Ερώτηση Συνάντηση γερόλυκων και όχι μόνον.

Τι γίνεσαι ρε Γιώργο? 
Ξέρω οτι τώρα το καλοκαίρι έχεις πολλές δουλειές με τα δορηφορικά! Δεν παρατάς όμως για λίγο τη Ρόδο για να έλθεις κι εσύ (σαν Λυκόπουλο) στη συνάντηση των γερόλυκων που θα γίνει στον Άγιο Κωνσταντίνο? Εγώ ανεβαίνω στην Αθήνα για να δω τα εγγόνια μου και θα πάω μέχρι εκεί γιατί απ' ότι καταλαβα έχουμε να κάνουμε τρελά ψαρέματα, και κάτι ψησταριές που θα μας μείνουν αξέχαστες. 

Η ώρα είναι 10.30 μ.μ. Κυριακή 19 Αυγούστου 2007
Αποφάσισα (προς χάριν της Συνάντησης) να κάνω επιτόπια ανίχνευση στις 11.15 σήμερα το πρωί και ώρα 11.40 ξεκίνησα για τον Άγιο Κωνσταντίνο.
Είχα ανησυχίες όλο αυτό τον καιρό για την τοποθεσία αυτή, διότι αν και είχαν περάσει αρκετά χρόνια, από την τελευταία φορά που πέρασα από εκεί, θυμόμουν πως δεν είχα παρατηρήσει, ευκόλως προσβάσιμες παραλίες, κατάλληλες για τον σκοπό που θέλουμε.
Το ταξίδι κύλισε αρκετά καλά, μέχρι και λίγο μετά τον κόμβο των Ραχών, την αρχή δηλαδή της διαδρομής του Μαλιακού Κόλπου. Από εκεί και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Το μποτιλιάρισμα ήταν φοβερό. Μέχρι και τα Καμένα Βούρλα, 1η , 2α σταμάτημα μετά από 5 μέτρα και ούτω καθεξής, τόσο που κάποια στιγμή σκέφτηκα  να γυρίσω πίσω.
Έκανα κουράγιο και τελικά έφτασα στο λιμάνι του Άγιου ώρα 3.00 το μεσημέρι.
Χρόνος διαδρομής 3 και ½ ώρες για μία διαδρομή, που υπό κανονικές συνθήκες χρειάζονται μόλις 1 ώρα και 43 λεπτά.
Συνέχισα μέχρι και Αρκίτσα, προσπαθώντας να δώ κάποια διέξοδο για κάποια παραλία που θα μπορούσε να μας φιλοξενήσει. Έφτασα στον κόμβο της Αρκίτσας και έκανα αναστροφή προς τον Άγιο. Η απογοήτευσή μου είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Τόσο αφιλόξενες παραλίες δεν είχα ξαναδεί.
Κάποια στιγμή και επειδή δεν αντέχαμε άλλο η Εύη και εγώ, αποφάσισα να αφήσω τον διεθνή και να προσπαθήσω να βρώ μία οποιαδήποτε παραλία, να κάνουμε τουλάχιστον ένα μπάνιο.
Έτσι λοιπόν πηγαίνοντας προς Άγιο, έστριψα δεξιά, λίγο μετά από μία ταμπέλλα που έγραφε Λαχανικά, φρούτα. Δρόμο έπαιρνα, δρόμο άφηνα ώσπου στα αριστερά μου πάνω στον στενό, αλλά ασφαλτωμένο δρόμο, είδα την ταμπέλλα Kalamos beach και ακολούθησα την κατεύθυνση που έδειχνε.
Βρέθηκα επιτέλους σε μία παραλία, αλλά Θεέ μου και με την βέσπα μου να είχα πάει εκεί, δύσκολα θα μπορούσα να κυκλοφορήσω. Εκατοντάδες αυτοκίνητα, ομπρέλες από καλάμια, ένα υποτυπώδες κατασκεύασμα υπόστεγο για φαγητό της ώρας (δεν υπήρχε ούτε σκαμνί ελεύθερο). Με τα πολλά στρίμωξα το αυτοκίνητο, ανάμεσα σε δύο άλλα και βρήκαμε σκιά κάτω από μία χορταρο-ομπρέλα. Αρκετά ρεμέτζα και βάρκες στην θάλασσα που ήταν αρκετά κρύα και γεμάτη φύκια, μέχρι εκεί που μπορούσα να δώ με την μάσκα. Ούτε δείγμα από ψάρι.
Η μία απογοήτευση διαδεχότανε την άλλη. Έκανα ερωτήσεις σε κάποιους λουόμενους εκεί για αυτό που με ενδιέφερε, άφησα την Εύη εκεί και πήρα πάλι τον δρόμο για τον Άγιο. Έφτασα ψάχνοντας και πάλι, μέχρι Ασπρονέρι, στον Φάρο όπου έχει δυνατά ρεύματα και γι’ αυτό απαγορεύεται η κολύμβηση εκεί. Προχώρησα μέχρι και το τέλος (αδιέξοδο) αυτής της παραλιακής όπου εκεί η Κόλαση ήταν χειρότερη του Κάλαμου.
Ξαναπήρα τον δρόμο της επιστροφής για τον Κάλαμο. Όταν έφτασα μπροστά από την ταμπέλα (Λαχανικά, φρούτα) τα χρειάστηκα! Έπρεπε να μείνω περίπου 10 λεπτά πάνω στην μέση του οδικού δικτύου, πάνω σε μία στροφή, πάνω σε διπλή γραμμή, με όλους τους παλαβούς να τρέχουν με 120, ώσπου να βρώ την ευκαιρία να στρίψω αριστερά και να μπώ στον δρόμο για τον Κάλαμο.
Έφτασα εκεί “μπαίλντισμένος” που λένε και οι γείτονες οι Τούρκοι, πήρα την Εύη κατά τις 5.20 και τον δρόμο του γυρισμού για τον Άγιο. Λίγο πριν φτάσω στην έξοδο για την Εθνική, είδα έναν χωματόδρομο και μία επιγραφή Το Αλέτρι και μαζεύοντας τα κουράγια που μου είχανε μείνει, τον ακολούθησα μέχρι την θάλασσα. Όταν έφτασα εκεί είπα στον εαυτό μου. Μιλτιάδη, “το μη χείρον, βέλτιστον” Από όσες παραλίες είχα δεί, ήταν η μοναδική που θα μπορούσε, με αρκετή καλή θέληση να μας φιλοξενήσει. Απλά μία παραλία είναι, με μία συστάδα 10-15 δέντρων παραμέσα, εκεί που κάποιος παλαιότερα ίσως κατασκεύαζε αλέτρια.
Επέστρεψα στον Άγιο, είδα το ξενοδοχείο μας που βρίσκεται στα 200 μέτρα από το λιμάνι και την εκκλησία, φάγαμε  στην πλατεία κοντά στην εκκλησία και πήγα να δώ τον μόλο, την δέστρα δηλαδή των φέρρυ. Εκεί πάνω στο τσιμέντο θα μπορούσαμε ίσως να στήσουμε καλάμια, για ψησίματα όμως δεν είμαι σίγουρος καθότι υπάρχουν λιμενικοί. Ήμουν ήδη αρκετά κουρασμένος, το πόδι μου πονούσε, είχα αφήσει και το μπαστούνι στο εστιατόριο και δεν είχα πλέον το κουράγιο να πάω πεζή να τους ρωτήσω.
Η επιστροφή για Βόλο, με ενδιάμεση στάση στα Καμένα Βούρλα για καφέ, ήταν αρκετά πιο εύκολη και με πολύ λίγα αυτοκίνητα στον δρόμο.
Φτάνοντας στο σπίτι μου, αναρωτήθηκα γιατί την διαδρομή αυτή την έχουν ονομάσει, του Μαλιακού κόλπου και όχι διαδρομή του Παλιομαλάκα, ή του Μαλακισμένου κόλπου.

Γειά σου ρε Μιλτιάδη !!

Περιγραφικότατος και λεπτομερέστατος , όπως πάντα.

Η αναφορά σου στον Μαλιακό .....ακριβέστατη !

Τώρα για τις παραλίες που ανέφερες , δεν τις γνωρίζω , αλλά δεν νομίζω οτι παίζει ρόλο.

Αν εσένα σου άρεσε το μέρος....φύγαμε !!  Θάλασσα να'ναι και καλή παρέα !!

Πάντως , άλλους για παρέα δεν βλέπω . Μόνο εμείς τα ...πουρά

Μας πήραν απο φόβο τα άλλα παιδιά

Αντε ξυπνάτε ρέεε , ελάτε να το κάψουμε !!

Τώρα , καληνύχτα απο μένα , οι διακοπές τέλος , τα κεφάλια μέσα , ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ !!!

Αύριο ...εγερτήριο στις 5 !

Καλημερα παληκαρια μου!!!Μιλτιαδη σου τα ειπα πριν για το θεμα μπαρμπεκιου,και ο λογος ειναι οτι ξερω πολυ καλα την περιωχη και με κλοιστα ματια.Καλαμος γιοκ,ποιο περα ειναι ο Λογγος πρωσφερετε για μπαρμπεκιου και ψαρεμα,εχει 3 παραλιες προσβασιμες με το αμαξι στα 30 μετρα το πολυ απο το γιαλο,αλλα επειμενω για ποιο κουλ κατασταση χωρις πολυ κοσμο διπλα στο Σισσυ!!Απρονερι ξεχαστετο ειναι εκτος.

Φτάνοντας στο σπίτι μου, αναρωτήθηκα γιατί την διαδρομή αυτή την έχουν ονομάσει, του Μαλιακού κόλπου και όχι διαδρομή του Παλιομαλάκα, ή του Μαλακισμένου κόλπου.

Προφανώς Μίλτο μου γιατί το πέρασμα απο εκεί, είναι για να τραβάς τα μαλιά σου!! 
Διάβασα όλη την περιπέτειά σου και σκέφτηκα μήπως θα ήταν εύλογο να ανακοινώσουμε ένα σκιτσογράφημα με το χάρτη ή απλώς με τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσουν όσοι αποφασίσουν να έλθουν στον τελικό προορισμό, με το αυτοκίνητό τους? 
Οι υπόλοιποι που θα έλθουν με ελικόπτερο ας χρησιμοποιήσουν GPS.

Ηλία
Το Sissy έχει 80 € το δίκλινο και 65 € το μονόκλινο
Η παραλία από κάτω του είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο, μόνο μέσα από Καμένα Βούρλα και παραλιακή.
Επίσης δεν μου άρεσε καθόλου.
Για τον Λόγγο που λές, άν κατά τις 11.30 το βράδυ νυστάξει η κυρία και σηκωθώ από την παρέα να την πάω για ύπνο, λές να έχω διάθεση να ξαναγυρίσω, ή θα πρέπει να την πετάξω στην θάλασσα?
Σου το έχω πεί από την αρχή, εσύ που ήσουν παρών σε μία συνάντηση θα έπρεπε να γνωρίζεις καλά, τί είναι αυτά που απαιτούνται για να μην υπάρχουν γενικώς προβλήματα σε αυτή.
1. Θάλασσα για ψάρεμα-μπάρμπεκιου
2. Αυτοκίνητο το πολύ στα 30 μέτρα (Βγάλε-βάλε καλάμια, τρίποδες, καρέκλες, τραπέζια, ψησταριές, κάρβουνα, ψυγεία και άλλα πολλά, δεν είναι εύκολη υπόθεση)
3. Ξενοδοχείο σε απόσταση το πολύ 200 μέτρων. Νύσταξε η κυρία? Έχει και τα ποδαράκια της, οπότε της λές μπάϊ-μπάί και όνειρα γλυκά και αυτό είναι όλο.

Τέλος πάντων εάν ισχύει η 1 Σεπτεμβρίου λογικά θα με έχετε στην παρέα σας. 

Αν είναι να έλθεις κι εσύ Γιώργο στον Α/Κ, να μου πεις περίπου τι ώρα θα φτάσεις για να είμαι εκεί πριν για να σε υποδεχτώ. Ελπίζω τα χαλιά να τα έχουν στρώσει τα "παιδιά" για το σκοπό! 

Χρήστο
Προσωπικά εγώ, δεν έχω τις τεχνολογικές προϋποθέσεις (μέσα και γνώση) για σκιτσογράφημα, οπότε όσοι θέλουν να έλθουν απ' ευθείας στον τελικό προορισμό, άς αρκεστούν στην περιγραφή μου. Την επαναλαμβάνω.

Λίγο πρίν από τον Άγιο Κωνσταντίνο για όσους έρχονται από Αθήνα, υπάρχει στο δεξί σας χέρι λευκή ταμπέλα με την επιγραφή Λαχανικά, Φρούτα και άλλα που δεν πρόλαβα να διαβάσω. Εκεί στρίβετε δεξιά στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και μετά από 800-1000 μέτρα περίπου συναντάτε στα αριστερά σας δρόμο στρωμένο με γαρμπίλι και μία ταμπέλα, -άσπρη και αυτή- με την επιγραφή  Το Αλέτρι  Παίρνεται αυτόν τον δρομάκο, περνάτε από μερικά εξοχικά και σε 5 λεπτά είσαστε στην θάλασσα.
Όσοι έρχονται από Λαμία, περνάνε τον Άγιο Κωνσταντίνο. Πρίν από μία μεγάλη στροφή θα δείτε την ανωτέρω ταμπέλλα. Πρέπει να στρίψετε αριστερά, με μεγάλη προσοχή και μετά να ακολουθήσετε όσα γράφω παραπάνω.

Χρήστο
Προσωπικά εγώ, δεν έχω τις τεχνολογικές προϋποθέσεις (μέσα και γνώση) για σκιτσογράφημα, οπότε όσοι θέλουν να έλθουν απ' ευθείας στον τελικό προορισμό, άς αρκεστούν στην περιγραφή μου. Την επαναλαμβάνω.

Λίγο πρίν από τον Άγιο Κωνσταντίνο για όσους έρχονται από Αθήνα, υπάρχει στο δεξί σας χέρι λευκή ταμπέλα με την επιγραφή Λαχανικά, Φρούτα και άλλα που δεν πρόλαβα να διαβάσω. Εκεί στρίβετε δεξιά στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και μετά από 800-1000 μέτρα περίπου συναντάτε στα αριστερά σας δρόμο στρωμένο με γαρμπίλι και μία ταμπέλα, -άσπρη και αυτή- με την επιγραφή  Το Αλέτρι  Παίρνεται αυτόν τον δρομάκο, περνάτε από μερικά εξοχικά και σε 5 λεπτά είσαστε στην θάλασσα.
Όσοι έρχονται από Λαμία, περνάνε τον Άγιο Κωνσταντίνο. Πρίν από μία μεγάλη στροφή θα δείτε την ανωτέρω ταμπέλλα. Πρέπει να στρίψετε αριστερά, με μεγάλη προσοχή και μετά να ακολουθήσετε όσα γράφω παραπάνω.

Ίσως αυτή η περιγραφή να είναι αρκετή. Θα την τυπώσω και θα την πάρω μαζί μου. Τώρα αν μπερδευτώ μεταξύ λαχανικών, φρούτων και αγγουριών, τότε το κινητό μου είναι 6974348591, κάντε μου σήμα, για να μή βρεθώ στο Βόλο....