Ερώτηση Μια ιστορια

10/01/2013 06:23 #171 από Danton (Δημήτρης)
Απαντήθηκε από Danton (Δημήτρης) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
Πώς αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Μια υπέροχη ιστορία







perierga.gr/2013/01/%CF%80%CF%8E%CF%82-%...1%CE%B1%CE%AF%CE%BF/
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Στέλιος

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

15/01/2013 07:27 #172 από Danton (Δημήτρης)
Απαντήθηκε από Danton (Δημήτρης) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ






www.enromiosini.gr/arthrografia/12141-%C...%CF%83-%CF%87%CF%89/
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Ντακος Χρυσοβαλαντης, ΠΕΙΡΑΙΩΤΑΚΙ

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

15/01/2013 16:18 #173 από ΓΙΑΝΝΗΣ volos marine 446
Απαντήθηκε από ΓΙΑΝΝΗΣ volos marine 446 στο θέμα Απ: Μια ιστορια
σωστα φιλε δημητρη γιατι ποτε δεν ξερεις μπωρει αυριο να ειμαστε εμεις στην θεση του οι καποιος δικος μας...............ΣΚΕΦΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ........
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Danton (Δημήτρης)

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

17/01/2013 07:28 #174 από Danton (Δημήτρης)
Απαντήθηκε από Danton (Δημήτρης) στο θέμα Απ: Μια ιστορια

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

20/01/2013 19:41 #175 από Παπακωστας Δημητρης (tselikas)
Απαντήθηκε από Παπακωστας Δημητρης (tselikas) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
Η μοναχή Αγνή μας είπε: «Το 2007 είχε έρθει στο μοναστήρι ένα αγόρι μόλις δεκαπέντε ετών, το οποίο βρισκόταν ένα βήμα πριν από το τέλος.

Ήταν από την Κύπρο και πάλευε από τα πρώτα βήματά του στη ζωή με τον καρκίνο.

Ο πατέρας του είχε πεθάνει και η μητέρα του προσπαθούσε να σταθεί δυνατή τόσο για τον ίδιο όσο και για τον μικρότερο αδελφό του, τον Βασίλη. Το παιδί είχε κάνει είκοσι τρεις χειρουργικές επεμβάσεις, αλλά δεν είχε γίνει τίποτε.

Η κατάστασή του χειροτέρευε και έτσι οι γιατροί μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας είπαν στη μητέρα του ότι έπρεπε να χειρουργηθεί για ακόμη μία φορά. Δεν ήξεραν όμως αν μπορούσε να επιβιώσει από την εγχείριση, καθώς ήταν ήδη παράλυτο.

Η μητέρα του μία ημέρα πριν ταξιδέψει για Αθήνα, είδε στον ύπνο της την Παναγιά να της λέει "μη στενοχωριέσαι. Είμαι η Παναγιά η Μαλεβή. Έλα στο σπίτι μου και ο Ανδρέας θα γίνει καλά".

Η γυναίκα μόλις ξύπνησε ρώτησε τη μάνα της ποια είναι η Παναγιά η Μαλεβή, καθώς δεν τη γνώριζε. Οι γυναίκες ρώτησαν και έμαθαν ότι βρίσκεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κυνουρία. Έτσι, με το που έφτασε η μητέρα με το παιδί στο αεροδρόμιο, ναύλωσε ταξί και ήρθε εδώ στη μονή».

Σύμφωνα με τη μοναχή αλλά και με κατοίκους του χωριού οι μοναχές και ο ταξιτζής βοήθησαν τη μητέρα να βάλει το παιδί στο αναπηρικό καροτσάκι και έπειτα το μετέφεραν στο εσωτερικό της εκκλησίας για να προσκυνήσει την εικόνα. Και μόλις τη φίλησε, η Παναγιά τον γέμισε με δύναμη. Το παιδί, όπως είπε, ένιωσε κάτι περίεργο να διαπερνά το κορμί του και έπειτα φώναξε «αφήστε με να περπατήσω». Η μητέρα του και όλοι όσοι βρίσκονταν δίπλα του πάγωσαν. Όλοι έκλαιγαν και ο Ανδρέας σηκώθηκε, περπάτησε και άρχισε να τρέχει.

Η μοναχή Αγνή προσθέτει: «Είμαι σαράντα χρόνια στο μοναστήρι και ομολογώ ότι εκείνη τη στιγμή ένιωσα την παρουσία της Παναγιάς τόσο έντονα... Ανατρίχιασα. Ο Ανδρέας έφυγε όρθιος και μας άφησε το καροτσάκι του εδώ γιατί, όπως μας είπε, δεν το χρειαζόταν άλλο». Γιατροί που εξέτασαν τον μικρό μετά την επίσκεψή του στην Παναγιά τη Μαλεβή δεν μπορούσαν να πιστέψουν πώς αυτό το παιδί περπατούσε και δη πώς ζούσε ακόμη.

Οι εξετάσεις του ακόμη και σήμερα δείχνουν τον καρκίνο στο μεγαλύτερο μέρος του σώματός του, αλλά το παιδί είναι καλά. Από τότε ο Ανδρέας και η μητέρα του επισκέπτονται μία φορά τον χρόνο το μοναστήρι και ευχαριστούν την Παναγιά.

www.agioritikovima.gr/thavmata/14631-thauma-panagias
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Danton (Δημήτρης), Τασοs Αμανατιδηs, παντελης κλωναρης, ΓΙΑΝΝΗΣ volos marine 446, Φώτης Σαρρηγεωργίου και 1 άλλοι χρήστες ευχαρίστησαν.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

23/01/2013 19:09 #176 από Παπακωστας Δημητρης (tselikas)
Απαντήθηκε από Παπακωστας Δημητρης (tselikas) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
“Μια νύχτα κάποιος άνθρωπος είδε ένα όνειρο. Ονειρεύτηκε πως περπατούσε στην ακρογιαλιά με τον Θεό. Στον ουρανό άστραψαν σκηνές από τη ζωή του. Σε κάθε σκηνή έβλεπε δύο ζευγάρια πατημασιές πάνω στην άμμο.

Το ένα άνηκε σε αυτόν και το άλλο στον Θεό. Όταν και η τελευταία σκηνή της ζωής του έλαμψε μπροστά του, κοίταξε πίσω στις πατημασιές στην άμμο. Παρατήρησε πως πολλές φορές στο δρόμο της ζωής του, υπήρχε μόνο ένα ζευγάρι πατημασιές. Ακόμη πως αυτό κι αν συνέβαινε στις πιο δύσκολες και θλιμμένες του στιγμές.

Αυτό πραγματικά τον πείραξε και ρώτησε τον Θεό:
Θεέ μου, όταν αποφάσισα να σε ακολουθήσω, είπες πως θα βαδίζουμε μαζί αυτόν τον δρόμο, αλλά παρατήρησα πως στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, υπάρχει μόνο ένα ζευγάρι πατημασιές...; Δεν καταλαβαίνω! Γιατί όταν σε χρειαζόμουν πολύ, εσύ με άφηνες;

Και ο Θεός απάντησε:
«Πολυάκριβό μου παιδί, σε αγαπώ και δεν σε άφησα ποτέ! Στις στιγμές της δοκιμασίας και του πόνου, που βλέπεις ένα μόνο ζευγάρι πατημασιές, σε κρατούσα στην αγκαλιά μου».”
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Danton (Δημήτρης), Φώτης Σαρρηγεωργίου

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

24/01/2013 06:21 #177 από Danton (Δημήτρης)
Απαντήθηκε από Danton (Δημήτρης) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
Ἄν δέν ἀγαπᾶς, στενεύει ὁ χῶρος σου καί λιγοστεύει ὁ χρόνος σου...
......Ἐκείνος πού ἀγαπᾶ, δουλεύει καί ζῇ γιά τόν ἄλλο. Όταν ἔρθει ἡ ὥρα ἡ τελική θά τοῦ γίνει ἡ ῤώτηση: Αὐτά πού ἐτοίμασες σέ ποιόν μένουν;
......Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἔτοιμη:
Ὅλα ἀνήκουν στόν ἀληθινό καί ἀκριβό ἑαυτό μου, πού εἶναι ὅλοι οἱ ἄλλοι.

(Προηγούμενος π. Βασίλειος Ἰβηρίτης)
πηγή: agioritikesmnimes.blogspot.gr/
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Παπακωστας Δημητρης (tselikas)

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

24/01/2013 20:21 #178 από Παπακωστας Δημητρης (tselikas)
Απαντήθηκε από Παπακωστας Δημητρης (tselikas) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
αξιζει να αφιερωσετε 10 λεπτα για να το δειτε

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

30/01/2013 07:37 #179 από Danton (Δημήτρης)
Απαντήθηκε από Danton (Δημήτρης) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
Γυναίκα = Θυσία (;)

Ανέκδοτο για έξυπνες γυναίκες και …άνδρες που μπορούν να καταλάβουν…!!

Έντεκα άνθρωποι κρατούνταν από το ίδιο σκοινί που κρεμόταν
από ένα ελικόπτερο,
δέκα ήταν άντρες και μία γυναίκα.
Το σκοινί δεν ήταν αρκετά δυνατό για να κρατήσει και τους έντεκα,
γι ‘ αυτό και αποφάσισαν ότι ένας άνθρωπος θα έπρεπε να πέσει.
Διαφορετικά θα έπεφταν όλοι.
Δεν κατάφερναν να διαλέξουν τον άνθρωπο,
αλλά ξαφνικά η γυναίκα, με δυνατή φωνή,
ανακοίνωσε ότι προσφερόταν από μόνη της να πέσει.
Στο κάτω κάτω , είπε , ήταν συνηθισμένη να θυσιάζει τα συμφέροντά της, μιας και :
1.- Σαν μητέρα πάντα έδινε προτεραιότητα στα παιδιά
2.- Σαν σύζυγος, παραμέριζε τα συμφέροντά της για αυτά του συζύγου της
3.- Σαν κόρη υποτασσόταν στον πατέρα της
4.- Σαν επαγγελματίας άφηνε τα αφεντικά της να παίρνουν τη δόξα για τις
δικές της επιτυχίες
5.- Σαν γυναίκα, κοιτάζοντας ψηλά στο άπειρο και βάζοντας το χέρι στην
καρδιά, η αποστολή της ζωής της ήταν να θυσιάζεται για τους άλλους, χωρίς να
περιμένει τίποτα σε αντάλλαγμα!

Συγκινημένοι οι άντρες ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Και φυσικά........................ έπεσαν!!!!

Ευχαριστίες στον Κωνσταντίνο Π.
πηγή: istologio.org/
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Παπακωστας Δημητρης (tselikas)

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

01/02/2013 07:57 #180 από Danton (Δημήτρης)
Απαντήθηκε από Danton (Δημήτρης) στο θέμα Απ: Μια ιστορια
Ένα απλό "ευχαριστώ".


Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο και ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει.
Περπατούσαμε δίπλα δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη αγγέλους.
Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε:
«Αυτό είναι το τμήμα παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό, με την μορφή προσευχής».
Κοίταξα γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσους πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μετά προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στο δεύτερο σταθμό. Ο άγγελός μου είπε:

«Αυτό είναι το τμήμα συσκευασίας και παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σε αυτούς που τις ζήτησαν».

Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στην γη.

Τέλος, στην άκρη ενός μακρινού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.

«Αυτό είναι το τμήμα ευχαριστιών», μου είπε σιγανά ο άγγελος μου. Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.
«Πως γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.
«Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια».
«Πως μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.
«Πολύ απλά» απάντησε. «Χρειάζεται μόνο να πεις ευχαριστώ Θεέ μου!»
«Και γιατί ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;»
«Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω από το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.
Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ' ένα πιατάκι είσαι το 8% των ανθρώπων που ευημερούν.
Αν ξύπνησες το πρωί με περισσότερη υγεία από ότι αρρώστια, είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως αυτή τη μέρα.
Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.
Αν μπορείς να προσευχηθείς σε ένα ναό χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης, θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.

Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι, είσαι σπάνιος.
Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς, δεν είσαι ο κανόνας, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.
Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία, γιατί σου το έδωσε κάποιος που σ' αγαπάει και γιατί είσαι πιο τυχερός από δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.
«Κατάλαβα. Και τώρα τι να κάνω; Πως μπορώ ν' αρχίσω;»
«Να πεις καλημέρα», μου χαμογέλασε ο άγγελος, «να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.
Και να μην ξεχάσεις να στείλεις το ευχαριστήριό σου».

Περ. «Τόλμη», Αρχιμ. Δανιήλ Σάπικα, Ιατρού.

Πηγή: impantokratoros.gr

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Συντονιστές: Δημήτρηs ΚουζούπηsΠαπακωστας Δημητρης (tselikas)Γιαννης (STAY_ALIVE)Φώτης Σαρρηγεωργίου
Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.296 δευτερόλεπτα

© 2004 - 2026 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD

hostplus 35

No Internet Connection