Ερώτηση Ποια η σκοπιμότητα ?

Χαρρη και ολα τα θηραματα αν αφηνονταν ελευθερα παλι αντιθετος θα ημουν με τους αγωνες γιατι πολυ απλα οπως προανεφερα  δεν θεωρω  κ ουτε διανοουμαι το  ψαρεμα ως αθλημα.

Υ.Γ.δεν ειμαι κατα του ψαρεματος οπως εγραψες!
ειμαι κατα των αγωνων ψαρεματος!!!

Χάρη κατ' αρχήν ευχαριστώ για την απάντησή σου.

Δυστυχώς όμως, οι παράγοντες που αναφέρεις συνεχίζουν να μου φαίνονται υπερβολικά ανεπαρκείς για να χαρακτηρίσω την αλιεία ως άθλημα.

Αντίστοιχα κριτήρια (και πολλά περισσότερα...) μπορείς να βρεις σε ένα σωρό καθημερινές ανθρώπινες ασχολίες (π.χ. μαγειρική, κηπουρική, βάψιμο, κέντημα κλπ).
Αυτό σημαίνει ότι αν φτιάξουμε κάποιους σχετικούς συλλόγους μετά θα τα ονομάζουμε αθλήματα και θα διοργανώνουμε αγώνες?
Θα μου πεις γιατί όχι, ok, απλά εγώ έχω διαφορετική αντίληψη περί αθλητισμού.

Ο καθένας βέβαια έχει δικαίωμα να θεωρεί το αντίθετο, εγώ προσωπικά συνεχίζω να μην μπορώ να βρω τίποτα αθλητικό σε αυτήν.

Όσον αφορά το "αδιάσειστο" στοιχείο ότι η Γ.Γ.Α. το έχει συμπεριλάβει ως άθλημα, με αφήνει παγερά αδιάφορο καθώς τα κίνητρα για κάτι τέτοιο μπορεί να είναι τελείως διαφορετικά από καθαρά αθλητικά.
Για μένα μια κρατική απόφαση δεν σημαίνει και τυφλή αποδοχή της - την σέβομαι (δημοκράτης γαρ...) αλλά εάν είναι αντίθετη με τα πιστεύω μου, την λογική μου και την αισθητική μου είμαι αντίθετος σε αυτήν (δημοκράτης γαρ...)

Φιλικά
Γιάννης

Γιάννη καλησπέρα,

Ανέφερες ότι στο ψάρεμα το μόνο κριτήριο είναι η τύχη (όπως π.χ. στα ζάρια), και ζήτησες στοιχεία για το που διαφέρει το ψάρεμα με αυτά, γι' αυτό σου αντιπαρέθεσα στοιχεία στα οποία το ψάρεμα χρειάζεται δεξιότητα, κρίση, τεχνική κτλ.

Οι δραστηριότητες που αναφέρεις, (μαγειρική, κηπουρική, βάψιμο, κέντημα) εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια "τέχνης" (εφόσον εμπεριέχουν δημιουργία) γι αυτό και δεν θεωρούνται αθλήματα.

Επίσης τα κριτήρια αξιολόγησης / βράβευσης τους είναι υποκειμενικά (εφόσον εμπεριέχουν και την αισθητική πέρα από την τεχνική), γι αυτό και δεν μπορούν να ονομαστούν αθλήματα.

Πέραν από την ΓΓΑ, αθλητική αλιεία υφίσταται και στο εξωτερικό.

Σέβομαι την άποψή σου και φυσικά δεν προσπαθώ να σου αλλάξω γνώμη, απλά, επιχειρήματα αντιπαραθέτουμε (κάνουμε διάλογο).

Χαρρη και ολα τα θηραματα αν αφηνονταν ελευθερα παλι αντιθετος θα ημουν με τους αγωνες γιατι πολυ απλα οπως προανεφερα  δεν θεωρω  κ ουτε διανοουμαι το  ψαρεμα ως αθλημα.

Υ.Γ.δεν ειμαι κατα του ψαρεματος οπως εγραψες!
ειμαι κατα των αγωνων ψαρεματος!!!

Νίκο, σου ανέφερα και πριν ότι εφόσον τα σημεία στα οποία είσαι κατά στους αγώνες ψαρέματος, μπορούν να υπάρχουν και σε απλές συνθήκες ψαρέματος (μη αγώνες), συνεπαγωγή αυτού είναι ότι λογικά για τους ίδιους λόγους θα είσαι και κατά του ψαρέματος.

Δεν μπορείς σε δύο καταστάσεις που μπορούν να επιφέρουν τα ίδια αποτελέσματα (αυτό που ονόμασες γενοκτονία, διατάραξη ή όπως αλλιώς) να έχεις διαφορετική γνώμη από τη στιγμή που είσαι αντίθετος με τα αποτελέσματα. (Είναι πέραν της λογικής)

Μην μπερδεύεις την έννοια του "αθλήματος" με την έννοια του "αγώνα".
Αγώνες (διαγωνισμοί) μπορούν να υπάρχουν και σε δραστηριότητες οι οποίες δεν είναι αθλήματα.

Γιάννη,

Η δεξιοτεχνία στους αγώνες αλιείας έγκειται στα:

- Επιλογή των κατάλληλων (με τις υπάρχουσες συνθήκες) εργαλείων.
- Ρίψεις (απόσταση - ακρίβεια)
- Επιλογή σημείου ψαρέματος (μέσα στην ορισμένη ψαρεύτρα) δηλ. επιλογή απόστασης από την ακτή στην οποία θα ψαρεύεις, ακριβές σημείο που θα ρίξεις (δεξιά - αριστερά μέσα στα ορισμένα πλαίσια)
- Επιλογή - τρόπος τεμμαχισμού (ή μη) - τρόπος δόλωσης - παρουσίαση δολώματος στο ψάρι (από τα διαθέσιμα δολώματα)
- Παράμαλλα - Αρματωσιές (επιλογή υλικών - επιλογή τύπου - κατασκευή). Όχι, δεν χρησιμοποιούν όλοι ίδια.
- Δεξιοτεχνία - γνώση στην κατασκευή κόμπων
- Επιλογή μεγέθους (και σε πολλούς αγώνες και είδους) αγκιστριού που θα χρησιμοποιήσεις.
- Επιλογή του κατάλληλου (μέγεθος - βάρος - σχήμα) βαριδίου για τις υπάρχουσες συνθήκες (βυθός - καιρός)
- Τοποθέτηση καλαμιού (σε σχέση με την σύλληψη του ψαριού ή και την αποφυγή καιρικών φαινομένων ή συνθηκών π.χ  κυματισμός - φύκια)
- Προσπάθεια αποφυγής - ελάττωσης σκαλωμάτων (αν υπάρχουν)
- Ρύθμιση μηχανισμού (σε σχέση με την σύλληψη ψαριού)
- Επιλογή ειδοποιητή και σωστή τοποθέτησή του ώστε να έχεις σωστές ειδοποιήσεις αλλά και να μην "ψυλλιάζεις" τα ψάρια
- Δεξιοτεχνία - ικανότητα (γιατί όχι και ταχύτητα) στο σωστό βγάλσιμο (λεβάρισμα) του ψαριού.
- Ταχύτητα (ψαρεύεις για ορισμένη ώρα, αν για οποιονδήποτε λόγο είσαι αργός και τον μισό χρόνο δολώνεις - κόβεις - δένεις - ρίχνεις κτλ έχοντας τις αρματωσιές σου έξω από το νερό, προφανώς και μειώνεις τις πιθανότητές σου).
- Γνώση της σωστής και αποτελεσματικής χρήσης των εργαλείων που χρησιμοποιείς.
- Αντίληψη του τρόπου που κινούνται - τρώνε - αντιδρούν μετά τη σύλληψή τους, τα ψάρια.
- Αντίληψη - επαφή με το τι συμβαίνει στην αρματωσιά όταν αυτή βρίσκεται μέσα στη θάλασσα (πότε έχεις τσίμπημα - τι είδους τσίμπημα έχεις - πότε σου φαγώθηκαν τα δολώματα - πότε έχει πιαστεί ψάρι - πιθανολόγηση του τι ψάρι έχει πιαστεί έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί σωστά κτλ).
- Γνώση του μέρους που ψαρεύεις (βυθός - αντίδραση των ψαριών στο συγκεκριμένο μέρος κάτω από συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες - πιθανά αλιεύματα που κρατάει το μέρος κτλ)
- Κάρφωμα. Μπορεί να μην γίνεται με το χέρι, γίνεται όμως με άλλους τρόπους (μύτη καλαμιού - ρύθμιση φρένων κτλ)
- Σωστή συνεργασία και δυνατότητες πειραματισμού όταν οι αλιείς ψαρεύουν σε ομάδες (π.χ. των 2)
- Κρίση - γνώση - απόφαση για το αν και πότε χρειάζεται να αλλάξεις εργαλεία (και ποια από αυτά) ή τεχνική.

Χάρη, Συγχαρητήρια !!
Άκρως εντυπωσιακή καταγραφή
Θα ήθελα να προσθέσω τα εξής :
Στην αθλητική αλιεία ψαρεύουν όλοι με έναν Κανονισμό δηλαδή με ίσους όρους.
Υπάρχουν κριτές για την διασφάλιση της τήρησης του Κανονισμού.
Η προπόνηση (ερασιτεχνική αλιεία) δίνει την δυνατότητα προόδου στην τεχνική με στόχο την ελαχιστοποίηση του παράγοντα τύχη (που άλλωστε υπάρχει σε όλα τα αθλήματα, στίβος/Πατουλίδου/ κ.λ.π.)
Αθλητής δεν είναι μόνο αυτός που έχει γυμνασμένο σώμα. Είναι και αυτός που αγωνίζεται για να βραβευτεί (Επιστήμη και Παιδεία - ΚΡΑΝΑΟΣ)
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι υπάρχουν δύο Παγκόσμιες Ομοσπονδίες Αθλητικής Αλιείας η FIPSm (για την θάλασσα) και η FIPSe.d (για τα γλυκά νερά) εδώ και περίπου 40 χρόνια και μέλη τους είναι σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου (και η Ελλάδα από το 2005!!!).
Οι περισσότερες Εθνικές Ομάδες Αθλητικής Αλιείας έχουν μόνιμο προπονητή !!!!!(π.χ. η Εθνική Ιταλίας)
Σε όλο τον κόσμο λοιπόν έχουν λύσει τα υπαρξιακά τους προβλήματα
Για να αναγνωρίσει η ΓΓΑ αθλητισμού ένα άθλημα δεν αποφασίζει ξαφνικά και για διάφορους λόγους. Είναι υποχρεωμένη να συμπορεύεται με τα διεθνή δεδομένα.
Τέλος στον υγιή ερασιτεχνικό Αθλητισμό επιβάλλεται να καλλιεργούνται
σχέσεις φιλίας και συναδελφικότητας (εδώ κολλάει και το τσιπουράκι)     

τι ωραια που τα λετε ,ας υποθεσουμε λοιπον οτι τα κανουμε ολα τελεια αλλα τα ψαρια απουσιαζουν η ακομη χειροτερα εχουν αποφασισει να φανε στη περιοχη που κληρωθηκε (απολυτη τυχη) για να ψαρεψει ο διπλανος μας με ενα σκουριασμενο καρφι για αγγιστρι και δολωμα λιγα φυκια (γιατι δεν του αρεσαν τα σκουληκια που του δωσανε ) τοτε μαλλον  θα πρεπει ολοι να τον μιμηθουμε για να εχουμε επιτυχια .
Οσο για την συγκριση με το στιβο τουλαχιστον ατυχη θα την χαρακτηριζα .

Οι δραστηριότητες που αναφέρεις, (μαγειρική, κηπουρική, βάψιμο, κέντημα) εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια "τέχνης" (εφόσον εμπεριέχουν δημιουργία) γι αυτό και δεν θεωρούνται αθλήματα.
Επίσης τα κριτήρια αξιολόγησης / βράβευσης τους είναι υποκειμενικά (εφόσον εμπεριέχουν και την αισθητική πέρα από την τεχνική), γι αυτό και δεν μπορούν να ονομαστούν αθλήματα.

Εύκολα μπορώ να φανταστώ αγώνες, όπως π.χ. πόσα ψωμιά θα φτιάξετε σε μια ώρα ή πόσες τριανταφυλλιές θα φυτέψετε (με κανονισμούς αντίστοιχους των αγώνων αθλητικής αλιείας, όσον αφορά το "επί ίσοις όροις" των συναγωνιζόμενων...) Φαίνεται ίσως αστείο? Σε μένα σίγουρα ναι... το ίδιο όμως και η "αθλητική" περιβολή της αλιείας

Πέραν από την ΓΓΑ, αθλητική αλιεία υφίσταται και στο εξωτερικό.

Με αφήνει εξίσου παγερά αδιάφορο για τους ίδιους λόγους με την Γ.Γ.Α. που ανέφερα στο προηγούμενο post

Σέβομαι την άποψή σου και φυσικά δεν προσπαθώ να σου αλλάξω γνώμη, απλά, επιχειρήματα αντιπαραθέτουμε (κάνουμε διάλογο).

Εννοείται Χάρη πως ο διάλογός μας βασίζεται στον αλληλοσεβασμό και του προσώπου και της αντίθετης άποψης.
Και σε πληροφορώ ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα να με πείσει κάποιος για τα αντίθετα από αυτά που πιστεύω ως τώρα σε οποιοδήποτε θέμα (αρκεί να με πείσει)

Στην αθλητική αλιεία ψαρεύουν όλοι με έναν Κανονισμό δηλαδή με ίσους όρους.
   

Κυρία Παπάζογλου θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω μαζί σας σε αυτή σας την τοποθέτηση.
Δεν είναι μόνο ο κανονισμός που διασφαλίζει τους ίσους όρους σε έναν αγώνα ψαρέματος.
Η κλήρωση της ψαρεύτρας ας πούμε δεν είναι από τους καθοριστικότερους παράγοντες για το τελικό αποτέλεσμα??
Η γνώση του τόπου δεν είναι ένα μεγάλο αβαντάζ για τους ντόπιους ψαράδες, στον τόπο των οποίων διεξάγετε ο αγώνας??
Η επιλογή του ακριβούς σημείου με βάσει το "διάβασμα" της θάλασσας, η ώρα, η επιλογή του δολώματος ανάλογα την εποχή και την ώρα σε σχέση με τα εργαλεία και την τεχνική δεν είναι αυτοί οι παράγοντες που ξεχωρίζουν τους καλούς από τους μέτριους ψαράδες??
Θα χαρακτήριζα τους αγώνες που διεξάγονται σήμερα ως "αγώνες τυποποιημένης αθλητικής αλιείας".

Ονειρεύομαι αγώνες των οποίων η διάρκεια θα ήταν πολυήμερη, στους οποίους οι αθλητές-ψαράδες θα μπορούσαν να επιλέξουν τον τόπο, ας πούμε όποια παραλία ή βραχουριά θεωρούσαν ότι θα ήταν αποδοτική σε έναν μεγάλο χώρο ο οποίος θα είχε όμως και όρια, όπως ένα μικρό νησί, την ώρα και τις συνθήκες που θα ψαρέψουν, αθλητές που θα έπρεπε να φορέσουν τα κατάλληλα ρούχα για να μπορέσουν να επιβιώσουν, θα φρόντιζαν να έχουν μαζί τους την τροφή τους και γενικότερα θα μπορούσαν να επιδείξουν την ψαρευτική-αθλητική τους ικανότητα σε όλα τα επίπεδα.
Αυτό, εμπεριέχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεξιοτεχνίας που περιγράφει παραπάνω ο Χάρης, αλλά επιπρόσθετα  έχει και το κυριότερο χαρακτηριστικό των ψαράδων(κατά τη δική μου ερμηνεία), την άλλη αίσθηση, το χάρισμα του ψαρά να μπορεί να βρει τους τρόπους, τις ώρες, τους τόπους και τις τεχνικές για να πιάσει ψάρια.
Κάτι σαν fishing adventure trophy.
Υπάρχουν ακόμα πολλά που θα ήθελα να γράψω και λεπτομέρειες για το πως φαντάζομαι την διεξαγωγή και οργάνωση τέτοιου είδους αγώνων, αλλά δεν είναι επί του παρόντος.
Ήθελα απλά να σας δώσω ένα περίγραμμα των σκέψεών μου. 

Πείτε με αν θέλετε ρομαντικό ή ονειροπόλο, αλλά εγώ κάπως έτσι  φαντάζομαι  την διεξαγωγή αγώνων αλιείας για να μπορέσω να τους χαρακτηρίσω αθλητικούς και δίκαιους.

Φιλικά Γιώργος Σάββενας


Υ.Γ. Συμφωνώ απόλυτα με τον χαρακτηρισμό "αθλητικό γεγονός", ότι αφορά τους αγώνες ρίψεων θαλασσίων βαρών.

Γιάννη,
Η δεξιοτεχνία στους αγώνες αλιείας έγκειται στα:
...
...

Χάρη, Συγχαρητήρια !!
Άκρως εντυπωσιακή καταγραφή
Θα ήθελα να προσθέσω τα εξής :
Στην αθλητική αλιεία ψαρεύουν όλοι με έναν Κανονισμό δηλαδή με ίσους όρους.
Υπάρχουν κριτές για την διασφάλιση της τήρησης του Κανονισμού.
Η προπόνηση (ερασιτεχνική αλιεία) δίνει την δυνατότητα προόδου στην τεχνική με στόχο την ελαχιστοποίηση του παράγοντα τύχη (που άλλωστε υπάρχει σε όλα τα αθλήματα, στίβος/Πατουλίδου/ κ.λ.π.)
Αθλητής δεν είναι μόνο αυτός που έχει γυμνασμένο σώμα. Είναι και αυτός που αγωνίζεται για να βραβευτεί (Επιστήμη και Παιδεία - ΚΡΑΝΑΟΣ)
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι υπάρχουν δύο Παγκόσμιες Ομοσπονδίες Αθλητικής Αλιείας η FIPSm (για την θάλασσα) και η FIPSe.d (για τα γλυκά νερά) εδώ και περίπου 40 χρόνια και μέλη τους είναι σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου (και η Ελλάδα από το 2005!!!).
Οι περισσότερες Εθνικές Ομάδες Αθλητικής Αλιείας έχουν μόνιμο προπονητή !!!!!(π.χ. η Εθνική Ιταλίας)
Σε όλο τον κόσμο λοιπόν έχουν λύσει τα υπαρξιακά τους προβλήματα
Για να αναγνωρίσει η ΓΓΑ αθλητισμού ένα άθλημα δεν αποφασίζει ξαφνικά και για διάφορους λόγους. Είναι υποχρεωμένη να συμπορεύεται με τα διεθνή δεδομένα.
Τέλος στον υγιή ερασιτεχνικό Αθλητισμό επιβάλλεται να καλλιεργούνται
σχέσεις φιλίας και συναδελφικότητας (εδώ κολλάει και το τσιπουράκι)     

Κυρία Παπάζογλου
Δυστυχώς σε αυτά που γράφετε σαν επιχειρήματα βλέπω μόνο τις αυτονόητες διαδικασίες περί ισονομίας διαγωνιζόμενων (π.χ. κανονισμός, κριτές) και την οργάνωση του οικοδομήματος που λέγεται "αθλητική" αλιεία (σύλλογοι, εθνικές ομάδες, παγκόσμιες ομοσπονδίες κλπ).

Το μόνο σας επιχείρημα υπέρ της "αθλητικής" έννοιας της αλιείας είναι ο ορισμός ενός βιβλίου που λέει ότι αθλητής είναι αυτός που αγωνίζεται για να βραβευτεί ?
Θυμάμαι στο νηπιαγωγείο είχα συμμετάσχει σε αγώνα ποιος θα φάει πιο γρήγορα ένα μπωλ με φράουλες (με έπαθλο για τον νικητή μια μπάλα ποδοσφαίρου). Αυτό με κάνει αθλητή? Μήπως έπρεπε να είχα γραφτεί και σε κάποιο σύλλογο φραουλοφαγίας και να εκδώσω δελτίο?
Δεν είναι ειρωνικά τα παραπάνω, απλά συνεχίζω να μην καταλαβαίνω τι είναι αυτό που κάνει την αλιεία αθλητική ακόμα και μετά την επεξηγηματική παρέμβαση μιας προέδρου ενός συλλόγου όπως είστε εσείς.

Συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση του κ. Σάββενα, καθώς συνάδει με αυτά που έγραψα αρχικά περί αλιευτικών / αθλητικών ικανοτήτων, παράγοντα τύχης,επιπέδου "ψαροσύνης" του διαγωνιζόμενου κλπ.

Υ.Γ. Πραγματικά ατυχές και άστοχο το σχόλιο περί στίβου.
Όποιος γνωρίζει έστω και λίγο από εμπόδια καταλαβαίνει ότι μια αθλήτρια παγκοσμίου επιπέδου δεν σκοντάφτει και πέφτει από "ατυχία" αλλά μόνο επειδή ρίσκαρε να περάσει τα εμπόδια όσο το δυνατό χαμηλότερα με σκοπό την μείωση του χρόνου στον αέρα. Είναι δηλαδή καθαρά θέμα επιλογής μιας τακτικής με μεγάλο ρίσκο

Οι σύλλογοι σε ότι είδους άθλημα, χόμπι , κτλ έχουν το ρόλο της ένωσης ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα. Ακόμη και ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό τώρα δημιουργήθηκαν ως παρέες φίλων(π.χ. Ολυμπιακός). Σχετικά με τα ΔΣ τώρα. Ναι ο νόμος στην Ελλάδα λεει είναι άμισθα και τυπικώς είναι, από εκεί και πέρα ένα μέλος ενός οποιουδήποτε ΔΣ λαμβάνει προβολή την οποία και μπορεί να χρησιμοποιήσει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ένας εκ των οποίων είναι και η κονόμα στα μουλωχτά. Είναι καθαρά θέμα ανθρώπου και όχι θεσμού , μπορείς να πάρεις ένα αμάξι και να πας να σκοτωθείς τρέχοντας με 200 και μπορείς να πάρεις και ένα αμάξι και να κάνεις τη δουλειά σου. Τα κίνητρα που έχει ο καθένας δεν μπορούν να μπουν σε καλούπια...Ας μη μιλάμε όμως για νόμους στην Ελλάδα , έχω ασχοληθεί με επιδοτήσεις συλλόγων και έχω δει αρκετά πράγματα που κάνουν άμισθα μέλη των ΔΣ.Ο νόμος εδώ είναι μία πολύ γενική έννοια

1. Χαίρομαι που βρήκε ανταπόκριση ο προβληματισμός που έθεσα χθες, αυτό σημαίνει πως το θέμα της αγωνιστικής αλιείας και η αθληματοποίησή της θα έπρεπε να απασχολήσει εντονότερα τα άρμόδια όργανα της ελληνικής Πολιτείας, πριν προχωρήσει σε αναγνωρίσεις κ.λ.π., όπως διάβασα με λύπη ανωτέρω - αναρωτιέμαι ποιο είναι το ηθικό βάρος και η επιχειρηματολογία μιας τέτοιας πολιτικής απόφασης. 

2. Έθεσα και μία δεύτερη παράμετρο στο θέμα, την αμιγώς ιδεολογική ή αν θέλετε ηθική και πράγματι χάρηκα από τις απαντήσεις των περισσοτέρων, πως τελικά δεν θέλουμε, τουλάχιστον εμείς οι αγνοί λάτρεις του ψαρέματος, να επαγγελματοποιήσουμε το αγαπημένο μας χόμπυ και να το υποτάξουμε στο βωμό των οικονομικών συμφερόντων, των κρατικών επιχορηγήσεων και των διαφημίσεων, τα συμφέροντα των οποίων απέχουν παρασάγγας από την φυσιολατρεία και την οικολογική συνείδηση των ευσυνείδητων ερασιτεχνών - χομπίστων ψαράδων.

3. Σεβαστές, ασφαλώς, είναι όλες οι απόψεις που τέθηκαν και από τις δύο πλευρές και επιχειρήματα υπάρχουν πάμπολλα, άλλωστε το νόμισμα έχει δύο όψεις, φτάνει μα μην προβαίνουμε σε ακρότητες δια της μορφής των σοφιστειών για να αποδείξουμε τη γνώμη μας αγνοώντας τις αληθινές έννοιες και σημασίες που ερμηνεύτηκαν εκ αρχαιοτάτων χρόνων στην έννοια της άθλησης και της προσφορά αυτής στον άνθρωπο.

4. Συνεχίζω και θυμώνω με όλους εμάς που, πέραν του θέματος αυτού που συζητάμε, σσυνεχίζουμε να μην προστατεύουμε τον θαλάσσιο πλούτο μας είτε λεγόμαστε ερασιτέχνες ψαράδες που τηγανίζουμε στο σπίτι μας το σπαράκι των 2 γραμμαρίων αφού έχουμε αφήσει ένα σωρό σκουπίδια στο διάβα μας είτε Λιμενικές Αρχές με την αδράνεια, αδιαφορία και την έλλειψη ελέγχου της παράκτιας  και μεσόγειας παραβατικότητας.

πολύ φιλικά με όλους σας.