Ερώτηση Και επειδή ψαράδες είμαστε και ψέματα λέμε.....

Πριν από αρκετά χρόνια για λόγους εργασίας βρέθηκα στην Σκωτία . Η Σκωτία όπως όλοι ξέρετε φημίζετε για της λίμνες της και το ψάρεμα. Στην δουλειά γνώρισα τον Jon mac fera ένα μηχανικό που είχε χόμπι το ψάρεμα και διέθετε και βάρκα. Μια Κυριακή επήγαμε μαζί για ψάρεμα εκεί ψαρεύουν πολύ τα λαυράκια τα λίμνης και χρησιμοποιούν δόλωμα κοτόπουλο και γαλοπούλα βρασμένη και σοταρισμένη σε λάδι κυπρίνου.
Θυμάμαι ήταν 7 το πρωί και τα λαυράκια έκαναν πάρτη. Ψαρεύαμε και λέω του jon να πάμε βαθύτερα εκεί έριξα πετονιά με φέτα σολομό σε βάθος περίπου 50 μέτρα στην αρχή πήρα κάτι τσιμπήματα αλλά ξαφνικά όλα σταμάτησαν. Από το πουθενά ένα κύμα κούνησε την βάρκα και είδα κάτι μεγάλο να κατευθύνετε προς την μεριά που είχα ρίξει την αρματωσιά μου. Τέτοιο τράβηγμα δεν έχω ξαναδεί άμεσος το μηχανάκι έδωσε φρένα και το καλάμι όλη την παραβολή η μύτη είχε μπει στο νερό εκεί που το πάλευα Κανά 10 λεπτο ξαφνικά δίνη μια και κόβει την πετονιά.
Κοίταξα προς τα εκεί και είδα ένα μακρόστενο ψαρή να το πω χέλι να το πω δεν ξέρω να αποκρίνετε.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως από το νερό έβγαιναν 3-4 καμπούρες.
Κάτι χαζοτουριστες φώναζαν κάτι σαν ΝΕΣΙ - ΕΣΙ δεν άκουγα και καλά ο φίλος μου ο jon από την αγωνία μάλλον είχε χάση το χρώμα του.

Έπειτα βρήκαμε έξω και φύγαμε.

Πραγματικά πέρασα ωραία εάν κάποιος πάει στην Σκωτία και θέλει να ψαρέψει να πάει στην λίμνη που πήγα και εγώ εάν θυμάμαι καλά ήταν δίπλα σε ένα χωριό που το έλεγαν. Lochnes  

Έχεις πιεί σαργουδόγαλα??

Οχι δεν εχω πιει,για πες μου εσυ που ηπιες τι γευση ειχε?

Έντονη γεύση αχινού και σκόρδου .....άφηνε στο τέλος μια στιφάδα....αρκετά λιπαρά...αλλά....
...αυτό που απόλαυσα περισσότερο δεν ήταν το γάλα....
...αλλά το βυζί!!

...αλλά.... ...αυτό που απόλαυσα περισσότερο δεν ήταν το γάλα....
...αλλά το βυζί!!

Μόνο ένα είχε!!!?

...αλλά.... ...αυτό που απόλαυσα περισσότερο δεν ήταν το γάλα....
...αλλά το βυζί!!

Μόνο ένα είχε!!!?

Αμάν!!!!!...λες να τα μπέρδεψα....λες να ήταν αρσενικός??

Αμάν!!!!!...λες να τα μπέρδεψα....λες να ήταν αρσενικός??

Αυτό σκέφτηκα και εγώ, αλλά δεν ήθελα να το πώ, δεν ήξερα πώς θα το πάρεις!
Αλλά πάλι είπα....μωρέ δεν το φαντάζομαι...αλλιώς πάνε χαμένοι και οι κοιλιακοί και όλα τα άλλα...

Παιδιά κι εγώ κάτι παρόμοιο με το Δημήτρη έπαθα χτές.
Ψαρεύοντας με πολλυάγκιστρο και ψωμί για κέφαλόπουλα σε 40 πόντους νερό σε κάποια στιγμή έχασα το buldo και το μηχανάκι έδωσε τρελά φρένα.Μετά απο μία κοπιαστική μέχη 4 ωρών 59 λεπτών και 59 δευτερολέπτων κατάφερα να βγάλω έξω ένα κάτασπρο ψάρι μεγάλου σχετικά μεγέθους το οποίο για να το φορτώσω στο μηχαανάκι χρειάστηκα τη βοήθεια 20 φίλων μου.
Στη διαδρομή απο την ακροθαλασιά μέχρι το αμάξι είδα πολλούς μεθυσμένους τουρίστες που έδειχναν το ψάρι το έβγαζαν φωτογραφίες και φώναζαν "είναι ο μόμπι ντίκ,είναι ο μόμπι ντίκ" (δεν ξέρω τι ψάρι είναι αυτό αλλά καλό ακούγετε)......
τελικά το έφερα στο σπίτι και θα το βάλω απόψε στο τιγάνι να το δοκιμάσω!!!Θα σας πώ αύριο τι γεύση είχε...
ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΑ΅ΛΕΩ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΝΑ ΠΙΑΝΕΙ ΛΑΓΟΨΑΡΑ ΧΡΙΣ ΑΥΤΙΑ!!!
Φιλικά Θοδωρής

Παιδιά κι εγώ κάτι παρόμοιο με το Δημήτρη έπαθα χτές.
Ψαρεύοντας με πολλυάγκιστρο και ψωμί για κέφαλόπουλα σε 40 πόντους νερό σε κάποια στιγμή έχασα το buldo και το μηχανάκι έδωσε τρελά φρένα.Μετά απο μία κοπιαστική μέχη 4 ωρών 59 λεπτών και 59 δευτερολέπτων κατάφερα να βγάλω έξω ένα κάτασπρο ψάρι μεγάλου σχετικά μεγέθους το οποίο για να το φορτώσω στο μηχαανάκι χρειάστηκα τη βοήθεια 20 φίλων μου.

Α εσύ ήσουνα με εκείνο το μεγάλο ψάρι που έκανες μανούβρα στον μόλο και είχες κλείσει τον δρόμο 

Ναι εγώ φταίω για όλα!!!!!!!
Αλλα εσύ ήσουν αυτός που έριχνε τα καντίλια

Λοιπόν ας πω κι εγώ μια ιστορία...(Λέμε τώρα...)
Ήτανε χαράματα 29ης Φεβρουαρίου(έτος δίσεκτο) ξεκινάμε με 19 φιλαράκια για ψάρεμα...Ήταν να πάμε για χέλια στο δάσος του Αμαζωνίου...Όχι στην πρώτη λίμνη...στην τρίτη δίπλα από το στενό μονοπάτι...(οι κύριοι συνάδελφοι πιστεύω πως κατάλαβαν...είναι γνωστος ψαρότοπος...)Αφού φτάνουμε κοιτάμε τον ποταμό που έπεφτε ήρεμα στην λίμνη σαν σταγονόμετρο από κολήριο σε μάτι που έχει κριθαράκι...(Η λίμνη όμως δεν έκλεινε από το τσούξιμο...)
Βγάζουμε για αρχή τα μικρότερα καλάμια μας,το δικό μου ήταν μόλις 45 μέτρα(το μικρότερο της παρέας) των φίλων μου έφταναν και τα 80 μέτρα...Εγώ δεν τα πολυσυμπαθώ γιατί έχουν πολύ λεπτή μύτη και σπάνε εύκολα...Ξεκινάμε να δολώνουμε τσιπούρες από κιλό και πάνω...Με βαρύδια 5,5 κιλών για αρχή και αν δεν είχαμε καλές βολές θα τα αλλάζαμε...
Ο φίλος μασ ο Γιώργος που ήταν και ο καλύτερος στις ρίψεις χρησιμοποιούσε βαρύδια φακές...Ενώ το καλάμι του είχε μεγάλο action δεν το εκμεταλλεύονταν μηπως πιάσουμε και τίποτα(σαν παρέα...μετρούσε και το ομαδίκο μετάλλιο...)Έτσι ο Γιώργος με action 1-2gr να κάνει ρίψεις με φακές άρχισε να ψαρεύει...
Ο άλλος φίλος της παρέας ο Μιλτιάδης(όχι και τόσο καλός στις ρίψεις) είχε φροντήσει να έχει καλλαμι με μεγάλο action μήπως και το πετάξει μακριά...Καλάμι με 50-60kg action και δοκίμαζε βαρύδια 80κιλα...Ο Γιώργος του φώναζε οτί θα σπάσει το καλάμι αλλά ο Μιλτιάδης τίποτα ίσα ίσα ανέβαζε συνεχώς και το βάρος από τα βαρύδια και το βάρος από τις τσιπούρες που δόλωνε...
Πάω κι εγώ ο κακόμοιρος να ρίξω και διαπιστώνω πως έχω μικρο shock leader στο καλάμι...μόνο 200αρα;;;;Καταστροφή!!!Οπότε βγάζω έξω τις καρούλες κι αρχίζω το πεταχτάρι με τσαπαρί από φτερά κόνδορα σε συνδιασμό με φτερά από την ουρά ενός καλαπάγκος...
Οι άλλοι 17 δεν ξέρω που χαθήκανε αλλά δεν τους ξαναείδα...
ΌΠως είμαστε λοιπόν στιν λίμνη Τιτικάκα και είμαστε στο τσιμπάει δεν τσιμπάει ο Γιώργος παίρνει μια τρομάρα γιατί η οδοντογλυφίδα του(καλάμι...λέμε τώρα...)λύγισε...Ταυτόχρονα όμως άρχισε να λυγίζει και η σωλήνα του Μιλτιάδη(f16 ήταν...)...Εγώ να προσπαθώ να πετάξω την καρούλα και όπως τα καταφέρνω μου αρπάζει την αρματώσια που ήταν από συρματόσχοινο της ΔΕΗ ένα ANACODA!!!To οποίο είχε στο στώμα του τις άλλες 2 αρματώσιες...Του Γιώργου από τρίχα αλόγου και του Μιλτιάδη από σωληνα ελαστικό καοτσούκ πάχους μόλις 5 μέτρων...Τραβάμε,Τραβάμε,Τραβάμε και στο τέλος το βγάζουμε!!!Γεμάτοι χαρά λέμε να γυρίσουμε Βόλο να το δώσουμε σε ένα τσιπουράδικο να μας το κάνει στη σχάρα και να λιώσουμε στα τσίπουρα...
Αφού γυρνάμε πάμε στο Κοχύλι του το λέμε και αρχίζει να μας βρίζει γιατί δεν το ρίξαμε μέσα...Μας έλεγε οτί είναι μικρό και κάτι τέτοια...Εντάξει ήταν νεογέννητο αλλά φανταστείτε την χαρά μας...Το anacoda ήταν 1500 μέτρα μήκος 15 μέτρα πάχος και γύρω στα 15 κιλά...(ομολογουμένος μικρό για anacoda)...
Αφου διαπληκτιστήκαμε μας έκανε την χάρη τελικά...
Φάγαμε-λιώσαμε στα τσίπουρα και το άλλο πρωί ξυπνήσαμε με ένα κεφάλι καζάνι...
ΕΙΧΑΜΕ ΔΕΙ ΟΛΟΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΕΙΡΟ...ΑΧ...ΓΑΜΗΜΕΝΟ ANACODA ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΞΗ...

Τί πίνεις και δεν μας δίνεις!! :