Ερώτηση Μιά βραδυά στο "ΑΠΤΑΛΙΚΟ"

Μπά!!!
Εμφανίστηκε κατόπιν μακρόχρονης απουσίας ο Binkor!!!!
Καλώς τον και άς άργησε.

Λοιπόν ή έχετε μπερδευτεί όλοι, ή εγώ δεν εξηγήθηκα σωστά.
Λέγοντας "ζεϊμπέκικο" δεν εννοώ καμία σύγχρονη καρικατούρα του χορού, αλλά τον παραδοσιακό, αργό, βαρύ και ασήκωτο χορό
Άν θέλετε μπορείτε να τους δώσετε και την επωνυμία "χασικλίδικα", "απαγορευμένα" ή όποια άλλη σας αρέσει.
Αυτά τα ζεϊμπέκικα δεν θα ήθελα να δώ να τα χορεύει γυναίκα.
Από εκεί και πέρα, άς κάνει ο καθένας ότι του αρέσει, άν θέλει να χορέψει την πιτσιρίκα, ή το "πάρε με πασά μου στον οντά σου, να σου γλύφω τ' απαυτά σου" δικό του πρόβλημα.

Λαθος μεγα!!! Το τσιφτετελι ειναι καθαρα αντρικος χορος!!!!

Το τσιφτετέλι, δεν είναι χορός για άντρες (δική μου άποψη και δεν ζήτησα από κανέναν να την ασπαστεί)

Όσον αφορά το Απτάλικο, από προσωπική εμπειρία και όχι από λεξικά και απόψεις άλλων. Το Απτάλικο λοιπόν είναι συνδυασμός τριών ειδών καρσιλαμά (του γνήσιου ζεϊμπέκικου), με την διαφορά ότι χορεύεται σε ζευγάρια ή σε τριάδες ακόμα και σε τετράδες κυκλικά και σε συνδυασμό . Δηλαδή δεν είναι μοναχικός χορός αλλά χορεύεις με τον απέναντι  σου(αντικριστά).
Δεν υπάρχει περιορισμός στο φύλλο (άντρας με άντρα – γυναίκα με γυναίκα – άντρας γυναίκα), με την διαφορά ότι οι άντρες έχουν ελευθερία κινήσεων στα χέρια και στα πόδια, για φιγούρες κτυπήματα και στροφές, οι δε γυναίκες προτάσσουν τα χέρια τους ελαφρά λυγισμένα και περιστρέφουν τους καρπούς με τον αντίχειρα να ακουμπά στα υπόλοιπα δάχτυλα και η μοναδική φιγούρα που κάνουν είναι να ακολουθούν τον άντρα στις στροφές. Υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα για τον χορό αλλά είναι στην ευχέρεια των χορευτών πόσες και ποιες φιγούρες θα κάνουν πάντα μέσα στο ρυθμό και στο μεράκι που έχουν.
Αυτα γνωρίζω απο τα 7 χρόνια που ασχολουμαι με παραδοσιακούς χορούς.

Aν και off topic, το θέμα έχει πάρει ωραία τροπή. Ολοι αυτοί οι χοροί έχουν ανατολίτικες ρίζες και κατά βάθος προέρχονται από το χορό των Σούφηδων - Δερβίσιδων, κάτι αντίστοιχο των δικών μας αναστενάρηδων.

Οπως εξαπλώθηκαν δυτικά, το ίδιο έκαναν και προς ανατολάς

Απο ο,τι έχω διαβάσει /θυμάμαι , το τσιφτετέλι πρέπει να έχει σχέση

με τούρκικο στρατιωτικό χορό .

Κι αυτό που λέει ο Γιάννης ο Ντόντης για τους Δερβίσιδες , ίσως να

σχετίζεται μ' αυτό που γράφω εγώ.

Το θέμα είναι ο εξευτελισμός, αυτών των χορών.
Μου αρέσει ο χορός των Δερβίσηδων, αλλά θα προτιμούσα να τον "πάρω μάτι" από κάποιον Δερβίση που τον χορεύει για τον εαυτό του.
Έτσι καταλήγω στο να πώ ότι, Δερβίσης που χορεύει με σκοπό την θέαση του χορού του από θαμώνες, είτε σε "μαγαζιά" γίνεται αυτό είτε σε θέατρα, ή δεν ξέρω πού αλλού, δεν είναι Δερβίσης. Δώστε του ότι άλλο επίθετο θέλετε, εκτός από αυτό.
Και επειδή φεύγω σε λίγο για κανα-δυό μεσημεριανά για την όρεξη, θα τα πούμε αργότερα.
Μάλλον, πολύ αργότερα. 

Για να ξεχωρισουμε λιγο τα περι ζειμπεκικου, θελω να προσθεσω οτι απο το
1922 μεχρι το 1945 περιπου, το μοναδικο σχεδον ειδος του ρυθμου-χορου
αυτου, ηταν το απταλικο.
Χορος αντρικιος και μαγκικος, με την καλη η την κακη εννοια του ορου
(βλ. ψευτομαγκες, κουτσαβακια), περιθωριακος χορος, που συνηθως
χορευονταν αντικρυστα ανα ζευγη.
Ενα απο τα πολλα και γνωστα τελευταια παραδειγματα το "κατω στα λεμοναδικα"
η πιο σωστα "οι λαχαναδες".
Στην αυθεντικη του εκτελεση ειναι παρα πολυ γρηγορο, στις μετεπειτα
διασκευες αρχιζει να γινεται πολυ πιο αργο, διοτι αρχιζει πλεον να εμφανιζεται
το σημερινο ειδος αργου ζειμπεκικου.
Την εποχη εκεινη ηταν σχεδον αδυνατο να δεις γυναικα να χορευει απταλικο,
και αν τυχον εβλεπες, θα πρεπει να ηταν απο...      και κατω!
Σημερα, οι αντρες δεν χορευουν γρηγορα ζειμπεκικα, θα ελεγα οτι περισσοτερο
τα χορευουν γυναικες, εκλαμβανοντας τα ως γρηγορα και "πεταχτα"(λαθος).

Τωρα για το τσιφτετελι, οντως, σε παραδοσιακες ισλαμικες χωρες, ειναι καθαρα
και αυστηρα αντρικος χορος.
Οσοι εχετε δει γιορτες, γαμους κλπ. απο τετοιους λαους, θα εχετε παρατηρησει
οτι μονο οι αντρες χορευουν, ενω οι γυναικες καθονται κατω με την μαντηλα στο
κεφαλι, και το μονο που κανουν ειναι να κροταλιζουν τη γλωσσα μεταξυ ουρανισκου
και χειλιων βγαζοντας αυτον τον πολυ χαρακτηριστικο ηχο.
Το σημερινο τσιφτετελι που ξερουμε εχει εξαχθει κυριως απο την Τουρκια ως
τουριστικο προιον, γνωστο ως οριενταλ η μπελι ντανς.

Να προσθεσω και εγω οτι δεν μου ειναι ευχαριστο να βλεπω αντρα να χορευει
τσιφτετελι με την επικρατουσα μορφη, οπως επισης δεν μου ειναι ευχαριστο
να βλεπω γυναικα να χορευει ενα παλιο, καλο και αργο 3-4 δεκαετιων ζειμπεκικο...
Και φυσικα δεν μιλαω για αυτα τα ερμαφροδιτα που γραφονται σημερα, απο τα
οποια μονο ο ρυθμος παραπεμπει σε ζειμπεικο, η κλιμακα (δρομος) ειναι
δυτικου τυπου, ο δε στιχος...αστα να πανε!

Φιλικα
Γιωργος f030

γιωργο επειδη ξερω την βαση της λεξης κουτσαβακι θελεις να την μαθεις;

* Πλατεία  Ηρώων: στα στέκια των κουτσαβάκηδων. Στα καφενεία που υπήρχαν -όπως και σήμερα- γύρω από την πλατεία έπιναν τον καφέ τους οι sui generis τύποι της εποχής, με την ελπίδα να συναντήσουν κάποιον εργοδότη. Το πρώτο παρατσούκλι που τους «κόλλησαν» ήταν κουτσαβάκια, από το όνομα του δεκανέα Δημήτρη Κουτσαβάκη, ο οποίος είχε αδυναμία στους καβγάδες. Επειτα τούς βάφτισαν μόρτηδες από τη γαλλική λέξη mort, που σημαίνει νεκρός. Βλέπετε, την τριετία 1854-1857 κι ενώ στην Αθήνα είχε ξεσπάσει επιδημία χολέρας, οι περιθωριακοί του Ψυρρή ήταν οι μόνοι που δέχονταν να παίξουν τον ρόλο του νεκροθάφτη. Τέλος, κατέληξαν να αποκαλούνται τραμπούκοι από τα πούρα Αβάνας «Trabucos» που τους πρόσφεραν οι πολιτικοί ως ανταμοιβή όταν τους έπαιρναν στις ομιλίες τους για να φωνάζουν ή για «μπούγιο».

Εκεί βγήκε και το "δεν κάνεις ούτε για ζήτω"» .Μάζευαν τους τραμπούκους και τους έβαζαν να φωνάζουν ώστε να δουν ποιος έχει βροντερή φωνή. Οσοι είχαν αδύναμη έμεναν χωρίς μεροκάματο. Είχαν, όμως, και τα εθιμοτυπικά τους. Κάπνιζαν αρειμανίως και στο τραπέζι που διάλεγαν κάρφωναν ένα μαχαίρι. Ετσι, για μαγκιά. Ενώ όταν ερχόταν ο καφές ακολουθούσαν τη βασική συνταγή: «πέντε φύσα, μία ρούφα».

Πηγή: blog.360.yahoo.com/blog-0XPLh8cherORAmVJs0.e?p=730

Δεν τις ήξερα αυτές τις ερμηνείες . Ωραίος !!!!