Ερώτηση Τα πάντα σχετικά με τα δολώματα

elper έγραψε: ΦΑΡΑΩ - Λατινική ονομασία: RAGWORM (Neanthes virens), KING RAGWORM (Nereis virens)

Το ακριβότερο δόλωμα αλλά και το πιο δελεαστικό για τα ψάρια με σίγουρα αποτελέσματα.
Οι διαστάσεις αυτού του δολώματος είναι εντυπωσιακές. Το μήκος του ξεπερνά το ένα μέτρο.
Πρόκειται δηλαδή για ένα σκουλήκι γίγαντα των ελληνικών θαλασσών.
Το να το δούμε όμως στη θάλασσα να κολυμπά είναι απίθανο αφού βρίσκεται πάντα στην τρύπα του όπου και εκεί το αναζητάμε.
Για να το βγάλεις έξω χρησιμοποιείς μια παστή σαρδέλα μπροστά από την τρύπα του και δύσκολα μπορεί να αντισταθεί.
Βλέπετε, είναι λαίμαργο και δε μπορεί να κάνει πίσω.
Όμως με το που αρπάζει τη σαρδέλα, κάτι το καρφώνει από το σβέρκο. Είναι ένα περίεργο καμάκι του δολωματά, αποτελούμενο από τρία μεγάλα αγκίστρια παραγαδίσια, ισιωμένα.
Το παράξενο αυτό καμάκι έχει ένα σχοινάκι και είναι δεμένο στην άλλη άκρη σε ένα μικρό πλαστικό μπετονάκι, βυθισμένο στο νερό. Αυτό είναι για να μην αφήνει περιθώρια στο σκουλήκι να χωθεί στην τρύπα του.
Το συνεχές τράβηγμα του προς τα έξω το οδηγεί σιγά - σιγά να αφήνει την τρύπα του.
Τότε όμως το μπετονάκι Θα βγει στην επιφάνεια όπου με την άνεση του Θα μαζέψει ο δολωματάς μαζί με κάποιο άλλο, πιθανόν, εκεί δίπλα.

Αυτός είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους για να βγει το δόλωμα στην επιφάνεια. Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να πάμε να το αγοράσουμε έτοιμο από τα καταστήματα.

Ο Αγιος Νικόλαος Αιτωλοακαρνανίας (λίγο πριν τη Λευκάδα) είναι το μέρος που είδα να τον βγάζουν.

Αφού διαλέξουμε αυτό που επιθυμούμε συνδυάζοντας ζωντάνια, μάκρος και τιμή, ο καταστηματάρχης το τοποθετεί είτε μέσα σε ένα σακουλάκι με θαλασσινό νερό, η μέσα σε ένα πλαστικό κεσεδάκι.
Εμείς για να το διατηρήσουμε μπορούμε να το αφήσουμε εκεί. Αν όχι, τότε το τοποθετούμε σε ένα δικό μας λεκανάκι με μία παγοθήκη αλλάζοντας τακτικά το νερό.
Αν είμαστε προσεκτικοί μπορούμε να διατηρήσουμε το δόλωμα μας ζωντανό πάνω από βδομάδα.
Αν σε περίπτωση το δόλωμα χωριστεί στα δυο πρέπει το ένα κομμάτι να το τοποθετήσουμε σε άλλο λεκανάκι και να χρησιμοποιήσουμε πρώτα το κομμάτι που είναι χωρίς κεφάλι.
Αν η επόμενη εξόρμηση είναι αρκετά μακρινή και μας έχει περισσέψει δόλωμα, τότε το καταψύχουμε, είτε σκέτο έτσι όπως είναι, είτε αλατίζοντας το με χοντρό αλάτι, ξεραίνοντας το και στραγγίζοντας το σε εφημερίδα, το τοποθετούμε στην κατάψυξη. Μπορεί να μην έχει τα ίδια αποτελέσματα που έχει ζωντανό, εξακολουθεί όμως να παραμένει και κατεψυγμένο ένα άριστο δόλωμα.

Ας δούμε όμως και πώς θα το δολώσουμε . Αυτό που θέλει προσοχή στο δόλωμα είναι το κεφάλι του και ιδιαίτερα το στόμα του.
Το δάγκωμά του είναι επώδυνο και όσοι έχουν «γευτεί» δαγκωματιά Φαραώ καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοώ.
Το στόμα του είναι κοφτερό και γι' αυτό δεν πρέπει να το πιάνουμε ποτέ από εκεί.

Τα πρώτα κομμάτια δολώματος που θα χρησιμοποιήσουμε είναι από το τμήμα της ουράς. Αν δεν πρόκειται να ψαρέψουμε με το παραγάδι, αλλά με μονάγκιστρο, πεταχτάρι ή καθετή που χρειαζόμαστε λίγο δόλωμα, τότε με το χέρι πιάνοντας το δόλωμα από την ουρά προσπαθούμε να κόψουμε το ανάλογο κομμάτι. Πιέζοντας λίγο με τα δύο μας δάχτυλα το δόλωμα, αυτό κόβεται σχετικά εύκολα, χωρίς να ματώσει και να λερώσει το νερό. Αυτό όπως καταλαβαίνετε το κάνουμε για να μη ματώσουμε το δόλωμα.

Μπορούμε αν θέλουμε για να μην κάνουμε αυτή τη διαδικασία συνεχώς, να κόψουμε από την ουρά ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι, το οποίο το βγάζουμε έξω από τη λεκάνη και με ένα μαχαιράκι κόβουμε κάθε λίγο, όποτε χρειαστούμε δόλωμα, το ανάλογο μέγεθος.

Αν πρόκειται να δολώσουμε παραγάδι, τότε η διαδικασία κοψίματος του δολώματος είναι διαφορετική. Χρησιμοποιώντας ένα ξύλο πλακουτσωτό, καρφώνουμε στη μία άκρη του, με τη βοήθεια μιας πρόκας, το κεφάλι του δολώματος και στη συνέχεια, με ένα κοφτερό μαχαίρι και ξεκινώντας από την ουρά, αρχίζουμε να κόβουμε το σκουλήκι κομμάτια, ανάλογα με τα αγκίστρια μας.

Τα ψάρια τώρα που προσελκύει το δόλωμα μας είναι όλα εκλεκτά μουρμούρα. σαργός, σκαθάρι, συναγρίδα, τσιπούρα.
Τα μικρόψαρα αν είναι μεγάλο κομμάτι δεν το πλησιάζουν εύκολα, αλλά αν είναι μικρό σε σχήμα ροδελίτσας, τότε το κατασπαράζουν.
Συνήθως το δολώνουμε σε τόπο που ξέρουμε ότι έχει κάποιο εκλεκτό ψάρι.
Το κομμάτι που θα δολώσουμε στο αγκίστρι μας θα είναι αρκετά μεγάλο και ζωντανό για να χτυπήσει το εκλεκτό ψάρι.
Περασμένο στο αγκίστρι, συνεχίζει να κάνει σπασμωδικές, ζωντανές κινήσεις. Το αίμα που φευγει από το σώμα του μαλαγρώνει τη γύρω από δόλωμα περιοχή.
Η ικανοτητά του να φωσφορίζει και το σκληρό κρέας του σε σχέση με το Μαύρο, το κατατάσσουν στα πιο αποτελεσματικά δολώματα.
ΠΗΓΗ www.fishfinder.gr

odeon έγραψε: Πολύ καλή η σκέψη σου Ηλία. Εγώ θα αναφερθώ στο κόκκινο σκουλήκι της άμμου ή μουρμουροσκούληκο που το ξέρω και το δουλεύω καλά.

ΜΟΥΡΜΟΥΡΟΣΚΟΥΛΗΚΟ

Το μουρμουροσκούληκο βγαίνει εκεί που σκάει το κύμα, σε αμμουδερές παραλίες, σε μικρό βάθος 5-15 εκ. Πολύ απλά με ένα φτιαράκι σκάβουμε την άμμο λίγο πιο πάνω από εκεί που καταλήγει το κυματάκι και το μαζέβουμε.
Για να γίνει ευκολότερα η δουλειά πρέπει η θάλασσα να είναι ήρεμη ή να φυσά πρός τα μέσα.
Συντηρείται σε ένα κεσεδάκι με άμμο και θαλασσινό νερό σε δροσερό μέρος για 2 μέρες.
Μαζεύουμε πάντα τα μεγαλύτερα σε μέγεθος και τα υπόλοιπα τα αφήνουμε να μεγαλώσουν για να τα βρούμε την επόμενη φορά.
Επίσης, δε μαζεύουμε όσο γίνεται περισσότερα δολώματα, αλλά αυτά που χρειάζονται για το ψάρεμα μας.
Τα δολώματα αυτά δε μπορούμε να τα διατηρήσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, ούτε και να τα βάλουμε στην κατάψυξη.

Μέρη πλούσια με αυτό είναι ο Ορμος Παναγιάς που έχει το καλύτερο και χοντρότερο που έχω βρει, 3-5 πόντους μήκος, πλούσιο σε αίμα. Η Νικήτη σε πολύ λεπτότερο και μικρότερο μέγεθος καθώς και η Μεταμόρφωση. Αυτά στην Χαλκιδική. Στην Πιερία το συναντάς στον Αγιο Παντελεήμονα Κορινό Νέους Πόρους. Αυτά όσον αφορά τα μέρη που ψαρεύω εγώ.

Το κάθε σκουλήκι δολώνεται στο αγκίστρι ολόκληρο και δεν το κόβουμε στη μέση όταν είναι μεγάλο. Μπορούμε σε ένα αγκίστρι να δολώσουμε δύο σκουλήκια αν είναι μικρά, αλλά δε μπορούμε μισό. Όταν το σκουλήκι αυτό κοπεί, τότε το μόνο που μένει αφού φύγουν τα υγρά του είναι μια πέτσα.

Ο τρόπος που δολώνουμε το σκουλήκι είναι εύκολος κι απλός. Περνάμε την ακίδα του σκουληκιού στο πίσω μέρος, στην ουρά και προχωράμε το αγκίστρι στο εσωτερικό του, μέχρι να καλυφτεί ολόκληρο το αγκίστρι.
Στη συνέχεια, βγάζουμε τη μύτη της ακίδας να εξέχει λίγο για να πιάσει το ψάρι που θα τσιμπήσει κι αφήνουμε το υπόλοιπο μέρος του σκουληκιού να περισσεύει.
Έτσι το σκουλήκι παραμένει ζωντανό και
το κομμάτι που περισσεύει από την ακίδα και πέρα κουνιέται και προσελκύει τα ψάρια.
Για καλύτερα αποτελέσματα αν δούμε ότι το σκουλήκι είναι πολύ μεγαλύτερο από το αγκίστρι, δεν το κόβουμε αφού αυτό χαλάει αλλά το περναμε στην πετονιά.

Δεν είναι ένα δόλωμα που θα το αφήσουμε να ψαρεύει για πολλές ώρες μέσα στο νερό γιατί με το τρύπημα της ακίδας χάνει τα υγρά του και μένει μόνο πέτσα.

Είναι ένα δόλωμα που ψαρεύει το ίδιο καλά μέρα και νύχτα, χειμώνα καλοκαίρι.

Όσον αφορά τα ψάρια που προτιμούν αυτό το δόλωμα, θάλεγα σχεδόν όλα.. Μουρμούρες, σαργοι, τσιπούρες, μελανούρια, λυθρίνια τρελαίνονται για το σκουλήκι όταν είναι σωστά δολωμένο.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΦΘΟΝΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.ΤΟ ΔΙΑΤΗΡΩ ΜΕΧΡΙ 14 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ .ΤΟ ΠΛΕΝΩ ΜΕ ΓΛΥΚΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΝΩ ΓΙΑ 10 ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ.ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΒΑΖΩ ΣΕ ΣΤΕΓΝΗ ΠΕΤΣΕΤΑ ΜΕΡΙΚΑ(ΟΣΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΨΑΡΕΜΑ) ΚΑΙ ΤΑ ΤΥΛΙΓΩ ΜΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΡΕΧΩ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΓΛΥΚΟ ΝΕΡΟ.ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΑ ΕΧΩ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ 14 ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΒΓΑΛΑ.

mourmour έγραψε: Sabella pavonina
(Peacock worm) - Aγνοώ, ατυχώς, την ελληνική του ονομασία αλλά αφθονεί στο Aιγαίο. Tο δοκίμασα τυχαία στη Nάξο και έπαθα πλάκα! Φυσικά δεν είναι ούτε άγνωστο, ούτε σπάνιο στους ψαράδες. Kόβεις προσεκτικά το σωλήνα που περιβάλλει το σκουλήκι και το βγάζεις με προσοχή. Kανονικά πρέπει να δολώνεται ολόκληρο, αλλά και κομμένο με το απίστευτο αίμα που βγάζει (πηχτό μαυροκόκκινο) προσελκύει τα πάντα. Δεν έχω ιδέα αν πουλιέται στο εμπόριο, αλλά το καλοκαιράκι το βγάζεις εύκολα και σε ρηχά νερά (ξεριζώνεται όπως οι ανεμώνες).
Όποιος ξέρει την ελληνική -λαϊκή- ονομασία του ή έχει περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ ας γράψει.

marine.itgo.com/marinelife4.html#WORMS
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.ΠΕΡΥΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΝΑΣ ΨΑΡΑΣ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΔΟΛΩΜΑ (ΠΕΡΙΠΟΥ 40 ΚΟΜΜΑΤΙΑ).ΤΟ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΑΝΕΜΩΝΑ.ΔΕΝ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΟΥΤΕ ΤΣΙΜΠΗΜΑ.ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑ ΜΑΥΡΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΨΑΡΙΑ.ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟ

odeon έγραψε: Μπράβο mourmour τόψαχνα πολύ καιρο να βρώ πιο σκουλήκι είναι αυτό.


Εβγαλα ένα σκουλήκι μαζί με την φωλιά του που σημειωτέον ήταν γύρω στα 40 εκατοστά και έμοιαζε με τη θήκη του μαύρου Θεσ/νίκης με την μόνη διαφορά ότι αυτη ήταν χρώμα μπεζ όπως η άμμος.

Εγώ έχω την εντύπωση ότι είναι το λεγόμενο "μαύρο". Βγάζουν κι εδώ που και που και αρκετά συχνά είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το κλασσικό μαύρο αλλά με καμμια άλλη διαφορά στην εμφάνιση ή την αποτελεσματικότητα. Πιστεύω ότι το χρώμα σχετίζεται και με τον βυθό όπου ζεί. Αν όμως δεν είναι το μαύρο τότε μάλλον είναι κάποιο συγγενικό (υπό)ειδος .

NucDoc έγραψε: Εγώ έχω την εντύπωση ότι είναι το λεγόμενο "μαύρο"...

Φίλε Κώστα δεν πρέπει να είναι το μαύρο αλλά κάποιο συγγενικό (υπο) είδος όπως αναφέρεις -μου άρεσε ο χαρακτηρισμός.
Και αυτό γιατί ένώ έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με το μαύρο είναι λιγότερο ανθεκτικό από αυτό και στη δόλωσή του και στην ώρα που αντέχει στο νερό. Αυτό από δικές μου πάντα παρατηρήσεις και δοκιμές πουκανα με το συγκεκριμένο.

elper έγραψε: ODEON θα μπορούσε να είναι αυτό; Λατινική ονομασία, Lugworm (Arenicola marina)...

www.arkive.org/species/ARK/invertebrates...arina/more_info.html

Ηλία μετά από πολλή έρευνα που έκανα στο διαδύκτιο και ερωτήσεις σε φίλους και γνωστούς που έτυχε να το βρούμε στις αναζητήσεις μας για δολώματα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι αυτό που έβαλες είναι το κόκκινο ιωδίου. Αν κρίνω και από το γεγονός ότι το συνάντησα μαζί με τα μουρμουροσκούληκα τότε πρέπει να βγαίνει και με τον ίδιο τρόπο και να είναι και συγγενικό (υπο)είδος όπως λέει και ο γιατρός. Απλά είναι πολύ σπάνιο και θέλει προσοχή κατά την δόλωσή του.

Ας μας συγχωρήσουν οι φίλοι του σαιτ αν διαβάζουν τα ίδια γραφόμενα για ορισμένα είδη δολωμάτων και σε άλλα σαιτ, αλλά εδώ προσπαθούμε να κάνουμε μια ολοκληρωμένη βάση δεδομένων για τα δολόματα ψάχνοντας σε διαδύκτιο - έντυπα, για όσα δεν γνωρίζουμε και αναφέροντας προσωπικά στοιχεία για όσα γνωρίζουμε και βγάζουμε μόνοι μας.

Επίσης θα παρακαλέσω τους φίλους ψαράδες να μην κάνουν quote στις φοτο γιατι έτσι γεμίζει η σελίδα και κάνει πολύ ώρα να ανοίξει. Μια απλή παράθεση με κάποια αρχικά λόγια νομίζω ότι φτάνει.

Φιλικά Odeon

ΓΙΑΛΙΣΤΕΡΕΣ

Λατινικη ονομασία : Tivena stultorun
Γένος : Venus



Οι γυαλιστερές είναι δολώματα που ψαρεύουν ζωντανά. Ετσι πρέπει βγάζοντάς τα να τα ψαρέψουμε την ίδια μέρα. Αν δεν τα ψαρέψουμε την ίδια στιγμή τα τοποθετούμε στη συντήρηση του ψυγείου μας σένα κουβαδάκι με νερό ή τα κρεμάμε, αφού πρώτα τα τοποθετήσουμε σε ένα διχτάκι στο θαλασσινό νερό.

Αν πάλι για οποιοδήποτε λόγο δε μπορούμε να τα δολώσουμε ζωντανά και θελήσουμε να τα καταψύξουμε, θα πρέπει αφου τα αφαιρέσουμε από το όστρακο, να τα κόψουμε σε μικρά κομματάκια ανάλογα με τα αγκίστρια που σκεπτόμαστε να δολώσουμε και αφού τα στραγγίξουμε και τα αλατίσουμε σε εφημερίδα, να τα τοποθετούμε σε ένα μικρό ταπεράκι στην κατάψυξη. Βέβαια αυτή η διαδικασία γίνεται όταν τα δολώματα είναι ζωντανά. Αν ψοφήσουν τότε παύουν να μας απασχολούν αλιευτικά.

Το καλό μέρος του δολώματος είναι το κόκκινο. Και το υπόλοιπο κάνει αλλά δεν κρατά στο νερό όσο το κόκκινο.

Κόβουμε το δόλωμα σε μικρά και μακρόστενα κομμάτι στο μέγεθος των αγκιστριών μας και δολώνουμε με αυτό τα αγκίστρια μας κεντητά, όπως ακριβώς το καλαμαράκι και τη σουπιά.

Μέρη που κρατάν γιαλιστερές στη Χαλκιδική είναι η Νικήτη, η Τρανή Αμμούδα στον Ορμο Παναγιάς και πιστεύω στα περισσότερα μέρη με αμμώδη βυθό.

Ο τρόπος που τις βγάζουμε απλός. Με μάσκα συνήθως καλοκαίρι ή χειμώνα με στολή χτυπώντας τα βατραχοπέδιλα ή τα πόδια μας στον βυθό σηκώνεται η άμμος και μαζί με την άμμο βγαίνουν και οι γιαλιστερές. Το βάθος στο οποίο βρίσκονται είναι συνήθως 10-20 εκατοστά.

Όλα τα ψάρια τις προτιμούν μα περισσότερο η μουρμούρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε παραγάδι

Εκτός από δόλωμα κάνει και υπέροχο μεζέ για τσιπουράκι. :lol:

ΠΙΝΕΣ

Λατινική ονομασία : Pinna Carnea



Ενα καλό δόλωμα που το βρίσκουμε σε αμμώδης βυθούς με φυκιάδα.
Το μέγεθός της μπορεί να φτασει 1 μέτρο.Τα μικρά κομμάτια του είδους τα αφήνουμε να μεγαλώσουν.

Βρίσκεται σε βάθη 2-10 μέτρα και για να την βγάλουμε χρησιμοποιούμε μαχαίρι και απαραίτητα γάντια γιατί είναι σφηνωμένη στο βυθό και το κέλυφος πολύ κοφτερό.

Αφού την ανοίξουμε με προσοχή βγάζουμε το άσπρο κρέας που έχει και το χρησιμοποιούμε για δόλωμα.

Συνήθως μέσα της υπάρχουν και άλλοι οργανισμοί όπως μικρές γαρίδες και καβουράκια που μπορούμε να τους χρησιμοποιήσουμε και αυτούς για δόλωμα.

Είναι ένα πολύ καλό δόλωμα για καθετή και παραγάδι.

Θέλω να κάνω μια προσθήκη στον τροπο που μπορει καποιος να δολώσει τη μανα.

Αν κοψει κανεις τη μανα στις 2 ακρες και στραγγίξει τα ζουμια απο μεσα και μετα την τριψει σαν μακαρονι στις παλάμες τότε η μανα γίνετε πολύ σκληρη και λεπτη ενω διπλασιαζει το μεγεθός της απο το αρχικό. Κόβετε σε ότι μήκος θέλουμε αν και εγω τη κόβω στη μέση και δολώνω περαστη σε μοναγκιστρο. Ειναι τοσο σκληρη που αντέχει 3 διαδοχικές δυνατές βολές αν δεν την χτυπήσει ψαρι. Μετα από ολόκληρη περαστη με βελόνα ειναι ο καλύτερος τροπος να τη δολώσεις.

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΙΜΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 3 ΚΙΛΑ ΜΟΥΡΜΟΥΡΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΔΟΛΩΜΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΑ ΑΠΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΑΜΑΡΙ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΔΟΛΩΝΕΤΑΙ ΛΙΓΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΛΛΑ ΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΑΓΚΙΣΤΡΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΨΑΡΙΑ

ΚΗΚΗ

έγραψε

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΙΜΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 3 ΚΙΛΑ ΜΟΥΡΜΟΥΡΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΔΟΛΩΜΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΑ ΑΠΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΑΜΑΡΙ.[/quote]
ΚΗΚΗ, από πιό μαγαζί το αγόρασες και πόσο; Αν μπορείς δώσε μια περιγραφή του δηλ. πως είναι, σε τι συσκευασία, ποσότητα κλπ.