Ερώτηση ΠΕΡΙ...ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ

Ρακόμελο, τσίπουρο με σύκα, τσίπουρο με ζάχαρι, τσίπουρο με οποιαδήποτε άλλη (ο διάβολος τον πατέρα) πρόσμιξη εκτός του γλυκάνισου, είναι τσίπουρο;
Κρασί με κόκα κόλα, ή σόδα, ή σπράϊτ είναι κρασί;
Βότκα με πορτοκαλάδα ή οτιδήποτε άλλο, είναι βότκα;
Ουίσκι με νερό, είναι ουίσκι;
TΙ ΠΊΝΕΤΕ τέλoς πάντων;
To τσίπουρο όταν πίνεται μόνο του, πρέπει να είναι σκέτο χωρίς προσμίξεις, επιτρέπεται μόνον ο γλυκάνισος, όταν πρόκειται να συνοδευτεί με μεζεδάκια.

1.Μιλτιαδη εχεις απολυτο δικιο. Ως συνδιαχειριστής λοιπον, αλλαξε τον τιτλο
  του θεματος σε "Ολα για το τσιπουρο".
2.Ειμαι κι εγω της αποψης οτι τσιπουρο με οτιδηποτε γλυκαντικο παραπεμπει
  σε αλλου ειδους ηδύποτα, τσιπουρο παντως δεν ειναι!

Φιλικα
Γιωργος f030

Φίλε μου Μιλτιάδη έχεις δίκαιο για τις προσμείξεις (γι' αυτό είπα για το ηπειρώτικο, που είναι σκέτο), όπως ξέρεις όμως, κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του. Το συγκεκριμένο με το σύκο έχει απίθανο άρωμα χωρίς να αλλάζει η γεύση του (ξανά μπράβο στο μάστορα! ). Εξάλου, τσίπουρο μπορείς να βγάλεις από οποιοδήποτε φρούτο περιέχει αλκοόλη και ζάκχαρα (όλα περιέχουν ). Οσο για το μεζέ, προτιμώ να βελάζει (αν και δεν έχω πρόβλημα αν κολυμπάει)                                                                                                                                         Φιλικά πάντα ,    Γιάννης                                                                                                                                                             

Μπορεί να το πίνω 60 χρόνια σχεδόν, αλλά είμαι εντελώς αδιάβαστος περί του τρόπου παρασκευής του. Λίγα έμαθα περί αυτού στο "Καζάνι" του Odeon και λέω λίγα, γιατί άφησα κατά μέρος εκείνο το υπέροχο βράδυ τις σπουδές μου περί χημείας και υγροποίησης των τσιπουρο-υδρατμών και αφοσιώθηκα στην τερψιλαρύγγιο κατάποσή του και στον σχηματισμό
εγκεφαλικών σύννεφων ευθυμίας.
Έτσι λοιπόν μη γνωρίζοντας σχεδόν τίποτε περί της παρασκευής του τσίπουρου, έχω την εντύπωση πως το τσίπουρο ονομάζεται έτσι διότι παρασκευάζεται από τα τσάμπουρα και τα κουκούτσια των σταφυλιών. Άν δεν κάνω λάθος λοιπόν, οτιδήποτε άλλα παρασκευάζεται από άλλα φρούτα που περιέχουν αλκοόλη και σάκχαρα, δεν μπορεί, ή δεν πρέπει να ονομάζεται τσίπουρο

Βγαινει μονο απο τα τσαμπουρα (φλουδια και κουκουτσια,η απο
ολοκληρα τα σταφυλια (ρογες); Επειδη και εγω δεν γνωριζω ακριβως,
παρακαλω τον Δημητρη (odeon) να μας περιγραψει, εστω και χωρις
πολλα επαγγελματικα μυστικα,την διαδικασια παραγωγης απο την
αρχη, καθως επισης και το ειδος-τυπο σταφυλιου.

ΥΓ 1:Μιλτιαδη,αν εχεις την δυνατοτητα, αλλαξε τον τιτλο του θεματος.
ΥΓ 2:Ειμαι στο τεταρτο καραφακι!(χικ) 

Φιλικα
Γιργος f030

Γιώργο βγαίνει και από τα τσάμπουρα (τσίπουρα τα λέμε εμεις στη Νάουσα) αλλά και από τις ρόγες. Οταν χρησιμοποιούμε ρόγες η γκράπα έχει πολύ ανεβασμένους βαθμούς.Πολλές φορές όταν τα τσίπουρα είναι πολύ στεγνά (ξεθυμασμένα) βάζουμε και ρόγες μαζί για να ανεβάσουμε τους βαθμούς. Η γκράπα που βγαίνει δεν είναι πολύ καθαρή (στην όψη μόνο όχι στους βαθμούς). Με την μετάβραση όμως βγαίνει κρύσταλλο.

Σε έναν παραγωγό που έχει τα σταφύλια για εκμετάλλευση δεν συμφέρει να βγάλει μόνο τσίπουρο. Αφού βγάλει το κρασί τα τσάμπουρα τα στραγγίζει για να βγει τσίπουρο.

Η διαδικασία είναι απλή.
Αφού τραβήξουμε το κρασί βάζουμε τα τσίπουρα σε βαρέλια. Από κει στο καζάνι μαζί με μια ποσότητα νερού. Η γράπα που θα βγει ανάλογα με τους βαθμούς υπόκειται σε μία ή δύο μεταβράσεις. Στη μετάβραση μπαίνει μόνο η γκράπα μαζί με τον γλυκάνισο (ο οποίος μπαίνει μόνο στην τελευταία μετάβραση).

Τα τσίπουρα μετά το βράσιμο είναι άριστο λίπασμα για λουλούδια.

Αυτά περιληπτικά. 
Αν του χρόνου είμαστε καλά και βράσω πάλι σας περιμένω όλους στη Νάουσα

Η διαδικασία είναι απλή.
Αφού τραβήξουμε το κρασί βάζουμε τα τσίπουρα σε βαρέλια. Από κει στο καζάνι μαζί με μια ποσότητα νερού. Η γράπα που θα βγει ανάλογα με τους βαθμούς υπόκειται σε μία ή δύο μεταβράσεις. Στη μετάβραση μπαίνει μόνο η γκράπα μαζί με τον γλυκάνισο (ο οποίος μπαίνει μόνο στην τελευταία μετάβραση).

Δημήτρη αν μου επιτρέπεις, να πω οτι εμείς στην Κρήτη σπάνια θα κάνουμε δεύτερη "μετάβραση".
Συνήθος το αφήνουμε να στάζη μέχρι οι βαθμοί να είναι της αρεσκείας μας.
Σε βαρέλια το βάζουμε μέσα σε κάποια μεγάλη σακούλα ναύλον την οποία την σφραγίζουμε και αφήνουμε μόνο κάποιο πλαστικό (για να μην πάρη μυρωδιές το σκεύασμα) σωληνάκη Φ15 ας πούμε για να ξεθυμαίνουν τα αέρια που διμιουργούνται απο το βράσιμο. Οι διάφοροι χειμηκή τώρα συνήθος σου λένε να βάλης και κάποια ποσότητα "μεταμουσοφλήτη" για να μην σαπήση το όλο σκέυασμα..... Εγώ δεν έβαλα τίποτα στο δικό μου και μου βγήκε Τέλειο. Μόνο στο βαρέλη με το κρασί κρέμασα πάνω ψιλά ένα τούλη με λίγη ποσότητα χωρίς να ακουμπάει πουθενά το τούλι.
Φιλικά Άρης


ΑΑΑΑΑ ρε και να είχαμε τώρα μια καζανιά ..............

Νεκτάριε το 1986 έμεινα για 5 μήνες από Αύγουστο μέχρι και Δεκέμβριο στην Ιεράπετρα.
Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία εκτός του ότι να γυρίσω όλο το νησί που ομολογώ πως είναι καταπληκτικό, να βρεθώ και σε καζάνι φίλου κάπου ψηλά στον Ψειλορίτη.
Δεν θυμάμαι το μέρος γιατί έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Εκεί δοκίμασα για πρώτη φορά την τσικουδιά ( η ρακή την λέτε εσείς το ρακί το λέμε εμείς). Η αλήθεια είναι πως δεν με ενθουσίασε τότε η γεύση της συνηθισμένος βλέπεις από τα δικά μας με τον γλυκάνισο.
Χώρια που -αυτό το θυμάμαι ακόμα- με το πρώτο σφηνάκι ζεματίστηκα τόσο πολύ που δάκρυσαν τα μάτια μου. Κάτω στην Ιεράπετρα συνήθιζα να πηγαίνω σε ένα ταβερνάκι στην παλιά πόλη που είχε καταπληκτικούς ψαρομεζέδες αλλά ο καταστηματάρχης αφού γνωριστήκαμε καλά με άφηνε να πίνω το δικό μου τσίπουρο.
Εύχομαι να τα καταφέρω να ξαναεπισκευτώ κάποτε την Κρήτη και τότε σίγουρα θα ξαναπάω σε εκείνο το ταβερνάκι αν υπάρχει βέβαια μετά από τόσα χρόνια.

Διάβασα τα όσα έχουν γραφθεί εδώ και έχω να πω τα εξής:

Σωστός ο Μιλτιάδης... το τσίπουρο είναι τσίπουρο όταν δεν έχει προσμίξεις. ¨οχι ότι το χαλάνε ντε και καλά αλλά προσωπικά με χαλάει πολύ η γλυκάνισος

Για προσμίξεις στα λοιπά που ανέφερε ο Μιλτιάδης συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ - Είναι βαρβαρότητα το κρασί με σόδα, η βότκα με 1002 περίεργα και βέβαια η απόλυτη ιεροσυλία είναι να μαγαρίζει κανείς malt whiskey με οτιδήποτε! Ούτε παγάκι δεν μπαίνει στο malt!

Τώρα βέβαια υπάρχουν και κάποιες "εξαιρέσεις" όπως το ρακόμελο αλλά αυτό είναι κάτι το ξεχωριστό ούτως ή άλλως. Ούτε ρακί ούτε τίποτα... είναι ρακόμελο και έτσι είναι και προσωπικά το θεωρώ από τα πλέον κορυφαία

Έχω τύχει όχι μία αλλά δυο φορές σε Κρητική καζανιά και ήταν μια πραγματική εμπειρία. Στην πρώτη δεν είχα ιδέα ποιανού ήταν το σπίτι και δεν γνώριζα κανέναν. Απλά "είδα φως και μπήκα" - βασικά μου ήρθε η μυρωδιά και μπήκα σε μια ξένη αυλή να εντοπίσω την πηγή αλλά τέλος πάντων 

Άγνωστοι (είχα μια φίλη μαζί μου) μεταξύ αγνώστων... μέχρι να δοκιμάσουμε τα πρώτα και μετά φίλοι καρδιακοί. όποιος πει ότι δεν είναι φιλόξενοι η Κρητικοί ... μάλλον δεν αξίζει την φιλοξενία τους.

Η δεύτερη καζανιά ήταν ... στο σπίτι του ταξιτζή που μας επέστρεψε στο ξενοδοχείο μας (δεν ήμουν σε θέση να οδηγήσω αλλά ούτε και κανείς άλλος ήταν σε θέση οπότε ... ταξί).  Είδε ο ταξιτζής ότι είμαστε καλά παιδιά, μας συμπάθησε και μας κάλεσε σπίτι του μετά από 2 μέρες για την δική του καζανιά. Σαν καλά παιδιά κι εμείς δεν σνομπάραμε και πήγαμε. Φοβερή φάση! Ο "αρχικαζανάς", ο μάστορας" δεν ήταν άλλος από τον παπά του χωριού! Μπριζόλες στα κάρβουνα και το ρακί να ρέει ποτάμι! Κάποια στιγμή τάχασα... μόλις είχαμε προλάβει να κόψουμε 2-3 μπουκιές από τις μπριζόλες μας και μας παίρνει ο Κυριάκος (ο ταξιτζής) τα πιάτα. Αμέσως τα αντικατέστησε με άλλα πιάτα κι άλλες μπριζόλες. Απάντησε στο βλέμμα απορίας (μου) με το φοβερό "οι άλλες κρύωσαν". Είπαμε βρε Κυριάκο είναι φιλόξενοι οι Κρητικοί αλλά... 

Φοβερές και οι δύο καζανιές. Αυτό το συνέδριο δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Είχα πάει Κρήτη για...  ένα συνέδριο 

Ι  Crete !

Φιλική συμβουλή: Προσοχή μόνο στο μουρνορακί! Αν δεν έχεις οισοφάγο από kevlar τότε μακριά! Δοκίμασε βιτριόλι καλύτερα... εκεί ίσως γλυτώσεις. Αγόρασα μπουκάλι στο Ηράκλειο το 1981 και το έχω ακόμα. Με αναμμένο στουπί στο μπουκάλι ανατινάζεις οικοδομικό τετράγωνο!

Φιλική συμβουλή: Προσοχή μόνο στο μουρνορακί! Αν δεν έχεις οισοφάγο από kevlar τότε μακριά! Δοκίμασε βιτριόλι καλύτερα... εκεί ίσως γλυτώσεις. Αγόρασα μπουκάλι στο Ηράκλειο το 1981 και το έχω ακόμα. Με αναμμένο στουπί στο μπουκάλι ανατινάζεις οικοδομικό τετράγωνο!