- Δημοσιεύσεις: 10
- Μου αρέσει που έλαβε 0
Συντάκτης θέματος
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Συντάκτης θέματος
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Συντάκτης θέματος
Είπαμε ρε ψαρά να αθληθούμε, όχι να ρέψουμε κιόλας?Στο Discovery είχα δει την εξέλιξη ενός αγώνα αλιείας που είχε όμως την εξής μορφή. Ο διαγωνιζόμενος έπρεπε να διανύσει μια μεγάλη απόσταση σε ερημιά ψαρεύοντας. ο αγώνας είχε διάρκεια τέσσερεις ημέρες και νικητής ήταν εκείνος που θα κατάφερνε να φτάσει πιο κοντά στο τέρμα ή να τερματίσει έχοντας πιάσει και τα περισσότερα ψάρια. Μπορούσε να πάρει μαζί του πολύ λίγα εφόδια τα οποία ανανεώνονταν από ελικόπτερο που τον πλησίαζε. Τα εφόδια ήταν τέτοια που δεν του επέτρεπαν κανενός είδους άνεση. Αν έπαιρνε πηγή φωτιάς για να ψήσει κάτι ( το οποίο ήταν μίας χρήσεως), δεν μπορούσε να πάρει σκηνή. Αν έπαιρνε σκηνή δεν μπορούσε να πάρει σπίρτα. Αν έπαιρνε κάποιού είδου τρόφιμο δεν μετρούσαν τα ψάρια που έπιανε. Ο διαγωνιζόμενος είχε σαν εξοπλισμό ένα καλάμι με μηχανάκι, ανταλλακτικό νήμα, ανταλλακτικά αγκίστρια ή τεχνητά δολώματα (περιορισμένου αριθμού) τα οποία αν τελείωναν είχε μόνο δύο ανανεώσεις δικαίωμα, και ένα μηχάνημα που υποχρεωτικά το φορούσε στη μέση και έπαιρνε τις ζωτικές ενδείξεις του ενώ ταυτόχρονα είχε και κάμερα και χάρακα. με το χάρακα και την κάμερα, έστελνε τα στοιχεία του ψαριού που έπιασε σε μιά σχετικά απομακρυσμένη βάση και οι υπεύθυνοι του απαντούσαν αν το ψάρι ήταν στο προβλεπόμενο μέγεθος. Κατόπιν μπορούσε να το φάει αλλά σε αυτή την περίπτωση το ψάρι δε μετρούσε. για κάθε ψάρι που δεν απελευθερωνόταν ζωντανό υπήρχε ποινή. Ο νικητής-ένας Σκωτσέζος- διήνυσε περίπου 50 μίλια και έπιασε τα περισσότερα ψάρια χρησιμοποιώντας φτερά από πουλιά με τα οποία έφτιαχνε πρόχειρα τεχνητά. ¨Οταν ζυγίστηκε στο τέλος είχε χάσει περίπου έξι κιλά. Αυτό ήταν η μόνη περίπτωση αθλητικής αλιεία που έχω ποτέ συναντήσει.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Συντάκτης θέματος
Αντιαθλητική και πρωτόγγονη η άποψή σου ψαρά μου, αλλά σοβαρότατη και αποδεκτή από την πλειονότητα των Ελλήνων ψαράδων.Εγώ πιστεύω πως το ψάρεμα και το κυνήγι [και άλλες δραστηριότητες ] έχουν τις ρίζες τους σε κατάλοιπα προγονικών ενστίκτων ……η ευχαρίστηση ενός επιτυχούς κυνηγιού ή ψαρέματος μας καλύπτουν ένα ποσοστό την ευχαρίστηση ότι σαν γνήσια αρσενικά φέρνουμε την τροφή στο σπίτι για να θρέψουμε τους απόγονους μας…. αλλά …..και ότι είμαστε ακόμα ικανοί κυνηγοί.... άρα ....ενεργά και δυνατά μέλη μιας κοινωνίας …με οποία δυνατότητα ή εξουσία μας δίνει αυτό.
Σαν ζώντες οργανισμοί μας κυριαρχούν αρχέγονα ένστικτα και ορμόνες
Ευχαριστώ
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Συντάκτης θέματος
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Στο Discovery είχα δει την εξέλιξη ενός αγώνα αλιείας που είχε όμως την εξής μορφή. Ο διαγωνιζόμενος έπρεπε να διανύσει μια μεγάλη απόσταση σε ερημιά ψαρεύοντας. ο αγώνας είχε διάρκεια τέσσερεις ημέρες και νικητής ήταν εκείνος που θα κατάφερνε να φτάσει πιο κοντά στο τέρμα ή να τερματίσει έχοντας πιάσει και τα περισσότερα ψάρια. Μπορούσε να πάρει μαζί του πολύ λίγα εφόδια τα οποία ανανεώνονταν από ελικόπτερο που τον πλησίαζε. Τα εφόδια ήταν τέτοια που δεν του επέτρεπαν κανενός είδους άνεση. Αν έπαιρνε πηγή φωτιάς για να ψήσει κάτι ( το οποίο ήταν μίας χρήσεως), δεν μπορούσε να πάρει σκηνή. Αν έπαιρνε σκηνή δεν μπορούσε να πάρει σπίρτα. Αν έπαιρνε κάποιού είδου τρόφιμο δεν μετρούσαν τα ψάρια που έπιανε. Ο διαγωνιζόμενος είχε σαν εξοπλισμό ένα καλάμι με μηχανάκι, ανταλλακτικό νήμα, ανταλλακτικά αγκίστρια ή τεχνητά δολώματα (περιορισμένου αριθμού) τα οποία αν τελείωναν είχε μόνο δύο ανανεώσεις δικαίωμα, και ένα μηχάνημα που υποχρεωτικά το φορούσε στη μέση και έπαιρνε τις ζωτικές ενδείξεις του ενώ ταυτόχρονα είχε και κάμερα και χάρακα. με το χάρακα και την κάμερα, έστελνε τα στοιχεία του ψαριού που έπιασε σε μιά σχετικά απομακρυσμένη βάση και οι υπεύθυνοι του απαντούσαν αν το ψάρι ήταν στο προβλεπόμενο μέγεθος. Κατόπιν μπορούσε να το φάει αλλά σε αυτή την περίπτωση το ψάρι δε μετρούσε. για κάθε ψάρι που δεν απελευθερωνόταν ζωντανό υπήρχε ποινή. Ο νικητής-ένας Σκωτσέζος- διήνυσε περίπου 50 μίλια και έπιασε τα περισσότερα ψάρια χρησιμοποιώντας φτερά από πουλιά με τα οποία έφτιαχνε πρόχειρα τεχνητά. ¨Οταν ζυγίστηκε στο τέλος είχε χάσει περίπου έξι κιλά. Αυτό ήταν η μόνη περίπτωση αθλητικής αλιεία που έχω ποτέ συναντήσει.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Αντιαθλητική και πρωτόγγονη η άποψή σου ψαρά μου, αλλά σοβαρότατη και αποδεκτή από την πλειονότητα των Ελλήνων ψαράδων.Εγώ πιστεύω πως το ψάρεμα και το κυνήγι [και άλλες δραστηριότητες ] έχουν τις ρίζες τους σε κατάλοιπα προγονικών ενστίκτων ……η ευχαρίστηση ενός επιτυχούς κυνηγιού ή ψαρέματος μας καλύπτουν ένα ποσοστό την ευχαρίστηση ότι σαν γνήσια αρσενικά φέρνουμε την τροφή στο σπίτι για να θρέψουμε τους απόγονους μας…. αλλά …..και ότι είμαστε ακόμα ικανοί κυνηγοί.... άρα ....ενεργά και δυνατά μέλη μιας κοινωνίας …με οποία δυνατότητα ή εξουσία μας δίνει αυτό.
Σαν ζώντες οργανισμοί μας κυριαρχούν αρχέγονα ένστικτα και ορμόνες
Ευχαριστώ
Φιλικά Γιάννης.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
© 2004 - 2026 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD