Χε Χε Χε. Τώρα θα "μιλήσει" ο τρελός.
Εγώ ψαρεύω με τους colmic pavone 40+10

στα 35 μέτρα βάθος

και 100 μέτρα απόσταση

από την ακτή με μπικατίνι.
Οι pavone -προσωπική εκτίμηση- είναι πάρα πολύ καλοί φελλοί για το ψάρεμα που κάνω
Σημ: Χθες έβγαλα 3 κιλά μελανούρια. Ψάρευα κάπου στα 18 μέτρα βάθος και 70 μέτρα μακριά από εμένα. Αυτή την φορά έπαιξα κοντά αλλά βγήκε αρκετό Μελανούρι που εάν δεν είχα πολλές ατυχίες θα ήταν η διπλάσια ποσότητα. Με ματιάσανε.
Τρεις φορές ανέβηκα σε καίκι να ξεμπερδέψω την πετονιά που την παρέσυρε ο αέρα. Άλλες 4 φορές άλλαξα αγγίστρι και παράμαλλο γιατί πιανόμουν στο σχοινί της άγκυρας από το καίκι. Άλλες 2 φορές χάλασε η βυθομέτρηση. Στην μία λόγω χαλαρότητας του κόμπου του στόπερ και την άλλη που δεν το κατάλαβα γρήγορα, όταν έπιασα μεγάλο ψάρι (κάπου δίκιλο) κατά το μάζεμα από την πίεση της πετονιάς στους οδηγούς, δεν κατάφερε το στόπερ να περάσει από την μύτη, με αποτέλεσμα να φύγει από το σημείο της βυθομέτρησης κάπου 4 μέτρα. Φυσικά το ψάρι το έχασα, διότι ως γνήσιος γκαντέμης αυτό πήγε και έκανε σβούρες κοντά στο σχοινί της άγκυρας του ελλιμενισμένου καικιού με αποτέλεσμα να μην μπορώ να το φέρω σε μένα. Μέχρι να πάρω απόχη, γάντζο και να ανεβώ στο καίκι για να μαζέψω το ψάρι, αυτό πρόλαβε και έκοψε το παράμαλλο.
Μετά από αυτό, τα ψάρια δεν τσιμπούσαν. Και πως να τσιμπήσουν την στιγμή που ήμουν 4 μέτρα ποιο ψηλά από το σημείο που είχα κάνει την βυθομέτρηση. Ε! Όταν το κατάλαβα και μέχρι να τελειώσω με την νέα βυθομέτρηση έχασα πάνω από 1,5 ώρες. Φυσικά η γκαντεμιά συνέχισε. Άρχισε ξαφνικά να σφυρίζει το μηχανάκι και ειδικά ακούγονταν έντονος ο συριγμός όταν έφερνα τον φελλό πίσω με ψάρι. Γρήγορα κατάλαβα ότι έφταιγε το ρουλεμάν του πικ-απ. Βραδιάτικα το άνοιξα το γράσαρα για να σταματήσει εκτός από το σφύριγμα και ο πονοκέφαλος που μου δημιουργούσε.
Άμα τα συγκεντρώσεις όλα. Μαζί με αρκετές αποτυχημένες βολές και τα ανάλογα μπερδέματα χάνεις τουλάχιστον 3 ώρες.
Αυτό δεν είναι ψάρεμα.
Φυσικά δεν τελειώνουμε εδώ. Ολοκληρώθηκε η γκαντεμιά μου όταν άλλαξα τρόπο ψαρέματος και το έριξα στο ζωντανό. Ο διπλανός μου πήρε με τα ίδια δολώματα ένα τρελό τράβηγμα αλλά χωρίς επιτυχία και μία σκορπίνα κάπου στο κιλό, κι εγώ πήρα τα σχετικά μου. Ούτε μία τσιμπιά.
Γύρισα σπίτι με 28 ώρες άυπνος. Ίσα που πρόλαβα να κοιμηθώ 1,5 ώρες και να πάω σε μία υποχρέωση και να επιστρέψω πίσω μετά από 4 ώρες. Να καθαρίσω κάπου 20 κομμάτια μελανούρια με ότι διάθεση έχει μείνει και να κάνω ένα μπάνιο να χαλαρώσω. Άσε που κόντεψε να με πάρε ο ύπνος στην μπανιέρα.
Και τώρα σας γράφω τις μακακίες μου άυπνος, περιμένοντας να πάει 8 το βράδυ για να ξεραθώ μέχρι το πρωί την άλλη μέρα που θα πάω ... που αλλού για εργασία.
Θέλει κανείς να μοιραστεί την τύχη μου μήπως;