Ερώτηση Ανέκδοτα

Δύο γκρουπιέρηδες κάθονται βαριεστημένοι στη μπαρμπουτιέρα του καζίνο.
Ξαφνικά εισβάλει άλλη μια... ιδιαίτερα ελκυστική ξανθιά και ποντάρει 20.000 δολάρια σε μια ζαριά λέγοντας:
- Ελπίζω να μη σας πειράζει, αλλά αισθάνομαι πολύ τυχερή όταν παίζω γυμνή.
Με αυτά, ξεκουμπώνει το φερμουάρ, βγάζει φόρεμα και εσώρουχα, ρίχνει το ζάρι και φωνάζει:
- Έλα μωρό μου, η μαμά χρειάζεται καινούργια ρούχα!
Κοιτάει με αγωνία και μόλις το ζάρι σταματά, αρχίζει να χοροπηδάει πάνω
κάτω ουρλιάζοντας:
- ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ ΚΕΡΔΙΣΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!
Αγκαλιάζει έναν-έναν τους γκρουπιέρηδες, παίρνει τα κέρδη και τα ρούχα της και εξαφανίζεται. Οι τύποι κοιτάζονταν αποσβολωμένοι. Τελικά ο ένας ρωτάει:
- Είδες τι ζαριά έφερε;
- Δεν ξέρω, νόμιζα ότι έβλεπες εσύ!

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Δεν είναι χαζές όλες οι ξανθιές. Όλοι οι άνδρες, όμως,
είναι ίδιοι!

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν δύο καλόγριες. Η μία λεγόταν Αδελφή Μαθηματικά (ΑΜ) και η άλλη Αδελφή Λογική(ΑΛ). Ένα βράδυ κι ενώ σουρούπωνε, ήταν και οι δύο ακόμα μακριά από το μοναστήρι. Τότε ξεκινάει ο εξής διάλογος:

ΑΜ: Προσέξατε τον άνδρα που μας ακολουθεί εδώ και 34,2 λεπτά; Αναρωτιέμαι τι μας θέλει ...;
ΑΛ: Είναι λογικό, θέλει να μας βιάσει.
ΑM: Ωχ όχι! Στην απόσταση που βρίσκεται θα μας προφτάσει σε λιγότερο από 15 λεπτά. Τι μπορούμε να κάνουμε;
ΑΛ: Το μόνο λογικό είναι να βαδίσουμε πιο γρήγορα.
Άρχισαν να περπατάνε πιο γρήγορα αλλά η Αδελφή Μαθηματικά λέει:
ΑΜ: Δεν καταφέραμε τίποτα.
ΑΛ: Φυσικά και δεν καταφέραμε τίποτα. Ο άνδρας έκανε ό,τι πιο λογικό μπορούσε. Ανέπτυξε ταχύτητα ο ίδιος.
ΑΜ: Τότε τι κάνουμε; Σε ένα λεπτό θα μας έχει φτάσει.
ΑΛ: Το μόνο λογικό είναι να χωριστούμε. Εσείς από δω κι εγώ από εκεί. Έτσι δεν θα μπορεί να ακολουθήσει και τις δύο.
Ο άνδρας διαλέγει να ακολουθήσει την ΑΛ. Η Αδελφή Μαθηματικά φτάνει στο μοναστήρι κι αρχίζει να ανησυχεί για την Αδελφή Λογική που δεν έχει φτάσει ακόμα. Όταν φτάνει επιτέλους η Αδελφή Λογική, την πλησιάζει η Αδελφή Μαθηματικά και της λέει:
ΑΜ: Αδελφή Λογική! Δόξα τo Θεό, φτάσατε! Πείτε μου τί συνέβη!
ΑΛ: Συνέβη ό,τι πιο λογικό. Ο άνδρας δεν μπορούσε να μας ακολουθήσει και τις δύο και διάλεξε εμένα
ΑM: Ναι, ναι! Αλλά έπειτα;
ΑΛ: Συνέβη ό,τι πιο λογικό. Άρχισα να τρέχω όσο μπορούσα πιο γρήγορα, και ο άνδρας έκανε το ίδιο.
ΑM: Και;
ΑΛ: Συνέβη ό,τι πιο λογικό. Με πρόφτασε.
ΑM: Ωχ Θεέ μου! Και τί κάνατε;
ΑΛ: Ό,τι ήταν λογικό να κάνω. Σήκωσα τη ρόμπα μου.
ΑM: Ωχ αδελφή! Κι ο άνδρας τί έκανε;
ΑΛ: Ό,τι ήταν λογικό, κατέβασε το παντελόνι του.
ΑM: Ωχ όχι! Τι έγινε έπειτα;
ΑΛ: Λογικό δεν είναι, αδελφή; Μία καλόγρια με τη ρόμπα σηκωμένη τρέχει πιο γρήγορα από έναν άνδρα με κατεβασμένα παντελόνια

Τέσσερις παντρεμένοι άντρες πήγαν για ψάρεμα. Μετά από λίγο άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους...


-Δεν θα το πιστέψετε τι έπρεπε να κάνω για να μπορέσω να έρθω για ψάρεμα αυτό το σαββατοκύριακο.
-Υποσχέθηκα ότι θα βάψω όλο το σπίτι σε μια εβδομάδα!

-Αυτό δεν είναι τίποτα, λέει ο άλλος... Εγώ έπρεπε να της υποσχεθώ ότι θα χτίσω καινούργια πέργκολα για την πισίνα.

-Καλά με δουλεύετε; Εγώ της υποσχέθηκα ότι θα κάνω πλήρη ανακαίνιση ...


...στην κουζίνα συμπεριλαμβανομένων και των ηλεκτρικών συσκευών!

Ο τέταρτος δεν μιλάει....
-Εσύ μεγάλε γιατί δεν μιλάς;Θες να πιστέψουμε ότι δεν υποσχέθηκες τίποτα;
-Εγώ παιδιά έβαλα το ξυπνητήρι σήμερα το πρωί να χτυπήσει στις 5 και 30. Και όταν άρχισε να βαράει, γυρίζω στην γυναίκα μου και της λέω: Ψάρεμα η Sex; και μου απαντά: «Πάρε ένα πουλόβερ μαζί σου»!

Ο κυρ-Κώστας και η κυρά-Φρόσω είναι παντρεμένοι εδώ και πενήντα χρόνια και τώρα είναι περασμένα 70. Όλη του τη ζωή ο κυρ-Κώστας ήθελε ένα ζευγάρι παπούτσια από δέρμα κροκοδείλου... και έκρινε πως είχε φτάσει πια η ώρα να τα κάνει δώρο στον εαυτό του.


Όταν επέστρεψε λοιπόν σπίτι, φορώντας τα καινούργια του παπούτσια, είπε στην κυρά-Φρόσω:

- "Λοιπόν ,μήπως βλέπεις κάτι διαφορετικό πάνω μου;"

- "Τι θα μπορούσε να είναι διαφορετικό; Κάθε μέρα φοράς το ίδιο πουκάμισο και το ίδιο παντελόνι. Που είναι η διαφορά;"

Ο κυρ-Κώστας δεν το έβαλε κάτω. Χωρίς να πει κουβέντα, πήγε στο υπνοδωμάτιο, γδύθηκε και βγήκε έξω μη φορώντας τίποτε άλλο παρά τα καινούργια του παπούτσια.

- "Τώρα Φρόσω, βλέπεις κάτι διαφορετικό;", τη ρώτησε.

- "Που είναι η διαφορά, Κώστα μου; Κρέμεται προς τα κάτω όπως και κάθε μέρα..."

Προσβεβλημένος και θυμωμένος, ο κυρ-Κώστας φώναξε:

- "Και ξέρεις ΓΙΑΤΙ κρέμεται προς τα κάτω; Γιατί κοιτάζει τα καινούργια μου παπούτσια!"

Και τότε η κυρά-Φρόσω σηκώνει τους ώμους και του λέει:

- "Μαλακία έκανες Κώστα μου τότε. Καπέλο έπρεπε να αγοράσεις όχι παπούτσια!!!