Ερώτηση Ποια η σκοπιμότητα ?

Οπως παντα εκφραζω προσωπικη αποψη κ με τα δικα μου κριτηρια βγαζω κ τα συμπερασματα μου.
γιατι δεν γινεται κατι παρομοιο κ με το κυνηγι?15 κυνηγοι σε μια τεραστια περιοχη , απο 2 λαγους ο καθενας μας κανει 30 λαγοι σε λιγες ωρες.
Εν πασει περιπτωσει θεωρω τα νουμερα μεγαλα!
θεωρω πολυ καλη ευκαιρια το τοπικ του δημητρη να γινει μια δημοσκοπηση στην οποια να ερωταται
1.αν οι αγωνες αλιειας ειναι ενα αθλημα?
2.αν με τους αγωνες αυτους διαταρασεται το περιβαλλον  ο πλυθησμος και γενικα το συστημα μιας περιοχης.
εχω μεγαλη περιεργεια για το αποτελεσμα της!
επειδη δεν γνωριζω πως γινεται αν συμφωνουμε μπορουμε να την κανουμε!

Νίκο με το κυνήγι δεν ασχολούμαι και δεν γνωρίζω τι συμβαίνει. Προφανώς όμως υπάρχουν βασικές διαφορές ανάμεσα στο κυνήγι και στο ψάρεμα. Π.χ. στο κυνήγι δεν μπορείς να "επιστρέψεις" ζωντανά τα θηράματα, εκτός κι αν κυνηγάς με όπλο του paintball.

Η δημοσκόπηση που αναφέρεις μπορεί να γίνει αλλά λίγο αλλαγμένη:

1. Αν θεωρείτε την αγωνιστική αλιεία άθλημα (γιατί άθλημα είναι και μάλιστα υπάγεται στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού)
2. Πρέπει πριν ψηφίσει κάποιος να γνωρίζει τον ακριβή κανονισμό του αγώνα (απελευθέρωση ή όχι αλιευμάτων, επιτρεπόμενα μεγέθη, μέσα που χρησιμοποιούνται κτλ).

Υ.Γ. Στον αγώνα του ΝΟΙΕΣ (13/04/2008):

Προκύρυξη:
www.psarema.gr/index.php?option=com_smf&...02.msg65563#msg65563

Εντυπώσεις / περιγραφή:
www.psarema.gr/index.php?option=com_smf&...02.msg68387#msg68387

Αποτελέσματα:
www.psarema.gr/index.php?option=com_smf&...02.msg68413#msg68413

Θεωρείς ότι διαταράχθηκε το περιβάλλον, ο πληθυσμός και γενικά το σύστημα της περιοχής;   

Κατα την προσωπικη μου αποψη ναι διαταρασεται!
Σε εναν αγωνα δεν ξερεις ποτε αν θα βγουν 3 κιλα αλιευματα  η  103 κιλα.
σε ενα αγωνα με συνολικο αθροισμα 2.286 φυσικα κ δεν αλλαζει τιποτα.ποιος ειναι ομως αυτος που ξερει τι θα γινει?
η δημοσκοπηση με τις οποιες αλλαγες θα γινει?

Νίκο στο συγκεκριμένο αγώνα δεν βγήκαν 2.286. Τόσα ήταν αυτά που κρατήθηκαν.

Από την άλλη, ούτε όταν πάει κάποιος (ή μια παρέα) για ψάρεμα, μπορείς να ξέρεις πόσα κιλά αλιεύματα θα βγάλει (-ουν) και αν και που θα σταματήσει (-ούν).
Με την ίδια λογική, θα πρέπει να θεωρείς αυτό λόγο, για να είσαι κατά του ψαρέματος.

Η ίδια νομοθεσία που ισχύει για κάθε ψαρά ισχύει και για τους αγώνες. Πολλές φορές μάλιστα ο κανονισμός των αγώνων είναι αυστηρότερος από αυτό που ορίζει η νομοθεσία.

Αν παρατηρήσεις όμως, πόσα είναι τα αλιεύματα στους αγώνες που γίνονται (συνήθως ελάχιστα) θα έχεις μια ένδειξη για το τι συμβαίνει συνήθως στους αγώνες.


Υ.Γ. Αν όλα τα αλιεύματα απελευθερώνονται ζωντανά (ή κρατούνται ελάχιστα), είσαι υπέρ ή κατά των αγώνων;

Θα ηθελα να καταλαβω πραγματικα τι σχεση μπορει να εχει το ψαρεμα με την αθληση. -s_head:

Οι ριψεις μπορει και να εχουν καποια σχεση. Μπορουν να συγκριθουν με κατι σαν το ακοντιο, σφαιροβολια, δισκοβολια θελει τεχνικη και προπονηση.

  Το να ειναι στημενα με τα καλαμια τους 40 ατομα και να περιμενουν τα ψαρια να τσιμπησουν δεν το βλεπω σαν αθλημα. Δεν μπορω να καταλαβω τι το αθλητικο εχει απο την στιγμη που, εκτος απο τα δολωματα και τα εργαλεια που εχει καποιος, παιζει και με ενα μεγαλο ποσοστο τυχης. Ο νικητης δηλ. ηταν πιο προπονημενος  και καλητερος απο τους αλλους ή απλα ετυχε, απο τα σαραντα αγκιστρια, να περασει απο το δικο του το μεγαλο ψαρι;
Αλλα και παλι γιατι τεινουν να γινονται αθληματα τα χομπι που ασχολουνται πολλοι ανθρωποι; Μηπως γιατι υπαρχει προσφορο εδαφος για διαφημηση και εμποριο μεσα απο τους αγωνες οχι μονο στην Ελλαδα αλλα και στο εξωτερικο(γιατι τα παντα σ' αυτη την χωρα ειναι εισαγωγης);
  Το ψαρεμα συμφωνω και εγω οτι ειναι ενα χομπι που το κανεις για να χαλαρωσης να ξεφυγεις λιγο απο τα καθημερινα με καλη παρεα και αν εισαι λιγο τυχερος να φερεις και κανενα φρεσκο ψαρι στην οικογενεια που το επιασες με τα χερια σου.

Παλιότερα σε κάποιο άλλο θέμα κατέθεσα τις απορίες / αντιθέσεις μου σχετικά με αυτό που κάποιοι θέλουν να ονομάζουν "αθλητική" αλιεία.

Αυτό που επίσης δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα είναι το νόημα της "αθλητικής" αλιείας.
Πρώτα από θέμα ετυμολογίας. Αθλητική? Αθλητική?? Ποιό (αθλητικό, το τονίζω, αθλητικό) χαρακτηριστικό ξεχωρίζει έναν "καλό" από έναν "κακό" ψαρά? Γιατί με αυτή τη λογική να μην δημιουργήσουμε και νέα "αθλήματα" όπως "Αθλητικό Κέντημα με την Τεχνική της Σταυροβελονιάς" ή "Αθλητική Κηπουρική - Κατηγορία Κλαδέματος" για παράδειγμα?
Δεύτερο και σημαντικότερο : στην έννοια του αθλητισμού υπεισέρχονται αυτόματα η έννοια του τελικού σκοπού του αθλητή και η έννοια του ανταγωνισμού (θεμιτού ή αθέμιτου). Στην προκειμένη περίπτωση της "αθλητικής" αλιείας, ο τελικός σκοπός του αθλητή είναι η μεγαλύτερη ποσότητα ψαριών και αυτό που είναι πραγματικά επικίνδυνο είναι η προώθηση της ιδέας του (ποσοτικού) ανταγωνισμού μεταξύ ψαράδων. Αυτό προάγει την εντύπωση ότι "καλός ψαράς είναι αυτός που πιάνει τα περισσότερα". Το ξέρω, πολλοί θα μου πείτε ότι στους "αγώνες" τηρούνται όλα τα νομοθετικά όρια, η ζημιά όμως είναι το τι περνάει σαν αντίληψη παραέξω και μάλιστα από οργανωμένους συλλόγους και σωματεία. Και αυτά συμβαίνουν όταν όλοι γνωρίζουμε πως οι κακές τακτικές και οι παρανομίες στο ψάρεμα γίνονται από "ψαράδες" που το ψάρεμα το βλέπουν μόνο σαν ποσότητα και όχι σαν ποιότητα.

Απάντηση προς απόδειξη του αντιθέτου δεν υπήρξε ποτέ.

Με την ευκαιρία της αναθέρμανσης του θέματος, ξαναποστάρω προσθέτοντας τις εξής απορίες μου :

Σε ένα άθλημα υπάρχουν οι καλοί, οι μέτριοι και οι κακοί αθλητές κρίνοντας από τις επιδόσεις τους που είναι αποτέλεσμα της φυσικής τους κατάστασης, της τεχνικής τους κατάρτισης και ορισμένες φορές γιατί όχι και της τύχης σε ένα μικρό ποσοστό.
Αν υποθέσουμε ότι η αλιεία μπορεί να είναι (και) αθλητική, πως "ξεχωρίζει" ο καλός από τον κακό "αθλητή"?
Η φυσική κατάσταση δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο.
Η τεχνική κατάρτιση προφανώς παίζει μεγάλο ρόλο αλλά από τα λίγα που γνωρίζω, στους αγώνες είναι υποχρεωμένοι όλοι οι "αγωνιζόμενοι" να χρησιμοποιούν ακριβώς την ίδια τεχνική (π.χ. δολώματα, παράμαλα, αγκίστρια), απαγορεύεται το κάρφωμα ή όποια άλλη επέμβαση και ακόμα και το σημείο που ψαρεύει ο "αθλητής" προκύπτει από κλήρωση. Ούτε λόγος για χρησιμοποίηση γνώσεων και εμπειρίας σχετικά με καιρικές συνθήκες (άνεμος, θερμοκρασία, πίεση, φεγγάρι, ώρα κλπ) καθώς ως γνωστόν όλοι οι "συναγωνιζόμενοι" συμμετέχουν στον αγώνα την ίδια χρονική στιγμή, στο ίδιο μέρος.
Οπότε τι μένει?
Στο φτωχό μυαλό μου, ο μόνος παράγοντας που μένει για να ξεχωρίσει ο καλός από τον κακό "αθλητή" είναι η τύχη.
Άρα μιλάμε για ένα "άθλημα" στο οποίο το μόνο κριτήριο για την επίδοση των "αθλητών" είναι η τύχη ??
Τότε να γίνουν άθλημα και τα ζάρια ή η ρουλέτα...
Άν κάποιος μπορεί να δώσει απαντήσεις στα παραπάνω τον ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Αν μπορεί και να αποδείξει τα αντίθετα από ότι ισχυρίζομαι τον ευχαριστώ εκ των προτέρων διπλά, γιατί θα με βγάλει από μια μεγάλη πλάνη.

Φιλικά
Γιάννης

Γιάννη,

Η δεξιοτεχνία στους αγώνες αλιείας έγκειται στα:

- Επιλογή των κατάλληλων (με τις υπάρχουσες συνθήκες) εργαλείων.
- Ρίψεις (απόσταση - ακρίβεια)
- Επιλογή σημείου ψαρέματος (μέσα στην ορισμένη ψαρεύτρα) δηλ. επιλογή απόστασης από την ακτή στην οποία θα ψαρεύεις, ακριβές σημείο που θα ρίξεις (δεξιά - αριστερά μέσα στα ορισμένα πλαίσια)
- Επιλογή - τρόπος τεμμαχισμού (ή μη) - τρόπος δόλωσης - παρουσίαση δολώματος στο ψάρι (από τα διαθέσιμα δολώματα)
- Παράμαλλα - Αρματωσιές (επιλογή υλικών - επιλογή τύπου - κατασκευή). Όχι, δεν χρησιμοποιούν όλοι ίδια.
- Δεξιοτεχνία - γνώση στην κατασκευή κόμπων
- Επιλογή μεγέθους (και σε πολλούς αγώνες και είδους) αγκιστριού που θα χρησιμοποιήσεις.
- Επιλογή του κατάλληλου (μέγεθος - βάρος - σχήμα) βαριδίου για τις υπάρχουσες συνθήκες (βυθός - καιρός)
- Τοποθέτηση καλαμιού (σε σχέση με την σύλληψη του ψαριού ή και την αποφυγή καιρικών φαινομένων ή συνθηκών π.χ  κυματισμός - φύκια)
- Προσπάθεια αποφυγής - ελάττωσης σκαλωμάτων (αν υπάρχουν)
- Ρύθμιση μηχανισμού (σε σχέση με την σύλληψη ψαριού)
- Επιλογή ειδοποιητή και σωστή τοποθέτησή του ώστε να έχεις σωστές ειδοποιήσεις αλλά και να μην "ψυλλιάζεις" τα ψάρια
- Δεξιοτεχνία - ικανότητα (γιατί όχι και ταχύτητα) στο σωστό βγάλσιμο (λεβάρισμα) του ψαριού.
- Ταχύτητα (ψαρεύεις για ορισμένη ώρα, αν για οποιονδήποτε λόγο είσαι αργός και τον μισό χρόνο δολώνεις - κόβεις - δένεις - ρίχνεις κτλ έχοντας τις αρματωσιές σου έξω από το νερό, προφανώς και μειώνεις τις πιθανότητές σου).
- Γνώση της σωστής και αποτελεσματικής χρήσης των εργαλείων που χρησιμοποιείς.
- Αντίληψη του τρόπου που κινούνται - τρώνε - αντιδρούν μετά τη σύλληψή τους, τα ψάρια.
- Αντίληψη - επαφή με το τι συμβαίνει στην αρματωσιά όταν αυτή βρίσκεται μέσα στη θάλασσα (πότε έχεις τσίμπημα - τι είδους τσίμπημα έχεις - πότε σου φαγώθηκαν τα δολώματα - πότε έχει πιαστεί ψάρι - πιθανολόγηση του τι ψάρι έχει πιαστεί έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί σωστά κτλ).
- Γνώση του μέρους που ψαρεύεις (βυθός - αντίδραση των ψαριών στο συγκεκριμένο μέρος κάτω από συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες - πιθανά αλιεύματα που κρατάει το μέρος κτλ)
- Κάρφωμα. Μπορεί να μην γίνεται με το χέρι, γίνεται όμως με άλλους τρόπους (μύτη καλαμιού - ρύθμιση φρένων κτλ)
- Σωστή συνεργασία και δυνατότητες πειραματισμού όταν οι αλιείς ψαρεύουν σε ομάδες (π.χ. των 2)
- Κρίση - γνώση - απόφαση για το αν και πότε χρειάζεται να αλλάξεις εργαλεία (και ποια από αυτά) ή τεχνική.

Χάρη, αν ήσουν ποτέ στη ζωή σου αθλητής θα καταλάβεις ότι αυτά που λές απέχουν παρασάγγας από την αθλητική πραγματικότητα. Αθλητικό κομμάτι της αλιείας (με καθαρά αθλητικούς όρους) μπορεί να εννοηθεί μόνο η ρίψη. Όλα τα υπόλοιπα είναι ευτελισμός του αθλητικού ιδεώδους και κάποιοι άνθρωποι που κάνουν αθλητισμό (πραγματικό) μπορεί να μας βλέπουν τώρα και να γελάνε μέχρι δακρύων.
Μιλάμε για ψαράδες-αθλητές που η μόνη προπόνηση που απαιτείται είναι η κατασκευή μεζέ για τσίπουρο.
Εμένα όλο αυτό ως πρώην αθλητή επί 25ετίας με προσβάλλει βάναυσα καθώς και φίλους αθλητές που ξέρουν από προπόνηση, κόπο, ιδρώτα, και στερήσεις.

Αφήστε λοιπόν όλα αυτά τα φιλισοφικά περί αθλητισμού και μπέιτε σε κάνενα σοβαρό άθλημα (και ανταγωνιστικό) και μετά μιλήστε για αθλητισμό. Προσβάλετε τους ανθρώπους αυτούς που την ώρα που χαριεντίζεστε, αυτοί σπάνε τα χέρια και τα πόδια τους στην προπόνηση.

Ελπίζω να μην χρειαστεί να ξαναποστάρω

Αθλητικά Ανδρέας

Χάρη, αν ήσουν ποτέ στη ζωή σου αθλητής θα καταλάβεις ότι αυτά που λές απέχουν παρασάγγας από την αθλητική πραγματικότητα. Αθλητικό κομμάτι της αλιείας (με καθαρά αθλητικούς όρους) μπορεί να εννοηθεί μόνο η ρίψη. Όλα τα υπόλοιπα είναι ευτελισμός του αθλητικού ιδεώδους και κάποιοι άνθρωποι που κάνουν αθλητισμό (πραγματικό) μπορεί να μας βλέπουν τώρα και να γελάνε μέχρι δακρύων.
Μιλάμε για ψαράδες-αθλητές που η μόνη προπόνηση που απαιτείται είναι η κατασκευή μεζέ για τσίπουρο.
Εμένα όλο αυτό ως πρώην αθλητή επί 25ετίας με προσβάλλει βάναυσα καθώς και φίλους αθλητές που ξέρουν από προπόνηση, κόπο, ιδρώτα, και στερήσεις.

Αφήστε λοιπόν όλα αυτά τα φιλισοφικά περί αθλητισμού και μπέιτε σε κάνενα σοβαρό άθλημα (και ανταγωνιστικό) και μετά μιλήστε για αθλητισμό. Προσβάλετε τους ανθρώπους αυτούς που την ώρα που χαριεντίζεστε, αυτοί σπάνε τα χέρια και τα πόδια τους στην προπόνηση.

Ελπίζω να μην χρειαστεί να ξαναποστάρω

Αθλητικά Ανδρέας

Ανδρέα,

Υπήρξα στα νιάτα μου αθλητής σε διάφορα αθλήματα. Εσύ όμως συγχαίεις τις έννοιες του "αθλούμαι" με το "γυμνάζομαι".

Αν ρίξεις μια ματιά στην σελίδα της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, θα δεις ότι υπάρχουν αθλήματα που ονομάζονται "Μπρίτζ", "Μπιλιάρδο", "Μπόουλινγκ", "Σκάκι", "Σκοποβολή" κτλ στα οποία μάλλον ουδέποτε θα χρειαστεί να σπάσεις το χέρι σου ή το πόδι σου για να "ανδρωθείς" ως αθλητής (όπως και στις ρίψεις πιθανότατα).

Μην ξεχνάς άλλωστε, ότι οι ρίψεις είναι μέρος και του ψαρέματος.

Για να κατέβεις (με αξιώσεις, όχι πρωταθλητισμού, αλλά αξιοπρεπούς συμμετοχής) σε έναν αγώνα ψαρέματος, χρειάζονται και προπόνηση (πόσες ώρες της ζωής του άραγε έχει ξοδέψει ψαρεύοντας ή διαβάζοντας ή ψάχνοντας ή φτιάχνοντας κάποιος που κατεβαίνει σε έναν αγώνα..) και κόπος και ιδρώτας (ίσως λιγότερος από το στίβο π.χ. αλλά σαφώς περισσότερος από το σκάκι και πιθανόν ίσος με τις ρίψεις) και στερήσεις.

Αντί λοιπόν εσύ και οι φίλοι σου να "προσβάλλονται βάναυσα" επειδή έχουν και άλλοι (νόμιμα και επίσημα) το δικαίωμα να ονομάζονται αθλητές πέραν από εσάς, θα ήταν καλύτερα να κάνετε λίγο πίσω τον εγωισμό σας και να δείτε αντικειμενικά πως έχει η κατάσταση.


Υ.Γ. "Μιλάμε για ψαράδες-αθλητές που η μόνη προπόνηση που απαιτείται είναι η κατασκευή μεζέ για τσίπουρο."
Μάλλον λάθος αντίληψη έχεις για το ψάρεμα...

Χάρη κατ' αρχήν ευχαριστώ για την απάντησή σου.

Δυστυχώς όμως, οι παράγοντες που αναφέρεις συνεχίζουν να μου φαίνονται υπερβολικά ανεπαρκείς για να χαρακτηρίσω την αλιεία ως άθλημα.

Αντίστοιχα κριτήρια (και πολλά περισσότερα...) μπορείς να βρεις σε ένα σωρό καθημερινές ανθρώπινες ασχολίες (π.χ. μαγειρική, κηπουρική, βάψιμο, κέντημα κλπ).
Αυτό σημαίνει ότι αν φτιάξουμε κάποιους σχετικούς συλλόγους μετά θα τα ονομάζουμε αθλήματα και θα διοργανώνουμε αγώνες?
Θα μου πεις γιατί όχι, ok, απλά εγώ έχω διαφορετική αντίληψη περί αθλητισμού.

Ο καθένας βέβαια έχει δικαίωμα να θεωρεί το αντίθετο, εγώ προσωπικά συνεχίζω να μην μπορώ να βρω τίποτα αθλητικό σε αυτήν.

Όσον αφορά το "αδιάσειστο" στοιχείο ότι η Γ.Γ.Α. το έχει συμπεριλάβει ως άθλημα, με αφήνει παγερά αδιάφορο καθώς τα κίνητρα για κάτι τέτοιο μπορεί να είναι τελείως διαφορετικά από καθαρά αθλητικά.
Για μένα μια κρατική απόφαση δεν σημαίνει και τυφλή αποδοχή της - την σέβομαι (δημοκράτης γαρ...) αλλά εάν είναι αντίθετη με τα πιστεύω μου, την λογική μου και την αισθητική μου είμαι αντίθετος σε αυτήν (δημοκράτης γαρ...)

Φιλικά
Γιάννης

Βρε και ο καθημερινος αγωνας για ζωη αθλημα δεν ειναι; Το ψαχνω στα αθληματα της Γ.Γ.Α και δεν το βρησκω. Ουτε ομοσπονδια υπαρχει. Γιατι; Τι γινεται;

Ας κανουμε αυτο που μας αρεσει πιο πολυ ητε το θεωρουμε αθλημα ητε χομπι για αυτες τις καποιες στιγμες ευχαριστησης και χαλαρωσης στην ζωη μας.