Ερώτηση Η τέχνη του παραγαδιού από τον Μιχάλη Μαντά

Μιχαλη σημερα αρχησα να μετατρεπω το κλασικο παραγαδι μου σε παραγαδι ΚΟΜΑΝΤΟ οπως εχεις ονομασει ενα ειδος παραγαδιου απο τα πολλα που αναλυεις στο βιβλιο σου!Ανυπομονω να το τελειωσω και να παω να το καλαρω σε ενα πολυ καλο αλλα ταυτοχρονα πολυ δυσκολο σημειο!Ειμαι σιγουρος οτι τα αποτελεσματα με το παραγαδι ΚΟΜΑΝΤΟ θα ειναι πολυ καλυτερα και απο αποψη ψαριων και απο αποψη μαγκωματων στο βυθο!
ΥΓ1 Να εισαι παντα καλα να μας δινεις απλοχερα τις ψαρευτικες σου γνωσεις!
ΤΓ2 Το βιβλιο σου ειναι απιστευτο!Πολλα μπραβο σου που μας το προσφερεις αφιλοκερδος σε ολους!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ έγραψε: Μιχαλη σημερα αρχησα να μετατρεπω το κλασικο παραγαδι μου σε παραγαδι ΚΟΜΑΝΤΟ οπως εχεις ονομασει ενα ειδος παραγαδιου απο τα πολλα που αναλυεις στο βιβλιο σου!Ανυπομονω να το τελειωσω και να παω να το καλαρω σε ενα πολυ καλο αλλα ταυτοχρονα πολυ δυσκολο σημειο!Ειμαι σιγουρος οτι τα αποτελεσματα με το παραγαδι ΚΟΜΑΝΤΟ θα ειναι πολυ καλυτερα και απο αποψη ψαριων και απο αποψη μαγκωματων στο βυθο!
ΥΓ1 Να εισαι παντα καλα να μας δινεις απλοχερα τις ψαρευτικες σου γνωσεις!
ΤΓ2 Το βιβλιο σου ειναι απιστευτο!Πολλα μπραβο σου που μας το προσφερεις αφιλοκερδος σε ολους!

Να είσαι καλά Δημήτρη και σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Σου εύχομαι να γίνεις ένας «ΚΟΜΑΝΤΟ» της θάλασσας και του παραγαδιού και να φέρνεις όλο και καλύτερες ψαριές στο σπίτι, γιατί αν δεν με απατάει η μνήμη μου έχεις και μια ... μικρή πριγκίπισσα που περιμένει εκεί για τη ... σουπίτσα της!

Μιχάλη διάβασα το βιβλίο σου και εκτός από την τέχνη του παραγαδιού διδάσκεις και ήθος πράγμα σπάνιο στις μέρες μας και ιδίως στον νεοέλληνα. Τα μπράβο και τα συγχαρητήρια είναι πολύ λίγο μπροστά σε αυτό που έχεις κάνει και μακάρι να το ακολουθήσουν και άλλοι που είναι γνώστες σε διάφορες τεχνικές ψαρέματος αλλά τις κρατούν μυστικές.
Μετά από μία ανάγνωση του βιβλίου σου έχω κάποιες απορίες και θα σου ήμουν πολύ ευγνώμων αν με βοηθούσες να τις λύσω. 1) Στο κεφάλαιο με τα δολώματα μετά το αλάτισμα της γαρίδας σε τρυπητό παραμένει 24 ώρες και μετά κατάψυξη. Μπορεί να μείνει με το αλάτι εκτός κατάψυξης ώστε στο ψάρεμα να χρησιμοποιείς όσα δολώματα θέλεις και τα υπόλοιπα να μην πάνε χαμένα; 2)Στα μακριά παράμαλα που τα έχεις στο παραγάδι δεμένα δεν γίνετε να τα έχεις έτοιμα με παραμάνες παραγαδιού από την μία άκρη και να τα χρησιμοποιείς όταν τα χρειάζεσαι? 3) Η καλούμα με ανά 10 μέτρα παραμάνα που την αποθηκεύεις σε λεκάνη δεν σου μπερδέυτε; Μήπως θα ήταν καλύτερο να είναι σε ένα μεγάλο καλαδούρι τυλιγμένη ; 4) Γιατί στο μάζεμα των παραγαδιών των 50 αγκιστρίων λες ότι αν το μαζέψεις ανάποδα θα σου μπερδευτει?
Αυτές ήταν οι απορίες μου και θα το εκτιμούσα πολύ αν μου τις έλυνες.
Υ.Γ Το παράδειγμα με τον πρωθυπουργό της αγγλίας πολύ εύστοχο. Ασχολούμαι με τα παραγάδια περίπου 10 χρόνια με συχνότητα 500 περίπου αγκίστρια το μήνα και δεν έχω νετάρει ποτέ παραγάδι. Μετά το παράδειγμα υπόσχομαι ότι θα το κάνω.

Έλλειψα για 2-3 ώρες και έχετε ξεσαλώσει τελείως!
Δεν μπορώ να απαντήσω σε καμιά ερώτηση γιατί έχω πιει τα κρασιά μου και θέλω να πάω για ύπνο.
Αύριο πρωί - πρωί (εμείς οι γέροι ως γνωστόν ξυπνάμε από τα άγρια χαράματα) θα απαντήσω σε όλα!
Ως τότε υπομονή!

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: Μιχάλη διάβασα το βιβλίο σου και ...

Θανάση με την ανάρτησή σου βάζεις πολλά ερωτήματα τα οποία για να απαντηθούν θα χρειαστεί να σου γράψω πάρα πολλά. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να το κάνω, έκρινα όμως ότι το καλύτερο είναι να τα πάρω ένα - ένα με τη σειρά γιατί ίσως να θελήσουν να μπουν και άλλοι στη συζήτηση είτε για να μάθουν κι αυτοί κάτι είτε για να προσθέσουν οτιδήποτε που μπορεί να μου διαφεύγει.
Ας αρχίσουμε λοιπόν από τις ... ευχές:
Θα ήταν παράλειψη αν δεν σ' ευχαριστούσα για τα καλά σου λόγια, θα μου επιτρέψεις όμως να διαφωνήσω στο ότι διδάσκω και ήθος, γιατί αυτό είναι κουβέντα και ευθύνη πολύ ... βαριά για τις πλάτες μου και δεν μπορώ να τη σηκώσω.
Όντως ο καθένας μας αφήνοντας το ... χνάρι του όπως διαβαίνει το δρόμο της ζωής, αναγκαστικά ξεδιπλώνει και τον όποιο πολιτισμό του και τον εκθέτει σε κοινή θέα.
Έτσι κι εγώ, δεν διδάσκω απολύτως τίποτα, αλλά απλώς εκθέτω τις απόψεις και τις γνώσεις μου σε κοινή θέα, γιατί όπως εξηγώ και στο βιβλίο μου «οι περισσότερες από αυτές είναι δανεικές από τους προηγούμενους και όχι δικές μου». Αυτό εγώ το αντιλαμβάνομαι ως μια υποχρέωση να συνεχίσω την αλυσίδα μεταδίδοντάς τες στους επερχόμενους νεότερους.
Και για να λέω και όλη την αλήθεια αυτό δεν το κάνω για το χατήρι κανενός αλλά απλά και μόνο γιατί με αυτό τον τρόπο νομίζω ότι συνεχίζω να ... ψαρεύω!
Στην επόμενη ανάρτησή μου θα σου απαντήσω το πρώτο σου ερώτημα που αφορά τις γαρίδες.

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: Στο κεφάλαιο με τα δολώματα μετά το αλάτισμα της γαρίδας σε τρυπητό παραμένει 24 ώρες και μετά κατάψυξη. Μπορεί να μείνει με το αλάτι εκτός κατάψυξης ώστε στο ψάρεμα να χρησιμοποιείς όσα δολώματα θέλεις και τα υπόλοιπα να μην πάνε χαμένα;

Στην αρχή - αρχή της παραγράφου που γράφω για το δόλωμα γαρίδα, σημειώνω ότι «μπορούμε να τις διατηρήσουμε είτε στο ψυγείο, είτε εκτός αυτού για μεγάλο χρονικό διάστημα».
Αυτό νομίζω ότι απαντάει στο ερώτημά σου, αλλά αφού έθεσες το θέμα ας σημειώσουμε και μερικά ακόμη χρήσιμα πράγματα:
- Ο τρόπος που αλατίζουμε και στραγγίζουμε τις γαρίδες αποσκοπεί στο να τις αφυδατώσει και να τις κάνει παστές, όπως περίπου και ο παστός μπακαλιάρος ή οι σαρδέλες. Η μέθοδος αυτή δηλαδή είναι στην ουσία τρόπος διατήρησης που έχει εφευρεθεί από τότε που δεν υπήρχαν ακόμη ψυγεία και καταψύκτες. Το ίδιο αποτέλεσμα (δηλαδή την αφυδάτωση) μπορείς να το πετύχεις χρησιμοποιώντας ζάχαρη ή βορικό που και αυτά κάνουν την ίδια δουλειά, δηλαδή αποροφούν τα υγρά και αφυδατώνουν το υποκείμενο. Απλά προτιμούμε το αλάτι γιατί είναι φθηνότερο και κάνει τη δουλειά ευκολότερα. Στην περίπτωσή μας εκτός από τη διατήρηση πετυχαίνουμε και την σκλήρυνση του δολώματος πράγμα που φυσικά μας ενδιαφέρει γιατί το κάνει ανθεκτικότερο στα τσιμπήματα των μικρόψαρων.
- Η γαρίδα ως δόλωμα έχει απαξιωθεί γιατί έχει γενικευτεί η χρήση των ακριβών δολωμάτων (μαμούνι, φαραώ κ.λ.π.). Όσοι όμως εξακολουθούν να την εκτιμούν και να τη χρησιμοποιούν, πρέπει να δώσουν βάση στο παρακάτω το οποίο δεν το έχω σημειώσει στο βιβλίο μου: Για να έχει μεγαλύτερη επιτυχία η γαρίδα ως δόλωμα πρέπει να αγοράζεται κατευθείαν από την τράτα που την ψαρεύει, γιατί πριν πάει στην αγορά, τα τελευταία χρόνια, τη ραντίζουνε με σκόνες που έχουν σαν σκοπό να την δείχνουν πιο φρέσκια. Αυτές οι σκόνες της προσθέτουν οσμές που δεν είναι επιθυμητές από τα ψάρια και γι' αυτό δεν την αγγίζουν.
Περισσότερα πάνω σε αυτό μπορεί να πει ο Νάσος αν βλέπει την ανάρτηση γιατί είναι η δουλειά του και τα γνωρίζει από πρώτο χέρι και καλύτερα.
Πάει το πρώτο ερώτημα ...

Kαλημερα λοιπον κ από μενα κ περνωντας την πασα του Μιχαλη επι του θεματος της γαριδας να αναφερω τα εξης ;
Ολες μα ολες οι γαριδες κατ/νες που κυκλοφορουν στο εμποριο, κ μιλω για τις ολόκληρες κ όχι αυτές τις αηδιες της αποφλοιωμένες - προβρασμενες κλπ, ειτε είναι Frozen on Board ειτε είναι κατ/νες σε εργοστασια, οπου τα πραγματα είναι χειροτερα χρησιμοποιουν συντηριτικα για την συντηρηση τους κ για να αποφευγουν τα μαυρισματα πανω στο προιον.
Αυτά είναι τα Ε223 , θειωδη αλατα, η μεταθειωδη αλατα, κ όπως είναι φυσικο δινουν μυρωδια στο προιον κ αν μαλιστα η χρηση τους είναι αλογιστη γιντε αντιληπτο ακομα κ από την ανρθωπινη ασφρηση, μυριζει κατι σαν αμμωνια.
Καλο είναι να περνουμε οσοι μπορουν ειδικα αυτή την εποχη που υπαρχει κ παρα πολύ λογω των τρατων την κοκκινη την γαριδουλα η οποια κανει θαυματα στο ψαρεμα .
Αυτή μπορειετε α την προμηθευτείτε κ καποια ποσοστητα να την συντηρισετε για τα αμεσα ψαρέματα με αλατι όπως αναφερει ο μιχαλης, αφου την καθαρισετε κ οσοι μπορειτε να σπασετε κ κανα δυο αχινους κ να τρεξουν τα υγρα τους πανω στην γαριδα κ μετα να την παστωσετε κ να την αφήσετε να ξεραθει - σφιξει τροπο τινα.
την υπολοιπη μπορειετε να την καταψύξετε σε μικρες ποσοστηες σε μικρα πολυμπαγκ σακουλάκια ανα μισοκιλα ισως η κιλου αναλογα τα ψαρέματα που κανει ο καθενας

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: 2) Στα μακριά παράμαλα που τα έχεις στο παραγάδι δεμένα δεν γίνετε να τα έχεις έτοιμα με παραμάνες παραγαδιού από την μία άκρη και να τα χρησιμοποιείς όταν τα χρειάζεσαι?

Αυτό το ερώτημα δεν το καταλαβαίνω και γι’ αυτό δεν μπορώ και να το απαντήσω χωρίς προηγουμένως να μου διευκρινήσεις τι ακριβώς εννοείς. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να γίνει να έχω αυτά τα παράμαλλα ξεχωριστά και να τα βάζω στο παραγάδι την ώρα που το ρίχνω, γιατί δεν καταλαβαίνω πώς θα μπορώ να τα δένω πάνω στη μάνα στο κατάλληλο σημείο.
Επειδή μάλλον κάποιος από τους δυο μας δεν έχει καταλάβει τι εννοεί ο άλλος, θα περιγράψω εδώ τι κάνω στην πράξη εγώ με αυτά τα παράμαλλα μήπως και μπορέσουμε να ... συναντηθούμε κάπου.
Σε ένα παραγάδι που έχει 50 συνολικά αγκίστρια εγώ βάζω ή 4 μακριά παράμαλλα ή 9. Για την οικονομία της συζήτησης θα περιγράψω την περίπτωση που βάζω 4.
Το παραγάδι ξεκινάει με μια μεγάλη παραμάνα η οποία χρησιμεύει για να το συνδέει με το βαρίδι του καλαδουριού και συνεχίζεται με 20 οργιές κενή (δηλ. νέτη) μάνα. Εκεί δένω το πρώτο παράμαλλο που στο ψιλοπαράγαδο έχει μήκος 70 πόντους και στην άκρη του το πρώτο αγκίστρι. Συνεχίζω δένοντας τέτοια παράμαλλα κάθε 2,5 οργιές μέχρι που να συμπληρωθούν 10 παράμαλλα με αγκίστρια. Από το σημείο αυτό μετράω 3 οργιές και δένω το πρώτο παράμαλλο μήκους 2 περίπου μέτρων (μια οργιά και κάτι) που στην άλλη του άκρη αντί για αγκίστρι έχει παραμάνα ταχείας απελευθέρωσης όπως αυτή που δείχνω στη σχετικές φωτογραφίες που έχω παραθέσει στο βιβλίο μου. Συνεχίζω μετρώντας πάλι 3 (και όχι 2,5) οργιές και δένω το επόμενο παράμαλλο με αγκίστρι. Ακολουθώντας την ίδια σειρά δημιουργώ ένα παραγάδι που έχει συνολικά 50 παράμαλλα μήκους 70 εκ. με αγκίστρια που απέχουν μεταξύ τους 2,5 οργιές και στα σημεία ανάμεσα στο No 10 και No 11 αγκίστρι, στο No 20 και No 21, στο No 30 και No 31 και στο No 40 και No 41 παρεμβάλλονται 4 μακριά παράμαλλα μήκους 2 μέτρων που το δέσιμό τους απέχει από τα δεσίματα των πλαϊνών παράμαλλων με αγκίστρια 3 οργιές και όχι 2,5 που απέχουν τα αγκίστρια μεταξύ τους. Όταν δέσω το τελευταίο παράμαλλο με αγκίστρι, δηλαδή το No 50, μετράω 20 οργιές κενή μάνα, κόβω εκεί τη μεσηνέζα και δένω μια μεγάλη παραμάνα σαν και αυτή της αρχής του παραγαδιού.
Συνολικά δηλαδή αυτό το παραγάδι έχει 54 παράμαλλα εκ των οποίων τα 50 είναι μήκους 70 εκ. και φέρουν αγκίστρια και τα 4 είναι μήκους 2 μέτρων και φέρουν μικρές παραμάνες ταχείας απελευθέρωσης σε μέγεθος που να μπορεί να περνάει μέσα από την τρύπα ενός φελλού διχτιού.
Την ώρα που δολώνω αυτό το παραγάδι, τα μεν παράμαλλα που έχουν αγκίστρια τα δολώνω με το δόλωμα που θα χρησιμοποιήσω και στη συνέχεια τα κρεμάω έξω από το πανέρι παγιδεύοντας τη μεσηνέζα στην σχετική λοξή χαρακιά, τα δε παράμαλλα που έχουν παραμάνες τα κρεμάω τραβώντας τα μέχρις ότου ο κόμπος που έχω δημιουργήσει 10 περίπου εκ. μετά την παραμάνα (το εξηγώ κι αυτό στο βιβλίο) να φτάσει στη χαρακιά του φελλού και να κοντράρει. Όταν αυτό το παραγάδι το κουβαλήσω στη βάρκα και φτάσω στον τόπο, λίγο πριν το ρίξω κάνω τα εξής:
- Του ρίχνω τα χαλίκια που περιγράφω στο βιβλίο.
- Του ρίχνω 1-2 λίτρα νερό όπως επίσης περιγράφω στο βιβλίο.
- Περνάω την κάθε παραμάνα που κρέμεται σε έναν φελλό διχτιού και στη συνέχεια κοτσάρω ένα μολυβάκι 100 περίπου γραμμαρίων.
Μόλις τα τελειώσω αυτά αρχίζω το καλάρισμα του παραγαδιού συνεχόμενα ανεξάρτητα αν αυτό που έρχεται κάθε φορά στο χέρι μου είναι παράμαλλο με αγκίστρι ή παράμαλλο με φελλό και βαρίδι.
Αυτή είναι η πιο αναλυτική περιγραφή της όλης διαδικασίας που μπόρεσα να κάνω και αυτό που θέλω από εσένα είναι να μου διευκρινήσεις σε ποιο σημείο της πιστεύεις εσύ ότι θα μπορούσε να αλλάξει κάτι ώστε να γίνει ευκολότερη ή σωστότερη.
Υποψιάζομαι ότι ίσως εννοείς να γίνει κάτι σαν κι αυτό που κάνουν στα ξιφιοπαράγαδα όπου έχουν έτοιμα δολωμένα τα παράμαλλα με τα αγκίστρια και τα προσαρτούν στη μάνα την ώρα που το ρίχνουν. Αυτό για να γίνει προϋποθέτει ότι στη μάνα θα πρέπει να υπάρχουν δεμένοι κρίκοι στα σημεία που θα προσαρτηθεί το παράμαλλο πράγμα το οποίο στο ψιλοπαράγαδο δεν μπορεί να γίνει για πολλούς λόγους που αν αρχίσω να τους εξηγώ θα χρειαστεί να γράψω 2-3 σελίδες ακόμη.
Αναμένω τις διευκρινήσεις σου ...

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: 3) Η καλούμα με ανά 10 μέτρα παραμάνα που την αποθηκεύεις σε λεκάνη δεν σου μπερδέυτε; Μήπως θα ήταν καλύτερο να είναι σε ένα μεγάλο καλαδούρι τυλιγμένη;

Αυτό το ερώτημά σου είναι πολύ κατανοητό.
Πράγματι όταν αποφάσισα να κάνω το σύστημα με τις παραμάνες στην καλούμα των καλαδουριών, προβληματίστηκα για το που είναι το σωστότερο να την μαζεύω.
Στην απόφασή μου έπαιξαν ρόλο τα εξής:
Έχω καθιερώσει τη τακτική να φτιάχνω μικρά παραγάδια των 50 αγκιστριών τα οποία τις περισσότερες φορές τα ρίχνω αυτόνομα. Ο λόγος που προτίμησα αυτή την τεχνική είναι ότι στα μέρη μου οι τόποι είναι μικροί και αν ρίξεις μεγάλα παραγάδια το μεγαλύτερο μέρος τους πηγαίνει στο νέτο, δηλαδή στα χαμένα. Αυτό το σύστημα δεν με εμποδίζει όταν θέλω να ρίχνω συνεχόμενα περισσότερα αγκίστρια αφού μπορώ να ενώνω τα πενηντάρια παραγάδια το ένα πίσω από το άλλο και να κάνω έτσι όσο μεγάλα παραγάδια μου χρειάζονται. Άλλωστε στις λεκάνες μου δεν βάζω ένα παραγάδι με 50 αγκίστρια μόνο αλλά στις περισσότερες έχω 6 παραγάδια με 50 αγκίστρια, δηλαδή σύνολο 300 αγκίστρια σε κάθε λεκάνη.
Αν λοιπόν αποφασίσω να ρίξω αυτά τα 6 παραγάδια χωριστά το καθένα σε ένα βάθος 100 μέτρων, θα χρειαστώ 12 συνολικά καλούμες των 100 μέτρων (2 για κάθε παραγάδι). Συνολικά δηλαδή 1200 μέτρα καλούμα.
Τώρα λοιπόν μπορείς να κατανοήσεις γιατί στη βάρκα μου βρίσκεται μόνιμα η λεκάνη με τις καλούμες οι οποίες είναι συνολικά 2 χιλιόμετρα και επειδή κάθε 10 μέτρα έχουν παραμάνες συνολικά έχουν χρησιμοποιηθεί 400(!) ανοξείδωτες παραμάνες.
Αν αυτά τα 2 χιλιόμετρα προσπαθήσεις να τα τυλίξεις σε καλαδούρια βάλε δίπλα σου ένα χρονόμετρο και έλα μετά να μου πεις πόσο χρόνο θα σου πάρει.
Αν όμως έχεις τη δυνατότητα να μαζέψεις ένα νήμα τέτοιου μήκους ρίχνοντάς το σε ένα πανέρι με χεριές, όπως δηλαδή μαζεύουμε στα γρήγορα το παραγάδι, τότε θα δεις τη διαφορά του χρόνου και θα καταλάβεις γιατί αυτός ο τρόπος είναι απείρως προτιμότερος.
Αν τώρα σε αυτά προσθέσεις και το γεγονός ότι όταν σηκώνεις το παραγάδι οι καλούμες των καλαδουριών σέρνουν πίσω τους και αρκετό βάρος, τότε θα καταλάβεις ότι το σήκωμα με ταυτόχρονο τύλιγμα γίνεται εξαιρετικά δυσβάστακτο και χρονοβόρο.
Όλα αυτά που σου περιγράφω εγώ τα έχω ήδη «πάθει» και έχω δώσει τις λύσεις αυτές που σου περιγράφω για να σταματήσω να τα ... παθαίνω.
Για να γλυτώσει από αυτά ένας φίλος μου που έριχνε παραγάδι και σε βαθύτερα νερά, προσπάθησε να κάνει μια πατέντα με ένα μοτεράκι και μια ανέμη αλλά το σύστημα απέτυχε παταγωδώς. Ο μόνος τρόπος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το υδραυλικό βίντζι που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες το οποίο κάνει τη δουλειά άνετα και γρήγορα. Από εκεί εγώ εμπνεύστηκα το σύστημα που χρησιμοποιώ χωρίς βέβαια το βίντζι γιατί και εγώ και η βάρκα μου είμαστε και παραμένουμε ερασιτέχνες και όχι επαγγελματίες.

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: 4) Γιατί στο μάζεμα των παραγαδιών των 50 αγκιστρίων λες ότι αν το μαζέψεις ανάποδα θα σου μπερδευτει?
. . . . .
Υ.Γ Το παράδειγμα με τον πρωθυπουργό της αγγλίας πολύ εύστοχο. Ασχολούμαι με τα παραγάδια περίπου 10 χρόνια με συχνότητα 500 περίπου αγκίστρια το μήνα και δεν έχω νετάρει ποτέ παραγάδι. Μετά το παράδειγμα υπόσχομαι ότι θα το κάνω.

Για το τέταρτο ερώτημά σου έχω να σου πω ότι δεν λέω αυτό που γράφεις Θανάση στο βιβλίο μου, αλλά αυτό:
«Όταν ρίχνεις στα ανοιχτά και πολύ μακριά από στεριές, είναι πολύ εύκολο να μπερδέψεις την αρχή του παραγαδιού με το τέλος του και να προσπαθήσεις να το σηκώσεις πηγαίνοντας ανάποδα».
Αυτό δεν σημαίνει ότι μπερδεύεται το παραγάδι, αλλά εσύ που το έχεις ρίξει και δεν ξέρεις ποια είναι η αρχή και ποιο το τέλος. Αυτό σημαίνει ότι βλέποντας ένα καλαδούρι στη θάλασσα και μην γνωρίζοντας αν αυτό αντιστοιχεί στην αρχή ή το τέλος βάσει της σειράς που ακολούθησες στο καλάρισμα, τότε όταν ξεκινήσεις να σηκώνεις ενδέχεται αντί να πας προς την κατεύθυνση που υπολογίζεις ότι βρίσκεται το άλλο καλαδούρι, δηλαδή η άλλη άκρη του παραγαδιού, εσύ να πηγαίνεις προς την αντίθετη κατεύθυνση και αντί να σηκώνεις το παραγάδι να το ... σέρνεις πίσω σου. Σύντομα βέβαια θα καταλάβεις το λάθος σου γιατί το παραγάδι θα βαραίνει όλο και περισσότερο αλλά όταν θα αποφασίσεις να αλλάξεις την πορεία και να πας προς τη σωστή κατεύθυνση η ζημιά θα έχει ήδη γίνει γιατί όπως το παραγάδι θα σέρνεται στο βυθό αντί να σηκώνεται προς τα επάνω το πιθανότερο είναι να έχει κολλήσει σε κάμποσα σημεία και αμφιβάλλω αν θα καταφέρεις να το πάρεις ολόκληρο στη βάρκα, εκτός αν ο βυθός εκεί είναι σκέτη ... αμμουδιά.
Αυτό το γλυτώνουμε όταν γράφουμε το Α και το Τ στα καλαδούρια ώστε να γνωρίζουμε ποια είναι αρχή και ποιο το τέλος του παραγαδιού.
Νομίζω ότι τώρα θα πρέπει να το κατάλαβες.
Εδώ τελειώνει και το πρωινό μάθημα αφού σου έλυσα ήδη όλες τις απορίες και σου γνωστοποιώ ότι δεν θα δεχτώ άλλες ερωτήσεις από μέρους σου αν δεν τις συνοδέψεις με ... πρόσκληση στη Χαλκίδα, όπου θα πρέπει να με υποδεχτείς με τα ανάλογα ... τσίπουρα κ.λ.π.
Κάτι δεν πρέπει να κερδίσω κι εγώ ο δυστυχής που κάθομαι και τα γράφω όλα αυτά! (Χαχαχαχαχα).
Επίσης δεν θα σου ξαναπώ ούτε καλημέρα αν δεν μου αποδείξεις ότι έμαθες να καλάρεις παραγάδια και δεν τα δίνεις ... φασόν.
Υ.Γ.: Όταν είμουνα φοιτητής και πειναλέος έβγαλα αρκετό χαρτζιλίκι φτιάχνοντας και νετάροντας παραγάδια για λογαριασμό καταστημάτων ειδών αλιείας που αναλάμβαναν τέτοιες παραγγελίες.