Τι εκανες Σαββατοκυριακο; Μηπως αλλάξαν Ωράριο τα κοκάλια;
Την Κυριακη ημουν παλι εκει αλλα οπως καθε φορα ετσι και αυτη δεν υπηρχε τπτ ή καλυτερα δεν εκανα τπτ.
Οποτε εχθες (Δευτερα) εκανα μια αποπειρα ακομη.
Στις 3.30 ημουν ηδη στην ψαρευτρα μου και ειχα αρχισει το μαστιγωμα. Δυο τρεις τσιμπιες χωρις αισιο για εμενα τελος.
Κατα τις 7 το απογευμα και ενω εχω αρχισιε να ψιλοκουραζομαι και σκεφτομαι σιγα σιγα να τα μαζευω σε μια στιγμη νιωθω ενα πολυ δυνατο τραβηγμα στο καλαμι. Αρχιζω να μαζευω σιγα σιγα και αμεσως αρχιζουν τα φρενα να "σφυρανε". Εντονα κεφαλια συνεχεια και φρενα σε κατασταση τρελας.
Μαζευω οσο πιο γρηγορα μπορω ωστε να φερω το ψαρι πανω απο τα μεσονερα καθως ο τοπος ειναι γεματος ντεματα και δεν θελω να εχω τπτ δυσαρεστες εξελιξεις. Καταφερνω και φερνω το ψαρι κοντα μου και το βλεπω. Ειναι ενα κοκαλι (τι αλλο θα επιανα εγω

) το οποιο ειναι το μεγαλυτερο που εχω πιασει ως τωρα. Πρεπει να ηταν κοντα στο κιλο σιγουρα. Το βλεπω να χτυπιεται συνεχεια και τα κεφαλια του παιρνουν συνεχεια φρενα το οποια τα εχω ρυθμιση πολυ προσεκτικα στο οριο θραυσης της πετονιας μου (trabucco 25αρα με αντοχη 8.4kg).
Ανεβαζω το ψαρι στον αφρο και κοιταω για την αποχη.. Η καταραμενη ειναι 20 μετρα μακρια μου καθως σε ολη την διαρκεια του ψαρεματος μου περπαταω σε μια αποσταση 200μετρων στα βραχια πανω κατω συνεχεια και ριχνω μαζευω. Οποτε η αποχη δεν ειναι συνεχεια πλαι μου.
Ζυγιζω το ψαρι τραβωντας το σιγα σιγα πανω απο το νερο αλλα τα φρενα συνεχως "ανοιγουν" και ξερω οτι δεν εχω αλλα περιθωρια να ζορισω την πετονια μου. Οποτε αποφασιζω να περπατισω μεχρι την αποχη.
Να εξηγησω οτι εκει που ψαρευω ειναι βραχια κακοτραχηλα τα οποια κλιμακωτα καταληγουν στην επιφανεια της θαλασσας οποτε σε περιπτωσεις με κοντρα καιρο και εντονο κυματισμο οπως και την εν λογω ημερα δεν μπορεις με τπτ να πλησιασεις στην ακρη γιατι τα κυματα καλυπτουν μεγαλο μερος απο τα πρωτα βραχια και αναγκαστικα εισαι 2-3 μετρα πιο μεσα απο την ακρη.
Αρχιζω λοιπον να περπαταω προς την αποχη με το ψαρι καλα αγκιστρωμενο και συνεχως να σκορταρει. Σε καποια στιγμη λοιπον μαγκωνει η πετονια σε ενα μπροστινο βραχο και το ψαρι κανοντας 2-3 κεφαλια τακ... κοβει την πετονια

Παει...
Κριμα...κριμα...κριμα... Ολα αυτα για το τιποτα μονο ενα συναισθημα εντονης απογοητευσης. Και το χειροτερο ειναι οτι το ψαρι δεν εχει καμια ελπιδα να επιβιωσει με το χελακι καρφωμενο καλα στο στομα του.
Λαθος μεγαλο. Βιασυνη. Επρεπε να κρατησω τουλαχιστον μερικα λεπτα ακομα το ψσρι στην αρχικη θεση που ημουν οπου το ειχα και οπου ηταν ασφαλες οσο αφορα τουλαχιστον τυχον μπλεξιματα στα βραχια. Θα το εξασθενουσα και μετα θα ηταν πιο ευκολη η υπολοιπη διαδικασια.Αλλα βιαστηκα.. Και το πληρωσα.. Και εγω και το ατυχο το ψαρι..
Ηταν η πρωτη φορα που εχασα ψαρι και μαλιστα με αυτο τον τροπο.Απαισιο συναισθημα. Το απευχομαι για ολους...
Παντως αυτη η αποχη ρε παιδια ημαρτον πια. Οποτε την χρειαζομαι δεν ειναι εκει.. Τι να κανω? Ειναι αδυνατον να την κουβαλαω συνεχεια πανω μου.Περπαταω σε 200 και βαλε μετρα βραχια δυσκολα και συνεχεια πιχνω μαζευω , ριχνω μαζευω. Πως μπορω να εχω και την αποχη μαζι μου|?? Πρεπει να βρω μια λυση αλλιως βλεπω να εχω συχνα τετοια φαινομενα.