Ερώτηση H Mηχανικη των σαγονιων των ψαριων

sargomania έγραψε: Με τα σύγχρονα εργαλεία,το λεβάρισμά του δεν είναι και τόσο συναρπαστικό και μόνο λίγο πριν βγεί στην παραλία γίνεται η όποια μάχη.

Aυτο ναι θελει αναλυση. Τι χασαμε και τι κερδισαμε τελικα.

sargomania έγραψε: Πόσα ακόμα θα μπορούσα να γράψω για αυτό το υπέροχο ψάρι.Αλλά ήδη μακρυγόρησα και μάλλον όχι και τόσο πάνω στο αρχικό θέμα του Κώστα.
Ελπίζω να μην μεταφερθώ σε άλλο topic .

Ευχαριστω πολυ Γιωργο για την συμμετοχη σου. Ο μοναδικος
τροπος να γλυτωσεις την μεταφορα σε αλλο τοπικ ειναι να
γραψεις κι αλλα πολλα πολλα.........σημερα :lol: :lol: :lol:

Πειραγμα.....Ο αναπτηρας στην φωτο ειναι ασφαλως απο
τους μικρους bic :lol: :lol: :lol:


φιλικα
κωστας

O sargomania εγραψε

.Μερικές φορές ,και σε τόπους που κυκλοφορούν παππούδες,χρησιμοποιώ τα μακρυκότσανα για μεγάλου μεγέθους δολωσιές σε όλα τα δολώματα.Αν δεν το καταπιεί η αν πιαστεί ρηχά,οι πιθανότητες να βγεί το μεγάλο ψάρι με τα μακρυκότσανα είναι μεγάλες διότι ανάμεσα στα δόντια του τρίβεται αγκίστρι και όχι πετονιά.

Γιωργο,
ποσα ξερεις !!! :lol: :lol: :lol:


Φιλικα
Νικος

Αν και αυτο το τοπικ το εκανα για να
φιλοξενησει τις παρατηρησεις των φιλων
και ολων των μελων του σαιτ, μερικες
φορες κι οταν δεν μπορω να αντισταθω
θα μπαινω σφηνα να λεω και καμμια
κουβεντα....


Αυγουστος 1988, Ανδρος, λιμανι Νημποργιου, εχουμε
μια εξαιρετικη μπονατσα,μια θαλασσα καθρεπτη και
μπορεις να δεις σε πολλα μετρα βαθος πολλες
λεπτομερειες. Ειναι λοιπον ξημερωματα, και ειμαι εκει.
Απολυτη γαληνη επικρατει, κανενας ανθρωπος
κανενα σκαφος κοντα εν κινησει. Στο σημειο που
βρισκομαι το βαθος ειναι καπου 12 μετρα. Με πολυ
προσεκτικες κινησεις και αθορυβα εντελως ριχνω
την ματια μου στον τοιχο του λιμανιου στα βρεχαμενα.
Ειναι εκει σε βαθος 1-2 μετρων,
πολυ πανω δηλαδη, ισα με 5-6 σαργοι απο μισο εως
και 1,5 κιλο και τσιμπολογανε στον τοιχο. Ειναι πολυ
καθαρα τα νερα και φαινονται ολα.
Εχω πεσει μπρουμητα,εξεχει μονο λιγο το κεφαλι μου,
ισα να βλεπω με το ενα ματι και κρατω με
αγωνια την ανασα μου.
Ενας απο αυτους πλησιαζει μια πεταλιδα κολλημενη
και με τα μπροστα δοντια κοιταει να την ξεκολησει.
Το παλευει καπου 2-3 λεπτα κι εγω προσευχομαι να
μην συμβει κατι και τρομαξουν. Καποια στιγμη την
ξεκολαει και με μια κινηση την χαβει και την φτυνει.
Μετα τρωει τα τεμαχια. Ενας αλλος σαργος που τον
πλησιαζει να φαει απο τα φτυσμενα
τρεπεται σε φυγη οταν ο πρωτος κανει καποιος
μαλλον αποτομες κινησεις εκφοβισμου.
Συνεχιζουν να τρωνε πεταλιδες αλλα και να
ξεκολανε κοχυλακια τα οποια και παλι τα
χαβουν και τα φτυνουν. Θαυμαζω εν κινηση
τα υπεροχα αυτα ψαρια. Ξαφνικα και σε
αποσταση γυρω στα 100 μετρα ακουγεται
μια ελαφρια δονηση, καποια βαρκα καικι κτλ.
ΑΚΑΡΙΑΙΑ οι σαργοι κανουν μεταβολη και με
νωχελικες κινησεις τραβανε για τα βαθεια οσπου
τους χανω εντελως.

COSTASANDROS έγραψε: ....

Θαυμαζω εν κινηση
τα υπεροχα αυτα ψαρια. Ξαφνικα και σε
αποσταση γυρω στα 100 μετρα ακουγεται
μια ελαφρια δονηση, καποια βαρκα καικι κτλ.
ΑΚΑΡΙΑΙΑ οι σαργοι κανουν μεταβολη και με
νωχελικες κινησεις τραβανε για τα βαθεια οσπου
τους χανω εντελως.

ΑΡΑ....

Οι σαργοί τρομάζουν πολύ εύκολα και με τον παραμικρό θόρυβο.

ΑΡΑ....

εξηγείται το γιατι εγώ έβγαζα συνήθως περισσότερους σαργούς στον κυματοθράυστη της Πάτρας. Ψάρευα πάντα με πετονιά 0,22-0,25mm κατευθείαν πάνω από το καρουλάκι του (ούτε καν από ρόδα) με ένα αγκιστράκι Mustad 1144 No.5-7 και με μοναδικό βαρίδι ένα μικρό δαγκωτό στα περίπου 50cm. Οι άλλοι προτιμούσαν μονάγκιστρα ή διπλαράκια με καμπανούλες Νο1 ή Νο2. Τα δαγκωτά μου βαριδάκια δεν έκαναν πρακτικά καθόλου παφλασμό... οι καμπανούλες των άλλων έκαναν...

Επίσης φρόντιζα να ψαρεύω πάντα μακριά από άλλους. Ήθελα την ησυχία μου και δεν συμπαθώ τα ραδιοφωνάκια και γενικά την φασαρία στο ψάρεμα.

Κατ αρχην συγχαρητηρια σε ολα τα παιδια που απαντησαν στο τοπικ του Κωστα,καιρο ειχα να δω απαντησεις τοσο περιεκτικες,ουσιαστικες,τεκμηριωμενες και χωρις ΙΧΝΟΣ ειρωνειας...
Μπραβο παιδια,αυτο ειναι το psarema.gr!!!
Γιωργο μου ανυπομονω να τα πουμε απο κοντα να ανταλλαξουμε αποψεις για το υπεροχο αυτο ψαρι,οι γνωσεις σου ειναι πολυτιμες..
Εγω με τη σειρα μου θα πω για το ψαρεμα του σαργου τα εξης:
-το χειμωνα σαργος και φουρτουνα πανε μαζι.πολυ σπανια εχω πιασει σαργο με μπουνατσα,και οταν γινει αυτο ειναι μικρος
-κατα την αποψη μου το φαραω ειναι στις προαναφερθεισες συνθηκες το δολωμα επιλογης.
-Τα αγγιστρια μου ειναι τα ιδια που χρησιμοποιω στις τσιπουρες,με μικροτερα μεγεθη,δυνατα απο ανθρακουχο χαλυβα,και πολυ κοφτερα λογω σκληροτητας στοματος του σαργου,πχ owner cutting point
-επειδη οι σαργοι διαθετουν ισχυρους κοπτηρες τα παραμαλλα μου(παντα ψαρευω νυχτα) ειναι το λιγοτερο 28.Αν ενας μεγαλος σαργος δαγκωσει την πετονια μας αυτη θα αντεξει μονο αν ειναι σεβαστης διαμετρου και καποιων...ευρω!
-φρενα κοκαλωμενα,πετονια φερμα και τα καλαμια απο κοντα.Οι παππουδες βραχωνουν σε κλασματα,και πλεον κατα μεγαλο ποσοστο το ψαρι εχει χαθει
-προσοχη στο λεβαρισμα..Αν ο σαργος μας ξεαγγιστρωθει τοτε μαλλον πρεπει να περιμενουμε πολυυυυυ ωρα για να μας ξαναεπισκευτουν..

Αυτα απο τη λιγη εμπειρια μου φιλοι..

Ε....τωρα.....Σαν κολλητος του Γιωργου ,που αν μη τι αλλο "εγραψε" σε αυτο το τοπικ (sargomania αυτο ελειπε) και που μαθητεψα κοντα του το ψαρεμα του αλητη οπως τον λεει και εχει δικιο, θα παραθεσω την μικρη σχετικα εμπειρια που εχω στο ψαρεμα του σαργου με την τεχνικη του Εγγλεζικου.

Εχω βαλθει να τους κυνηγαω τους τελευταιους μηνες με αυτην την τεχνικη.
Πιστευω ,οτι ειναι μια απο τις αποδοτικοτερες τεχνικες στο ψαρεμα του σαργου ,οταν δεν επικρατουν συνθηκες οπως φουρτουνα κλπ.
Σιγουρα και σε μπονατσες οι μεγαλοι σαργοι ειναι καπου εκει....με ολη την καχυποψια του τους διακατεχει...ειναι ομως εκει....
Σε τετοιες καταστασεις ,με την εν λογω τεχνικη και με τα ψιλα εργαλεια,σιγουρα παιζουμε και με τη φωτια..
Εγω προσωπικα τους ψαχνω στο λιμανι..Σε βαθος γυρω στα 8.5 μετρα με ενα φελλο 5+4 ή 8+4 στον οποιο βαζω ενα φωσφορακι χρωματος κοκκινου η πορτοκαλι ,διοτι το πρασινο παραειναι φωτεινο.(Οπως ξερεται στο λεβαρισμα ή στο πιασιμο ενος ψαριου ο φελλος παει προς τον βυθο)
Χρησιμοποιω μανα 20αρα και παραμαλλο 16.5 συγκεκριμενης εταιριας.
Αγκιστρι 5αρακι απιστευτα κοφτερο με μεγαλο κλεφτη και δολωμα φιλετακια γαυρου ή γαριδουλα ζωντανη.Παντα προσεχω δυο πραγματα :

1. Να εχω προρυθμισει τα φρενα
2. Να μην ριχνω φως στη θαλασσα
3. Να βαλω ενα μικρο αλλα δυνατο στριφταρι στην αρματωσια μου

Πολλες ειναι οι εκδοχες για το σημειο που θα πιαστει ενας σαργος με τετοια εργαλεια.Στην καλυτερη περιπτωση απο τα χειλη οποτε και δυσκολα χανεται....Ως επι το πλειστον ομως καταπινει δολωμα και αγκιστρι μαζι...Πολλες φορες το λεπτο μας παραμαλλο περναει μεσα απο τα μπροστινα του δοντια και τοτε ειναι ανικανος να την κοψει...Παντως προσωπικα ειχα ελαχιστα κοψιματα με το συγκεκριμενο παραμαλλο...(οποιος θελει το ονομα της εταιριας θα του το στειλω με P.M)

Το τσιμπημα του σαργου ,δεν μεταφραζει παιχνιδια στον φελλο μας....Ο φελλος βουλιαζει αποτομα και παραμενει σταθερος σε ενα σημειο κατω απο την επιφανεια του νερου....Μαλιστα οταν καρφωσουμε ,δυσκολα θα μας προδωσει το μεγεθος του τα πρωτα δευτερολεπτα ,γιατι πολυ απλα δεν το συνειδητοποιει οτι εχει πιαστει αμεσως....μετα κανει ενα - δυο κεφαλια και αρχιζει σιγα σιγα να ερχεται προς την επιφανεια ,μιας και τα μεγαλης παραβολης καλαμια που χρησιμοποιουμε σε αυτην την τεχνικη τον κουραζουν ευκολα.

1985, στα Ψαρα, για ψαρεμα.
Ειμαστε επανω στο μωλο και ψαρευουμε, μελανουρια με πολυαγκιστρο αφρου. Καποια στιγμη ενας απο την παρεα λεει, ελατε να δειτε, παμε σιγα σιγα, τα βραχια απο της εξωτερικης πλευρας του μωλου, σχηματιζουν μια τρυπα διαμετρου μισου μετρου και βαθους 4 μετρων περιπου, το βαθος του νερου μεσα στην τρυπα ειναι 1 περιπου μετρο,και το ανοιγμα της τρυπας στο υψος του νερου περιπου 2 μετρα.

Μεσα στην τρυπα βλεπουμε εναν παππου σαργο, φαφουτη που οπως υπολογιζουμε το βαρος του πρεπει να ειναι πανω απο 3 κιλα. :!:

Βαζουμε σκοπο της, εκδρομης μας, να τον ψαρεψουμε :lol: :lol:

Αρχιζουμε με μεγαλη προσοχη να τον ταιζουμε, του ριχνουμε δολωματα, το αφηνει να ησυχασει και με αργες και σιγουρες και αρχοντικες κινησεις το παιρνει και το τρωει, και χανετε στα βραχια.
Για να μην τα πολυλογω και μας βαλει, ο Κωστασανδρος στα off, :lol: ετρωγε ολα τα δολωματα που του ριχναμε, επι 5 ημερες αλλα δεν πλησιασε κανενα δολωμα, που ειχε μπετονια. :lol: :lol:

Σιγουρα, θα τελειωσε την ζωη του, σε βαθεια γεραματα. :lol:

Φιλικα
Νικος

nzon έγραψε: Για να μην τα πολυλογω και μας βαλει, ο Κωστασανδρος στα off, :lol: ετρωγε ολα τα δολωματα που του ριχναμε, επι 5 ημερες αλλα δεν πλησιασε κανενα δολωμα, που ειχε μπετονια. :lol: :lol:

Σιγουρα, θα τελειωσε την ζωη του, σε βαθεια γεραματα. :lol:

Αγαπητέ Νίκο,
Το βέβαιο είναι ότι αν το σαργό τον ψάρευαν μόνο με νόμιμους τρόπους,το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτούς θα τελείωναν τη ζωή τους σε βαθειά γεράματα.Είναι το ψάρι με τη μεγαλύτερη μνήμη και θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερα πράγματα αν το topic είχε ως θέμα τον εγκέφαλο,παρά τα σαγώνια του.

Παρόλα αυτά και τα σαγώνια του παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι τα μεγάλα και πολύ κοφτερά δόντια τους,που σε κάποια σημεία ενώνονται μεταξύ τους (η πάνω με την κάτω γνάθο) και αυτό δημιουργεί μέγα κίνδυνο για κόψιμο της πετονιάς.

Ο καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος λοιπόν,είναι να προσπαθήσουμε να τον αγκιστρώσουμε κάπου στο στόμα,ή οπως έγραψα και παραπάνω να χρησιμοποιήσουμε αγκίστρια με πολύ μεγάλο κοτσάνι,ώστε ακόμα κι αν το καταπιεί,λόγω μεγέθους κοτσανιού στα δόντια του να μην τρίβεται η πετονιά.

Για το αγκίστρωμα στο στόμα,ο καλύτερος τρόπος είναι τα circle αγκίστρια,τα οποία είναι πολύ δύσκολο, ακόμα και αν καταπιεί το δόλωμά μας,να αγκιστρωθεί βαθειά.Συνήθως αγκιστρώνεται στον ουρανίσκο (που δεν είναι τόσο σκληρός όσο της τσιπούρας) η στο χείλος, στην προσπάθειά του να το φτύσει.

Οσον αφορά τα μεγέθη των δολωμάτων,προτιμώ πάντα μεγάλα και σκληρά κομμάτια ή δεμένα γερά με ελαστικό νήμα, σε ότι δόλωμα κι αν χρησιμοποιώ,για τον απλό λόγο, να μείνη κάτι πάνω στο αγκίστρι όταν θα αποφασίσει να το βάλει στο στόμα του.Οπως έγραψα παραπάνω,συνήθως το πελεκάει γύρω γύρω,ή το τραβάει από την άκρη.

Πάντα με τα φρένα ανοιχτά,για 2 λόγους.
Ο πρώτος είναι τα αγαπημένα μας εργαλεία, τα οποία είναι βέβαιο ότι δεν ξέρουν να κάνουν σκί και θα πνιγούν
και ο δεύτερος είναι η επιφυλακτικότητα του ψαριού.Οσο λιγότερη αντίσταση νιώσει,τόσο ευκολότερα θα το βάλει στο στόμα του και θα το καταπιεί.

Ολα τα παραπάνω γραφόμενα δεν είναι πάντα ο κανόνας,διότι όταν αποφασίσει να φάει καλά,δεν καταλαβαίνει τίποτα.Θα βουτήξει σχεδόν όποιο δόλωμα βρεί μπροστά του και θα το κατεβάσει μέχρι τον κ....λο του.
Συνήθως αυτό συμβαίνει σε ακραίες καιρικές συνθήκες και εκεί θα πρέπει να είμαστε πολύ καλά προετοιμασμένοι.Παράμαλλα μεγάλης διατομής,ή ψιλά συρμάτινα θα απέτρεπαν εμάς από στεναχώριες και το υπέροχο αυτό ψάρι να κυκλοφοράει με αγκίστρι στο στόμα η την κοιλιά του.

Θα ολοκληρώσω με μια παράκληση.

Φίλοι ψαράδες,
Κρατάτε στο καλάθι σας μόνο τα αξιοπρεπούς μεγέθους ψάρια,ποτέ κάτω από 200gr.
Αποφεύγεται να στοχεύεται στα μικρά μεγέθη χρησιμοποιώντας μικρά αγκίστρια.Μεγέθη από 2 και μεγαλύτερα είναι καλά,διότι και μικρό να πιαστεί,είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα μπορεί να το καταπιεί και έτσι θα ξαναφύγει μέσα χωρίς βαρύ τραύμα.

Τηρώντας τα παραπάνω, θα έχουμε την δυνατότητα να θαυμάσουμε και εμείς τα τέρατα που αντίκρυσαν σε προβλήτες ο Κώστας και ο Νίκος.

O sargomania εγραψε

Παράμαλλα μεγάλης διατομής,ή ψιλά συρμάτινα θα απέτρεπαν εμάς από στεναχώριες και το υπέροχο αυτό ψάρι να κυκλοφοράει με αγκίστρι στο στόμα η την κοιλιά του.

Γιωργο,
τα παλια αγκιστρια, που χρησιμοποιω ακομη, μετα απο ενα διαστημα ελειωναν απο την οξειδωση, και ετσι το ψαρι δεν τα κουβαλουσε μεγαλο διαστημα.

Εχω πιασει ψαρια, με αγκιστρι στο στομα τους η στην κοιλια τους με αγκιστρια σαν συρματακι, απο την οξειδωση.

Τωρα με την τεχνολογια και τα ανοξειδωτα αγκιστρια τι γινεται :?: :?:

Φιλικα
Νικος

Θα ολοκληρώσω με μια παράκληση.

Φίλοι ψαράδες,
Κρατάτε στο καλάθι σας μόνο τα αξιοπρεπούς μεγέθους ψάρια,ποτέ κάτω από 200gr.
Αποφεύγεται να στοχεύεται στα μικρά μεγέθη χρησιμοποιώντας μικρά αγκίστρια.Μεγέθη από 2 και μεγαλύτερα είναι καλά,διότι και μικρό να πιαστεί,είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα μπορεί να το καταπιεί και έτσι θα ξαναφύγει μέσα χωρίς βαρύ τραύμα.

Τηρώντας τα παραπάνω, θα έχουμε την δυνατότητα να θαυμάσουμε και εμείς τα τέρατα που αντίκρυσαν σε προβλήτες ο Κώστας και ο Νίκος.

μμμμμ...για να μετρήσω τη φωτό....1,2,3 σαργοί κάτω των 200γραμμαρίων....Κουμπάρε Γιώργη δεν μας τα λες καλά :lol: :lol: :lol:
Χαχααχαααχαχα!!!Γεια σου ρε κουμπάρε judge dred!!

Φιλικά

Κωστής Μανουράς