Δυνατός και μεγαλοπρεπής μαχητής , είναι ένα από τα ωραιότατα κυνηγόψαρα στον οποίο ένας caster πρέπει να έχει σεβασμό . Στο πέλαγος που ζει , συνοδεύεται σχεδόν πάντα με άλλα μέλη μικρά και μεγάλα της ίδιας οικογένειας που αφήνει όμως (προς την άνοιξη) για να πλησιάζει τις ρηχές ακτές , λιμάνια και εκβολές ποταμών μέχρι λίγα μέτρα απόσταση από την ακρογιαλιά χωρίς όμως να αφήνει την χαρακτηριστική του δυσπιστία , για να κυνηγάει τα ψάρια που γενικά προτιμάει για την δίαιτα του όπως μουρμούρια και κεφαλόπουλα ,σαρδέλες και σκουμπριά , ζαργανες , φρισες , κεφαλόποδα μέχρι το φθινόπωρο. . Από τις παραλίες ψαρεύοντας με την τέχνη του casting , τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε θα είναι αναγκαστικά “ χοντρά ” , όπως επίσης και τα δολώματα , σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει “ οικονομία ” : Σαρδέλες μισές ή , ακόμα καλύτερα ολόκληρες ,η και 2 μαζι , καλαμάρια και σουπιές επίσης ολόκληρες των 100 – 150 γραμμαρίων , γενικά βάζουν το γοφάρι στην θέση να μην μπορεί να αρνηθεί αυτή την πρόσκληση . Η οδόντοστοιχια του γοφάριου είναι γεννημένη για το δάγκωμα και το κόψιμο ( στην Ιταλία το γοφάρι λέγεται Pesce Serra = Πριονόψαρο ) , φτάνει να εντοπίσει ήδη από μακριά την λεία του για να επιτεθει αμέσως με πολύ ορμή , χωρίς να το σκεφτεί δύο φορές , είναι πολύ αποφασισμένο , αυτός είναι επίσης ο λόγος γιατί εμφανίζεται ξαφνικά , από το πουθενά και γιατί πρέπει να μας βρει έτοιμους ώστε να μην υπάρχουν άσχημες εκπλήξεις . Από την στιγμή που “ πιάνεται “ στο αγκίστρι , το γοφάρι γίνεται ... διάβολος . Θα δούμε τα καλάμια μας να δέχονται γερές επιθέσεις , τεράστια κεφαλια και φυγές πρώτα προς τα ανοικτά , και σιγά σιγά που πλησιάζει την παραλία , προς αριστερά και προς δεξιά που ,(επισης θα κανει αλματα εξω απο το νερο) οπωσδήποτε θα μας πάρουν πάρα πολλά μέτρα της πετονιάς στην μπομπίνα . Οι μηχανισμοί , φυσικά πρέπει να χωράνε τουλάχιστον 250 – 300 μέτρα του 0,30 - 0,40 καλής ποιότητας και αντοχής . Να έχουμε στο νου μας ότι στο πάλεμα με ένα εξαιρετικό γοφάρι χρειάζεται πολύ “ δουλειά ” με την ρέγουλα , θα είναι αυτή που στο τέλος θα κάνει την διαφορά . Υπάρχουν επίσης πολλές περιπτώσεις που αφου πιάστηκε , το γοφάρι δεν παλεύει καθόλου , αυτό γίνεται γιατί έχει ήδη φάει , αλλά όπως βλέπουμε επιτίθεται ξανά γιατί αυτή είναι η φύση του . Είναι γρήγορο και αχόρταγο, άπληστο ψάρι που επιτίθεται και εξαφανίζει κοπάδια από μικρόψαρα .Η επιστημονική του ονομασία είναι temnodon saltator, λέγεται και λουφάρι, παρμένη από την ονομασία που είχε δώσει ο Αριστοτέλης, δηλαδή « Τεμνόδους ο ιλτης». Θα συμφωνησω με τους προλαλησαντες, οτι λογω αναπαραγωγης, και λογω φωτων , φασαριας κ.τλ εχουν γινει πονηρα και ισως αυτος ειναι ο λογος που δεν τσιμπανε. Εγω προσωπικα φιλε shotcon τα ψαρευω με συρμα πολυαγκιστρο ειτε ετοιμα απο μαγαζι , ειτε τα φτιαχνω εγω με συρμα 15 - 20 lbs (πουλανε τα μαγαζια με ειδη αλιειας) , αγκιστρια νο 1 , 1/0 και πανω , σε συρομενη αρματωσια με σισσυ , πατωτα ,και δολωμα σαρδελες και φρισες , ειτε φρεσκες ειτε παστες , και στο μερος που ψαρευω κανουν δειλα την εμφανιση τους απο Ιουλιο μεχρι τελος Οκτωμβριου . Και τελος μπορει το κρεας του να μην ειναι απο τα κορυφαια σε συγκριση π.χ με 1 λαβρακι ΑΛΛΑ Η ΜΑΧΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΨΑΡΙ