Ερώτηση Και επειδή ψαράδες είμαστε και ψέματα λέμε.....

Αχχχχχ....Liz Hurley!!!Θα έδινα τα πάντα για αυτή την γκόμενα!!! (αυτό ίσως να είναι και η μόνη αλήθεια...)

Επειδή βλέπω έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπο μου να για μάθετε: 

Την μηχανή θέλω όχι την γκόμενα...Αφού τα έφτιαξα  εχθές με την Liz!!!Έχουμε να πάμε κάτι "βόλτες"...

Να μαι κι εγώωωωωωωωω!!!!!!!
Είπα να ξεκινήσω το εγγλέζικο και ώς πεπιραμένος και αισιόδοηος ψαράς έχω φορτώσει στο μηχανησμό μάνα 15άρα και δουλεύω με 10άρι παράμαλο και αγκίστρι νούμερο 16 ...
Για δόλωμα χρησιμοποίησα μυγοσκούληκο αλλά σε μικρό μέγεθος που το μάζεψα με τα χαράκια μου!!!
Εκεί λοιπόν που ψάρευα το καλάμι γωνάτισε και τα φρένα αμολάγανε σαν τρελά!!!Μετά απο 2 δευτερόμεπτα σπαμάτησαν ακαριαία "φτού σου ρε που*τη λεω μου βράχοσε" αλλά αμέσως άρχισα να φέρνω έξω κάρι αρκετά βαρύ που δεν ήγερα τι ήταν ώσπου βγήκε...
Και για να μην λέτε ότι λέω ψέματα παραθέτω και φωτό!!!
Για την ιστορία το ψάρι ήταν 852,77κιλά και πάνω στο σώμα του είχε 2 ντίζες καρφομένες!!!


Υ.Γ ρε μπάς και κανένας απο τους ψαροτουφεκάδες τοι site εκανε την κουτσουκέλα και πήγε να μου φάει το ψάρι την ώρα που το ανέβαζα?
Υ.Γ2 ευτυχός ποθ το παράμαλο σηκώνε 123 κιλά!

Φιλικά Ψευτοθόδωρος...

Καλά τέτοιο θέμα πως δεν το είχα ανακαλύψει ποιό πριν;

λοιπόν καλοκαίρι του 2004, φορτώνω τα εργαλεία μου σε ένα φουσκωτάκι 2,70 με 6hp μηχανή (αλλά δίχρονη για να τραβάει!!!) και μαζί παίρνω και 200 λίτρα βενζίνης και ένα μπιτόνι ελαιόλαδο για την μηχανή, γιατί μας ειχε περισσέψει από την περσινή χρονιά και είχαμε πάρει και την επιχορήγηση οπότε είπα να μην πάει χαμένο και ξεκινάω για μια βραχονησίδα που βρίσκεται καμιά 100 μίλια έξω από το Γιβραλτάρ. Ο εξοπλισμός μου αποτελούνταν από 8 καλάμια surfcasting, 2 καλάμια spinning, δύο καλάμια καθετής, 4 καλάμια συρτής (με downrigger το ένα) λάμπες για τα καλαμάρια και το ψιλό, τρία παραγάδια για ξιφίες, 7 μέτζα παραγάδια 200 αγκίστρια έκαστο,δολώματα και ψυγείο ΙΖΟΛΑ 1000 λίτρων, καμάκι και γάντζο. Επίσης είχα μαζί μου, τρείς άγκυρες, σωσίβιο, φωτοβολίδες, μια καραμπίνα, τρόφιμα για 3 μήνες, σύστημα αφαλάτωσης του νερού, προφυλακτικά 2 κούτες μεγάλες, και ένα μεγάλο κουτί βαζελίνη για την περίπτωση που βρεθώ στο νερό με κανένα καρχαριόνι να μην με γ.......ει και ασάλιωτο που λέμε. Φωτογραφίες δεν έχω και το λέω από την αρχή, για να μην παρεξηγηθούμε μετά, γιατί που να χωρέσει η φωτογραφική;;
Ο καιρός ήταν καλός το πρωί που ξεκήνησα και το ηθικό στα ύψη οπότε ανέπτυξα ταχύτητα 82 κνοτς και με σβηστά τα plotter (καθότι εγώ δεν θέλω ούτε κομπάσο για να πάω, τον μυρίζω τον δρόμο) άρχισα να κάνω προσπεράσεις σε catamaran, κρουαζιερόπλοια, πλοία τις γραμμής, εμπορικά και ότι σαβούρα έβρισκα τέλος πάντων στο δρόμο μου. Περνώντας ανοιχτά της Ιταλίας, 45 λεπτά από την στιγμή που ξεκίνησα από το λιμάνι της Κω με σταματάει το λιμενικό. "Τρέχατε" μου λένε σε άπταιστα ελληνικά. "Μα δεν έτρεχα" τους απαντώ εγώ στα Ιταλικά, αλλά δεν ήξερα πως βάλανε ραντάρ στην θάλασσα και δεν γλύτωσα την κλίση. Ξεκινάω και πάλι με μειωμένη ταχύτητα αυτή τη φορά, 81 κνοτς, και χωρίς άλλα προβλήματα σε κανένα 2ώρο από την αναγκάστική στάση έφτασα στον προορισμό μου. Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ρίξω ένα κατούρημα γιατί α) το κάτουρο μου μαλαγρώνει τους ξιφίες και β) θα έσπαγε η φούσκα μου.
Μετά αρχίζω να απλώνω τον εξοπλισμό μου στην παραλία, δολώματα και μέσα. Αυτό μου πήρε 1,5 λεπτό τουλάχιστον. Βλέπω που πέφτουν τα αγκίστρια μου και μετά ανοίγομαι με το σκαφάκι για να ρίξω και τα παραγάδια. Σε κανένα δεκαλεπτάκι έχω τελειώσει και βγαίνω στην παραλία να κάνω ένα καφεδάκι και να απολάυσω την θάλασσα και την ηρεμία. Με τον freddo capuchino στο ένα χέρι και την τυρόπιτα στο άλλο ετοιμάζομαι να ηρεμήσω. Αμ δε. Ξαφνικά και τα 8 καλάμια του casting παίρνουν φωτιά. Τα μηχανάκια ρυθμισμένα στα 8,237 κιλά φρένα και να σφυρίζουν σαν τρελά. Δεν αγχώνομαι και σαν zen master του ψαρέματος ξεκινάω την ανάκτηση του κάθε ψαριού. Τα καλώ κοντά μου, είμαι ο γητευτής της τσιπούρας. Κάνουν κεφάλια αλλά το αγκίστρι lowner k4412522 SDFUK σε συνδυασμό με το παράμαλλο BUEL FLUOROCLEAN 0,12 δεν αστειεύονται. Φέρνω έξω συνολικά 13 ψάρια αν και ψαρεύω με μονάγκιστρα. Όλες τσιπούρες 7 κιλά και πάνω. Ξαναδολώνω και πιάνω τον καφέ. Ξαφνικά εκεί που είμαι αραχτός έρχεται μια γοργόνα Ισπανίδα. Πιάνουμε το μπλά μπλά, μου λέει για την Ρεάλ της λέω για τον Ολυμπιακό και μου λέει "Οlympiakoth"? the best team in Europe. Και μετά μου λέει " να θου πάρω ένα θι.....κι"? Εγώ ρε παιδιά κατάλαβα να κάνουμε ένα τσιμπούσι και λέω "ναί". Μου κατεβάζει το σόρτς και καταλαβαίνετε την συνέχεια. Τα φρένα να παίρνουν σαν τρελλά, η γοργόνα το βιολί της και γώ να μαζεύω τα καλάμια και να φέρνω συνέχεια τσιπούρες και να χω και την γοργόνα καβάλα. Έβγαλα συνολικά 4,5 τόνους τσιπούρες και μετά πήγα στα παραγάδια. Εκεί είχαμε πρόβλημα γιατί οι ξιφίες γουστάρανε όλοι την γοργόνα και μου κάνανε τους δύσκολους αλλά κάτω από τα μπαλόνια του φουσκωτού είχα δέσει κάτι μασούρια δυναμίτη και έλυσα σχετικά εύκολα το πρόβλημα. Συνολική ψαριά 13 τόνους ψάρια τα οποία και χάρισα όταν επέστρεψα σε διάφορα κοινωφελή ιδρύματα. Για μένα κράτησα ένα τόνο ψάρια και την ανάμνηση που μοιράστηκα μόλις τώρα μαζί σας. Και αν δεν με πιστέψετε πολύ θα στεναχωρηθώ......

Γιαυτο εκοψα το casting..ουφ..

Τις κωλιές στην άμμο ποιος τις έκανε; 

Εγώ με το micra και οι κοπέλες είναι ξαδέρφες μου.

Αυτή δεξιά Μπάμπη, είναι ξανθιά! Ψαρεύει σπανάκια  (Εντάξει, κοίταξα και τις υπόλοιπες λεπτομέρειες  )

Πρόσεξε Γιάννη, γιατί τώρα θα πρέπει να την αποκαταστάσεις.