Ερώτηση Ένα ιδιαίτερο «τσαπαρί»

Σε συζήτηση που έγινε στην ενότητα «Περί αλιευτικών αποτελεσμάτων ο λόγος» υποσχέθηκα ότι θα παρουσιάσω ένα ιδιαίτερο τσαπαρί που κατασκεύασα κάποια παλαιότερη εποχή όταν ψάρευα στην Εύβοια με αυτό το εργαλείο.
Αρχικά πίστευα ότι χωρίς κατάλληλο σχεδιασμό δεν θα μπορούσα να κάνω κατανοητή την κατασκευή και τη χρήση αυτού του εργαλείου, όμως γράφοντας το σχετικό κείμενο διαπίστωσα ότι αυτό δεν είναι απαραίτητο, γιατί μάλλον κατάφερα να περιγράψω με αρκετή σαφήνεια την όλη κατασκευή και χρήση ώστε να μην είναι απαραίτητη η συνοδεία σχεδίου.
Το κείμενο που συνέταξα παρατίθεται ως συνημμένο και ο καθένας μπορεί να το διαβάσει στην οθόνη του υπολογιστή του ή να το τυπώσει σε εκτυπωτή και να το έχει μαζί του.
Συστήνω σε όσους ενδιαφερθούν σχετικά, πριν προχωρήσουν στην ανάγνωση του κειμένου, να διαβάσουν το κεφάλαιο «Τσαπαρί» που βρίσκεται στη σελίδα 115 του βιβλίου μου «Η Τέχνη της Συρτής». Αν ο αναγνώστης δεν έχει το βιβλίο μου μπορεί να το λάβει εντελώς δωρεάν αν μου διαβιβάσει το προσωπικό του email ή με ένα π.μ. ή στην διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.. Αν τον ενδιαφέρει μπορεί μαζί να λάβει και το βιβλίο μου «Η Τέχνη του Παραγαδιού» ομοίως εντελώς δωρεάν.

κύριε Μιχάλη προσπαθώ να φανταστώ αυτό το τσαπαρί να το δουλέυετε οι 3 φίλοι μαζί.....
θα είναι μια μαγεία και αν υπάρχουν και αποτελέσματα ακρως διασκεδαστικό.
η εφευρηματικότητα πολλές φορές κάνει τη διαφορά και είναι και η χαρά του ψαρέματος όταν έχει επυτιχία το χαίρεσαι διπλά.....
αν κατάλαβα καλά δεν υπάρχει στην αρματωσιά βαρίδι στο τέλος?
εγώ βέβαια που ψαρευω μόνος δεν μπορώ να το εφαρμόσω...και αν εχω μαζί καποιον θα πρέπει να εχει εμπειρία μην τραυματιστούμε.
είναι και λίγο δύσκολο στην κατασκευή θα έλεγα.
πως μπορώ να κρατήσω τα ψάρια απο κάτω που ψαρευω μόνος?καμια φορά ριχνω 2 τσαπαριά 1 το κρατάω και 1 μονο του πατωμένο δεν ξέρω αν ετσι οφελει σε κάτι.
έπιασα το μεγαλύτερο ψάρι ετσι...ετυχε βεβαια

ΧΡΗΣΤΟΣ έγραψε: κύριε Μιχάλη προσπαθώ να φανταστώ αυτό το τσαπαρί να το δουλέυετε οι 3 φίλοι μαζί.....
θα είναι μια μαγεία και αν υπάρχουν και αποτελέσματα ακρως διασκεδαστικό.
η εφευρηματικότητα πολλές φορές κάνει τη διαφορά και είναι και η χαρά του ψαρέματος όταν έχει επυτιχία το χαίρεσαι διπλά.....
αν κατάλαβα καλά δεν υπάρχει στην αρματωσιά βαρίδι στο τέλος?
εγώ βέβαια που ψαρευω μόνος δεν μπορώ να το εφαρμόσω...και αν εχω μαζί καποιον θα πρέπει να εχει εμπειρία μην τραυματιστούμε.
είναι και λίγο δύσκολο στην κατασκευή θα έλεγα.
πως μπορώ να κρατήσω τα ψάρια απο κάτω που ψαρευω μόνος?καμια φορά ριχνω 2 τσαπαριά 1 το κρατάω και 1 μονο του πατωμένο δεν ξέρω αν ετσι οφελει σε κάτι.
έπιασα το μεγαλύτερο ψάρι ετσι...ετυχε βεβαια

Χρήστο
Η ιδέα να κατασκευάσω αυτό το τσαπαρί μου κατέβηκε γιατί διάβασα τότε κάτι παρόμοιο κάπου, αλλά πάει τόσος καιρός που δεν θυμάμαι πια πού το διάβασα αλλά και από το εξής περιστατικό.
Κάποια από τις φορές που ψάρευα μαζί με τους φίλους στο μέρος που περιγράφω είχα νευριάσει πάρα πολύ γιατί ενώ η θάλασσα κάτω από τη βάρκα ήταν γεμάτη τεράστιους κολιούς, εμένα το τσαπαρί μου είχε γίνει ένα κουβάρι και καθόμουνα και τους κοίταγα.
Τότε μέσα στα νεύρα μου αποφάσισα να πετάξω το κουβαριασμένο τσαπαρί στη θάλασσα έτσι για πλάκα. Μόλις όμως το έριξα αμέσως δυο κολιοί τσίμπησαν και πιάστηκαν σε δυο αγκίστρια που μόλις φαινόντουσαν μέσα στο όλο κουβάρι. Αυτό μου έδωσε να καταλάβω ότι όταν τα ψάρια πεινάνε παρουσιάζουν τέτοιες συμπεριφορές που θα μπορούσαν να πιαστούν και σε ένα εργαλείο σαν και αυτό που σκέφτηκα.
Βέβαια το τσαπαρί δεν το κατασκεύασα με την πρώτη στη μορφή που το περιγράφω. Χρειάστηκαν αρκετές δοκιμές και πειραματισμοί μέχρι να το τελειοποιήσω και να πιάσω σεβαστό αριθμό ψαριών. Αυτό που μου έμεινε στο τέλος όμως δεν ήταν μόνο τα πολλά ψάρια που έπιασα τότε αλλά και η ηθική ικανοποίηση όταν είδα την επιτυχία της έμπνευσής μου. Αυτό το τελευταίο είναι ένα πολύ σπουδαίο συναίσθημα που είμαι πολύ ικανοποιιημένος που είχα την ευτυχία να νιώσω πολλές φορές στη θάλασσα.

Υ.Γ.: Χρήστο το κείμενο που διάβασες το έφτιαξα εχτές το βράδυ στα γρήγορα, γιατί είχα ... αϋπνίες και έψαχνα κάτι να κάνω για να μου περάσει η ώρα. Το ολοκλήρωσα γύρω στις 4 το πρωί (αν δεις την ώρα της ανάρτησης θα το διαπιστώσεις) και δεν πρόλαβα να το εξοπλίσω και με τα σχετικά σχέδια και σκαριφήματα που θα βοηθήσουν τον αναγνώστη να το καταλάβει και ενδεχομένως να το κατασκευάσει και να το δοκιμάσει. Πολύ σύντομα (ίσως και απόψε) θα το κάνω και αυτό για να ολοκληρώσω αυτό το θέμα.
Πάντως πράγματι δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτό το εργαλείο μόνος σου. Χρειάζεσαι οπωσδήποτε έναν ακόμη ή ιδανικά δυο. Αυτός είναι και ο λόγος που έπαψα κι εγώ να το δουλεύω γιατί εδώ και πάρα πολλά χρόνια δυσκολεύομαι πολύ να βρω παρέα στα ψαρέματά μου.

Πολυ εξυπνη πατεντα Μιχαλη μου.
Αν εχεις 3 ατομα μαζι, και συντονιστουν σωστα, μιλαμε για ποσοτητες μεγαλες, αν τα πετυχεις φυσικα και τρωνε.
Με μια διαφορα ομως. Χανεις την μαγεια του ψαρεματος, προς οφελος της ποσοτητας.
Θα προτιμουσα λοιπον, λιγοτερα αγκιστια στην αρματωσια, μικροτερες αποστασεις αγκιστριων, τουλαχιστον να ψαρευει το τσαπαρι, χωρις μπερδεματα.
Αφανταστα διασκεδαστικο, και συναμα αποδοτικο, το ψαρεμα με τσαπαρι.
Εμενα με ξετρελενει.

Τζαβαρας Δημητρης έγραψε: Πολυ εξυπνη πατεντα Μιχαλη μου.
Αν εχεις 3 ατομα μαζι, και συντονιστουν σωστα, μιλαμε για ποσοτητες μεγαλες, αν τα πετυχεις φυσικα και τρωνε.
Με μια διαφορα ομως. Χανεις την μαγεια του ψαρεματος, προς οφελος της ποσοτητας.
Θα προτιμουσα λοιπον, λιγοτερα αγκιστια στην αρματωσια, μικροτερες αποστασεις αγκιστριων, τουλαχιστον να ψαρευει το τσαπαρι, χωρις μπερδεματα.
Αφανταστα διασκεδαστικο, και συναμα αποδοτικο, το ψαρεμα με τσαπαρι.
Εμενα με ξετρελενει.

Έτσι ακριβώς όπως τα λες είναι τα πράγματα Δημήτρη.
Δεν μπορούμε όμως να πούμε στο μυαλό να ... μην δουλεύει, γιατί η δουλειά του αυτή είναι: Να κατεβάζει ιδέες.
Όταν είμασταν πιο νέοι είχαμε άλλες λογικές και κάτι τέτοια μας ξεσήκωναν (μας «εξιτάρανε» το λένε τώρα). Τώρα την αδρεναλίνη μπορείς να την αγοράσεις και στα ... φαρμακεία.
Όντως σε αυτή την ηλικία το ψάρεμα αυτό δεν ... μου πηγαίνει πια.
Όμως η γνώση υπάρχει. Και η μνήμη του παρελθόντος επίσης. Όσο μπορώ θα την καταθέτω στους νεώτερους κι αυτοί ας αποφασίσουν τι θα την κάνουν.

Υ.Γ.: Για την ιστορία να σου πω ότι με το εργαλείο αυτό έγινε η μεγαλύτερη ψαριά της ζωής μου. Το 1974 στα Στήρα με 3 βάρκες και 3 άτομα στην κάθε μια πιάσαμε 183 κιλά κολιούς πρώτου μεγέθους. Είμασταν μια μεγάλη παρέα 15 άτομα (αν θυμάμαι και καλά) και μείναμε εκεί 3 ημέρες. Φάγαμε όσα μπορούσαμε ψητά με λαδορίγανη σε λαμαρίνες στο φούρνο και τα υπόλοιπα τα χαρίσαμε για να τα πουλήσει στον ιδιοκτήτη του σπιτιού που μέναμε, ο οποίος εκτός από το να νοικιάζει δωμάτια ήταν και επαγγελματίας ψαράς.

Με την ανάρτηση αυτή συμπληρώνω την αρχική μου ανάρτηση στην οποία έχω δημοσιεύσει το κείμενο που περιγράφει το ιδιαίτερο τσαπαρί, δημοσιεύοντας ένα σκαρίφημα με το οποίο ελπίζω να γίνει περισσότερο κατανοητή η κατασκευή και ο τρόπος που δουλεύει αυτό το εργαλείο.
Όποιος επιθυμεί να έχει ολόκληρο το θέμα σε ένα ενιαίο αρχείο, μπορεί να μου διαβιβάσει το προσωπικό του email με ένα π.μ. ή στην διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. για να του το στείλω χωρίς καμία φυσικά υποχρέωση.

καλά αυτό το λές ιδιαίτερο τσαπαρί?
Αυτό είναι υπερπαραγωγή!!!!!!
το έχεις πάει πολύ μακριά το αντικείμενο στο διάστημα φίλε μου......
κάτι ποιό γήινο έχουμε για το μοναχικό καβαλάρη?

ΧΡΗΣΤΟΣ έγραψε: καλά αυτό το λές ιδιαίτερο τσαπαρί?
Αυτό είναι υπερπαραγωγή!!!!!!
το έχεις πάει πολύ μακριά το αντικείμενο στο διάστημα φίλε μου......
κάτι ποιό γήινο έχουμε για το μοναχικό καβαλάρη?

Βεβαίως και υπάρχει! Απ' όλα έχει ο ... «μπαξές» φίλε Χρήστο!
Αν βρίσκεις πολύπλοκη αυτή την πρόταση υπάρχει και αυτό:
www.psarema.gr/sizitisis/etsi-apla/24818...u-psara-4?start=3070
Σε αναμένω!

Μιχαλη καλησπερα.
Τωρα μπορεσα και διαβασα το κειμενο σου για το τσαπαρι και το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο και θελω να σε ρωτησω ειναι,οταν γεμιζαν ψαρια τα αγκιστρια του πως το ανεβαζατε επανω;
Εγω παντα επαιρνα τσαπαρι με λιγα αγκιστρια για να μπορω να τα δουλευω ευκολοτερα και με περισσοτερη ασφαλεια,αλλα και παλι εαν πεσω σε πολλα ψαρια, τα 6-5 που θα πιαστουν μαζι μου φαινονται πολλα κι απο ενα σημειο και μετα αρχιζει και μου ποναει το χερι και μιλαμε για βαθη μεχρι 20 μετρα.

loukas έγραψε: Μιχαλη καλησπερα.
Τωρα μπορεσα και διαβασα το κειμενο σου για το τσαπαρι και το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο και θελω να σε ρωτησω ειναι,οταν γεμιζαν ψαρια τα αγκιστρια του πως το ανεβαζατε επανω;
Εγω παντα επαιρνα τσαπαρι με λιγα αγκιστρια για να μπορω να τα δουλευω ευκολοτερα και με περισσοτερη ασφαλεια,αλλα και παλι εαν πεσω σε πολλα ψαρια, τα 6-5 που θα πιαστουν μαζι μου φαινονται πολλα κι απο ενα σημειο και μετα αρχιζει και μου ποναει το χερι και μιλαμε για βαθη μεχρι 20 μετρα.

Λουκά γεια χαρά.
Αν διαβάσεις το κείμενο προσεκτικά θα διαπιστώσεις ότι ουσιαστικά ο προβληματισμός που οδήγησε στην κατασκευή αυτού του εργαλείου είναι ακριβώς αυτός. Δηλαδή το γεγονός ότι όταν τα ψάρια είναι πολλά και μεγάλα τότε το ανέβασμά τους στη βάρκα δυσκολεύει πάρα πολύ, κυρίως γιατί μπερδεύουν το τσαπαρί πάρα πολύ εύκολα ιδίως σε αυτούς που δουλεύουν με το χέρι, οπότε η πετονιά κουλουριάζεται αναγκαστικά στο πάτωμα της βάρκας. (Σημείωσε ότι την εποχή που φτιάχτηκε το εργαλείο αυτό (1974) δεν υπήρχαν καν καλάμια).
Στο «ιδιαίτερο τσαπαρί» (η ονομασία είναι δική μου, εσύ πες το όπως σε βολεύει) όμως τα προβλήματα αυτά μειώνονται κατά πολύ για τους εξής λόγους:
1) Καμία πετονιά δεν κουλουριάζεται πουθενά δεδομένου ότι το σύνολο της μεσηνέζας βρίσκεται διαρκώς μέσα στη θάλασσα, εκτός από ένα μικρό κομμάτι 4-5 μέτρων που για λίγο βρίσκεται πάνω στη βάρκα.
2) Τα αγκίστρια είναι κατά πολύ αραιότερα από το κλασικό τσαπαρί, στο οποίο οι αποστάσεις ανάμεσά τους είναι συνήθως περίπου 10-20 πόντους, ενώ εδώ είναι περισσότερο από 30 πόντους και αν θέλουμε μπορούμε να τους κάνουμε και περισσότερους. Έτσι τα ψάρια που πιάνονται μπορεί να είναι μεν πολλά, είναι όμως πολύ «αραιά» και αυτό βοηθάει πάρα πολύ.
3) Όπως επίσης θα πρόσεξες το εργαλείο αυτό δουλεύεται υποχρεωτικά «συνεργατικά» από 2 τουλάχιστον ανθρώπους (οι τρεις είναι ακόμη καλύτερα) πράγμα που χρειάζεται αφ’ ενός για να γίνεται απρόσκοπτα η κίνησή του αλλά και το ξεψάρισμα των ψαριών να γίνεται σύντομα και με …«σειρά».

Δυστυχώς στο σημείο αυτό η θεωρία «σηκώνει τα χέρια ψηλά» και μόνο η πράξη μπορεί να σου δείξει πώς λειτουργεί το εργαλείο, το οποίο βέβαια θα πρέπει να σημειώσω ότι κατά περίπτωση μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα, δηλαδή να βάζουμε ακόμη λιγότερα αγκίστρια ή να μειώνουμε το μήκος του κ.λ.π.
Ίσως θα πρόσεξες ότι στο γραπτό μου σημειώνω ότι έκανα πολλές δοκιμές μέχρι να φτάσω στο τελικό αποτέλεσμα το οποίο σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω ότι δεν μπορεί να δεχτεί περαιτέρω βελτιώσεις.

Θα σου προσθέσω ακόμη κάτι το οποίο δεν το έγραψα από την αρχή, αλλά τώρα ταιριάζει να το αναφέρω:
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισα στην αρχική κατασκευή ήταν ότι για να φτιάξω το «ιδιαίτερο τσαπαρί» έπρεπε να ... καταστρέψω 5-6 κλασικά για να βρω τα φτερά που χρειάζονταν, πράγμα λίγο ... ακριβό μεταξύ άλλων.
Στην πραγματικότητα τίποτα τέτοιο δεν συνέβη γιατί ο παππούς - ψαράς που ήταν από δίπλα όταν τα έκανα αυτά και με συμβούλευε με τις παρατηρήσεις του συνεχώς, μου υπέδειξε ότι την ίδια περίπου δουλειά στο τσαπαρί κάνουν και τα φτερά της κότας μόνο που διαρκούν πολύ λιγότερο από πλευράς αντοχής. Ο ίδιος μου εξήγησε ότι δεν έχει πολύ σημασία αν τα φτερά είναι άσπρα, αλλά μπορούν να είναι και χρωματιστά.
Τη ... νύφη τότε την πλήρωσε ένας περήφανος και πολύχρωμος ... κόκορας που είχε στο κοτέτσι του ο παππούς (86 χρονών ήταν τότε) τα φτερά του οποίου επιβεβαίωσαν στην πράξη όλα όσα έλεγε το αφεντικό του.
Να σου σημειώσω ακόμη ότι εκείνη την εποχή στο μέρος αυτό (Στήρα) πολλοί επαγγελματίες ψάρευαν με τσαπαρί γιατί το εργαλείο αυτό ήταν πολύ αποδοτικό με τα ψάρια που υπήρχαν στο μέρος αυτό εκείνα τα χρόνια.

Υ.Γ.: Έχω και σε άλλα κείμενά μου σημειώσει ότι ο παππούς που αναφέρω πιο πάνω ήταν ο άνθρωπος που μου έμαθε τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζω κυρίως για τα παραγάδια αλλά όχι μόνο.