Ερώτηση Το φαρμακείο του σκάφους

Καθώς στην θάλασσα και στα απόμερα κολπάκια σπάνια υπάρχει η δυνατότητα άμεσης παροχής βοήθειας από κάποιον εξειδικευμένο, είναι πολύ σημαντικό τα μέλη του πληρώματος του σκάφους, να έχουν έστω κάποια στοιχειώδη γνώση σε θέματα πρώτων βοηθειών.
Υπάρχουν μικρά και ασήμαντα προβλήματα που εάν δεν αντιμετωπισθούν σωστά, κινδυνεύουμε να έχουμε άσχημες εξελίξεις.
Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε κάποια απλά περιστατικά θα πρέπει να υπάρχει πάντα στο σκάφος ένα κουτί πρώτων βοηθειών άρτια εξοπλισμένο.
Το κουτί πρώτων βοηθειών θα πρέπει να φροντίζουμε να είναι σε μέρος καλά προφυλαγμένο από την υγρασία, την σκόνη, τον ήλιο και τις αναθυμιάσεις.
Να είναι άμεσα προσβάσιμο και βέβαια να φροντίζουμε το περιεχόμενό του να μην έχει υπερβεί τις ημερομηνίες λήξης. Ένας καλός τρόπος για να το αποφύγουμε αυτό είναι να ανανεώνουμε το φαρμακείο λίγο πριν την έναρξη των καλοκαιρινών μας εξορμήσεων.
Ας εξοπλίσουμε λοιπόν το κουτί πρώτων βοηθειών και ας δούμε πότε και που χρησιμοποιούμε το υλικό του.
Για τον καθαρισμό τραυμάτων, χρειάζεται να προμηθευτούμε: βαμβάκι, οξυζενέ, οινόπνευμα, Betadine, ή άλλο αντισηπτικό υγρό, ιώδιο, Pulvo για την επούλωση των πληγών, απλές αποστειρωμένες γάζες, αυτοκόλλητοι αποστειρωμένοι επίδεσμοι σε διάφορα μεγέθη, δύο τρία ρολά κολλητικής ταινίας, ψαλίδι, νυστέρι λάμα, γάντια χειρουργικά και ένα ιμάντα ή λάστιχο για την παρεμπόδιση κυκλοφορίας του αίματος.
Στην περίπτωση εκδοράς (γδάρσιμο) - ένας από τους πιο συνηθισμένους τραυματισμούς που συμβαίνει στα σκάφη και τις παραλίες μετά από κάποιο γλίστρημα - πρέπει να καθαρίσουμε την πληγή με κάποιο καθαριστικό όπως οξυζενέ, φυσικό ορό, Betadine. Κατόπιν τοποθετούμε στην πληγή κάποιον επίδεσμο ή γάζα προσέχοντας να μην κολλήσει. Στερεώνουμε τον επίδεσμο με την κολλητική ταινία, εάν κρίνουμε σκόπιμο μπορούμε στην πληγή να βάλουμε κάποια αντιβιοτική αλοιφή.
Στην περίπτωση όμως της αιμορραγίας, όταν δηλαδή έχουμε κόψιμο του ιστού (π.χ. από σπασμένα γυαλιά στην παραλία) η πρώτη μας μέριμνα είναι να σταματήσουμε την αιμορραγία. Αυτό το επιτυγχάνουμε με άσκηση πίεσης στην πληγή για ορισμένα λεπτά, αφού όμως έχουμε τοποθετήσει κάποια αποστειρωμένη γάζα ή άλλο αποστειρωμένο υλικό. Ο καθαρισμός της πληγής δεν πρέπει να γίνεται με οξυζενέ, διότι καταστρέφει τα κύτταρα που αναπαράγουν τον ιστό, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η επούλωση του τραύματος. Χρησιμοποιούμε Betadine. Δεν απομακρύνουμε τις γάζες παρά μόνο όταν έχει σταματήσει για καλά η αιμορραγία.
Τα εγκαύματα αναλόγως του βαθμού τους αντιμετωπίζονται ανάλογα.
Στην περίπτωση εγκαύματος α΄ βαθμού(όπως τα ηλιακά εγκαύματα) βυθίζουμε την πάσχουσα περιοχή σε κρύο νερό ή την καλύπτουμε με ένα κομμάτι ύφασμα βρεγμένο με κρύο νερό. Μπορούμε επίσης να κάνουμε χρήση κάποιας καταπραϋντικής κρέμας όπως Bepanthol.
Στα εγκαύματα β΄ βαθμού ακολουθούμε την ίδια τακτική χωρίς όμως να προσπαθήσουμε να σπάσουμε τις φουσκάλες που δημιουργούνται.
Για οφθαλμικά περιστατικά μπορούμε να έχουμε Tetracaine σαν αναισθητικό σε ξένα σώματα, κάποιο κολλύριο και αλοιφή Corbex για επιπεφυκίτιδα.
Για την περίπτωση της ναυτίας, χάπια για την ναυτία.
Για τσιμπίματα εντόμου, ψαριού και αλεργικού σοκ σε ελαφρές περιπτώσεις, στικ αμμωνίας, Zirtek σε χάπι και fenistil gel ή phenergan cream. Στα πιο σοβαρά περιστατικά solucortef, κορτιζονούχο εναίσιμο ή fenistil εναίσιμο εφ' όσον μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ένεση.
Για διαρροϊκές καταστάσεις και σε περίπτωση έντονης διάρροιας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προσωρινά για ένα εικοσιτετράωρο Imodium caps και παράλληλα να πιούμε κουταλιά κουταλιά ένα ποτήρι αλατόνερο, για την πιθανή αφυδάτωση.
Για το στομάχι αρκούν τρεις καρτέλες simeco ή Maalox plus.
Στην περίπτωση εμετού χρειάζονται vomex σε υπόθετα ή ενέσεις και primperan.
Για αντιβίωση ως τοπικά αντιβιοτικά χρησιμοποιούμε: oint bactroban, oint fricidin, spray pulvo και ως συστηματικά αντιβιοτικά: amoxil 500.
Για εμπύρετες καταστάσεις: ασπιρίνη, depon, panadol, lonarid mono, paracetamol και για την ανακούφιση του πόνου : naprosyn, voltaren, cataflarn, mesulid κ.λ.π.
Φυσικά αν και δεν χρειάζεται υπενθυμίζουμε πως πριν από κάθε χρήση φαρμάκου, θα πρέπει να διαβάζουμε τις οδηγίες χρήσης και να συμβουλευόμαστε γιατρό όταν έχουμε κάποια αλλεργία σε ορισμένα φάρμακα.
Όλα τα παραπάνω απαιτούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο χώρο και όχι τα μικρά φαρμακεία του εμπορείου, εγώ θα πρότεινα ένα μεγάλο τάπερ που κλείνει αεροστεγώς.
Φροντίζουμε λοιπόν για να έχουμε!

Φιλε πιερρο,καλο ειναι στο κουτι πρωτων βοηθειων να εχουμε πραγματα τα οποια θα μας βοηθησουν να αντιμετωπισουμε
καποιες επειγουσες καταστασεις,οπως σχησιματα,κοψιματα και καλο ειναι να αποφευγουμε την αυτοχορηγηση φαρμακων.
Δεν ειναι σωστο παντοτε να κλεινουμε,η' πιεζουμε την πληγη και να σταματαμε την αιμορραγια.
Υπαρχουν περιπτωσεις οπου αφηνουμε την πληγη ακαλυπτη.
Εξαρταται απο τον τροπο που προκληθηκε,καθως και απο τυχον επαφη με σκουριασμενα μεταλα,
την υπαρξη ξενων σωματων μεσα στη πληγη,και αρκετα αλλα τα οποια ειναι καλυτερα να κρινει ενας ιατροςι πως θα αντιμετωπιστουν καλυτερα.
Τις απλες εκδορες μπορει ο καθενας να τις αντιμετωπισει με αντισηπτικα μεσα.Αν ομως ειναι πιο σοβαρη η κατασταση το καλυτερο που εχει να κανει ειναι να βγει το γρηγοροτερο στη στεργια,και να αναζητησει βοηθεια ειδικου.
Το καλυτερο ειναι στο σκαφος να ημαστε με παρεα. O0

Φίλε Κώστα,
Νομίζω ότι μερικά πράγματα είναι αυτονόητα. Δεν είναι λογικό ενώ μπορούμε να βρούμε ιατρική βοήθεια, εμείς να το παίζουμε γιατροί. Υπάρχουν όμως μερικές φορές, διάφοροι παράγοντες στη θάλασσα, που δεν μας επιτρέπουν την άμεση διακομιδή του ασθενή και θα πρέπει να μπορούμε να χειριστούμε μία κατάσταση ειδικά αν είναι κρίσιμη κατά τον δυνατό ορθότερο τρόπο. Λέγοντας «πρώτη μας μέριμνα είναι να σταματήσουμε την αιμορραγία» δεν νομίζω ότι κάποιος θα άφηνε τα γυαλιά μέσα στην πληγή και θα την πίεζε για να σταματήσει την αιμορραγία. Επίσης αναφέρω ότι «πως πριν από κάθε χρήση φαρμάκου, θα πρέπει να διαβάζουμε τις οδηγίες χρήσης» Στην περίπτωση τραυματισμού με σκουριασμένα μέταλλα υπάρχει ανάγκη χορήγησης αντιτετανικού ορού μέσα σε χρονικό διάστημα 24 ωρών. Δεν ήθελα να επεκτείνω το θέμα τόσο πολύ, γιατί θα έπρεπε να αναφέρω ακόμα και το πώς θα έπρεπε να ξεγεννήσουμε μία γυναίκα που μεταφέραμε με το σκάφος και μας έχει κρατήσει ο καιρός σε μία αγκάλη που το κινητό δεν έχει σήμα, το VHF δεν λειτουργεί και κανένας δεν μας περίμενε νωρίτερα από δύο ημέρες, ενώ το παιδί αποφάσισε να βγει στο κόσμο λίγο νωρίτερα από εκεί που περιμέναμε.
Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι, δεν παρακινώ κανέναν να υποκαταστήσει κανένα γιατρό ή νοσηλευτή. Πάντα και το τονίζω ΠΑΝΤΑ προσπαθούμε να βρούμε επίσημη ιατρική βοήθεια. Δεν είναι άσχημο όμως να γνωρίζουμε μερικά πράγματα για έτοιμα σκευάσματα φαρμάκων και το πώς ή που χρησιμοποιούνται. Ακόμα επειδή πολλές φορές στην θάλασσα δεν ξέρεις τι θα αντιμετωπίσεις, καλό είναι να είσαι προετοιμασμένος για καταστάσεις (ίσως και ακραίες) παρά να αιφνιδιαστείς και να μην ξέρεις τι να κάνεις.

Τα παραπανω ηταν αξιολογοτατα φιλε μου.
Αλλα ειναι καλο να διαχωριζουμε ποτε και ποιος μπορει να προσφερει ουσιαστικη βοηθεια,
γιατι ειναι αρκετα τα παραδειγματα που καποιοι στην προσπαθεια τους να κανουν καλο,
εφεραν δυστηχως τα αντιθετα αποτελεσματα.
Εκει επικεντρωνω την κριτικη μου,και οχι στην κατα τα αλλα αξιολογοτατη αναλυση σου.

Αυτό το δέχομαι. Γι’ αυτό πρέπει να μάθουμε μερικά πράγματα σχετικά με τις πρώτες βοήθειες. Υπάρχουν περιπτώσεις τραυματιών από τροχαιο που μείνανε ανάπηροι μόνο και μόνο, επειδή δεν μετακινηθήκανε σωστά από πολίτες. Πιστεύω ότι αφού θέλουμε να έχουμε σκάφος, να κάνουμε ορειβασία, κλπ. μέσα στην εκπαίδευση μας θα πρέπει να φροντίσουμε να μάθουμε μερικά πράγματα σε σχέση με τις πρώτες βοήθειες. Αν είμαστε σωστά εκπαιδευμένοι μπορούμε να σώσουμε μία ζωή ή να μην επιβαρύνουμε παραπάνω την κατάσταση κάποιου τραυματία.
Πριν από δύο χρόνια γιατρός έπεσε πίσω από το σκάφος του ενώ ήταν εν λειτουργία ο κινητήρας, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί στο αριστερό πόδι από την προπέλα. Κανένας στο σκάφος από τους επιβαίνοντες  δεν ήταν προετοιμασμένος ψυχολογικά και γνωστικά να αντιδράσει άμεσα. Ο γιατρός κατέληξε από ακατάσχετη αιμορραγία.
Αυτός ο άνθρωπος αν είχε μαζί του κάποιον που θα είχε αντιδράσει άμεσα, μπορεί σήμερα να ζούσε. 

Επισης για αυτους που ασχολουνται με καταδυσεις η ελευθερο απο σκαφος αλλα και γενικα 1 φυαλη οξυγονο ειναι κατι που δεν πρεπει να λειπει. Φυσικα η τιμη πολλες φορες μας ανατρεπει απ την αγορα αν και τετοια προιοντα πιστευω θα επρεπε να επιχορηγουνται απο το κρατος μεχρι καποιου σημειου.

ΑΓΚΥΣΤΡΙ ΣΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟΟΟΟΟ!!!!!!!!
ειμαι στη βαρκα και κανω καθετη ξαφνικα βρεθηκα με ενα αγκυστρι στο δαχτυλο    απο λαθος μου φυσικα.
ο μπαμπης (εγω ειμαι η αθηνα) και ενας φιλος μας που ειχε τη βαρκα προσπαθουσαν να μου βγαλουν το αγκυστρι ΜΕ ΤΟΝ ΞΑΓΚΥΣΤΡΩΤΗ!!!!!!!! ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ. αφου εμεινα με το αγκυστρι στο δαχτυλο 2 ωρες μεχρι να βγαλουν την βαρκα εξω και να την παμε στο σπιτι τελικα πηγα νοσοκομειο και επεσα σε μια ασχετη νοσοκομα που προσπαθουσε να μου το βγαλει ΜΕ ΠΕΝΣΑΑΑΑΑΑ!!!!! ευτυχως ηταν μια νοσοκομα που ηξερε απο αγκυστρια και της εξηγησαμε πως ειναι το αγκυστρι (εμενα δεν με ακουγε οτι δεν βγαινει με την ταναλια) τελικα μου εκανε ενεση και το εβγαλε με επεμβαση.  ΣΥΜΒΟΥΛΗ:  ΑΝ ΣΑΣ ΚΑΡΦΩΣΕΙ ΑΓΚΥΣΤΡΙ ΜΗ ΦΩΝΑΞΕΤΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΑΠΛΑ ΚΟΨΤΕ ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΠΤΑΚΙ ΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΤΡΑΒΗΞΤΕ ΤΟ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ.

Αυτό το δέχομαι. Γι’ αυτό πρέπει να μάθουμε μερικά πράγματα σχετικά με τις πρώτες βοήθειες. Υπάρχουν περιπτώσεις τραυματιών από τροχαιο που μείνανε ανάπηροι μόνο και μόνο, επειδή δεν μετακινηθήκανε σωστά από πολίτες. Πιστεύω ότι αφού θέλουμε να έχουμε σκάφος, να κάνουμε ορειβασία, κλπ. μέσα στην εκπαίδευση μας θα πρέπει να φροντίσουμε να μάθουμε μερικά πράγματα σε σχέση με τις πρώτες βοήθειες. Αν είμαστε σωστά εκπαιδευμένοι μπορούμε να σώσουμε μία ζωή ή να μην επιβαρύνουμε παραπάνω την κατάσταση κάποιου τραυματία.
Πριν από δύο χρόνια γιατρός έπεσε πίσω από το σκάφος του ενώ ήταν εν λειτουργία ο κινητήρας, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί στο αριστερό πόδι από την προπέλα. Κανένας στο σκάφος από τους επιβαίνοντες  δεν ήταν προετοιμασμένος ψυχολογικά και γνωστικά να αντιδράσει άμεσα. Ο γιατρός κατέληξε από ακατάσχετη αιμορραγία.
Αυτός ο άνθρωπος αν είχε μαζί του κάποιον που θα είχε αντιδράσει άμεσα, μπορεί σήμερα να ζούσε. 

Σε γενικες γραμμες σωστος
Θα σχολιάσω εν συντομία μερικά από αυτά που έγραψες:
-απαγορευεται η αυτοχορηγηση αντιβιοτικών ή ακόμα χειρότερα η χορήγηση αντιβιοτικών απο εμας σε άλλον επιβαίνοντα. Μπορεί ευκολότατα και ΣΥΧΝΟΤΑΤΑ να έχει αλλεργία στην αντιβίωση (2-3% του πληθυσμού) την οποία αγνοεί και να μας μείνει από αλλεργικό σοκ. Προέχει η φροντίδα του τραυματος. Άλλωστε η αντιβίωση για ένα τραυμα πρώτον δεν επείγει να γίνει πάνω στη βάρκα και δευτερον είναι περιττή όταν ο καθαρισμός γίνει καλά. Τρίτον προκαλεί αντοχή γιαυτο και τωρα πια η ασκοπη χρηση θεωρειται malpractice
-το αλλεργικό σοκ δεν αντιμετωπίζεται με ζιρτεκ (και δεν υπάρχει ελαφρύ και βαρύ αλλεργικό σοκ, ΕΝΑ είναι). αν συμβεί εκτός νοσοκομείου ο ασθενής κατά 99% θα καταλήξει εκτός αν έχει μαζί του αυτοενέσιμη αδρεναλίνη (Epipen). To Epipen κοστίζει 75ευρώ και πρέπει το θύμα να έχει εξασκηθεί προηγουμενα στη χρήση του(οπότε δεν ξέρω πόσο εύχρηστο είναι)
-αποφευγεται επίσης η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδων όπως της ασπιρίνης από εμας σε άλλον επιβαίνοντα. Αν έχει G6PD (αυτο που λεει ο κοινος κοσμος ελλειψη ενζυμου που είναι ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΟ) θα πάθει αιμόλυση και θα πεθάνει πάνω στη βάρκα.
-ο γιατρός του παραδείγματος προφανώς πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία από τη μηριαία αρτηρία. ίσως θα μπορουσε να πιεσει στο σημείο αιμορραγίας. ένας ασφαλής τρόπος για κάποιον άπλό πολίτη να διαγνώσει τη σοβαρότητα μιας αιμορραγίας είναι η ταχυκαρδία. όσο πιο μεγάλη είναι σκούρα τα πράγματα...

Γενικά σωστά όλα αυτά αλλά δε νομίζω ότι να ξέρεις 2-3 πρακτικά πράγματα σκόρπια μπορεί να βοηθήσει.

ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΤΕ Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΤΗΜΑ ΟΛΩΝ.

Νομίζω ότι αν γίνει κάτι η γρήγορη διακομιδή είναι αυτή που θα σώσει τον άρρωστο

......σπάνια υπάρχει η δυνατότητα άμεσης παροχής βοήθειας από κάποιον εξειδικευμένο, είναι πολύ σημαντικό τα μέλη του πληρώματος του σκάφους, να έχουν έστω κάποια στοιχειώδη γνώση σε θέματα πρώτων βοηθειών. Υπάρχουν μικρά και ασήμαντα προβλήματα που εάν δεν αντιμετωπισθούν σωστά, κινδυνεύουμε να έχουμε άσχημες εξελίξεις.
Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε κάποια απλά περιστατικά θα πρέπει να υπάρχει πάντα στο σκάφος ένα κουτί πρώτων βοηθειών άρτια εξοπλισμένο.
.... τσιμπίματα εντόμου, ψαριού και αλεργικού σοκ σε ελαφρές περιπτώσεις , στικ αμμωνίας, Zirtek σε χάπι και fenistil gel ή phenergan cream.
Στα πιο σοβαρά περιστατικά solucortef, κορτιζονούχο εναίσιμο ή fenistil εναίσιμο εφ' όσον μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ένεση.
Φυσικά αν και δεν χρειάζεται υπενθυμίζουμε πως πριν από κάθε χρήση φαρμάκου, θα πρέπει να διαβάζουμε τις οδηγίες χρήσης και να συμβουλευόμαστε γιατρό όταν έχουμε κάποια αλλεργία σε ορισμένα φάρμακα.
Όλα τα παραπάνω απαιτούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο χώρο και όχι τα μικρά φαρμακεία του εμπορείου, εγώ θα πρότεινα ένα μεγάλο τάπερ που κλείνει αεροστεγώς....

Δεν ειναι σωστο παντοτε να κλεινουμε,η' πιεζουμε την πληγη και να σταματαμε την αιμορραγια.

Κώστα, μπορείς να μου αναφέρεις ΜΙΑ περίπτωση που δε σταματάμε την αιμορραγία;
Γιατι δε θυμαμαι να ξερω καμία...

Δεν θυμασαι,η' δεν ξερεις

Τον τετανο τον ξερεις....Περι αναεροβιων και τροπο αντιμετωπισης εχεις ακουσει υποθετω.

Κλεινοντας την πληγη δημιουργουμε αναεροβιες συνθηκες,ειδανικες για την αναπτυξη του τετανου,οτι χειροτερο θα μπορουσε να

συμβει στον παθωντα.

Σε πληγες με υποψια μολυνσης απο τετανο η πληγη δεν ραβεται,ουτε σκεπαζεται με γαζες κλπ,παραμενει υποχρεωτικα ανοιχτη.

Οσο για το αντιτετανικο που γινεται μετα τον τραυματισμο,δεν προστατευει,θελει μερες για να δρασει.

Σε περιπτωση που μεσα στην πληγη υπαρχουν ξενα σωματα,επισης δεν κλεινουμε ουτε πιεζουμε την πληγη.Προδιαθετουμε ετσι τον αρρωστο σε

σηψαιμια,ακομη και σε εμβολη απο ξενο σωμα.Τα λεω χοντρικα τωρα,δεν χρειαζεται να τα αναλυσω.

Φυσικα εδω δεν περιλαμβανονται οι περιπτωσεις ακρωτηριασμου και αλλων παρομοιων περιστατικων.

Εν παση περιπτωση  μεσω ιντερνετ δεν μπορουμε να γινουμε ολοι ειδικοι στην αντιμετωπιση τετοιων καταστασεων.

Επαναλαμβανω οτι περα απο τις πρωτες βοηθειες,και τη γρηγορη μεταφορα του σε ιατριο,την φροντιδα του παθωντα πρεπει να την αναλαμβανει

εξειδικευμενος  ιατρος,σε κεντρο υγειας ,νοσοκομιο,

οπου θα εκτιμισει τι ειναι καλυτερο για τον αρρωστο,και θα εχει τα μεσα για τη σωστη αντιμετωπιση.

Ηρωισμοι δεν χωρανε σε τοσο σοβαρα ζητηματα.