Τον τελευταίο 1,5 χρόνο το 95% των ψαρευτικών μου εξορμήσεων έχουν αφιερωθεί στο λαβράκι.
Ψαρεύω στους ίδιους συγκεκριμένους τόπους σχεδόν κάθε εβδομάδα για όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα.
Συνήθως συνδυάζω 2 τρόπους ψαρέματος, spinning και πολυάγκιστρα με ψαροδόλια και θράψαλα.
Οι τόποι είναι 'λαβρακότοποι'. Το ξέρω ότι τα ψάρια είναι σχεδόν πάντα εκεί. Πολλές φορές τα βλέπω
κιόλας. Παρόλα αυτά το να τα πιάσεις είναι αρκέτα δύσκολο και αυτό είναι που με έχει συναρπάσει. Βέβαια
είναι και το μέγεθος καθώς το να φέρνεις έξω μια ψαρούκλα δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.
Μιλάω πάντα για ψάρια άγρια κάποιου μεγέθους και όχι τα σκαστά νιάνιαρα που βγαίνουν με ψαροτροφές.
Το λοιπόν να καταφέρεις να ξεγελάσεις το 'λύκο' δεν είναι εύκολο. Βέβαια συγκαιριακά θα πάρεις και εύκολα
ψάρια αλλά αυτό δεν είναι ο κανόνας. Είναι πολλοί οι παράγοντες που θα συντελέσουν στην επιτυχία ή στην
αποτυχία της κάθε εξόρμησης. Εποχή, καιρός, φεγγάρι, θάλασσα, δολώματα,τοπικές ιδιαιτερότητες του μέρους, ψαρευτική πίεση είναι μερικά απο αυτά.
Τώρα το αν είναι 'έξυπνο' ψάρι γιατί τσιμπάει τα τεχνητά?
Γιατί μπουκώνει το ψαροδόλι που είναι ζωσμένο με αγκίστρια?
Ο κάθε ένας μπορεί να δώσει τις δικές του εξηγήσεις.
Για εμένα υπάρχουν δυο βασικοί λόγοι 1) πεινάει 2)τσαμπουκάς
Όταν τα ψάρια τρώνε, τρώνε και όλοι μας ξέρουμε τι να κάνουμε και πόσο ευχάριστο είναι αυτό.
Το λαβράκι όμως είναι και τσαμπουκάς και πολλές φορές δεν θα ανεχτεί κάτι που μοιάζει πάρα πολύ
με ψαράκι να περνάει δίπλα του άφοβα.
Για να καταφέρουμε να βελτιώσουμε τις ψαριές μας χρειάζεται παρατήρηση και καταγραφή των γεγονότων
κάθε εξόρμησης. Αυξάνοντας τον αριθμό των εξορμήσεων συγκρίνουμε αυτά τα στοιχεία και βγάζουμε κάποια συμπεράσματα, μετά δοκιμές για να δεις αν είναι σωστό ή όχι.
Εχω διαβάσει αρκετά άρθρα του Γ. Παπαθανασίου και μου αρέσει πολύ το ύφος των ιστοριών του. Κάποια στιγμή
κατάλαβα ότι εκτός της ιστορίας σε κάθε άρθρο υπήρχε κάτι το οποίο δεν το έπιανες με την πρώτη κάτι ήθελε να σε συμβουλεύσει αλλά δεν στο έλεγε να κάνε αυτό, ήθελε να το καταλάβεις μόνος σου. Προσωπικά τον θεωρώ μέντορα του ψαρέματος του λαβρακιού με πολυάγκιστρο.
Το σημαντικότερο προσωπικό μου συμπέρασμα μέχρι τώρα είναι το ότι τις περισότερες φορές που πήρα ψάρι και λέω ψάρι γιατί συνήθως είναι ένα συνέβη όταν ψάρεψα μόνος και νύχτα. θέλω να πώ ότι το στοιχείο ησυχία και διακριτηκότητα είναι απο τα σημαντικότερα.
Φίλε Βαγγέλη έχω πιάσει λαβράκια με maria, x-rap, strike pro δεμένα απευθείας σε πετονιά 0.18-0.22mm αλλά και με τη χρήση buldo ή μπομπάρδας και raglou χρώματος πράσινου φωσφωριζέ, άσπρου και διάφανου με ασημί στρασάκια μέσα.
Φέτος δεύτερη χρονιά αφιερωμένη στο ψάρι αυτό περιμένω να δω πράγματα να συμπίπτουν ή να διαφέρουν σε σχέση με πέρσι και να δω τι συμπεράσματα θα μπορέσω να βγάλω. Είναι ένα challenge και αυτό.
Μ' αρέσει αυτό το ψάρι