Ερώτηση Γκάφες και ψάρεμα

Επισης μια αλλη μεγαλη γκαφα μου ειναι οταν προσπαθησα να σατηρισω καποιον φιλο και αντι να γραψω πετονια εγραψα μπετονια
Ρεζιλι εγινα



ΚΑΠΕΤΑΝ(ρεζιλης)

Αυτό δεν είναι γκάφα ΚΑΠΕΤΑΝ (πολυπρόσωπε).
90% των ψαράδων έτσι την ονομάζουν. Μπετονιά. Οπότε εδώ το ΚΑΠΕΤΑΝ (ρεζίλης) δεν ταιριάζει με τίποτε.

Την μεγαλύτερη γκάφα,ίσως την κάνω την παρασκευή....

Ετοιμάζομαι να πάω για ψάρεμα με ΚΑΠΕΤΑΝ και Πασχάλη

Φιλικά.

νίκος.

Μιλτιάδη προσπαθώ εναγωνίως να ξεκινήσω τις διακοπές μου αλλά αυτές τις μέρες με θυμήθηκε και ο κάθε πικραμένος και ξεχασμένος πελάτης. Από Σεπτέμβριο και μετά που θα δροσίσει λίγο (λέμε τώρα) και θα αρχίσουμε τα ημερήσια καλαμοκουνήματα θα σου έρθω.

Την μεγαλύτερη γκάφα,ίσως την κάνω την παρασκευή....
Ετοιμάζομαι να πάω για ψάρεμα με ΚΑΠΕΤΑΝ και Πασχάλη

Από γκάφα σε γκάφα το πάτε εδώ μέσα.
Γιατί μαρτύρησες τις "παρεευτικές" προτιμήσεις του Πασχάλη, Νίκο?

Την μεγαλύτερη γκάφα,ίσως την κάνω την παρασκευή....

Ετοιμάζομαι να πάω για ψάρεμα με ΚΑΠΕΤΑΝ και Πασχάλη

Φιλικά.

νίκος.

Με τον Πασχάληηηηηηηηηηηηηηη 

Την μεγαλύτερη γκάφα,ίσως την κάνω την παρασκευή....

Ετοιμάζομαι να πάω για ψάρεμα με ΚΑΠΕΤΑΝ και Πασχάλη

Φιλικά.

νίκος.

Με τον Πασχάληηηηηηηηηηηηηηη 


κομμενα τα γελια και τα αστεια με τον Πασχαλη.


ΚΑΠΕΤΑΝ(πασχαλινος)

ΚΑΠΕΤΑΝ(πασχαλινος)

Σου εύχομαι και χριστουγεννιάτικος!!!

Ας γράψω κι εγώ μια γκάφα μου...(Εξελίχθηκε σε πίκρα...)Όταν ήμουν 10 ετών έχουμε πάει με τον τότε κολλητό μου στα βράχια της Κριθαριάς για ψάρεμα απόγευμα όπου και παραθερίζαμε...Έχουμε φάει κόλλημα ότι θα πιάσουμε τρελά ψάρια!!!Έχουμε κανένα 2ωρο με σπράκια,πετρόψαρα κτλ...κτλ...Εμένα ο παππούς μου έχει δώσει σαμπανιό κομμένο για δόλωμα και στον Κώστα ο παππούς του μαμούνι...Ρωτάω εγώ τον παππού τι άλλο μπορώ να πιάσω με τον σαμπανιό και μου λέει οτί με αφροτό μονοάγκιστρο μπορεί αν ήμουν τυχερός να έπιανα και κανένα κοκκάλι από αυτά που κυνηγάνε την αθερίνα στα ρηχά...Μετά από εκείνο το 2ωρο άρχισε να ψιλονυχτώνει και να πέφτει ο ήλιος...Όπως είναι φυσικό εκείνη την ώρα αρχίζουν τα κοκκάλια να κάνουν σαν τρελά μπροστά στα μάτια μας...Οπότε βγάζω εγώ το μονοάγκιστρο δολώνω ένα μεγάλο κομμάτι σαμπανιό και είμαι έτοιμος να το πετάξω...Εκείνη την στιγμή σκέφτομαι ότι ο ψηλότερος βράχος θα ήταν ο ιδανικότερος για μια τέτοια ρίψη καρούλας...(τρομάρα μου...)Ανεβαίνω στον βράχο που από το απογευματινό κύμα είχε γίνει σαν μπανανόφλουδα και πάω να ρίξω με φόρα...Παραπατάω και πέφτω ανάσκελα επάνω του αλλά επειδή ήταν κατηφορικός έχω αρχίσει να κατρακυλάω σε slow motion να τα βλέπω όλα αργά-αργά να απομακρύνονται και να γλιστράει το οτιδήποτε έπιανα και σταματημό να μην έχω...Μέχρι που νιώθω το σώμα μου μετέωρο και δευτερόλεπτα μετά ένα γκαπ και ένα γενικό μούδιασμα σε όλο το σώμα μου...Είχα σκάσει κάτω από τον βράχο 3μέτρα ύψος και είχα καρφωθεί στα βράχια ακριβώς από κάτω με την πλάτη...Κούνησα τα πόδια κατευθείαν να δω αν έπαθα τίποτα και μέσα σε δευτερόλεπτα η θάλασσα γύρω μου έχει γίνει κατακόκκινη από το αίμα...Είχα χτυπήσει στην πλάτη από τα βράχια και από την πλήγη φαινόταν η σπονδηλική στήλη να κουνιέται...Με αρπάζουν ο θείος του Κώστα και κάτι άλλοι ψαράδες από εκεί και κατευθείαν στο νοσοκομείο του Βόλου...Η νοσοκόμα κοιτάει την πλήγη και λέει οτί δεν είναι τίποτα...Μου βάζει οξυζενέ και μου λέει οτί σε 3-4 μέρες μπορώ να κάνω και μπάνιο στην θάλασσα...Σε 5 ημέρες και όχι σε 3-4 το ανοίγει η μάνα μου και η πληγή όχι δεν έχει κλείσει αλλά είναι ακόμα μπριζόλα...Με πάνε σε ιδιοτικό χειρούργο το βλέπει και κάνει μήνυση στο νοσοκομείο του Βόλου για εγκληματική αμμέλεια...(βέβαια πήρα τα 3 μου αλλά άλλο αυτό...)Μου είπε ότι αν δεν ήμουν χοντρός(έτσι ήμουν μικρός)θα είχα μείνει παράλλητος και οτί με έσωσε το λίπος... Τελικά η ανάμνηση της γκάφας μου ήταν 15 ράματα στην πλάτη στο ύψος της μέσης και καμιά 10αριά κοκκάλια να μου βγάζουν την γλώσσα ...
Γενικό μάθημα:Η ρίψη δεν θέλει κόπο θέλει τρόπο...

Πριν απο καποια χρονια αποφασισαμε τρεις φιλοι να παμε για διημερο ψαρεμα
στην Ευβοια, κοντα στην Χιλιαδου, τελη Σεπτεμβρη.
Θα διανυκτερευαμε στην παραλια, με τις σκηνες μας.
Αγορασα δολωματα, φαραω, μανες και μπολικη σαρδελα, τα εβαλα σε μικρο ψυγειο
με παγο, ετοιμασα και ενα δευτερο μεγαλο ψυγειο με μπολικο παγο και τα απαραιτητα
μπριζολολουκανικα, και ξεκινησα το βραδυ να παω στα γενεθλια του αδελφου μου.
Εκει ως συνηθως ηπια το... κατι κατι παραπανω μου, περασε η ωρα γρηγορα,
και εφυγα για το σπιτι, εν ευθυμια βεβαιως...εβαλα το ξυπνητηρι, και επεσα ξερος.
Καποια στιγμη με ξυπναει η κυρα, "ηρθαν τα παιδια, ακομα κοιμασαι;" σηκωνομαι
αυτοματα με το ενα ματι ανοιχτο, ετοιμαζομαι στα γρηγορα, παιρνω σκηνη
συνεργα και ψυγειο και φευγουμε...
Μετα απο 4 ωρες και 2 στασεις για καφε φτανουμε, η μικρη παραλια ερημη,
ξεφορτωνουμε, αρματωνουμε καλαμια, παω να φερω το ψυγειο, και
παγωνω....ειχα παρει αυτο με τον παγο και τα κρεατικα, και ειχα αφησει στο
σπιτι το αλλο με τα δολωματα!
Το τι ακουσα, δεν περιγραφεται!
Για την ιστορια, τελικα ψαρεψαμε, αφου μετα απο 3 ωρες ταξιδι πανε-ελα
πηραμε δολωματα απο Χαλκιδα...
Εκτοτε, οποτε βρισκομαστε για κανα ψαρεμα, τα δολωματα τα αναλαμβανει
αλλος!

Φιλικα
Γιωργος f030

Πριν πολλά χρόνια έχουμε πάει για διακοπές με φίλους, που αλλού στο Πήλιο.

Άσχετοι όλοι από ψάρεμα, αποφασίσαμε να πάμε για ψάρεμα πέστροφας σε ρυάκι κοντά στις Μηλιές. Αυτός που θα μας πήγανε, μέλος της παρέας, είναι από την περιοχή, ετοίμασε το σχέδιο εξόρμησης. Το σχέδιο προέβλεπε :
1. Την κατασκευή δολώματος που ήταν ψωμοτύρι πλασμένο στο χέρι
2. Την κατασκευή αρματωσιών, που ήταν μονάγκιστρα με βαριδιάκια Νο 1
3. Το φότωμα του ενός αυτοκινήτου με καρέκλες, τραπεζάκι, ραδιοφωνάκι και όλα αυτά τα χρήσιμα αντικείμενα για εκδρομή στο βουνό
4. Σχεδιασμός πορείας σε χάρτη, μην τυχόν χαθούμε μιας και δεν υπήρχαν τότε κινητά

Αφού ετοιμαστήκαμε, ξεκινήσαμε δύο αυτοκίνητα για το σημείο όπου θα ψαρεύαμε. Φτάνοντας στο ρυάκι, αφού κινηθήκαμε περί τα 5 χλμ σε χωματόδρομο, κάτω από δένδρα κατεβάσαμε τα πράγματα και ετοιμαστήκαμε για το ψάρεμα. Καθότι το ρυάκι ήταν σχετικά στενό δεν είχαμε κανένα πρόβλημα.
Όμως το ρυάκι παρακάτω έκανε μια μικρή λιμνούλα πάνω από την οποία περνούσε μια πετρόκτιστη γέφυρα του 19ου αιώνα. Ανέβηκα λοιπόν στην γέφυρα  και προσπάθησα να πετάξω την αρματωσιά στο κέντρο της λιμνούλας. Αφού γύρισα 3-4 φορές την πετονιά την πέταξα. Δεν άκουσα τον παφλασμό του βαριδίου, αλλά φαντάστηκα  ότι αυτό ωφείλετε στο πολύ μικρό βαρίδιο. Τραβηξα ελαφρυά την πετονιά για να τεντωθεί λίγο για να καταλάβω το πιθανό τσίμπημα. Κάποια στιγμή αισθάνομαι κάτι σαν τσίμπημα και τραβάω απότομα την πετονιά και ξαφνικά 

Πουλιά πετάγονται από τα δένδρα πίσω μου  και η πετονιά σκαλώνει αλλά όλως περιέργως η πετονιά δεν έχει κλίση προς τα κάτω αλλά προς τα πάνω. Τι έγινε; 
Απλά. Αντί η πετονιά να καταλείξη στην λιμνούλα, κατά την πορεία της από πίσω προς τα εμπρός πιάστηκε στα κλαριά του δένδρου που ήταν από πάνω μου  και τα πουλιά τσιμπούσαν το ψωμοτύρι από το αγκίστρι.
Δυστυχώς  δεν πιάστηκε ούτε ένα πουλί. Παρόλα αυτά πιάστηκαν συνολικά 12 πέστροφες από τις οποίες φαγώθηκαν οι 10 από παρέα 15 ατόμων. Οι άλλες δύο έμειναν στην μάνα του φίλου για την περιποίηση που μας προσέφερε το βράδυ στο φαγοπότι.