Λαβράκι,
Στο λαβράκι έχουν αποδοθεί διάφοροι χαρακτηρισμοί σχετικά με την μαχητικότητα του και κύρος του σαν κυνηγός. Η προσωπική μου άποψη είναι πως πρόκειται για έναν κάπως νωχελικό κυνηγό, έναν κυνηγό που δε θα επιμείνει πολύ στο κυνήγι ενός και μόνο θηράματος, όποτε βλέπει τα σκούρα τα παρατάει και προσπαθεί να βρει πιο εύκολα θύματα για να ικανοποιήσει την πίνα του.
Έχει αρκετή δύναμη σαν ψάρι αλλά δεν έχει μεγάλη αντοχή, κουράζεται σχετικά εύκολα για το μέγεθος του, μπορεί να φτάσει και τα 12 κιλά [ το μεγαλύτερο που έχω δει από φίλο ήταν 7.5 kg..!!.] είναι όμως ένα πονηρό ψάρι που κατά την διάρκεια της μάχης θα προσπαθήσει να βραχώσει από ‘που μπορεί, σε βράχια, σε κάβους, γενικά όπου θα μπορούσε να τον βοηθήσει,γι’ αυτό τον λόγο χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή στα λαβράκια των λιμανιών για να μην σκαλώσουν σε κανένα κάβο.
Μερικά κοπάδια λαβρακιών συχνάζουν σε κόλπους και μέρη που βγαίνουν τα καλαμάρια, τα καλαμάρια θα αποτελέσουν ένα εύκολο γεύμα, αρκετό να θρέψει το μεγάλο αριθμό των λαβρακιών που έχει βγει και αυτό στα ρηχά για να γεννήσει. Ένα άλλο εύκολο θήραμα για το λαβράκι είναι και το μικρό χταποδάκι όπου το κυνηγάει αλύπητα....,
Βρέθηκε στο στομάχι του δεξιού λαβρακιού .....
καλό θα ήταν να ανοίγουμε πάντα τα στομάχια των ψαριών
για να βλέπουμε τι τρώνε...
το μεγάλο λαβράκι θα τραφεί με μικρόψαρα της παραλίας όπως: σπάροι, μένουλες, μπαλαδάκια, μοσχιούς, καλαμάρια και άλλα, η αθερίνα αποτελεί ένα από τα αγαπημένα του θηράματα. Σε περιοχές με λιμνοθάλασσες ή μεγάλες εκβολές ποταμών που υπάρχουν χέλια το λαβράκι τρέφεται με μικρά χέλια.
Προτιμούν τα κρύα και υφάλμυρα νερά, γι’ αυτό μπορούμε να τα βρούμε τους χειμερινούς μήνες αλλά με λιγότερες επιτυχίες όταν αυτά ασχολούνται με την αναπαραγωγή τους, η καλύτερη περίοδος είναι μετά την περίοδο αναπαραγωγής όπου πεινασμένα θα επιτεθούν σε οτιδήποτε τρώγεται, δηλαδή στις αρχές της άνοιξης.
Οι τρόποι που θα το ψαρέψουμε ποικίλουν, οι ενδεδειγμένοι τρόποι για επιτυχημένα ψαρέματα είναι:
Ζωντανό δόλωμα, αθερίνα, σπάρος, μπαλαδάκι [ καλόγριες, σε λιμάνια ή μέρη που συχνάζουν καλόγριες ], ζωντανό χέλι σε λιμνοθάλασσες.
Φρεσκότατη σαρδέλα, γαύρος, φρίσα, χωρίς πάστωμα κτλ...... μοσχιός [ αφού τον ξεπετσιάσουμε για να φανεί το άσπρο του κρέας ]
Πετονιές fluoro carbon 0.18 – 0.26 για καλάμια casting, μικρότερα νούμερα σε Bolognese ή εγγλέζικο [0.08-0.16] .
Μήκος παράμαλλου δύο μέτρα ή μεγαλύτερο, ακόμη καλύτερο είναι να μην χρησιμοποιούμε καθόλου βαρίδι.
Δύο με τρία αγκίστρια εσωτερικά σε σαρδέλα ή ένα μεγάλο ( 4/0 ) σε μοσχιό ή καλαμάρι.
Μάχη,
Στην μάχη το λαβράκι θα τραβήξει πάρα πολύ δυνατά τα πρώτα δευτερόλεπτα, μετά όμως θα κουρασθεί σχετικά γρήγορα, αν το μέρος έχει βάθος τότε θα αντισταθεί περισσότερο, σε ρηχά νερά έχω παρατηρήσει πως αντιστέκεται λιγότερο, Όπως τα περισσότερα ψάρια, έτσι και το λαβράκι όταν θα έρθει κοντά στην απόχη μας θα πρέπει να είναι πολύ κουρασμένο, τις περισσότερες φορές όταν έχουμε παλέψει σωστά με το ψάρι, τότε το λαβράκι έρχεται σχεδόν εξαντλημένο.
Σε γενικές γραμμές το λαβράκι χαρίζει έντονη αδρεναλίνη στα πρώτα λεπτά, αλλά δεν είναι από τους πιο μαχητές που θα μπορούσαμε να κυνηγήσουμε.
ΥΓ: για γοφάρια πότε θα μιλήσουμε

?? :lol: