Ερώτηση Αυτο πρεπει να το δεις....

Καλησπερα φιλοι ψαραδες. Το ειδατε αυτο;

www.newsbeast.gr/greece/arthro/172291/ps...me-anthropina-dodia/

ΧΑΡΑ έγραψε: Καλησπερα φιλοι ψαραδες. Το ειδατε αυτο;

www.newsbeast.gr/greece/arthro/172291/ps...me-anthropina-dodia/

Καλημέρα αγαπητοί φίλοι μου, καλημέρα ΧΑΡΑ.

Είναι όντως ένα περίεργο ψάρι, με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, που κυκλοφορεί τώρα και μερικές μέρες στο διαδίκτυο και στα κανάλια.

Το έχω αναρτήσει και στο δικό μου το Site: chrispic-ligapola.blogspot.com/2011/05/video.html

Δείτε το

Δουλευταράδες οι «τεμπέληδες»!!!!!!Παρά τα όσα ισχυρίζονται κάποιοι, η έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης αποδεικνύει ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ περισσότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Συγκεκριμένα, ενώ ο μέσος όρος φτάνει τις 1.739 ώρες ετησίως, ο Έλληνας εργάζεται 2.119 ώρες.

Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν την Τρίτη, μαζί με τον δείκτη «Καλύτερη Ζωής» (Better Life Index), ο οποίος μετρά την ευημερία των λαών με μεθόδους που ξεπερνούν την απλή ανάλυση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.

Ο συγκεκριμένος δείκτης επιτρέπει στους πολίτες να συγκρίνουν τη ζωή σε 34 διαφορετικές χώρες, μέσα από παραμέτρους όπως η στέγαση, το εισόδημα, η απασχόληση, η κοινότητα, η εκπαίδευση, το περιβάλλον, η διακυβέρνηση, η υγεία, η ικανοποίηση από τη ζωή, η ασφάλεια και η ισορροπία εργασίας και ζωής.

Για την Ελλάδα τα ευρήματα του δείκτη είναι θετικά. Η λεπτομέρεια όμως είναι ότι τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν έχουν ως έτος αναφοράς το 2008. Ειδικότερα, η Ελλάδα εμφανίζεται να αποδίδει καλά στο σύνολο των δεικτών ευημερίας και κατατάσσεται κοντά στον μέσο όρο σε έναν μεγάλο αριθμό θεμάτων του Better Life Index.

Σύμφωνα με την έρευνα:

-Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα εργάζονται 2.119 ώρες ετησίως, πολύ περισσότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ που είναι 1.739 ώρες.

-Στην Ελλάδα, το μέσο νοικοκυριό το 2008 κέρδιζε 21. 515 δολάρια ΗΠΑ, ποσό ελαφρά μικρότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

-Όσον αφορά στην απασχόληση, σχεδόν το 60% των ατόμων ηλικίας 15 έως 64 στην Ελλάδα είχαν μια αμειβόμενη εργασία, ποσοστό που κινείται λίγο κάτω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (65%).

-Όσον αφορά στην ποιότητα του εκπαιδευτικού του συστήματος, ο μέσος Έλληνας φοιτητής είχε βαθμολογία 483 στην ικανότητα (PISA), ελαφρώς χαμηλότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (493).

-Από την άποψη της υγείας, το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση στην Ελλάδα είναι 80 χρόνια, ελαφρώς πάνω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

-Το επίπεδο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Ελλάδα είναι 32 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο, και είναι ένα από τα υψηλότερα επίπεδα στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ (ο μέσος όρος είναι 22).

-Όσον αφορά στη δημόσια σφαίρα, υπάρχει μια μέτρια αίσθηση της κοινότητας και της συμμετοχής των πολιτών, καθώς μόλις το 86% των Ελλήνων δηλώνει ότι γνωρίζει κάποιον που θα μπορούσε να επικαλεστεί σε στιγμή ανάγκης, όταν το αντίστοιχο μέσο ποσοστό στον ΟΟΣΑ είναι 91%.

-Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές κινείται στο 74%, όταν ο μέσος όρους του ΟΟΣΑ είναι 72%.

-Το 43% των πολιτών στην Ελλάδα δηλώνουν ικανοποιημένοι με τη ζωή τους, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 59%.

Όλα αυτά βέβαια σε μια ανάλογη έρευνα σήμερα πιθανότατα θα είχαν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα...



ΑΕΚ365

FT: Διαγράψτε το ελληνικό χρέος τώραΜε δημοσίευμά τους στη στήλη LEX, οι Financial Times προτείνουν οριστική διαγραφή των χρεών της Ελλάδας, χαρακτηρίζοντας την ελληνική κυβέρνηση, «δημοσιονομικά αμφισβητήσιμη»

Η εφημερίδα επικρίνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ειδικά τον επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ για την αρνητική στάση ακόμη και στην πιο ήπια μορφή αναδιάρθρωσης. Ο Τρισέ υποστηρίζει πως η Ελλάδα πρέπει και μπορεί να πληρώσει τα χρέη της και δεν υπάρχει άλλη λύση.

Η εφημερίδα απορρίπτει την επιχειρηματολογία του κ. Τρισέ ότι εάν καταρρεύσει η Ελλάδα, τότε θα ακολουθήσουν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία και θα είναι ακόμη πιο δύσκολη η προάσπιση της Ισπανίας.

Όπως γράφει «υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα για την αντίθετη άποψη», ενώ «υφίστανται σαφείς διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα, με την δημοσιονομικά αμφισβητήσιμη κυβέρνησή της και τον υποαναπτυγμένο κλάδο εξαγωγών και τις άλλες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, όπως η Ισπανία».

Ο αρθρογράφος των Financial Times αναφέρει ότι μία αποφασιστική διαγραφή χρεών της Ελλάδας θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως «αντιπυρική ζώνη», εάν μάλιστα συνοδευτεί από ένα σκληρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα και από σαφείς επεξηγήσεις στις αγορές ότι η Ελλάδα είναι μία «ειδική περίπτωση».

«Μία τέτοια κίνηση πιθανότατα θα δημιουργούσε μικρότερο κίνδυνο μετάδοσης από ότι μια σειρά πακέτων στήριξης που αποτελούν προσωρινή λύση μετά από μία αδέξια κρατική κατάρρευση. Δεν είναι αργά για να συμφωνήσει η ΕΚΤ ότι την φωτιά την πολεμάς με φωτιά», αναφέρεται στην εφημερίδα.ΑΕΚ365

Μπορεί να συμβαίνει τέτοιο πράγμα ;;;

Μιλάμε για Νοοτροπία, χωρίς να έχουμε ιδέα τι ακριβώς εννοεί η λέξη.

Διαβάστε το γεγονός αυτό για να έχετε ένα παράδειγμα σύγκρισης μεταξύ δύο λαών. Συμφωνούμε ότι πρόκειται ίσως για εξαίρεση. Γιατί όμως εμείς να μη του μοιάζουμε έστω και στο ελάχιστο βαθμό...

Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου.

Αποτελεί μαρτυρία για την δύναμη του πνεύματος των Ιαπώνων αλλά και ένα ενδιαφέρον "στιγμιότυπο" ζωής κοντά στο κέντρο της Ιαπωνικής κρίσης, το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα.

Η επιστολή μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον αρχισυντάκτη του New America Media, Andrew Lam, συγγραφέα μεταξύ άλλων του East Eats West: Writing in Two Hemispheres.

Αδελφέ μου,

Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα παραπέρα.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.

Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι' αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να προσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω, αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.

Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.

Χθες το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.

Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.

Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα.
"Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου.

Εγώ έχω ήδη φάει. Πάρε την να την φας εσύ."

Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή.

Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: "Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα.

" Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω.

Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.

Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.

Ha Minh Thanh