Ερώτηση Μια ιστορια

Τί δώρο θα κάνεις εσύ στο Χριστό;

Ο Άγιος Ιερώνυμος βρίσκεται στη Βηθλεέμ.

Τέσσερις αιώνες περίπου μετά τη γέννηση του Χριστού, μια νύχτα των Χριστουγέννων, ο Άγιος Ιερώνυμος έρχεται προσκυνητής στη Βηθλεέμ. Λαχταράει να προσκυνήσει το μέρος όπου γεννήθηκε ο Χριστός. Έρχεται στο σπήλαιο της γεννήσεως ταπεινά και προσεύχεται.

Ο ίδιος μιλάει αργότερα για τη θεϊκή εμπειρία που είχε. Άκουσε σε όραμα τη γλυκιά φωνή του Θείου Βρέφους να απευθύνεται σ΄ αυτόν και αναρρίγησε …

- Ιερώνυμε τι θα μου προσφέρεις σήμερα, την ημέρα της γεννήσεώς μου ;

- Ω θείο Βρέφος, το γνωρίζεις, για Σένα τα έχω εγκαταλείψει όλα . . . και την αυλή των Αρχιερέων, και τα μεγαλεία της Ρώμης, και τις ηδονές και τα πλούτη. . . Και αυτή την ώρα ο νους μου, όλη μου η καρδιά, οι σκέψεις μου και η ζωή μου ακόμη, τα πάντα ανήκουν σε Σένα ! Τι άλλο θα μπορούσα να σου δώσω; Δεν έχω τίποτε άλλο… σήμερα την ημέρα της γιορτής σου…

Ακούει τότε τη φωνή του Θείου Βρέφους να του λέει:

- Έχεις Ιερώνυμε, έχεις κάτι που το λησμονείς και θέλω σήμερα να το καταθέσεις στα πόδια μου.

- Τι είναι αυτό ουράνιε Βασιλιά, αγάπη της αγάπης μου και ψυχή της ζωής μου, έχω πράγματι άλλο τίποτε για να σου δώσω; Θα ήμουν τόσο ταλαίπωρος ώστε να φυλάξω κάτι για μένα ! Πες μου γλυκύτατε Ιησού, τι ημπορώ να σου δώσω ακόμη;

… Και μετά από μια στιγμή σιγής άκουσε τη φωνή του παιδίου Ιησού, να του απαντά!

- Ιερώνυμε, δώσε μου… τις αμαρτίες σου!

- Τις αμαρτίες μου Αγιώτατε Θεέ ; !

Τι να τις κάνεις τις αμαρτίες μου;

- Ιερώνυμε δώσε μου όλες τις αμαρτίες σου, για να τις συγχωρήσω όλες.

Και ο Άγιος Γέρων αναλύθηκε σε δάκρυα συγκίνησης , ευτυχίας και αγάπης και προσκύνησε το θείο Βρέφος.

πηγή: trelogiannis.blogspot.gr

Ήταν άνθρωπος...

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.
Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι
Μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι.
Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης
Αποτραβούσαν το βλέμμα τους
Για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι
Δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.
Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε
Με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα
Και δεν πρόσεξαν τη γριούλα.
Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν
Να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς.
Δεν έδωσαν προσοχή.
Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.
Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια.
Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι.
Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό.
Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι
Σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο.
Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση
Αλλά κρατούσε μια απόσταση.
Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.
Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία.
Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό.
Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα.
Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του.
"Γεροντική άνοια", σκέφτηκε.
Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε:
Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια.
Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου.
Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά.
-Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη.
Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι.
-Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα!
-Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις.
-Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά, ...είπε μια κυρία που φορούσε γούνα.
-Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται.
Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.
Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της.
-Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;
Είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της.
-Φταίνε οι δεξιοί, απάντησε η φίλη της.
-Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους.
-Όχι, φταίνε οι άλλοι, μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης.
-Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς.
-Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν΄ αποταμιεύουν, ...είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος.
-Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα.
Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.
Αλλ΄ ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του.
Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι.
Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας.
-Πάρε, κυρία, ν΄ αγοράσεις παπούτσια.
Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος
Που ήταν άνθρωπος της δράσης.
Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της.
Κύριε, δεν έχω χρήματα.
Αλλά μπορώ ν΄ απευθυνθώ σε σένα.
Εσύ έχεις μια λύση για όλα.
Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού
Και τώρα μπορείς να δώσεις ότι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».
Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο.
Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι
Και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του.
Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική.
Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε.
Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα.
Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε.
Πάγωσε.
Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του.
Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια.
Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα.
Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του.
Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες.
Γονάτισε μπροστά στη γριούλα.
-Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια, εγώ έχω κι άλλα.
Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες
Κι ύστερα τα παπούτσια του.
Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.
Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση.
Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι.
Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του.
-Ποιος είναι;, ρώτησε ένας.
-Πρέπει να είναι άγιος, είπε κάποιος.
-Πρέπει να είναι άγγελος, είπε ένας άλλος.
-Κοίτα΄έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι ...φώναξε κάποιος.
-Είναι ο Χριστός ...είπε η ευσεβής κυρία.
Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε:
-Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά, ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

πηγή: lllazaros.blogspot.gr

Το Καρότο, το Αυγό και το Τσάι

«Σου έχω πει την ιστορία την παλιά με το τσάι, το καρότο και τ’ αυγό;»
Η Έλλη γνέφει «όχι».

«Άκου, λοιπόν!» αρχίζει ο παππούς. «Κάποτε παραπονιόταν ένας άνθρωπος πως είχε βάσανα πολλά. Τον κάλεσε, που λες, στο σπίτι της κάποια σοφή γερόντισσα, έβαλε ένα τσουκάλι με νερό να βράσει κι έριξε μέσα ένα καρότο κι ένα αυγό. Όταν έβρασαν καλά, έφτιαξε λίγο τσάι του βουνού και ρώτησε τον άνθρωπο τι βλέπει. “Ένα καρότο που έχει μαλακώσει από το βράσιμο κι ένα σφιχτό αυγό”, της είπε κείνος. “Και τι μυρίζει;” ρώτησε η γερόντισσα. “Μοσχοβολάει τσάι του βουνού!” της απαντάει. “Ε, λοιπόν, οι λύπες και οι στενοχώριες μοιάζουνε με νερό που βράζει” λέει η γερόντισσα. “Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν δυνατοί, μα σαν τους βρουν αναποδιές, θαρρείς και πέφτουν στο βραστό νερό σαν το καρότο, που μαλακώνει και διόλου δύναμη δεν έχει πια. Άλλοι πάλι μοιάζουνε με το αυγό. Μέσα τους είναι αδύναμοι και μόνο ένα τσόφλι έχουν απ’ έξω να τους προστατεύει. Όταν έρθουν δύσκολοι καιροί, θαρρείς και πέφτουν στο βραστό νερό σαν το αυγό και, σαν αυτό, γίνονται κι από μέσα τους σκληροί. Μα είναι κι άλλοι που θυμίζουνε το τσάι. Όταν τους βρίσκουν βάσανα, είναι κι εκείνοι σαν να πέφτουν σε βραστό νερό, μα ούτε σκληραίνουν, ούτε μαλακώνουν. Μεταλλάζουν μόνο το νερό σε τσάι του βουνού που ευωδιάζει. Κι ευφραίνονται με τη μοσχοβολιά του όσοι βρίσκονται κοντά. Τις λύπες και τις στενοχώριες, πάει να πει, τις κάνουν γνώση, καλοσύνη και χαρά. Πήγαινε στο καλό λοιπόν” του λέει η γερόντισσα “και φρόντισε να είσαι σαν το τσάι.”»

Απόσπασμα από το βιβλίο Στη σκιά της πράσινης βασίλισσας

Ευχαριστίες στην Χρυσή.

πηγή: istologio.org

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Τρεις εξαιρετικές επιθυμίες προτού ξεψυχήσει...


Eυρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του, οι οποίες ήταν οι ακόλουθες:

1. Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2. Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3. Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων...

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος εξήγησε:

1. Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2. Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3. Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος! Ο ΧΡΟΝΟΣ είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο σε ένα πρόσωπο, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Συνοονόματε να 'σαι καλά τουλάχιστο για τους εξής δύο λόγους:

Ο πρώτος. Να αγαπάς το ίδιο και περισσότερο την γυναίκα σου και να χαίρεσαι τόσο εκείνη όσο και τον γιό σου και
Ο δεύτερος. Να ζείς και να θυμάσαι με αγάπη τον πατέρα σου.......

σοφές κουβέντες για μπαμπάδες...

.............
3. Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι ν΄ αγαπάει τη μάνα τους.

- Theodore M. Hesburgh

4. Oταν έλθει η εποχή που ένας άντρας αντιλαμβάνεται πως μάλλον ο πατέρας του είχε δίκιο για χιλιάδες πράγματα, συνήθως έχει ο ίδιος ένα γιο που τον θεωρεί λάθος!

- Charles Wadsworth

5. Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει "μπαμπάς".

- Ανώνυμος
...............
7. Πραγματικά πλούσιος είναι ο άντρας που έχει παιδιά που τρέχουν να χωθούν στην αγκαλιά του, ακόμα κι όταν τα χέρια του είναι άδεια.

- Ανώνυμος

8. Δεν έχει τόση σημασία ποιος ήταν αληθινά ο πατέρας μου, αλλά ποιος θυμάμαι εγώ πώς ήταν.

- Anne Sexton
..............................

10. Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά.

Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα

- Jonas Salk

11. Mπαμπάδες, αγαπήστε κι αποδεχτείτε τα μέλη της οικογένειάς σας γι΄αυτό που πραγματικά είναι, ακόμα κι αν η προσωπικότητά τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Τα κουνέλια δεν πετούν, οι αετοί δεν κολυμπούν, οι γάτες δεν έχουν φτερά. Σταματήστε τώρα τις συγκρίσεις.
Υπάρχει άφθονος χώρος για όλους στο δάσος!

- Chuck Swindoll

12. Τα στάδια στη ζωή ενός ανθρώπου:

4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!

7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!

8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.

12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.

14 ετών: Ο πατέρας μου? Ασε καλύτερα!

21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!

25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο πατέρας μου αλλά όχι και πολλά πράγματα.

30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.

35 ετών: Πριν αποφασίσουμε ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.

50 ετών: Τι άραγε να πίστευε ο πατέρας γι΄αυτό?

60 ετών: Τελικά ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!

65+ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας!

- Ανώνυμος
πηγή: trelogiannis.blogspot.gr/

Ποιος είναι ερωτευμένος;

Ακούμε σχεδόν καθημερινά την εξής ερώτηση:
''Είσαι ερωτευμένος;''
Άραγε, είσαι ερωτευμένος;
Τι είναι ο έρωτας;
Ποιος είναι ερωτευμένος;
Μήπως ξέρομε τι είναι ο έρωτας
Ή μήπως συγχύζουμε τον έρωτα με το πάθος;
Μερικοί άνθρωποι ερωτεύονται κεραυνοβόλα
Όχι μόνο μια φορά μα αρκετές φορές.
Μήπως, αυτό που νοιώθουν δεν είναι έρωτας;
Μήπως είναι πάθος;
Μήπως είναι μια επιφανειακή, στιγμιαία έλξη;
Πολλές φορές, οι άνθρωποι συγχύζουν τις λέξεις έρωτας και πάθος.
Έτσι, χωρίς να το καλοσκεφτούν, παντρεύονται, όπως νομίζουν, από έρωτα.
Όμως, ο γάμος αυτός διαρκεί λίγο.
Ένα, δύο μήνες μέχρι ένα ή πέντε χρόνια.
Με το πέρασμα του χρόνου το αντρόγυνο αντιλαμβάνεται πως δεν υπάρχει κάτι κοινό μεταξύ τους.
Δεν έχουν κοινά ενδιαφέροντα, δεν έχουν κοινούς στόχους.
Διαφέρουν από την γη μέχρι τον ουρανό.
Όταν το αντιληφθούν, αρχίζουν να τσακώνονται, να νευριάζουν ή να χρησιμοποιούν την βία.
Τι είναι πάθος;
Πάθος είναι ένα πολύ δυνατό, έντονο αίσθημα έλξης για ένα άλλο άτομο.
Το πάθος έχει σεξουαλικό χαρακτήρα και η έλξη είναι επιφανειακή και στιγμιαία.
Για ένα άγνωστο άτομο ή ένα άτομο που γνωρίζουμε πολύ λίγο νιώθουμε μόνο φυσική έλξη.
Τι είναι έρωτας;
Ο έρωτας είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια φυσική έλξη και αναπτύσσεται σε μια σχέση.
Στον έρωτα, τον αληθινό έρωτα, υπάρχει αφοσίωση,φιλία, έγνοια, ειλικρίνεια, κατανόηση, αγάπη.
Ποιος είναι ερωτευμένος;
Ερωτευμένος είναι αυτός που νιώθει τον άλλο
Σαν κομμάτι του ίδιου του εαυτού του ή ακόμα σαν τον ίδιο τον εαυτό του.
Νιώθει μιαν διαρκή έλξη για το άτομο αυτό.
Στον έρωτα δεν υπάρχει ζήλια, έχθρα, μίσος, απιστία, ανασφάλεια, κακία, τιμωρία, εκδίκηση.
Αν υπάρξει απιστία τότε δεν πρόκειται για έρωτα.
Κάποιος που είναι ερωτευμένος
Ερωτεύεται, αγαπά και σκέφτεται το άτομο με το οποίο είναι ερωτευμένος.
Δεν σκέφτεται και δεν ονειρεύεται κάποιο άλλο άτομο.
Δεν φαντασιώνεται πως έχει στην αγκαλιά του άλλο άνθρωπο.
Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος νοιώθει χαρά, ευτυχία.
Αν νοιώσει ζήλια, αυτή θα είναι στιγμιαία, γιατί ο ερωτευμένος αντιλαμβάνεται
Πως πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στον σύντροφό του.
Νιώθει πως δεν θα τον προδώσει και δεν θα πληγώσει την σχέση τους.
Νιώθει πως δεν πρέπει να αμφιβάλλει.
Αν υπάρξει απιστία και προδοσία τότε δεν θα υπάρχει αμοιβαίος έρωτας και αληθινή αγάπη.
Ο ερωτευμένος νοιώθει ηρεμία όταν βρίσκεται με τον σύντροφό του
Και αν μαλώσει με το εταίρο ήμισυ του, θέλει να ξαναμερώσει γρήγορα.
Αντιλαμβάνεται πως τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό
Από το να εκφράζει τα πραγματικά του αισθήματα.
Ξέρει και νοιώθει πως το σημαντικότερο είναι ο έρωτάς του, η αγάπη του.
Όταν υπάρχει αληθινός έρωτας, αληθινή αγάπη
Δεν ζητάμε από τον σύντροφό μας να διαλέξει εμάς ή την μαμά του.
Εμάς ή την οικογένειά του.
Όταν είμαστε μαζί με τον σύντροφό μας νοιώθουμε πολύ άνετα
Δεν φοβόμαστε, μιλάμε περί ανέμων και υδάτων χωρίς να μας διακατέχει ο φόβος και ο τρόμος.
Νοιώθουμε ευχάριστα, άνετα, είμαστε ο εαυτός μας παρά όταν είμαστε με οποιοδήποτε άλλο.
Στον αληθινό έρωτα, το σεξ έρχεται σιγά σιγά.
Είναι αμοιβαίο χωρίς προσποίηση ή υποχρέωση.
Στο πάθος το σεξ έχει πρωτεύοντα ρόλο και σβήνει γρήγορα.
Ο έρωτας είναι όμορφος, αγνός, τρυφερός.
Δεν είναι όνειρο.
Είναι πραγματικότητα.
Μια πραγματικότητα που διαρκεί μια ολόκληρη ζωή.
Αντέχει μέσα στα καθημερινά προβλήματα της ζωής.
Δεν έχει ημερομηνία λήξης.
Λοιπόν, ποιος από εσάς είναι ερωτευμένος;

Πηγή: asterakiaa.blogspot.gr