Φίλε μου Μάνο, ο γερόλυκος είχε δίκιο. Το μουγκρί και ειδικά το μεγάλο, έχει πολύ νόστιμο κρέας και κάνει μια πεντανόστιμη σούπα.
Καλό είναι πρώτα να το κρεμάσεις από το κεφάλι, με την ουρά προς τα κάτω.
Έπειτα να το 'αρμέξεις' πιάνοντας το με τα δυο σου χέρια, και τραβώντας την σάρκα του μαλακά από πάνω προς τα κάτω.
Έτσι τα ενοχλητικά αγκαθάκια του μαζεύονται πάνω στην ραχοκοκαλή και προς την ουρά.
Έπειτα κόβεις την ουρά και την πετάς. Προσοχή! Όταν ανοίξεις την κοιλιά του και το καθαρίσεις, άνοιξε την κοιλιά του 5 πόντους παραπάνω από το τέρμα. Εκεί θα βρεις μια μελανή λωρίδα (μοιάζει με σπλήνα). Την αφαιρείς προσεκτικά ώστε να μην σου σπάσει και την απομακρύνεις.
Αν δεν το κάνεις αυτό (πολλοί δεν το γνωρίζουν), η σούπα σου θα έχει μια ελαφρώς πικρή γεύση.
Πάντως εμένα μου αρέσει και αλευρωμένο και τηγανισμένο σε ροδέλλες, ώστε να ξεροτηγανιστούν τα κοκαλάκια. Είναι από τους αγαπημένους μου τσιπουρομεζέδες.
Αυτά από μένα φίλε μου, άστα να πάνε μου άνοιξε η όρεξη. χαχαχαχα