Ερώτηση «Η τέχνη της Συρτής»

Δημήτρηs Κουζούπηs έγραψε: Συγγνωμη Μιχαλη μου,διαγραφηκε το δευτερο ποστ!!!

Δεν πειράζει Δημήτρη κάτι εντελώς ασήμαντο είχα συμπληρώσει, το οποίο θα το τακτοποιήσω.
Ίσως πρέπει να διαγράψεις και το ποστ με την αναφορά μου γιατί δεν χρειάζεται.
Μια και επικοινωνούμε όμως να σου πω ότι τις τελευταίες ημέρες όταν δημιουργώ μια απάντηση και πατάω το κουμπί «αποστολή» μου βγάζει ένα μήνυμα που είναι σε ένα μεγάλο μπλε κουτί και απ' ότι καταλαβαίνω αφορά σφάλμα του server του συστήματος. Δεν ξέρω αν το έχει αναφέρει κι άλλος. Ίσως θα πρέπει να το κοιτάξετε.
Υ.Γ.: Χαίρομαι ιδιαίτερα που σε βλέπω να είσαι παρών γιατί παρακολουθώντας τις συζητήσεις πληροφορήθηκα για προβλήματα υγείας σου και αυτό μου δείχνει ότι είσαι καλά. Σου εύχομαι να είσαι πάντα γερός για να μπορείς να είσαι και ο «μεγάλος μας αδελφός»! (Χαχαχαχα).
Σε χαιρετώ

Καλημερα στα φιλαρακια.
Να πω κι εγω την γνωμη μου εαν θελετε γι αυτην την τεχνικη που τοσο μ αρεσει κι εννοω την συρτη.
Πιστευω πως στην συρτη βυθου παιζει μεγαλο ρολο και το τεχνιτο (η γλωσσα του δηλαδη) οπως και η ταχυτητα που σερνουμε,οποτε δεν μπορουμε να πουμε με σιγουρια ποσα μετρα κατεβαινει ακριβως.
Εχω τεχνιτα με μεγαλη γλωσσα που κατεβαινουν μονα τους μεχρι και εννια μετρα.
Ο μονος τροπος για να σιγουρευτουμε εκεινη την στιγμη που ψαρευουμε ειναι να παμε σε σημειο με αμμο και να συρουμε το τεχνιτο μας μεχρι να ακουμπησει στον βυθο.Και λεω εκεινη την στιγμη διοτι την επομενη φορα που θα ξαναπαμε μπορει να εχουν αλλαξει τα ρευματα και το τεχνιτο μας να ψαρευει σε διαφορετικο βαθος.
Παλαμιδα εχω πιασει κι εγω με μεγαλη ταχυτητα ισως και περισσοτερη απο 8 μιλια χωρις να το περιμενω βεβαια.Χτυπησε την στιγμη που σταματησα να παιρνω ψαρια στο σημειο που ημουνα και βλεποντας τους γλαρους να βουτουν πιο κει, αυξησα ταχυτητα για να παω χωρις να μεζεψω τις αρματωσιες.Δεν ειχα τοτε gps για να ξερω ακριβως ποσο παω αλλα πηγαινα αρκετα γρηγορα.Επισης δεν ειχα ουτε καλαμια με μηχανισμους για να δουλεψουν τα φρενα αφου η αντισταση του ψαριου ηταν μεγαλη αλλα την γλυτωσε το 30αρι παραμαλο χαρη σε μια πατεντα που εκανα και ξετυλιχθηκε λιγο πετονια μεχρι να κοψει ταχυτητα η βαρκα.
Εγω μολυβια σπιραλ χρησιμοποιω παντα, χωρις ιδιαιτερα προβληματα, ακομη και τοτε που ειχα τις συρτες στο χερι.Προσεχω βεβαια οταν μαζευω να μην τα ριχνω επανω στην πετονια,αλλα κι αν πεσουν επανω της, με λιγο προσοχη οταν θα ξαναριξω την αρματωσια μου στο νερο δεν εχω προβλημα.
Εαν σκουριασουν (μετα απο 5-6 χρονια, αφου τα ξεπλενω μετα απο καθε ψαρεμα) τα πεταω.Το κοστος ειναι μικρο.
Επισης δεν μου εχουν τσουλησει ποτε επανω στην μανα (50αρα χρησιμοποιω συνηθως).Βεβαια τυλιγω την πετονια αρκετες φορες επανω στο μολυβι πριν την ξαναπερασω απ το συρμα.
Εχω και καναδυο απ τα μολυβια που εχουν "χουφτες"και σφηνωνουν επανω στην μανα αλλα δεν με βολεψαν και δεν τα χρησιμοποιω.
Λαστιχα χρησιμοποιουσα κι εγω (οχι σαν τα δικα σου Μιχαλη)σε μια διαφορετικη πατεντα που ειχα κανει αλλα το προβλημα που ειχα ηταν οτι δεν ειχα παντα ασφαλη ενδειξη οτι χτυπησε ψαρι η οχι, αφου το λαστιχο αναλογα τις συνθηκες (αντισταση τεχνιτου-μολυβιων,ταχυτητα σκαφους,αερας,ρευματα κ.λ.π) τεντωνοτανε περισσοτερο η λιγοτερο κι επρεπε απο καποιο σημειο και μετα να βαλω και δευτερο λαστιχο.
Την δικη σου πατεντα την ειχα δει αλλα δεν με βολευε διοτι ηθελα οι αρματωσιες μου να ειναι οσο το δυνατον μακρια απο την βαρκα (δεξια κι αριστερα) για να μην μπερδευονται πισω οταν εχω καιρο κι επισης για να ριχνω και τριτη και να την εχω στο χερι οταν εχει μπουνατσα και δεν χρειαζεται να στριβω συχνα.
Αυτα για την τεχνικη που τοσο γουσταρω κι ελπιζω να μην σας κουρασα.

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: 3) Στην συρτή αφρού δεν αναφέρεις πουθενά το πάχος της αρματωσιάς και του νήματος η της μεσηνέζας.
. . . . .
Στην συρτή αφρού ιδίως για παλαμίδες ψάρευα με 8 μίλια.
. . . . .

Λοιπόν με αυτή την ανάρτηση έχω να σου επισημάνω τα εξής:
- Διορθώνοντας το σχέδιο με τις αρματωσιές της συρτής αφρού παρατήρησα ότι σε κάποιο σημείο στα αριστερά του όπως το κοιτάς σημειώνω το εξής:
«Καλής ποιότητας μεσηνέζα, αντοχής ανάλογης με τα αναμενόμενα θηράματα».
Άρα εγώ καλά τα γράφω, αλλά εσύ όταν διαβάζεις το έχεις αλλού το μυαλό σου!
(Βαθμός επιμέλειας του μαθητή, λίαν επιεικώς 5 με άριστα το 20).
- Στην ανάρτηση που σου δείχνω το λάστιχο με το κουδουνάκι, η αριστερή παραμάνα χρησιμεύει για να κρεμάς το λάστιχο σε κάποιο μέρος στο πλευρό της βάρκας σου. Απ' ότι είδα σε κάτι φωτό που δημοσιεύεις καλό είναι το σημείο που προσαρτάται η τέντα.
- Αν υπολογίσεις τα καύσιμα που θα γλυτώσεις τώρα που θα αρχίσεις να ψαρεύεις συρτή αφρού με την κανονική ταχύτητα 4 - 4,5 μίλια, θα πρέπει με την 30άρα μηχανή που είδα ότι έχεις να μου ... καταθέτεις σε τραπεζικό λογαριασμό μου που θα σου στείλω τουλάχιστον 30-40 ευρώ για κάθυε ψάρεμα. Μπορείς να μουθ τα δίνεις και σε τσίπουρα βέβαια. Αρκεί να είναι καλής ποιότητας!
Ακούς εκεί ΨΑΡΕΥΕ ΠΑΛΑΜΙΔΕΣ ΜΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 8 ΜΙΛΙΑ! (Χαχαχαχαχα)!!!

loukas έγραψε: Καλημερα στα φιλαρακια.
Να πω κι εγω την γνωμη μου εαν θελετε γι αυτην την τεχνικη που τοσο μ αρεσει κι εννοω την συρτη.
Πιστευω πως στην συρτη βυθου παιζει μεγαλο ρολο και το τεχνιτο (η γλωσσα του δηλαδη) οπως και η ταχυτητα που σερνουμε,οποτε δεν μπορουμε να πουμε με σιγουρια ποσα μετρα κατεβαινει ακριβως.
Εχω τεχνιτα με μεγαλη γλωσσα που κατεβαινουν μονα τους μεχρι και εννια μετρα.
Ο μονος τροπος για να σιγουρευτουμε εκεινη την στιγμη που ψαρευουμε ειναι να παμε σε σημειο με αμμο και να συρουμε το τεχνιτο μας μεχρι να ακουμπησει στον βυθο.Και λεω εκεινη την στιγμη διοτι την επομενη φορα που θα ξαναπαμε μπορει να εχουν αλλαξει τα ρευματα και το τεχνιτο μας να ψαρευει σε διαφορετικο βαθος.
Παλαμιδα εχω πιασει κι εγω με μεγαλη ταχυτητα ισως και περισσοτερη απο 8 μιλια χωρις να το περιμενω βεβαια.Χτυπησε την στιγμη που σταματησα να παιρνω ψαρια στο σημειο που ημουνα και βλεποντας τους γλαρους να βουτουν πιο κει, αυξησα ταχυτητα για να παω χωρις να μεζεψω τις αρματωσιες.Δεν ειχα τοτε gps για να ξερω ακριβως ποσο παω αλλα πηγαινα αρκετα γρηγορα.Επισης δεν ειχα ουτε καλαμια με μηχανισμους για να δουλεψουν τα φρενα αφου η αντισταση του ψαριου ηταν μεγαλη αλλα την γλυτωσε το 30αρι παραμαλο χαρη σε μια πατεντα που εκανα και ξετυλιχθηκε λιγο πετονια μεχρι να κοψει ταχυτητα η βαρκα.
Εγω μολυβια σπιραλ χρησιμοποιω παντα, χωρις ιδιαιτερα προβληματα, ακομη και τοτε που ειχα τις συρτες στο χερι.Προσεχω βεβαια οταν μαζευω να μην τα ριχνω επανω στην πετονια,αλλα κι αν πεσουν επανω της, με λιγο προσοχη οταν θα ξαναριξω την αρματωσια μου στο νερο δεν εχω προβλημα.
Εαν σκουριασουν (μετα απο 5-6 χρονια, αφου τα ξεπλενω μετα απο καθε ψαρεμα) τα πεταω.Το κοστος ειναι μικρο.
Επισης δεν μου εχουν τσουλησει ποτε επανω στην μανα (50αρα χρησιμοποιω συνηθως).Βεβαια τυλιγω την πετονια αρκετες φορες επανω στο μολυβι πριν την ξαναπερασω απ το συρμα.
Εχω και καναδυο απ τα μολυβια που εχουν "χουφτες"και σφηνωνουν επανω στην μανα αλλα δεν με βολεψαν και δεν τα χρησιμοποιω.
Λαστιχα χρησιμοποιουσα κι εγω (οχι σαν τα δικα σου Μιχαλη)σε μια διαφορετικη πατεντα που ειχα κανει αλλα το προβλημα που ειχα ηταν οτι δεν ειχα παντα ασφαλη ενδειξη οτι χτυπησε ψαρι η οχι, αφου το λαστιχο αναλογα τις συνθηκες (αντισταση τεχνιτου-μολυβιων,ταχυτητα σκαφους,αερας,ρευματα κ.λ.π) τεντωνοτανε περισσοτερο η λιγοτερο κι επρεπε απο καποιο σημειο και μετα να βαλω και δευτερο λαστιχο.
Την δικη σου πατεντα την ειχα δει αλλα δεν με βολευε διοτι ηθελα οι αρματωσιες μου να ειναι οσο το δυνατον μακρια απο την βαρκα (δεξια κι αριστερα) για να μην μπερδευονται πισω οταν εχω καιρο κι επισης για να ριχνω και τριτη και να την εχω στο χερι οταν εχει μπουνατσα και δεν χρειαζεται να στριβω συχνα.
Αυτα για την τεχνικη που τοσο γουσταρω κι ελπιζω να μην σας κουρασα.

Καλημέρα Λουκά,
Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την ανάρτησή σου και έχω να σχολιάσω τα εξής:
- Είναι πολύ χρήσιμη η πληροφορία που δίνεις σχετικά με το πώς μετράμε το βάθος που μπορεί να πηγαίνει η συρτή βυθού, πηγαίνοντας σε μια αμμουδιά σταθερού βάθους κ.λ.π.
Πράγματι αυτός είναι ο τρόπος και ίσως τον αναφέρω σε επόμενη έκδοση στο βιβλίο μου. Στην πρώτη δεν το ανέφερα (αν και με αυτό τον τρόπο τις «ζυγίζω» κι εγώ) γιατί το θεώρησα πολύ εξεζητημένο να βάλω τον πρωτόπειρο σε τέτοιες πολύ «μαστορικές» λεπτομέρειες.
Στο θέμα πάντως της ακρίβειας του βάθους στο οποίο ψαρεύει η συρτή βυθού και εγώ και όλοι οι ψαράδες στην πατρίδα μου το έχουμε λύσει οριστικά με τον εξής πολύ απλό τρόπο: Κανείς δεν ψαρεύει πλέον με τεχνητά γιατί σε αυτά δεν τσιμπάει πλέον απολύτως τίποτα. Όλοι χρησιμοποιούμε ειδικές ζόκες, (κάτι παρόμοιο με το μπακακάκι) στις οποίες δολώνουμε 3 νωπά ψάρια μαζί, συνήθως κεφαλόπουλα. Έτσι έχουμε σταθερά το ίδιο ακριβώς εργαλείο και δεν χασομεράμε να κάνουμε καινούργιες μετρήσεις κάθε φορά.
Δυστυχώς δεν είναι εύκολο να δείξω τη ζόκα που χρησιμοποιούμε γιατί το σχήμα της είναι πολύ περίεργο και δεν φαίνεται καλά στη φωτογράφηση και αυτός είναι ο λόγος που δεν την παρουσίασα και στο βιβλίο μου.
Αν την είχα εδώ θα επιχειρούσα μια φωτογράφηση από όλες τις πλευρές για σας τη δείξω αλλά όσες έχω τις έχω στο Πόρτο Χέλι. Νομίζω ότι αύριο θα φύγω για ψάρεμα οπότε αν το θυμηθώ θα φέρω μία για να το κάνω.
- Αυτό με την παλαμίδα στα 8 μίλια μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση και μια και το επιβεβαιώνεις και εσύ θα πρέπει να το ξανασκεφτώ και ίσως να αναθεωρήσω πράγματα, αν και εγώ με τη βάρκα μου η μέγιστη ταχύτητα που μπορώ να πιάσω είναι 6 μίλια το πολύ σε ... κατηφόρα (Χαχαχαχα)!
Εγώ είχα πιάσει μια παλαμίδα 1,5 κιλού με σταματημένη τη βάρκα και μαζεύοντας τη συρτή στο καρούλι σε απόσταση 10-15 μέτρων από τη βάρκα. Μάλλον με πέρασε για jigging (Χαχαχα!).
Σε ότι αφορά την απότομη αντίσταση του ψαριού που σημειώνεις ίσως θα πρέπει να διαβάσεις το σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μου με το «σωτήριο καλαδούρι» όπως το έχω ονομάσει, αν και την τεχνική που χρησιμοποιούμε σε αυτές τις περιπτώσεις μάλλον θα την γνωρίζεις ήδη.
- Σχετικά με τα μολύβια σπιράλ θα είμαι απόλυτος χωρίς παρεξήγηση βέβαια γιατί αυτά είναι και προσωπικές προτιμήσεις εν τέλει. Εγώ έχω κυριολεκτικά σωθεί με τα περαστά μολυβάκια τα οποία εξηγώ στο σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μου. Πρόκειται για εξαιρετική επινόηση. Αν το δοκιμάσεις θα δεις από πρώτο χέρι τα πλεονεκτήματα. Δεν παθαίνουν ποτέ τίποτα, τυλίγονται με άνεση επάνω σε καρούλια, σε ανέμες και οπουδήποτε, αν τα χρησιμοποιήσεις όπως κι εγώ σου δίνουν μεγάλη άνεση στο σήκωμα της συρτής βυθού και άλλα πολλά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τελευταία έχουν εξαφανιστεί αυτά που είναι κατάλληλα από την αγορά. Ευτυχώς στη τελευταία έκθεση βρήκα έναν Θεσσαλονικιό κατασκευαστή εξαιρετικό που τα έχει και μάλιστα σε πολύ βελτιωμένη μορφή. (Αν θέλεις μπορώ να σου στείλω στοιχεία να δεις την ιστοσελίδα του γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον).
- Τα λάστιχα για να λειτουργούν σωστά πρέπει να συνδυάζονται με κουδουνάκια, αλλιώς πρέπει να έχεις τα μάτια σου «καρφωμένα» επάνω τους. Και μετά πώς θα κοιτάς το βυθόμετρο και την πορεία σου; Εγώ παλιά χρησιμοποιούσα κάτι καλά κρεμαστά κανταράκια αλλά τα άλλαξα γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Ζαλιζόμουνα να τα κοιτάω συνέχεια. Δες τη σχετική ανάρτηση που έκανα για τον Θανάση και θα καταλάβεις τι εννοώ. Για να απομακρύνεις τις συρτές από τα πλαϊνά και να μην σου μπερδεύονται μπορείς να χρησιμοποιείς καλάμια, εσύ άλλωστε δεν είσαι αν δεν κάνω λάθος σαν κι εμένα που δεν έχω πιάσει καλάμι ποτέ μου παρά μόνο για απίκο για κεφάλους!
Σε χαιρετώ

loukas έγραψε: Αυτα για την τεχνικη που τοσο γουσταρω κι ελπιζω να μην σας κουρασα.

Όποιος κουράζεται να διαβάζει για ψάρεμα απλά δεν είναι ψαράς!
Υ.Γ.: Εγώ έχω κάνει αίτημα και έχω πάρει άδεια να ... γράφω όσο θέλω! Έχω και μάρτυρα τον Κουζούπη! Μίλα κι εσύ ρε Δημήτρη!

Μιχάλης έγραψε:

loukas έγραψε: Καλημερα στα φιλαρακια.
Να πω κι εγω την γνωμη μου εαν θελετε γι αυτην την τεχνικη που τοσο μ αρεσει κι εννοω την συρτη.
Πιστευω πως στην συρτη βυθου παιζει μεγαλο ρολο και το τεχνιτο (η γλωσσα του δηλαδη) οπως και η ταχυτητα που σερνουμε,οποτε δεν μπορουμε να πουμε με σιγουρια ποσα μετρα κατεβαινει ακριβως.
Εχω τεχνιτα με μεγαλη γλωσσα που κατεβαινουν μονα τους μεχρι και εννια μετρα.
Ο μονος τροπος για να σιγουρευτουμε εκεινη την στιγμη που ψαρευουμε ειναι να παμε σε σημειο με αμμο και να συρουμε το τεχνιτο μας μεχρι να ακουμπησει στον βυθο.Και λεω εκεινη την στιγμη διοτι την επομενη φορα που θα ξαναπαμε μπορει να εχουν αλλαξει τα ρευματα και το τεχνιτο μας να ψαρευει σε διαφορετικο βαθος.
Παλαμιδα εχω πιασει κι εγω με μεγαλη ταχυτητα ισως και περισσοτερη απο 8 μιλια χωρις να το περιμενω βεβαια.Χτυπησε την στιγμη που σταματησα να παιρνω ψαρια στο σημειο που ημουνα και βλεποντας τους γλαρους να βουτουν πιο κει, αυξησα ταχυτητα για να παω χωρις να μεζεψω τις αρματωσιες.Δεν ειχα τοτε gps για να ξερω ακριβως ποσο παω αλλα πηγαινα αρκετα γρηγορα.Επισης δεν ειχα ουτε καλαμια με μηχανισμους για να δουλεψουν τα φρενα αφου η αντισταση του ψαριου ηταν μεγαλη αλλα την γλυτωσε το 30αρι παραμαλο χαρη σε μια πατεντα που εκανα και ξετυλιχθηκε λιγο πετονια μεχρι να κοψει ταχυτητα η βαρκα.
Εγω μολυβια σπιραλ χρησιμοποιω παντα, χωρις ιδιαιτερα προβληματα, ακομη και τοτε που ειχα τις συρτες στο χερι.Προσεχω βεβαια οταν μαζευω να μην τα ριχνω επανω στην πετονια,αλλα κι αν πεσουν επανω της, με λιγο προσοχη οταν θα ξαναριξω την αρματωσια μου στο νερο δεν εχω προβλημα.
Εαν σκουριασουν (μετα απο 5-6 χρονια, αφου τα ξεπλενω μετα απο καθε ψαρεμα) τα πεταω.Το κοστος ειναι μικρο.
Επισης δεν μου εχουν τσουλησει ποτε επανω στην μανα (50αρα χρησιμοποιω συνηθως).Βεβαια τυλιγω την πετονια αρκετες φορες επανω στο μολυβι πριν την ξαναπερασω απ το συρμα.
Εχω και καναδυο απ τα μολυβια που εχουν "χουφτες"και σφηνωνουν επανω στην μανα αλλα δεν με βολεψαν και δεν τα χρησιμοποιω.
Λαστιχα χρησιμοποιουσα κι εγω (οχι σαν τα δικα σου Μιχαλη)σε μια διαφορετικη πατεντα που ειχα κανει αλλα το προβλημα που ειχα ηταν οτι δεν ειχα παντα ασφαλη ενδειξη οτι χτυπησε ψαρι η οχι, αφου το λαστιχο αναλογα τις συνθηκες (αντισταση τεχνιτου-μολυβιων,ταχυτητα σκαφους,αερας,ρευματα κ.λ.π) τεντωνοτανε περισσοτερο η λιγοτερο κι επρεπε απο καποιο σημειο και μετα να βαλω και δευτερο λαστιχο.
Την δικη σου πατεντα την ειχα δει αλλα δεν με βολευε διοτι ηθελα οι αρματωσιες μου να ειναι οσο το δυνατον μακρια απο την βαρκα (δεξια κι αριστερα) για να μην μπερδευονται πισω οταν εχω καιρο κι επισης για να ριχνω και τριτη και να την εχω στο χερι οταν εχει μπουνατσα και δεν χρειαζεται να στριβω συχνα.
Αυτα για την τεχνικη που τοσο γουσταρω κι ελπιζω να μην σας κουρασα.

Καλημέρα Λουκά,
Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την ανάρτησή σου και έχω να σχολιάσω τα εξής:
- Είναι πολύ χρήσιμη η πληροφορία που δίνεις σχετικά με το πώς μετράμε το βάθος που μπορεί να πηγαίνει η συρτή βυθού, πηγαίνοντας σε μια αμμουδιά σταθερού βάθους κ.λ.π.
Πράγματι αυτός είναι ο τρόπος και ίσως τον αναφέρω σε επόμενη έκδοση στο βιβλίο μου. Στην πρώτη δεν το ανέφερα (αν και με αυτό τον τρόπο τις «ζυγίζω» κι εγώ) γιατί το θεώρησα πολύ εξεζητημένο να βάλω τον πρωτόπειρο σε τέτοιες πολύ «μαστορικές» λεπτομέρειες.
Στο θέμα πάντως της ακρίβειας του βάθους στο οποίο ψαρεύει η συρτή βυθού και εγώ και όλοι οι ψαράδες στην πατρίδα μου το έχουμε λύσει οριστικά με τον εξής πολύ απλό τρόπο: Κανείς δεν ψαρεύει πλέον με τεχνητά γιατί σε αυτά δεν τσιμπάει πλέον απολύτως τίποτα. Όλοι χρησιμοποιούμε ειδικές ζόκες, (κάτι παρόμοιο με το μπακακάκι) στις οποίες δολώνουμε 3 νωπά ψάρια μαζί, συνήθως κεφαλόπουλα. Έτσι έχουμε σταθερά το ίδιο ακριβώς εργαλείο και δεν χασομεράμε να κάνουμε καινούργιες μετρήσεις κάθε φορά.
Δυστυχώς δεν είναι εύκολο να δείξω τη ζόκα που χρησιμοποιούμε γιατί το σχήμα της είναι πολύ περίεργο και δεν φαίνεται καλά στη φωτογράφηση και αυτός είναι ο λόγος που δεν την παρουσίασα και στο βιβλίο μου.
Αν την είχα εδώ θα επιχειρούσα μια φωτογράφηση από όλες τις πλευρές για σας τη δείξω αλλά όσες έχω τις έχω στο Πόρτο Χέλι. Νομίζω ότι αύριο θα φύγω για ψάρεμα οπότε αν το θυμηθώ θα φέρω μία για να το κάνω.
- Αυτό με την παλαμίδα στα 8 μίλια μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση και μια και το επιβεβαιώνεις και εσύ θα πρέπει να το ξανασκεφτώ και ίσως να αναθεωρήσω πράγματα, αν και εγώ με τη βάρκα μου η μέγιστη ταχύτητα που μπορώ να πιάσω είναι 6 μίλια το πολύ σε ... κατηφόρα (Χαχαχαχα)!
Εγώ είχα πιάσει μια παλαμίδα 1,5 κιλού με σταματημένη τη βάρκα και μαζεύοντας τη συρτή στο καρούλι σε απόσταση 10-15 μέτρων από τη βάρκα. Μάλλον με πέρασε για jigging (Χαχαχα!).
Σε ότι αφορά την απότομη αντίσταση του ψαριού που σημειώνεις ίσως θα πρέπει να διαβάσεις το σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μου με το «σωτήριο καλαδούρι» όπως το έχω ονομάσει, αν και την τεχνική που χρησιμοποιούμε σε αυτές τις περιπτώσεις μάλλον θα την γνωρίζεις ήδη.
- Σχετικά με τα μολύβια σπιράλ θα είμαι απόλυτος χωρίς παρεξήγηση βέβαια γιατί αυτά είναι και προσωπικές προτιμήσεις εν τέλει. Εγώ έχω κυριολεκτικά σωθεί με τα περαστά μολυβάκια τα οποία εξηγώ στο σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μου. Πρόκειται για εξαιρετική επινόηση. Αν το δοκιμάσεις θα δεις από πρώτο χέρι τα πλεονεκτήματα. Δεν παθαίνουν ποτέ τίποτα, τυλίγονται με άνεση επάνω σε καρούλια, σε ανέμες και οπουδήποτε, αν τα χρησιμοποιήσεις όπως κι εγώ σου δίνουν μεγάλη άνεση στο σήκωμα της συρτής βυθού και άλλα πολλά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τελευταία έχουν εξαφανιστεί αυτά που είναι κατάλληλα από την αγορά. Ευτυχώς στη τελευταία έκθεση βρήκα έναν Θεσσαλονικιό κατασκευαστή εξαιρετικό που τα έχει και μάλιστα σε πολύ βελτιωμένη μορφή. (Αν θέλεις μπορώ να σου στείλω στοιχεία να δεις την ιστοσελίδα του γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον).
- Τα λάστιχα για να λειτουργούν σωστά πρέπει να συνδυάζονται με κουδουνάκια, αλλιώς πρέπει να έχεις τα μάτια σου «καρφωμένα» επάνω τους. Και μετά πώς θα κοιτάς το βυθόμετρο και την πορεία σου; Εγώ παλιά χρησιμοποιούσα κάτι καλά κρεμαστά κανταράκια αλλά τα άλλαξα γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Ζαλιζόμουνα να τα κοιτάω συνέχεια. Δες τη σχετική ανάρτηση που έκανα για τον Θανάση και θα καταλάβεις τι εννοώ. Για να απομακρύνεις τις συρτές από τα πλαϊνά και να μην σου μπερδεύονται μπορείς να χρησιμοποιείς καλάμια, εσύ άλλωστε δεν είσαι αν δεν κάνω λάθος σαν κι εμένα που δεν έχω πιάσει καλάμι ποτέ μου παρά μόνο για απίκο για κεφάλους!
Σε χαιρετώ

Μιχαλη καλησπερα.
Σχετικα με τα μολυβια στην συρτη εαν καταλαβα καλα αυτα που χρησιμοποιεις εσυ ειναι περαστα στην πετονια και για τα βαλεις η να τα βγαλεις πρεπει να την κοψεις.Εαν ειναι ετσι, δεν με βολευουν διοτι πολλες φορες κατα την διαρκεια του ψαρεματος βαζω η βγαζω μολυβια ψαχνοντας τα ψαρια.Επισης χρησιμοποιω πλεον καλαμια με μηχανισμο οποτε στο τελος του ψαρεματος για να μαζεψω την πετονια θα πρεπει να την κοβω για να αφαιρω τα μολυβια.Δωσε μου ομως την διευθυνση του θεσσαλονικιου να ριξω μια ματια.
Την πατεντα με τα λαστιχα την καταλαβα και την εχω ξαναδει απλα εμενα δεν με βολευαν ουτε τοτε που ειχα τις πετονιες στο χερι.Ειχα προσαρμοσει στην βαρκα δυο μακριες βεργες δεξια κι αριστερα οι οποιες πηγαινοερχοτανε πισω μπρος και τις συγκρατουσαν απο εμπρος λαστιχα τα οποια οταν πιανονταν ψαρι με την αντισταση τεντωνανε και μετακινουνταν οι βεργες προς τα πισω.
Την ειχα δει σε εναν φιλο και την εφαρμοσα κι εγω για αρκετα χρονια.
Δουλευε αλλα με ταλαιπωρουσε αρκετα.
Τωρα πλεον εχω καλαμια με μηχανισμους κι εχω βρει την υγεια μου.Παρολα αυτα οι περισσοτεροι στην περιοχη μου ακομη κανουν συρτη με διαφορες πατεντες σαν την δικη μου.
Οπως ειπες κι εσυ γουστα ειναι αυτα κι οπως βολευει τον καθεναν.

Μιχάλης έγραψε:

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: Άκου τώρα τι έκανα εγώ:
Στην συρτή αφρού ιδίως για παλαμίδες ψάρευα με 8 μίλια.
Αυτό το έκανα γιατί μου είχαν πει ότι η παλαμίδα είναι κυνηγιάρικο ψάρι και χρειάζεται ταχύτητα.

Ρε Θανάση είσαι σίγουρος ότι έπιασες ψάρι με ταχύτητα 8 μίλια;
Αν όντως αυτό έχει συμβεί έστω και μια φορά είναι σημαντικό γεγονός και δημιουργεί σοβαρότατο δεδομένο που μπορεί να αλλάξει πολλά στις τεχνικές αυτού του ψαρέματος.
Εκτός αν αυτές που έπιασες ήταν τη ίδιας οικογένειας με τον Γιουσέιν Μπολτ τον Τζαμαϊκανό δρομέα
των 100 μ. (Χαχαχαχα)!

Παρακαλείται όποιος δει αυτή την ανάρτηση και γνωρίζει κάτι σχετικά, να διατυπώσει γνώμη γιατί το θέμα είναι σοβαρό (χωρίς πλάκα).

Μιχάλη όλα τα ψαρέματα που έχω κάνει με συρτή αφρού στον ευβοικό για παλαμίδες τα έκανα με αυτή την ταχύτητα γιατί έτσι μου είχαν πει και έτσι είχα δει από άλλους.
Συνήθως όταν υπάρχουν ψάρια σε κανα τρίωρο μπορείς να βγάλεις και 15 παλαμίδες ή καρβούνια ανάλογα την μέρα .
Με την ταχύτητα αυτή έχω ψαρέψει στο αιγαίο (όχι πολλές φορές) και έχω βγάλει πολλά τονάκια.
Αυτά Μιχάλη και τα συμπεράσματα δικά σου

ΚΑΤΟΥΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ έγραψε: Μιχάλη όλα τα ψαρέματα που έχω κάνει με συρτή αφρού στον ευβοικό για παλαμίδες τα έκανα με αυτή την ταχύτητα γιατί έτσι μου είχαν πει και έτσι είχα δει από άλλους.
Συνήθως όταν υπάρχουν ψάρια σε κανα τρίωρο μπορείς να βγάλεις και 15 παλαμίδες ή καρβούνια ανάλογα την μέρα .
Με την ταχύτητα αυτή έχω ψαρέψει στο αιγαίο (όχι πολλές φορές) και έχω βγάλει πολλά τονάκια.
Αυτά Μιχάλη και τα συμπεράσματα δικά σου

Αφού το λες έτσι θα είναι, αλλά εγώ πρώτη φορά το ακούω. Ούτε εγώ, ούτε και κανένας άλλος στα μέρη μου ψαρεύει με αυτές τις ταχύτητες συρτή αφρού για κανένα είδος ψαριών.
Για δοκίμασε πιο χαμηλές, γύρω στα 4,5 με 5 μίλια το πολύ. Αν πιάνεις πάλι παλαμίδες, τότε να καθιερώσεις αυτές τις ταχύτητες και για λόγους οικονομίας αλλά και γιατί στις συρτές αφρού χτυπάνε κι άλλα ψάρια, λούτσοι κ.λ.π. τα οποία σίγουρα τα χάνεις με τα 8 μίλια.
Εγώ πάντως έτσι κι αλλιώς θα συνεχίσω όπως ψάρευα μέχρι σήμερα, γιατί και να θέλω να πάω γρηγορότερα δεν μπορώ. Η βάρκα μου πάει με 6 μίλια μέγιστο. Άρα ταχύτητα ψαρέματος 5 μίλια το πολύ.
Εγώ βλέπω μεγάλη διαφορά στα ψαρέματα του αφρού όταν ψαρεύω με τα πανιά, γιατί όπως θα πρόσεξες η βάρκα μου κάνει άριστη ιστιοφορία. Προφανώς αυτό συμβαίνει γιατί λείπει ο θόρυβος της μηχανής. Είναι όμως δύσκολο γιατί μόνο όταν έχω και δεύτερο στη βάρκα μπορώ να το κάνω. Μια φορά που προσπάθησα να το κάνω μόνος μου έμπλεξα τα ... μπούτια μου. (Χαχαχαχα)!
Με τα πανιά πιάνω τα 7 μίλια άμα έχει καλό αέρα και κάνω ιστιοφορία στα όρτσα!
Άλλη αίσθηση πάντως!