Ερώτηση Ψάρεμα στην βόρεια Ελλάδα

Καλησπέρα στην παρέα!

Καλησπερα φιλοι μου.
Σημερα η μερα ηταν αφιερωμενη στην θαλασσα και το ψαρεμα.
Ο καιρος τελειος.
Το ξημερωμα....απλα ονειρο.

Συρτη για καλαμαρια που δεν απεδωσε,αλλα σταθηκα τυχερος μετα, αφου ειδα τους γλαρους αρκετα μακρια να βουτανε και πηγα.
Το βυθομετρο γεμισε ψαρια.
Ριχνω το τσαπαρι και πριν φτασει καν στα μισα σταματησε,το ανεβαζω με γεματα ολα τα αγιστρια σκουμπρια.Το αποτελεσμα ηταν να φαμε ολοι σκουμπρια στα καρβουνα,ακομη κι ο γειτονας.
Τσαπαρι ασπρο της yamashita.

Το απογευμα ξαναβγηκα, για καλαμαρια και παλι,αλλα σε αλλη περιοχη.
Αυτην την φορα σταθηκα τυχερος.Τρια καλαμαρια σε μια ωρα,μεχρι να νυχτωσει.
Πιαστηκαν με συρτη.σε τεχνιτα ψαρακια-καλαμαριερες της rapala, χρωματος ροζ και λαχανι και ταχυτητα 3 μιλια.

Καλησπέρα στην παρέα!

Μπράβο Λουκά! Ρε συ, κανένα σκουμπρί για μας δεν έχει να το κάνουμε παστό για μεζέ? Είναι το αγαπημένο μου! Ή πάρε με καμιά φορά μαζί σου να βγάλω κανένα χαχα!

Μετά από υποχρεώσεις της τελευταίας εβδομάδας ετοιμάζομαι αύριο με το καλό να ξεσκάσω λίγο στην παραλία από το απόγευμα ως το βραδάκι! Μπορώ να σας πω ότι μου έλειψε πολύ!

Καλησπερα βορειοελλαδιτες!!!

Η καλες ηλιολουστες μερες συνεχειζονται και αποτη φενεται ετσι θα παει ολος ο μηνας!!

Καλησπέρα στην παρέα!

Τελικά κατάφερα και πήγα την Κυριακή για μουρμούρες, από τις 16:00 έως τις 21:00! Είμασταν τρία άτομα και για κάποιο λόγο δεν είχαμε τα αποτελέσματα που περιμέναμε.. Βγάλαμε σύνολο 10 μουρμούρες από τις οποίες η μία 250γρ ενώ γενικά δεν είχαμε και τα τσιμπήματα που είχαμε τις προηγούμενες φορές.

Μετά από σκέψη καταλήξαμε ότι η πιθανότερη αιτία για τα μέτρια αποτελέσματα ήταν...το δόλωμα μας! Το μαμούνι που είχαμε δεν ήταν το ίδιο ζωηρό.. Παρ' όλα αυτά η μέρα μας πέρασε ευχάριστα και περιμένουμε με αγωνία την επόμενη φορά!

nickzick έγραψε: Καλησπέρα στην παρέα!
Τελικά κατάφερα και πήγα την Κυριακή για μουρμούρες, από τις 16:00 έως τις 21:00! Είμασταν τρία άτομα και για κάποιο λόγο δεν είχαμε τα αποτελέσματα που περιμέναμε.. Βγάλαμε σύνολο 10 μουρμούρες από τις οποίες η μία 250γρ ενώ γενικά δεν είχαμε και τα τσιμπήματα που είχαμε τις προηγούμενες φορές.
Μετά από σκέψη καταλήξαμε ότι η πιθανότερη αιτία για τα μέτρια αποτελέσματα ήταν...το δόλωμα μας! Το μαμούνι που είχαμε δεν ήταν το ίδιο ζωηρό.. Παρ' όλα αυτά η μέρα μας πέρασε ευχάριστα και περιμένουμε με αγωνία την επόμενη φορά!

Νίκο οι μουρμούρες είναι αψυχολόγητο ψάρι και γι' αυτό δύσκολα θα μπορέσεις να βρεις κάθε φορά την αιτία της συμπεριφοράς του. Το ξέρω καλά γιατί στα εφηβικά μου χρόνια το ψάρεμα της μουρμούρας ήταν «έθιμο» για μικρούς και μεγάλους στην πατρίδα μου. Τις ψαρεύαμε στις αμμουδιές της περιοχής του Τολού, ενός μικρού ψαροχωριού που σήμερα είναι ονομαστό θέρετρο αλλά δεν έχει πια μουρμούρες.
Θα σου πω στα γρήγορα και μια πολύ χαρακτηριστική εμπειρία μου που δείχνει καθαρά τις παραξενιές αυτού του ψαριού.
Είχα πάει διακοπές σε ένα χωριό μεταξύ Κυπαρισσίας και Πύργου στη δυτική Πελοπόννησο, ονόματι Ελαία, το 1982. Τα μέρη εκεί είναι απέραντες αμμουδιές. Έφτασα εκεί απόγευμα και την ώρα που έστηνα τη σκηνή στον πευκώνα που υπάρχει εκεί έβλεπα στην παραλία δυο τύπους να έχουν μπει μέχρι τη μέση στο νερό και με κάτι μεγάλα καλάμια να ψαρεύουν απίκο και να σηκώνουν το ένα ψάρι μετά το άλλο. Πηγαίνοντας κοντά είδα ότι τα ψάρια ήταν μικρά μουρμουράκια μεγέθους μέχρι 100 γραμμάρια το πολύ.
Είχα μαζί μου πεταχτάρι και αλατισμένη γαρίδα κι έτσι μόλις νύχτωσε ξεκίνησα να ψαρεύω ρίχνοντας σε απόσταση 50 περίπου μέτρων από την ακτή. (Τότε το πεταχτάρι το πετάγαμε και το ψαρεύαμε με το χέρι. Τα καλάμια δεν είχαν ακόμη εμφανιστεί). Αυτό που συνέβη ήταν εκπληκτικό. Μεγάλες μουρμούρες, από 300 γραμμάρια και πάνω να τσιμπάνε σαν τρελές και να πιάνονται δυο - δυο. Μέχρι τις 04:00 το πρωί είχα πιάσει 13 κιλά ψάρια που μετά δεν ήξερα τι να τα κάνω στη σκηνή. Ευτυχώς εκεί υπήρχε ένα μικρό παραγκοειδές ταβερνάκι όπου μόλις άνοιξε πήγα και του τα έδωσα με συμφωνία να τρώω τσάμπα τις 4 ημέρες που θα έμενα εκεί. Είμασταν τρεις, εγώ η σύζυγος και ο μικρός 1,5 έτους γιος μου.
Την τελευταία βραδιά που θα μέναμε οργανώθηκα με στόχο να πιάσω όσες περισσότερες μουρμούρες μπορούσα για να τις μεταφέρω φεύγοντας το πρωί για Αθήνα. Είχα ήδη προμηθευτεί ψυγείο φελιζόλ και ο ταβερνιάρης μου είχε πει ότι θα μπορούσε να μου δώσει μισή κολώνα πάγο για να τα διατηρήσω στο ταξίδι. Είχα ακόμη φτιάξει και αρκετή φρέσκια γαρίδα γιατί αυτή που είχα την είχα ήδη καταναλώσει.
Μόλις έπεσε το βράδυ στήθηκα να ψαρέψω με τρία πεταχτάρια για καλύτερη απόδοση τα οποία μόλις τα έριχνα τα έπιανα σε τρία φυσικά καλάμια στην κορυφή των οποίων είχα κάνει μια χαρακιά με το μαχαίρι για να σκαλώνω την πετονιά.
Μέχρι τις 05:00 το πρωί δεν πήρα ούτε μια τσιμπιά. Το ψυγείο του φελιζόλ το χάρισα στον ταβερνιάρη.
Αυτές είναι οι μουρμούρες. Νόστιμες, με ωραίο παράξενο τράβηγμα που πάει πέρα - δώθε την πετονιά, αλλά πολύ, μα πάρα πολύ μυστήριες αδερφέ μου. Ίσως αυτή να είναι και η αιτία που κάνει το ψάρεμά τους πολύ αναπάντεχο και γεμάτο εκπλήξεις, δηλαδή ότι πρέπει για να σου μένει αξέχαστο.

Ευχαριστώ Μιχάλη για την πραγματική όμορφη ιστορία! 13 κιλά μουρμούρες!!!!? Τόσες μπορεί να πιάσω σε 10 χρόνια!
(Πρέπει να την ανεβάσεις και στο "Ιστορίες της θάλασσας και του....κάμπου" για να την διαβάσουν περισσότεροι φίλοι μας!)

Γνωρίζω ότι φίλοι μας πήγαν κάθε μέρα σχεδόν όλη την εβδομάδα και το Σάββατο και έβγαζαν ο καθένας από 10-20 μουρμούρες και αξιόπιστου μεγέθους! Τόσο γκαντέμηδες εμείς και πετύχαμε την "περίεργη" τους μέρα!? Ελπίζω να προλάβω να ξαναπάω μέχρι το Σ/Κ που ετοιμάζεται για τρελό νοτιά εδώ, να γεμίσω την σακούλα για τα επόμενα κάρβουνα , να το ευχαριστηθεί και η γυναίκα που είναι το αγαπημένο της ψάρι!

Μια ερώτηση που μου ήρθε τώρα που είπα για νοτιά...Άκουσα/διάβασα ότι ο νοτιάς είναι ο καλύτερος καιρός για εδώ αλλά δεν έτυχε να πάω παρά μια φορά νομίζω για ούτε 2 ώρες που δεν είχα πάρει τσιμπιά... Σε τι ψάρι να σκοπεύω? Να προτιμήσω αμμουδιά ή τραγάνα/μεικτό? Οποιαδήποτε πληροφορία θα βοηθούσε τα μέγιστα!

nickzick έγραψε: Ευχαριστώ Μιχάλη για την πραγματική όμορφη ιστορία! 13 κιλά μουρμούρες!!!!? Τόσες μπορεί να πιάσω σε 10 χρόνια!
(Πρέπει να την ανεβάσεις και στο "Ιστορίες της θάλασσας και του....κάμπου" για να την διαβάσουν περισσότεροι φίλοι μας!)
Γνωρίζω ότι φίλοι μας πήγαν κάθε μέρα σχεδόν όλη την εβδομάδα και το Σάββατο και έβγαζαν ο καθένας από 10-20 μουρμούρες και αξιόπιστου μεγέθους! Τόσο γκαντέμηδες εμείς και πετύχαμε την "περίεργη" τους μέρα!? Ελπίζω να προλάβω να ξαναπάω μέχρι το Σ/Κ που ετοιμάζεται για τρελό νοτιά εδώ, να γεμίσω την σακούλα για τα επόμενα κάρβουνα , να το ευχαριστηθεί και η γυναίκα που είναι το αγαπημένο της ψάρι!
Μια ερώτηση που μου ήρθε τώρα που είπα για νοτιά...Άκουσα/διάβασα ότι ο νοτιάς είναι ο καλύτερος καιρός για εδώ αλλά δεν έτυχε να πάω παρά μια φορά νομίζω για ούτε 2 ώρες που δεν είχα πάρει τσιμπιά... Σε τι ψάρι να σκοπεύω? Να προτιμήσω αμμουδιά ή τραγάνα/μεικτό? Οποιαδήποτε πληροφορία θα βοηθούσε τα μέγιστα!

Να μην σου κάνει καθόλου εντύπωση η ποσότητα των ψαριών Νίκο. Εκείνες τις εποχές τέτοιες ψαριές ήταν απολύτως εφικτές από πολλούς ερασιτέχνες ψαράδες, πάρα το ότι τα εργαλεία ήταν σαφώς υποδεέστερα από τα σημερινά. Ακόμη και τα δολώματα δεν είχαν τη σημερινή ποικιλία. Υπήρχαν όμως ψάρια. Πολλά ψάρια. Σκέψου ότι όταν εγώ ήμουνα 12-14 χρονών (σήμερα είμαι 67) και ψαρεύαμε με πεταχτάρια από τη στεριά μεγάλες παρέες 5-6 παιδιά μαζί, είχαμε επιδόσεις εντελώς τρελές για τα σημερινά δεδομένα. Στο τέλος του ψαρέματος που ξεκίναγε το χάραμα και τέλειωνε το μεσημέρι κάθε παιδί μέτραγε πάνω από 150 ψάρια. Εγώ κι ένας συμμαθητής μου μια φορά είχαμε ξεπεράσει τα 350 ο καθένας. Ήταν βέβαια μικρόψαρα, κυρίως σπάροι, γύλοι, πέρκες, σκάροι που τώρα έχουν εξαφανιστεί τελείως, χειλούδες ή λαπίνες που κι αυτές στα μέρη μας δεν υπάρχουν πια, πολλές μικρές γόπες, γοπαρέλια τις λέγαμε, τσέρουλες, δηλαδή μεγάλες μαρίδες που πιάνονται τρεις - τρεις στα πεταχτάρια, μουρμούρες, χτένια ή κατσούλες, πάρα πολλές μικρές τσιπούρες, γλώσσες και άλλα που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή. Όταν τελειώναμε το ψάρεμα τα περνάγαμε σε ένα κομμάτι πετονιάς από το στόμα και σχημάτιζαν αρμαθιά που πολλές φορές ξεπέρναγε σε μάκρος το ένα μέτρο. Όταν πηγαίναμε στο σπίτι οι μανάδες μας κόβανε τις φλέβες τους όταν σκεπτόντουσαν ότι έπρεπε να καθαρίσουν όλα αυτά τα μικρόψαρα και συνήθως τα μοίραζαν στη γειτονιά σε διάφορες οικογένειες που δεν είχαν ψαράδες στο δυναμικό τους.
Αυτά για να πάρεις μια ιδέα.
Όσο για το νοτιά που ρωτάς έχω να σου πω τα εξής:
Η επίδραση των ανέμων (όπως γράφω και στα βιβλία μου) δεν είναι ίδια σε όλους τους τόπους. Σε μας εδώ στην Ανατολική Πελοπόννησο, δηλαδή στο Αργοσαρωνικό όπως λέγεται, ο νοτιάς δεν είναι καθόλου καλός για ψαρέματα σαν κι αυτά που κάνουμε εμείς οι ερασιτέχνες. Είναι αρκετά ισχυρός και θολώνει πολύ τη θάλασσα γι' αυτό και τον προτιμούν οι επαγγελματίες που ρίχνουν δίχτυα γιατί μειώνεται έτσι η ορατότητα μέσα στο νερό.
Εκεί στα βόρεια που είσαι εσύ δεν ξέρω καθόλου τι ισχύει και επομένως δεν είμαι ο κατάλληλος για να σε συμβουλέψω.

Υπάρχει και ένα ωραίο «ρητό» που έχει σχέση με τον νοτιά και τώρα που το συζητάμε το θυμήθηκα:
Συστήνει: «Με γέρο βοριά αρμένιζε και νότο παλικάρι», που σημαίνει ότι ο βοριάς όταν πιάνει έχει τη μέγιστη δύναμή του και σιγά - σιγά εξασθενίζει, ενώ με τον νοτιά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή όσο προχωράει δυναμώνει και «σπάει» μόνο όταν τα σύννεφα που κουβαλάει γίνουν βροχή. Μόλις αυτό συμβεί ο νοτιάς «κόβει» απότομα και η θάλασσα συνήθως γαληνεύει.

Καλημερα σε όλα τα φιλαράκια από τα βόρεια να είσαστε όλοι καλά