ο παππους
- μπορω να ριξω και γω αναμεσα σε ενα και στο παλλικαρι διπλα?
- Ναι παππουλη λεω εγω
- μονο μια αρματωσια θα ριξω απαντα
Λεμε λοιπον και οι δυο μας που ειχαμε τον παππου αναμεσα, ολα καλα
Ανοιγει την σακουλιτσα ο παππουλης και βγαζει εξω ενα φελαρι μα καμποσα μετα τριχα και ενα αγκιστρι .
Τα γελια που καναμε απο μεσα μας ηταν αλλο πραγμα εν τω μεταξη μαζευτηκαν και μερικοι απο πιο διπλα για να δουν τον παππουλη τι κανει
Λεμε αυτος ηρθε να μας κανει πλακα δεν εξηγηται αλλιως.
Εγω να καμαρωνω τα Mitchell μου τα 4.20 με τα μοτερ Mitchell με σκανδαλη στα φρενα για τις μαχες και να βλεπω διπλα το φελαρακι του παππου
Αρχιζει να ξετιλαει μετρα και εχοντας αφησει  καμια 30 μετρα ναιλον ανοιγει μια αλλη σακουλιτσα και βγαζει μερικες γαριδες κατεψυγμενες χωρις να
ειναι καν στο αλατι την ξεφλουδαει και την περνα ολοκληρη στο αγκιστρι του.
Περιτο να περιγραψω το τι εγινε με ολους μας να βλεπουμε αυτο το σκηνικο.
Λεμε ρε σεις αυτος μας πειρε στο ψιλο βλεποντας μας καθε βραδυ εδω και μαλλον ηρθε να μας κανει πλακα
Βεβαια κανενας μα κανενας μας δεν ειχε γαριδα κατεψυγμενη, κανεις ουτε ενα μουστακι καν για δειγμα.
Πετα ο παππους την αρματωσια καμια 10ρια 20αρα σκαρτα μετρα μεσα καθεται στην δεστρα και αναβει ενα τσιγαρακι.
Την πετονια να μην την εχει αφησει ουτε στιγμη απο τα χερια του
Μεχρι κεινη την στιγμη κανεις μας δεν ειχε παρει ουτε μια τσιμπια για δειγμα
Ξαφνικα πεταγεται πανω ο παππουλης του φευγει το τσιγαρο απο το στομα και αρχιζει η μαχη της βραδιας
Να βλεπεις την τριχα να τεντονεται στα ορια της και τον παππου να αρχισει να ιδρωνει και να προσπαθει να δωσει μποσικα για να μην του τα κοψει το ψαρι
απο τα τραβηγματα και τα κουτελωματα καταλαβαμε οτι εποκειτω για υπερβαρη Κυρια
να εχουμε μαζευτει ολοι απο πανω και να βλεπουμε τον αγωνα της επιβιωσης του ψαριου αλλα και τον αγωνα του παππου να το φερει πανω
συνεπαρμανοι οπως ειμασταν ολοι ακουμε τον παππου να φωναζει
-Αποχη παιδια βοηθεια φερτε την αποχη
σε χρονο 0 ειχαν μαζευτει 2 αποχες εχοντας παει η μια αριστερα και η αλλη δεξια για παν ενδεχομενο
Δεν περασε 1 λεπτο και αρχισαν οι πρωτες γυαλαδες απο την στολη της ομορφης Κυριας να φαινονται λιγο πιο κατω απο την επιφανεια της ηρεμης θαλασσας
Φτανοντας στην επιφανεια τα ησηχα νερα γιναν κυματησμοι απο τον χορο αυτης της ομορφης χορευτριας που ειχε ασημι φορεμα και ενα στεμα στο μετωπο της

Με προσεχτικη κινηση μπηκε μεσα στην αποχη και επιτελους βγηκε πανω στην στερια για να την θαυμασουμε
ολοι στεκωμασταν απο πανω της θαυμαζωντας την αλλα και βλεποντας τον παππουλη που ετρεμε στην κυριολεξια απο την αγωνια για να την φερει εξω κοιτωντας την με ματια βουρκομενα απο χαρα και ικανοποιηση
ηταν μια Τσιπουρα 2200  ενα ομορφο και τεραστιο κομματι που δεν βλεπουμε καθημερινα και ειχαμε μεινει εκστασιασμενοι απο την ομορφια αυτου του θηριου
δωσαμε ολοι τα ευσημα στον παππου που ολοι μας αρχικα χλευασαμε και περιμεναμε να δουμε και εμεις κατι τετοιο να επισκεπτεται και τα δικα μας εργαλεια
Λεμε για να βγει ενα τετοιο ψαρι στην γαριδα σημερα θα ειναι η μεγαλη βραδια
Βαζει ο παππους την Κυρια στην τσαντα (οση χωραγε,η μιση σχεδον ηταν εξω) μας καληνυχτησε μας ευχαριστησε για το αποχιασμα και μην τον ειδατε!!!
Πηραμε και μεις τις θεσεις μας πισω απο τα εργαλεια μας παρακαλωντας τον Θεουλη να μας τυχαινε και σε μας κατι αναλογο
Αδικα ομως
Μεχρι το ξημερωμα που βρηκε μονο 4 απο ολους μας που ειχαμε παει απο το βραδυ δεν πειρε κανεις ουτε μια τσιμπια.
Η θεια δικη ηταν? που χλευασαμε τον παππουλη?
Η μαεστρια του παππου? που μας εβαλε σε ολους μα σε ολους τα γυαλια με την πειρα του?
Αυτο θα το αποφασισετε και θα το κρινεται εσεις και μονο εσεις.
Κλεινωντας αυτην μου την αφηγηση θα ηθελα να ευχαριστισω τον φιλο μου τον Μελανουρι και τον Μανο64  και Μανο Νικαια που με προετρεψαν να μοιραστω με ολους σας αυτη την ιστορια.


Υ.Γ Δεν με νοιαζει που πεθαινω αλλα στεναχωριεμε που δεν θα ζω για να μαθαινω!!!!!
(Μια παροιμια απο τον θειο μου και δασκαλο μου στο ψαρεμα, ο Θεος να σε εχει καλα εκει ψηλα)