Βασικά χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη .
Μετά από επίμονη ( εδώ και δυο χρόνια ) παρακίνηση κάποιου φύλου μου , και μέλους του psarema . gr αποφάσισα κι εγώ να κάνω συρτή με μολύβι φύλακα.
Ξεκίνησα λοιπόν κι εγώ να ενημερώνομε , λίγο από κάποιο dvd περιοδικών , λίγο από συζητήσεις του καναπέ ,και από πληροφορίες του psarema.gr και ειδικά από απαντήσεις του Χριστόφορου .Όταν εμπέδωσα τη θεωρία ήρθε η ώρα για την εφαρμογή στην πράξη .Αγόρασα ένα εξοπλισμό όχι ιδιαίτερα ακριβό επισκεύασα ένα δυαρακι εξωλέμβιο που έχω και μετά άρχισα να καταστρώνω σχέδιο δράσης .Μεγάλη Δευτέρα λοιπόν αγόρασα τέσσερα καλαμάρια και βουρ για δοκιμαστικό σε ένα ψαρότοπο που βγάζω σκαθάρια και φαγκροπουλα .Εκεί δεν επιδίωξα να πιάσω κάτι με τη συρτή , παρά μόνο να δοκιμάσω τη νέα για μένα τεχνική . Ταχύτητα 1.2-1.6 km \h και βάθος 55-70 μ (σαν απαράδεκτος καπετάνιος στα όργανα μου χρησιμοποιώ μονάδα μέτρησης το μέτρο) Έσυρα περίπου στη μια ώρα και διαπίστωσα ότι σβαρναω στον πάτο χωρίς να σκαλώσει ούτε ο φύλακας (420 gr) ούτε το νωπό που το έφτιαξα με το σύστημα με το βαριδακι στην κοιλιά .
Μεγάλη Τρίτη βράδυ βάζω ένα δυχτακι 70μ που έχω και μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα μάζεψα 14 σουπιές ,τις οποίες διατήρησα σε ένα κιούρτο μέσα στο λιμάνι μέχρι τη Μ Παρασκευή τα χαράματα .Μέχρι εκείνη τη στιγμή πρώτη απογοήτευση , τέσσερις από τις δεκατέσσερις σουπιές νεκρές. Από εκείνη την ώρα και στο επόμενο δίωρο της μεταφοράς ,παρόλο που δούλευαν δυο οξυγονοτες σε 30 λίτρα μου ψόφησαν όλες .Ξέχασα να σας πω πως μέσα σε όλες τις προμήθειες υπήρχανε και μια χούφτα αντιπυρετικά γιατί ο πυρετός από το 38 δεν ξεκολλούσε ,αλλά πίσω δεν γυρνώ.
Οκτώ η ώρα λοιπόν φτάνω στον τόπο που τις προάλλες βγήκαν αρκετά ψάρια ,και συναγρίδες και μαγιάτικα , με φρεσκοψοφιο δόλωμα και αρκετό ρίγος .
Βάθος 60-85μ ,πυθμένας ξέρα με κοράλλια ,θάλασσα μπουνάτσα ,ρέμα λίγο .Για αρχή και λόγο του δύσκολου πυθμένα (κοράλλια) τον φύλακα τον είχα στα τέσσερα μέτρα . Ανάμεσα στα χτυπήματα του μολυβιού από την πρώτη βόλτα κιόλας ενώ προσπαθούσα να καταλάβω τι μου γίνεται ένα ποιο βαρύ χτύπημα .Εντελώς μηχανικά και με μηδενική πύρα καρφώνω μαζεύω μερικές μανιβελιες και φωνάζω στο φίλο που κρατούσε τη μηχανή να δώσει γκάζια (έτσι μου είπανε ,για να σκάσει το ψάρι ). Μετά από λίγο και χωρίς καμία δυσκολία η πρώτη δυκιλη χρυσοκόκκινη συναγρίδα ανέβηκε στη βάρκα . Τι αντιπυρετικά μου λες ,μου πέρασαν όλα μονομιάς
Μετά από ένα σύντομο πανηγυρισμό ξανά επί το έργο. Στη δεύτερη γύρα περίπου στο ίδιο μέρος ξανά το ίδιο έργο σε λίγο ποιο βαρύ ,περίπου το διπλάσιο από προηγουμένως .Σαν έμπυρος συρταδορος νόμιζα ότι τα αυγά τα κουρεύουν και το ψάρι στα μισά της διαδρομής το έχασα .Όταν ανέβασα την αρματωσιά στη βάρκα είδα τη σουπιά από το πλάι δαγκωμένη . Μετά από δυόμισι ώρες σύρσιμο και τρία τέσσερα σκαλώματα τα παράτησα και το γύρισα στη κάθετη (παλιά μου τέχνη).
Το βράδυ γύρισα στο σπίτι με το πρώτο μου θήραμα της νέας για μένα τεχνικής που μου γέννησε αρκετές απορίες και πολύ ρίγος.
Πάντως ήταν ένα πασχαλινό δώρο .
ΥΓ.Ρε παιδία πως κρατάμε τις σουπιές ζωντανές ?
Φιλικά Μπάμπης