Ερώτηση Ανέκδοτα

Τρεις αγαπημένοι φίλοι ένας Ιταλός , ένας Γερμανός κι ένας Πόντιος δουλεύουν σε μία οικοδομή .
Μόλις χτυπάει το καμπανάκι για κολατσιό βγάζουν ο καθένας το τάπερ του για να φάνε . Ο Γερμανός λοιπόν βλέποντας το φαγητό που του έχει φτιάξει η γυναίκα του λέει : όχι ρε γαμώτο , πάλι λουκάνικο Φρανκφούρτης θα φάω ; Αν κι αύριο έχω το ίδιο φαγητό θα πέσω από την οικοδομή να σκοτωθώ ! Ανοίγει και ο Ιταλός το τάπερ του , βλέπει το σπαγγέτι που του έφτιαξε η γυναίκα του και λέει : όχι ρε γαμώτο πάλι σπαγγέτι θα φάω σήμερα ; Aν αύριο έχω το ίδιο κολατσιό θα πέσω κι εγώ από την oικοδομή . Ανοίγει κι ο Πόντιος και βλέπει κι αυτός το κολατσιό του και λέει : όχι ρε γαμώτο πάλι σάντουιτς θα φάω σήμερα ; αν αύριο είναι το ίδιο κολατσιό θα πέσω κι εγώ από την οικοδομή να σκοτωθώ ! Την άλλη μέρα δυστυχώς το κολατσιό όλων ήταν το ίδιο οπότε οι τρεις ορκισμένοι φίλοι ένας -ένας με τη σειρά του έπεσαν από την οικοδομή και σκοτώθηκαν . Στην κηδεία η χήρα του Γερμανού οδυρόμενη φώναζε : " Aχ αντρούλη μου γιατί δεν μου το έλεγες ότι ήθελες άλλο φαγητό να σου φτιάξω ; " . Η γυναίκα του Ιταλού κι αυτή κλαίγοντας φώναζε : " Aχ αντρούλη μου γιατί δεν μου είπες πως είχες βαρεθεί το σπαγγέτι να σου φτιάξω κάτι άλλο ; " Και η γυναίκα του Πόντιου : " Aχ Γιορίκα μου γιατί ; αχ αντρούλη μου γιατί ; γιατί ; γιατί ; αφού μόνος σου το έφτιαχνες ! "

Ένα ζευγάρι, μικρομεσαίας τάξης, κάνει τα ψώνια του στο supermarket.
Περνώντας από το ράφι με τα ποτά, ο άντρας πιάνει ένα μπουκάλι βότκα και το βάζει στο καλάθι μαζί με τ' άλλα ψώνια..
-Τι είναι αυτό ?? Πετάγεται η σύζυγος.
-Εεεε, βότκα.
-Και πόσο κάνει;
-17 ευρώ.
-Είσαι με τα καλά σου, εδώ δεν έχουμε να φάμε καλά-καλά και πας και μου αγοράζεις βότκες?
'Αστο γρήγορα πίσω.
Κατέβασε τα αυτιά ο τύπος και με βαριά καρδιά επέστρεψε το μπουκάλι στη θέση του.
Ολοκλήρωσαν τα ψώνια, κατευθύνθηκαν στο ταμείο να πληρώσουν, όταν ξαφνικά η σύζυγος, αναφώνησε:
-Μισό λεπτάκι, κάτι ξέχασα. Και έφυγε τρέχοντας προς τους διαδρόμους για να επιστρέψει σε λίγο με ένα κουτάκι στα χέρια.
-Τι είναι αυτό σειρά του συζύγου να ρωτήσει.
-Εεεε, κρέμα προσώπου.
-Και πόσο κάνει;
-67 ευρώ.
-Είσαι σοβαρή? Εμένα δεν με άφησες να πάρω μια βότκα με 17 ευρώ και πήγες κι έδωσες 67 για μια κρέμα?
-Ε..., να..., για να με βλέπεις πιο όμορφη.
-Τι λες μωρή? Και με 17 ευρώ την ίδια δουλειά θα κάναμε!!

Γράφει γράμμα στη μαμά του κάποιος σχετικά νιόπαντρος...
- Μαμά επιτέλους αποκτήσαμε κι εμείς ένα παιδί. Αλλά η γυναίκα μου δεν έχει γάλα και αναγκαστήκαμε να δίνουμε στο μωρό γάλα από μια μαύρη γυναίκα, με αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει το παιδί μας όλο και μαυρίζει. Και η μητέρα του απαντάει:
- Γιόκα μου, όταν γεννήθηκες εσύ κι εγώ δεν είχα γάλα. Αναγκαστήκαμε
να σου δίνουμε γάλα από κατσίκι. Αλλά τα κέρατα βλέπω τώρα τα βγάζεις.

Ένας άντρας επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο από Λονδίνο για Νέα Υόρκη και τη στιγμή που καθόταν στη θέση του πρόσεξε μια εντυπωσιακά όμορφη γυναίκα να μπαίνει επίσης στο αεροσκάφος. Η γυναίκα κατευθύνθηκε προς το μέρος του και κάθισε στη διπλανή του θέση. Ενθουσιασμένος εκείνος για την καλή του τύχη, αποφάσισε να της πιάσει αμέσως την κουβέντα:

- Καλησπέρα! Επαγγελματικό ταξίδι ή διακοπές;
Η γυναίκα γύρισε προς το μέρος του και αποκρίθηκε χαμογελώντας:
- Πηγαίνω στο ετήσιο συνέδριο νυμφομανών ...
...της Νέας Υόρκης.
O άντρας ξεροκατάπιε. Η πιο ωραία γυναίκα του κόσμου καθόταν δίπλα του και πήγαινε σε συνέδριο νυμφομανών! Προσπαθώντας να διατηρήσει τη ψυχραιμία του, συνέχισε όσο πιο ήρεμα μπορούσε:
- Χμμμ... Θαυμάσια. Ως ακροάτρια ή έχετε κάποιο ενεργό ρόλο;
- Είμαι μία από τους ομιλητές. Χρησιμοποιώ την εμπειρία μου για να καταρρίψω ορισμένους μύθους γύρω από τη σεξουαλικότητα.
- Ενδιαφέρον! Και ποιοι μύθοι είναι αυτοί;
- Ένας μύθος είναι ότι οι Αφροαμερικανοί είναι οι πιο «προικισμένοι» από τη φύση άντρες, ενώ στην πραγματικότητα αυτό το χάρισμα το έχουν οι Ινδιάνοι. Επίσης, οι Γάλλοι θεωρούνται οι καλύτεροι εραστές, ενώ στην πραγματικότητα αυτή η ιδιότητα ανήκει σε όσους έχουν ελληνική καταγωγή. Διαπίστωσα επίσης ότι οι καλύτεροι, σε όλες γενικά τις κατηγορίες, είναι οι Ιρλανδοί.

Στο σημείο αυτό η γυναίκα σταμάτησε, κοκκίνισε και φαινόταν να νιώθει άσχημα.
- Συγγνώμη. Σας μιλάω για πολύ ιδιαίτερα θέματα χωρίς να ξέρω καν το όνομά σας...
- Μαύρο Φτερό το μικρό μου, επίθετο Μακναμάρα, το γένος Παπαδόπουλου!

Πριν από δύο εβδομάδες ήταν
τα 45α γεννέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι’ αυτό.
Κατέβηκα να πάρω το πρωινό μου

ξέροντας ότι η γυναίκα μου θα μου
έφτιαχνε το κέφι με τις ευχές της και ίσως και με κάποιο δώρο. Όχι μόνο
δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε “καλημέρα”!

“Καλά να πάθεις, που ‘θελες και παντρειές”, σκέφτηκα.


Παρηγορήθηκα όμως γιατί… φανταζόμουνα ότι τα παιδιά θα το θυμόντουσαν. Τα παιδιά όμως κατέβηκαν για πρωινό και δεν είπαν λέξη.


Όταν έφτασα στο γραφείο,
ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος. Καθώς έμπαινα, η γραμματέας
μου η Τζάνετ μου είπε, “Καλημέρα κύριε διευθυντά, Ευτυχισμένα
Γενέθλια.” Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε.
Δούλεψα μέχρι το μεσημέρι. Κάποια στιγμή, η Τζάνετ μου χτήπησε την
πόρτα και είπε:”Ξέρετε, έξω έχει υπέροχο καιρό και μια και είναι τα
γεννέθλιά σας, τι θα λέγατε να πηγαίναμε για γεύμα οι δυό μας;”

“Αυτό είναι η καλλίτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. “Πάμε”.
Πήγαμε για φαγητό. Δεν
πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως αλλά σε ένα μικρό απομονωμένο μέρος
στην εξοχή. Πήραμε δύο μαρτίνι και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας.
Κατά την επιστροφή μου είπε, “Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να
επιστρέψουμε στο γραφείο, έτσι;” “Υποθέτω πως όχι” απάντησα εγώ. “Πάμε
στο διαμέρισμά μου”, μου είπε εκείνη. Φτάνοντας στο διαμέρισμα μου
είπε, “Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να
βάλω κάτι πιο άνετο.” “Βεβαίως”, απάντησα ενθουσιασμένος. Πήγε στο
δωμάτιο και, μετά από κανένα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα
γεννεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά, και ντουζίνες
ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι
των γενεθλίων… και εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ … …θεόγυμνος.

Ελληνάρας οδηγεί στo Αμπού Ντάμπι και περνάει με κόκκινο. Ένας μπάτσος τον σταματά..

-Κύριε, περάσατε με κόκκινο.
-Ε και;;; Λέγε πόσο είναι το πρόστιμο να τελειώνουμε.
-Δεν υπάρχει πρόστιμο, κύριε. Θα πρέπει να σάς συλλάβω και να σας πάω στο αυτόφωρο.
-Τι αυτόφωρο ρε φίλε! Κόψε την κλήση να τελειώνουμε!
Τελικά ο μπάτσος τον μπαγλαρώνει και τον πηγαίνει στο δικαστήριο, που στεγάζεται στο κτίριο των φυλακών, είναι άθλιο και τρομακτικό. Μπόλικος κόσμος περιμένει να δικαστεί, στη σειρά και ο Ελληναράς φίλος μας. Ο Σαουδάραβας πρόεδρος του δικαστηρίου αρχίζει:
-Τι έκανες, ρωτά τον Έλληνα.
-Πέρασα με κόκκινο, κύριε δικαστά. Κόψτε μου ένα πρόστιμο, να πληρώσω.
-Δεν έχει πρόστιμα εδώ. Χασάν, πάρε τον και πήδα τον.
-Μα τι λέτε κύριε πρόεδρε, λέει ο Έλληνας κατατρομαγμένος. Πείτε μου πόσο κάνει, να πληρώσω!
-Χασάν, πάρε τον και πήδα τον είπα. Ο επόμενος, εσύ τι έκανες ;
-Έκλεψα, κύριε δικαστά.
-Χασάν, πάρε τον και κόψε του τα χέρια. Ο επόμενος, εσύ τι έκανες ;
-Σκότωσα, κύριε δικαστά.
-Χασάν, πάρε τον και κόψε του το κεφάλι.
Ο Χασάν, 180 κιλά , δίφυλλη ντουλάπα, καραφλός, με γυαλισμένο κεφάλι και ο ιδρώτας κάνουλα. Βουτά και τους 3 μαζί από τον λαιμό και τους σέρνει έξω από το δικαστήριο, προς τις φυλακές.
Οπότε ο Ελληναράς γυρίζει και του λέει:
-Πού σαι, Χασάν- κοίτα, μην μπερδευτούμε, ε; Εγώ είμαι για πήδημα!!