Συνψαράδες θέλω την βοήθεια σας, σε ένα ψαρευτικό πρόβλημα που με ταλανίζει εδώ και 5 χρόνια.
Σε γνωστό λιμάνι της νότιας Πελοποννήσου, κυκλοφορούν σαργοί-τέρατα σύριζα στα τσιμέντα του λιμανιού.
Γενικά υπάρχουν αρκετά και σεβαστού μεγέθους ψάρια άλλων ειδών, μελανούρια, τσιπούρες, λαβράκια, σκάροι, και στις κατα καιρούς επισκέψεις μου έχουν βρει το δρόμο για το ψυγειάκι μου πολλά από αυτά.
Όμως οι σαργοί που κυκλοφορούν σύριζα στα τσιμέντα είναι απίστευτου μεγέθους!!!!! Και έχω φάει φοβερό σκάλωμα γιατί ούτε κάν πλησιάζουν σε αγκίστρι!!!!....
Σε κάθε επίσκεψη εκεί θα ασχοληθώ με μελανούρια-τσιπούρες-λαβράκια για ενα 2ωρο το ξημέρωμα ίσα να πάνε ψάρια στο σπίτι, και μετά με πιάνει η μανία μου!!! Δεν είναι λίγες οι φορές που παρατάω οικογένεια, δεν τρώω δεν πίνω καφέ, και αφοσιώνομαι 24ωρα για να πιάσω έστω και ένα από τα τερατάκια που κυκλοφορούν κάτω από τα πόδια μου...
Έχω δοκιμάσει τα πάντα, εγγλέζικο, μπολωνέζ, απίκο, κλέφτικο, καρούλες.... Έχω δοκιμάσει ότι δόλωμα μπορεί να φανταστεί κανείς, μπικατίνι, ακροβάτη, αμερικάνο, μάνες, γαρίδες, καραβιδάκια, φαραω, κόκκινο, ζύμες, μύδι, ψαροδόλια... Έχω δοκιμάσει όλες τις ώρες, σε όλες τις εποχές και με κάθε είδους καιρό και φεγγάρι...ΤΙΠΟΤΑ!!!
Δεν πλησιάζουν με τίποτα σε αγκίστρι!
Μπορεί να σηκωθούν να φάνε κανένα μπικατίνι καμία φορά, αλλά μόνο από τη μαλάγρα και αυτό πολύ σπάνια. Ανεβαίνουν μέχρι τα 4 μέτρα βάθος (τη μέρα) αλλά πάντα σύριζα. Τη νύχτα κυκλοφορούν σε μέρη με φώτα μόνο και πάντα κοπαδιαστά από όσο έχω δει. Οι ντόπιοι φίλοι μου λένε ότι δεν πιάνονται με τίποτα, αλλά παρόλαυτα δεν λέω να ξεκολλήσω εδώ και 5 χρόνια.
Ο απολογισμός των 5 ετών συνεχούς προσπάθειας είναι 2 χαρακωτοί των 300 γρμ και 3 κακαρέλοι μισόκιλοι, επίσης 2 βαρβάτοι τσίμποι και πάλη 15 λεπτών και βάλε που τελικά κατέληξαν σε κοψίματα από τα δόντια με εγγλέζικο (απικαλέζικο καλύτερα,αφού η βολή ήταν στα 10 μέτρα απόσταση αλλά σύριζα στο ντόκο). Αλλά αυτά που έχουν βγεί, ήταν μικρούλια μπροστά σε αυτά που βλέπω να κολυμπάνε (υπολογίζοντας και τη διάθλαση του νερού, είναι σίγουρα πάνω από 1 με 1,5 κιλά έκαστο τεμάχιο), και ήταν και ξεκομμένα από το κοπάδι, ξεμπαρκα και μάλλον περαστικά.
Υπάρχουν και άλλα μέρη στην περιοχή, που κρατάνε πολύ καλά κομμάτια, τα επισκέπτομαι συχνά και βγάζω καλά σαργουδια, αλλά δεν μπορώ να διανοηθώ ότι εγώ πίνω τον καφέ μου στο λιμάνι και οι σάργαροι αυτοί κυκλοφορούν αμέριμνοι κάτω από τα πόδια μου!!!
Και χτές πάλι τα ίδια, έπιασα 3 μελανουρια των 300-400 γρμ, έναν κέφαλο μισόκιλο και 2 μουρμούρες, αλλά σαργος τσούκου!!! Τράβηξε ένας μία δαγκωνιά μόνο στον ακροβάτη και έκοψε ότι κρεμόταν από το αγκίστρι και αυτό ήταν, με το βούλιαγμα και το φευγιό λέω τον έχω αλλά καρφωσα αέρα, είχε πάρει ότι κρεμόταν και έφυγε, το υπόλοιπο κομμάτι στο αγκίστρι... Και μεσημεριάτικα με καθαρά νερά όλο αυτό το σκηνικό το έβλεπα με τα μάτια μου, γιατί πλησίασα το νερό να πιάσω την απόχη, και έβγαλα καντήλες από τα νεύρα μου!!!!!!!!!!!!!!
Συνψαράδες είμαι όλος αυτιά και μάτια μπας και μου δώσετε τα φώτα σας, γιατί πάω να σκάσω!!! Τι να κάνω!!!!!


?