Γεια χαρά σε όλους.
Το Σ/Κ που πέρασε είπα να προσπαθήσω να δοκιμάσω με αυτή την τεχνική καθώς και τα αποτελέσματα με το casting που έχω μέχρι τώρα δεν είναι και ο,τι καλύτερο (για να είμαι ειλικρινής είναι ο,τι χειρότερο), αλλά και επειδή μου φάνηκε ενδιαφέρουσα η εν λόγω τεχνική.
Έτσι λοιπόν με ένα δισπαστο 10-30γρ 1oz καλάμι 2.7μέτρων που έχω και μια ποικιλία από χελακια raglou και buldo (δεν βρήκα jigheads) κατέβηκα το Σάββατο το απογευματάκι στα δικαστικά στο Σχοινιά στα βράχια για να εφαρμόσω ο,τι είχα διαβάσει στο forum. Το μηχανάκι γεμάτο από 35αρα μάνα και μετά το buldo μια οργιά παράμαλλο με 25αρα flurocarbon δεμένη με τον κόμπο rapala στο χελακι.
Ο καιρός σχετικά καλός άνεμος 6 μποφόρ και θερμοκρασία 20 βαθμούς Κελσίου.
Ξεκινάω λοιπόν επιφυλακτικά τις ρίψεις με το πράσινο χελακι μου . Στην τρίτη ρίψη και έχοντας φτάσει το χελακι σε απόσταση 2-3 μέτρων από εμένα ξαφνικά 3-4 κοκαλια του ορμάνε και ένα από αυτά το αρπάζει δυνατά. Δυνατό ψάρι παίρνει φρένα 2 φορές παροτι δεν ήταν μεγάλο (340γρ) και καθότι δεν υπήρχε αποχή με μια αποφασιστική κίνηση αλλά απίκο το πετάω πάνω στα βράχια.(τυχερός το ξέρω που δεν το έχασα αλλά είχα πάει περισσότερο για να δοκιμάσω ρίψεις δεν περίμενα να έρθει κάτι…). Πάντως η αίσθηση με τα εν λόγω καλάμια είναι τρομερή. Καμία σχέση με τα καλάμια casting. Νομίζεις ότι βγάζεις κανένα τέρας έξω.
Περιττό να σας πω ότι το συναίσθημα ήταν πολύ έντονο όχι γιατί έβγαλα το τεράστιο ή το καλύτερο ψάρι αλλά γιατί η άμεση επαφή με το όλο συμβάν δηλαδή να βλέπω το κοκαλι να χτυπιέται πάνω στο νερό , τα φρένα να φεύγουν και όλα αυτά στα 2 μέτρα από εμένα με ενθουσίασε. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εμένα καθώς στο casting μέχρι τώρα δεν είχα νιώσει κάτι ανάλογο.
Μετά από αυτό βέβαια τπτ άλλο αφού τα υπόλοιπα κοκαλια με τον πανικό που έγινε μέχρι να βγάλω το ψάρι έξω την κοπανίσανε (όχι χαζά είναι).
Έπειτα από αυτό λοιπόν την Κυριακή αποφάσισα να αφιερώσω όλη την μέρα στο συγκεκριμένο τρόπο ψαρέματος. Ο καιρός χάλια 8-9 μποφόρ κόντρα, κυματισμός πολύ έντονος και στα βράχια να έχω γίνει μούσκεμα από πάνω μέχρι κάτω. Ξεκίνησα από τις 10 το πρωί και τελείωσα στις 5 το απόγευμα αφού άλλαξα 3 τοποθεσίες (άλλο ένα καλό με την εν λόγω τεχνική αφού ο εξοπλισμός για camping δεν είναι απαραίτητος όπως στο casting. Το καλάμι, μια τσαντούλα

ΑΠΟΧΗ!!

και φύγαμε!!).
Το αποτέλεσμα ήταν μηδενικό αλλά συνέβη κάτι το οποίο είναι άξιο λόγου. Καθώς λοιπόν είμαι στον κόσμο μου και όλη την ώρα ρίξε τραβά , ρίξε τραβά, είμαι και μούσκεμα από την κορυφή μέχρι τα πόδια, εκεί λοιπόν που μαζεύω το χελακι βλέπω μια φιγούρα πραγματικά μεγάλη να ακολουθεί το χελακι. Σταματάω να μαζεύω γρήγορα και βλέπω το ψάρι να επιτίθεται στο χελακι, νιώθω ένα μεγάλο τράβηγμα και εκείνη την στιγμή τραβάω και εγώ άτσαλαμε δύναμη (έλλειψη πείρας και αυτοελέγχου)

για να το καρφώσω και το χελακι πετάγεται έξω από το νερό και το ψάρι γίνεται καπνός (πάλι ήταν μπροστά στα πόδια μου το όλο σκηνικό).
Μπορεί να μην είχα κανένα αποτέλεσμα όλη την ημέρα αλλά το συμβάν και μόνο με είχε ενθουσιάσει. Όλη την ώρα δούλευα στο μυαλό μου τι είχα κάνει λάθος και έχασα το ψάρι. Σιγά σιγά πιστεύω ότι θα αποκτήσω και την εμπειρία να συμπεριφέρομαι όπως πρέπει σε ανάλογες περιπτώσεις.
Περιττό λοιπόν να σας πω ότι από δω και πέρα έχω γίνει πορωμένος συρταπεξιτης και ήδη κοιτάω να εφοδιαστώ με τα πρώτα μου τεχνητά εκτός από τα χελάκια. Θεωρώ ότι είναι πολύ εθιστικος και ενδιαφέρων τρόπος ψαρέματος και από εδώ και στο εξής θα ασχοληθώ εντατικά (για να μην πω αποκλειστικά) με αυτόν. Ζητάω λοιπόν την υπομονή σας και τις γνώσεις σας καθώς οι απορίες πολλές, η όρεξη περισσότερη και η διάθεση για ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών στα ….κόκκινα!!!
Και φυσικά εάν κάποιος ενδιαφέρεται για παρέα[move]
...ΜΕ ΤΑ ΧΙΛΙΑ…
[/move]