αν κάποιος πάθει υποξία και κοιτάει προς τα πάνω δεν θα του ανοίξει το στόμα αφού θα έχει χάσει τις αισθήσεις του. (με αποτέλεσμα να πάθει υγρό πνιγμό)
;
Αν δεν ανοίξει το στόμα του θα πάθει ξηρό πνιγμό.
Αν το ανοίξει υγρό.
Πνιγμός ειναι και στις δύο περιπτώσεις,απλά στον υγρό πνιγμό ειναι πιο δύσκολη
η επαναφορά.
Στην υποψία οτι κάποιος δεν προλαβαίνει να βγεί στην επιφάνεια λύνει την ζώνη.
Η έντονη άνωση που αποκτά τον αναιβάζει στην επιφάνεια,ειτε αναίσθητο,είτε οχι.
Δεχόμαστε οτι το στόμα πρέπει να παραμείνει κλειστό,αν δεν έχει βγεί στην επιφάνεια,
ακόμη και μετά απο πολύ έντονους διαφραγματικούς σπασμούς,ακόμη και αν νιώθει οτι χάνει
τις αισθήσεις του.
Η όρθια θέση της κεφαλής ανοίγει τις ανώτερες αεριοφόρους οδους,
αλλα δεν σημαίνει απαραίτητα οτι ανοίγει και το στόμα.
Αν είναι ανάισθητο το άτομο,το πιο πιθανό είναι να ανοίξει.
Αν κάποιος νιώθει πως το στόμα του ανοίγει κοιτώντας ψηλά(εξαρτάται απο τη
διαμόρφωση της γνάθου του και της οδοντοστοιχίας του)
τοτε ας το κρατήσει καταιβασμένο.Αν επίσης αισθάνεται πως λιποθυμάει
ας μην το σηκώσει.
Οι γενικοί κανόνες υπάρχουν,όμως το κάθε σώμα ειναι διαφορετικό μορφολογικά,
και ανατομικά,έστω και λίγο.Υπάρχουν και στόματα,τα οποία δεν κλέινουν,ανεξάρτητα
της κατέυθυνσης του κεφαλιού,του σώματος κλπ.
Ολα αυτά βέβαια μικρή σημασία έχουν.
αν το ζευγάρι μας δεν είναι δίπλα μας, να μας παρακολουθει
και να επέμβει την κρίσιμη στιγμή.Τα χρονικά περιθορια είναι στενά,εως μηδαμινά.
Απτη μια χαίρομαι που το συζητάμε,αλλα απο την άλλη είναι αρκετά δύσκολη
κατάσταση,στην οποία δυστηχώς δεν ξέρεις πως και πότε θα βρεθείς.
Και το σημαντικότερο,πως θα βγείς...
