Μαζί με τον κολλητό μου όταν ήμασταν πιτσιρικάδες ( γύρω στα 14- 15 χρονών) ένα καλοκαίρι εκεί που παραθερίζαμε μας είχε πιάσει τρεμούρα να πάμε για ψάρεμα με βάρκα το ξημέρωμα. Έλα όμως που κανείς, που είχε βάρκα τότε, δεν είχε όρεξη να μας πάει για ψάρεμα, γιατί όλοι ήθελαν να πάνε το βράδυ.
Σκεφτόμασταν λοιπόν τι να κάνουμε για να πάμε καθώς λυπόμασταν που είχαμε ετοιμάσει και διαλεκτές γαρίδες ψημένες στον ήλιο την προηγούμενη με αλάτι καθώς και οι πετονιές μας για την καθετή ήταν φτιαγμένες με μεράκι όλη την ημέρα για να πιάσουμε τα 'χοντρά ψάρια'. ( μάλιστα λέγαμε και στο κάθε αγκίστρι τι ψάρι θα καρφωθεί.. τέτοια σιγουριά!!)
Τι να κάνουμε, τι να κάνουμε και ξαφνικά κατεβαίνει μια ιδέα στον κολλητό μου!! Να πάρουμε κρυφά ένα μικρό βαρκάκι που είχε ο νονός του με πανί ( εκείνη την εποχή ήταν της μόδας αυτά τα βαρκάκια) να φτιάξουμε αυτοσχέδια κουπιά και άγκυρα.
Έτσι το σχέδιο μπήκε σε εφαρμογή!! 'Βουτήξαμε' το βαρκάκι από την αυλή του νονού το ξημέρωμα, είχαμε βρει και ένα μακρύ σχοινί για να δέσουμε τον τσιμεντόλιθο ( η αυτοσχέδια άγκυρα ..τρομάρα μας) και με δύο τάβλες από κρεβάτι για κουπιά ξεκινήσαμε να πάμε για ψάρεμα.
Μας είχε πιάσει περηφάνια που το σχέδιο μας πήγαινε ρολόι, καθώς απομακρυνόμασταν από την ακτή με τις τάβλες στα χέρια να κάνουμε κουπί αλλά indiana jones. Μετά από ώρα και αφού απομακρυνθήκαμε αρκετά αποφασίσαμε ότι εδώ είναι καλά και ρίξαμε την αυτοσχέδια άγκυρα.
Μάθημα πρώτο: Δεν υπολογίσαμε σωστά την απόσταση του βάθους και ο τσιμεντόλιθος, το σχοινί και το σημείο του σκάφους που ήταν δεμένο, αφού έκανε ένα καλό κρακ, έφυγε μέσα στην θάλασσα!!
Όμως όχι δεν μας πτόησε μια μικρή αναποδιά! Ήταν τόση η τρεμούρα που είπαμε: δεν πειράζει ίσως είναι καλύτερα να ψαρεύουμε χωρίς άγκυρα.
Μάθημα δεύτερο: Όταν πας για ψάρεμα παίρνεις όλα τα απαραίτητα εργαλεία. Γιατί πάνω στον πανικό μας, δεν είχαμε πάρει το μαχαίρι για να κόβουμε κομματάκια την γαρίδα μας και αναγκαστήκαμε να την κόβουμε με τα δόντια. Δεν φτάνει αυτό δεν είχαμε πάρει και ένα νεράκι και φυσικά μετά από ώρα κόβε κόβε με το στόμα να λίγο ο ήλιος που άρχισε να ζεσταίνει να και το αλάτι από τις γαρίδες ήρθε και έδεσε ώστε να μοιάζουμε λες και ερχόμασταν από μια έρημο εδώ και μέρες!!
Μάθημα τρίτο: Όταν περνάει η ώρα και δεν τσιμπάει μάζεψε τα και φύγε! Όχι εμείς εκεί να λέμε τώρα θα τσιμπήσει τώρα θα ανέβει το τέρας...και να σου το μπουρίνι που ήρθε από το πουθενά και εμείς να προσπαθούμε με τις τάβλες να βγούμε έξω...αλλά που!!

-s_head:
Για να μην τα πολυλογώ το αποτέλεσμα ήταν μετά από κάποιες ώρες να καταφέρουμε, μετά κόπων και βασάνων, να βγούμε περί τα 5 χλμ μακρύτερα από εκεί που παραθερίζαμε, κατάκοποι ( πάλι καλά που δεν πνιγήκαμε), να διψάμε του κερατά και αφού πήραμε την βαρκούλα επ ώμου να επιστρέψουμε στην βάση μας και φυσικά να είμαστε τιμωρημένοι για μια εβδομάδα χωρίς ΨΑΡΕΜΑ!!( χώρια τα μπινελίκια που ακούσαμε)
Τώρα για το ψαρευτικό αποτέλεσμα ....ουδέν σχόλιο!!