Ερώτηση Οργή και πόνος

Από χτες το βράδυ ένα παιδί 16 χρονών δεν βρίσκεται κοντά μας.Κάποιος ΕΙΔΙΚΟΣ αποφάσισε ότι η παρουσία του είναι                                                                                                                                                           ήταν περιττή.Από χτες το βράδυ μία οικογένεια έχει βυθιστεί στο πένθος και δεν πρόκειται να βγεί ποτέ από εκεί...
Τα λόγια είναι περιττά...                     ΚΟΥΡΑΓΙΟ στους γονείς του αδικοχαμένου ΠΑΙΔΙΟΥ.
Υ.Γ  Συγχαρητήρια στην ελληνική αστυνομία για την ΕΙΔΙΚΗ εκπαίδευση που κάνει...





Διορθώθηκε ο τίτλος

Εκτος απο καταφορα τραγικο ειναι και ενα πολυ περιεργο γεγονος.
Εχουμε ηδη γινει πρωτη ειδηση σε ολο το κοσμο και οι πληροφοριες
μιλανε για γενικευμενες ταραχες σε πολλες πολεις της Ελλαδας.
Μεγαλη εντυπωση προκαλει το πως ενας αρκετα εμπειρος ειδικος
φρουρος ξαφνικα θολωνει και εκτελει εν ψυχρω ενα πιτσιρικι που απλα
τον βριζει......
Πραγματικα πολυ περιεργα πραγματα συμβαινουν.
Τωρα τι να πουμε για το παιδι,για την οικογενεια του,τα λογια ειναι περιττα.
Ολα αυτα που συμβαινουν απο χτες το βραδυ ειναι σχεδον πρωτοφανη τα τελευταια χρονια.
Με αποκορυφωμα και εναρξη φυσικα αυτη την αψυχολογητη,περα απο καθε λογικη
ακομα και του πιο σκληροπυρηνικου αστυνομικου,τρελη,ακομη και αυτοκτονικη
συμπεριφορα του ειδικου φρουρου.
Μια τεραστια θλιψη και μια μεγαλη απορια για ολα αυτα..

Το λιγότερο που μπορεί να γίνει τώρα, είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι δολοφόνοι.
Το γράφω αυτό, γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις στο παρελθόν υπήρξε ατιμωρησία και να που οδήγησε.......
Είναι το έσχατο που μπορεί να γίνει για την μνήμη του παιδιού.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του δολοφονηθέντα.

Πριν βγάλετε αποφάσεις και λιντσάρετε τους ενόχους για καθίστε λίγο να σκεφτείτε.

Για προσπαθήστε λίγο να μπείτε στην θέση των 2 φρουρών. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έγινε εκείνο το βράδυ. Δεν μπορούμε να ξέρουμε πως αισθάνθηκε ένας υπάλληλος, οικογενειάρχης με 3 παιδιά (απ’ ότι είδα) όταν είδε τους 10-20 ή όσους ήτανε ανάρχες να του ορμάνε. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι άλλες παρόμοιες καταστάσεις είχε αντιμετωπίσει αυτός ο άνθρωπος και πόσο είχε φοβηθεί παλιότερα.

Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης μπορεί να μας οδηγήσει σε περίεργα μονοπάτια.

Είναι λυπηρό ότι ένα παιδί έχασε την ζωή του. Εάν όμως αυτό το παιδί ήτανε πραγματικά παιδί δεν θα έπαιζε με μολότοφ ή κοτρώνες. Θα ήτανε σπίτι του ή θα διασκέδαζε με τα φιλαράκια του.

Είναι λάθος να δίνουμε εν λευκώ άφεση σε άτομα τα οποία ούτε εμένα αλλά ούτε και εσάς και τις περιουσίες σας σκέφτονται. Και στην τελική ο άνθρωπος-φρουρός δεν θα πρέπει να πληρώσει εξ ολοκλήρου την ύπαρξη μιας κατάστασης για την οποία δεν ευθύνεται.

Θα συμφωνήσω με τον φίλο Πασχάλη, χωρίς όμως να δικαιολογώ την αποτρόπαια πράξη.

Εδώ και πολλά χρονιά προσπαθώ πάντα να βάζω τον εαυτό μου στην θέση των άλλων οποιαδήποτε και να είναι αυτή η θέση για να καταλάβω τον τρόπο σκέψης του κάθε ανθρώπου. Το τι με προβληματίζει εμένα περισσότερο είναι το ερώτημα ¨Τι κάνει τους ανθρώπους να αντιδρούν με τόσο μίσος;¨ και την απάντηση την πήρα από μια εκπομπή το Κ. Λαζόπουλλου που είπε: ¨Κατάφεραν οι κυβερνήσεις να μειώσουν την προσωπικότητα και την ύπαρξη μας τόσο πολύ που προσπαθούμε να επιβληθούμε σε οποιονδήποτε βρεθεί μπροστά μας για κάνουμε αισθητή την παρουσία μας.¨ Να τα αποτελέσματα!!!

Στον 21ο αιώνα δεν έχουμε πλέον δικαιώματα.


Την βαθιά μου θλίψη στην οικογένεια του παιδιού.

δεν θα σταθώ στων άδικο χαμό του πεδίου άπλα να ρωτήσω ρε παιδεία για τι μου φενετε πως ήτανε όλα οργανωμένα σε όλη την Ελλάδα αναρχική να βανδαλιζουν ότι βρίσκουν πρόστατους περιουσίες που έχουν φτιαχτή με κόπο και ιδρώτα από τους ανθρώπους που τους ανήκουν και να βλέπουν να καταστρέφονται σε μια στιγμή από μερικούς αναρχικούς τους αλήτες τις κοινωνίας μας.

Πριν βγάλετε αποφάσεις και λιντσάρετε τους ενόχους για καθίστε λίγο να σκεφτείτε.

Για προσπαθήστε λίγο να μπείτε στην θέση των 2 φρουρών. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έγινε εκείνο το βράδυ. Δεν μπορούμε να ξέρουμε πως αισθάνθηκε ένας υπάλληλος, οικογενειάρχης με 3 παιδιά (απ’ ότι είδα) όταν είδε τους 10-20 ή όσους ήτανε ανάρχες να του ορμάνε. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι άλλες παρόμοιες καταστάσεις είχε αντιμετωπίσει αυτός ο άνθρωπος και πόσο είχε φοβηθεί παλιότερα.

Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης μπορεί να μας οδηγήσει σε περίεργα μονοπάτια.

Είναι λυπηρό ότι ένα παιδί έχασε την ζωή του. Εάν όμως αυτό το παιδί ήτανε πραγματικά παιδί δεν θα έπαιζε με μολότοφ ή κοτρώνες. Θα ήτανε σπίτι του ή θα διασκέδαζε με τα φιλαράκια του.

Είναι λάθος να δίνουμε εν λευκώ άφεση σε άτομα τα οποία ούτε εμένα αλλά ούτε και εσάς και τις περιουσίες σας σκέφτονται. Και στην τελική ο άνθρωπος-φρουρός δεν θα πρέπει να πληρώσει εξ ολοκλήρου την ύπαρξη μιας κατάστασης για την οποία δεν ευθύνεται.

Ποιός βγάζει εύκολες αποφάσεις;


Και εγώ όταν βλέπω τα ΜΑΤ να έχουν θρονιαστεί στα εξάρχεια  πραγματικά τρομάζω. Αλλά ποτέ  μου δεν πυροβόλισα κανέναν!!!

Φίλοι μου Καλημέρα  ......

Τα συλλυπητήρα μου στην οικογένεια του μικρού.

Το θέμα πιστεύω είναι βαθειά κοινωνικό, η κρίση του πολιτικού μας συστήματος, έχει επιφέρει και βαθειά κοινωνική κρίση, με προεκτάσεις που αρχίζουν βασικά μέσα απο την οικογένεια και το πως μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Η πλατεία εξαρχείων έχει μετατραπεί την τελευταία 25ετία  σε 'εκκολαπτήριο' νέων 'αναρχικών' - αν μπορεί κανείς να τους αποκαλεί έτσι, διότι απο τα λίγα που γνωρίζω ο αναρχισμός είναι μια ολόκληρη ιδεολογία, που καμία σχέση δεν μπορεί να έχει με την μορφή που την γνωρίζουμε - σίγουρα ο William Godwin, ο Μιχαήλ Μπακούνιν, και ο Πιερ Ζοζέφ Προυντόν, δεν είχαν στο μυαλό τους αυτό που βλέπουμε σήμερα αποκαλλούμενο ως αναρχισμό.

όπως προανέφερα θεωρώ την συμμετοχή νεαρών κουκουλοφόρων είναι καθαρά κίνηση διεξόδου, μέσα απο την αδιαφορία και την απουσία των γονέων τους, η καταστροφή ξένης περιουσίας αποτελεί καθημερινό φαινόμενο, και κατά την γνώμη μου είναι η εκτόνωση του ψυχολιγικού θυμού του ατόμου που βιώνει την αδιαφορία και την ανυπαρξία της οικογένειας του, το 90% των ατόμων που συμμετεχουν σε τέτοιου είδους επισόδια η σε τέτοιες ομάδες, είναι τεκμιρειωμένα άτομα 'καλών οικογενειών', και απο τα όσα μέχρι σήμερα έχουν γίνει γνωστά, οι παραπάνω ομάδες ατόμων χρησιμοποιούνται απο την εκάστοτε εξουσία ως αντιπερισασμός για πολιτικές σκοπιμότητες που εξυπηρετούν 'στημένα παιχνίδια' όμως, όπως κάθε 'πόλεμος' θα έχει πάντα θύματα, και πάντα θα μιλάμε για το άδικο χαμό κάποιου 15άχρονου η 17άχρονου απο 'εξοστρακισμό'  σφαίρας, η την εν 'ψυχρό ' δολοφονία.

Νομίζω πως θα πρεπει όλοι μας να καταδικάζουμε τέτοιες ενέργειες όπως αυτή του θανάτου του νεαρού, όμως απο την άλλη ας αναρωτηθούμε τι έκανε ένας 15άχρονος σε τέτοιου είδους επισόδια, επισόδια κρατώντας μολότωφ, πέτρες, και ξύλα, και καταστρέφοντας ξένες περιουσίες, φέρνοντας τους ιδιοκτήτες τους στην απόγνωση.

Απο την άλλη ας αναρωτηθούμε επιτέλους τι είδους αστυνομία θέλουμε, και ας μην χρησιμοποιούμε την αστυνομία κατά το δοκούν.

Σίγουρα ο 'Ειδικούς φρουρός' θα είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος της υπόθεσης, έιτε δικαίως αντέδρασε όπως αντέδρασε, είτε εσφαλμένα, η πολιτική και Αστυνομική ηγεσία θα τον αφήσει ακάλυπτο, και θα τον δώσει βορρά στα θηρία προκειμένου να προστατέψει τους πραγματικούς υπευθύνους της τραγωδίας.

Και πάλι λυπάμαι, νοιώθω Οργή και Θλίψη.

Φιλικά
Βασίλης

....Για ανθρωποκτονία απο πρόθεση, και πράνομη οπλοχρησία διώκεται ο Ειδικός Φρουρός..........................

Αναφερόμαστε στον «μικρό» ή στο «παιδί» λες και έπαιζε με βόλους ή PlayStation.

Όπως το ρημάδι το βόλι δεν κάνει διακρίσεις έτσι και οι κοτρώνες ή οι μολότοφ που «έπαιζε το παιδί» δεν κάνουν διακρίσεις.  

Δεν παίρνω κανενός το μέρος αλλά σε μια «ότι νάναι» κοινωνία για μια τέτοια κατάσταση δεν φταίει μόνο ένας.

Όπως είπα και παραπάνω. Την ίδια ώρα άλλα «παιδιά» πίνανε καφέ με τους φίλους τους. Άλλα «παιδιά» ερωτευότανε. Άλλα «παιδιά» παίζανε μπάσκετ ή ποδόσφαιρο ενώ άλλα «παιδιά» μπορεί να διαβάζανε σπίτι τους.

Αυτό το παιδί επέλεξε να «παίξει» διαφορετικά. Με την «ωριμότητα» που επέλεξε να βγει εκτός κοινωνίας φαντάζομαι ότι δέχθηκε και τις τυχών επιπτώσεις.

Είναι σκληρό αλλά όπως λέει και ο λαός «Όταν ανακατεύεσαι με τα πίτουρα σε τρώνε οι κότες».