manolis έγραψε: χρόνια σου πολλά έστω και καθηστεριμενα και πάνω από όλα υγεία!!!!!! Για πες μου και εσύ τι ψαράκια βλέπεις
??
Για τις ευχές σ’ ευχαριστώ πολύ και … επιφυλάσσομαι!
Για τα υπόλοιπα που με ρωτάς, έχω να σου πω τα εξής:
Με το καινούργιο βυθόμετρο (HDS5 g2), το οποίο είναι το τρίτο μου, βλέπω πολύ περισσότερα πράγματα απ’ ότι με τα προηγούμενα που ήσαν ασπρόμαυρα και παλαιότερης τεχνολογίας. Εκτός αυτού το βρίσκω και πολύ φιλικότερο στη χρήση και νομίζω ότι καταλαβαίνεις.
Μέχρι στιγμής έχω βρει αρκετούς καινούργιους τόπους σε σημεία που πριν δεν τους έβλεπα, πράγμα πολύ σημαντικό γιατί είχα λίγο … ρουτινιάσει να ψαρεύω όλο στα ίδια μέρη.
Από ψάρια βλέπω ότι και εσείς, δηλαδή πολλά κοπάδια αφρόψαρων και αρκετά μεγάλα ψάρια στο βυθό, που σύμφωνα με αυτά που γνωρίζω είναι όλων των ειδών, δηλαδή και άσπρα και μαύρα.
Νομίζω όμως ότι περισσότερο ενδιαφέρει το τι πιάνω, παρά το τι βλέπω και εδώ μου δίνεις την ευκαιρία να πω μερικά πράγματα που ίσως ενδιαφέρουν και άλλους.
Εγώ και αρκετοί άλλοι στην πατρίδα μου Μανώλη, μάθαμε να ψαρεύουμε πιάνοντας κατευθείαν μόνο μεγάλα ψάρια, (σφυρίδες με συρτή βυθού) πράγμα που για να το κατορθώσεις το μόνο που σου χρειαζόταν τότε, ήταν να μάθεις την τέχνη αυτού του ψαρέματος, την οποία όλοι μας την μάθαμε από τους μεγαλύτερους, (συνήθως τους πατεράδες μας).
Τα ψάρια που τότε πιάναμε δεν ήταν μόνο μεγάλα, αλλά και αρκετά ώστε να μην γυρίζουμε σχεδόν ποτέ άψαροι στο σπίτι.
Τώρα, όπως γνωρίζεις, για να πιάσεις μεγάλα ψάρια, δεν σου χρειάζεται μόνο αυτό, δηλαδή η τέχνη, (συρτή, ζόκα, φύλακας, πλάνος κ.λ.π.) αλλά και αρκετά τεχνικά μέσα πολύ υψηλού κόστους, συγκριτικά με τις παλαιότερες εποχές.
Θα χρειαστείς ακριβό βυθόμετρο, για να «βλέπεις» αυτά που σου χρειάζονται ώστε να μπορείς να ελπίζεις ότι θα τα πιάσεις, γρήγορο (και επομένως ακριβό) σκάφος για να μπορείς να πηγαίνεις μακριά και να καλύπτεις τόπους μεγάλης εμβέλειας, γρήγορες μηχανές που καταναλώνουν πολλά και ακριβά καύσιμα και έχουν μεγάλες και ακριβές απαιτήσεις συντήρησης και πολύς χρόνος, που ειδικά για όσους είναι ακόμη στην αγορά εργασίας είναι εξαιρετικά δυσεύρετος.
Και όπως γνωρίζεις και αν ακόμη καταφέρεις να τα εξασφαλίσεις όλα αυτά και πάλι τις περισσότερες φορές θα γυρίσεις άψαρος στο σπίτι και το μόνο που θα έχεις στο σακούλι σου θα είναι η … ελπίδα ότι την επόμενη φορά τα πράγματα θα είναι καλύτερα.
Εγώ Μανώλη αν στα χρόνια που ακόμη δούλευα, αποφάσιζα να μπω σε αυτή τη διαδικασία δεν θα κατόρθωνα να πάω για ψάρεμα παρά μόνο 1-2 φορές το χρόνο, πράγμα που για μένα θα ήταν στην κυριολεξία «αργός θάνατος», γιατί χωρίς ψάρεμα μου είναι αδύνατο να κατανοήσω τη ζωή μου.
Το βαλάντιό μου δεν φτάνει για να καλύψω όλα αυτά τα έξοδα. Επιπλέον, για να δικαιολογήσω τα λίγα έξοδα που κάνω με τον τρόπο που έχω επιλέξει να ψαρεύω, υπολογίζω σοβαρά και τα θηράματα που θα καταφέρω να πιάσω ως μέρος της διατροφικής δαπάνης της οικογένειας, πράγμα που σημαίνει ότι γυρίζοντας στο σπίτι δεν πρέπει να κουβαλάω μόνο ... ελπίδες για την επόμενη φορά.
Έχω λοιπόν αγοράσει μια βαριά μεταχειρισμένη βάρκα την οποία επισκεύασα και συντηρώ αποκλειστικά μόνος μου, για να καταφέρω να μειώσω τα αντίστοιχα έξοδα, την έχω εξοπλίσει με την πιο οικονομική σε καύσιμα μηχανή της αγοράς, στα ψαρέματά μου χρησιμοποιώ δολώματα που είτε τα πιάνω μόνος μου (ψολιάγκο, σουπιά, καλαμάρι, μικρόψαρα κ.λ.π.), είτε τα αγοράζω πολύ φθηνά, συγκριτικά με άλλα (συνήθως κατεψυγμένο καραβιδάκι ή σαρδέλα), διαθέτω ευτυχώς τεχνολογία αρκετά υψηλού επιπέδου την οποία όμως δεν πλήρωσα, (έχω εξηγήσει άλλοτε πώς) γιατί αν χρειαζόταν να την πληρώσω μάλλον δεν θα το έκανα, αφού τα χρήματα που διαθέτω μου χρειάζονται για άλλες περισσότερο ζωτικές ανάγκες της οικογένειας, προσπαθώ να βολευτώ ψαρεύοντας σε μέρη που είναι κοντά στο αραξοβόλι μου, γιατί μακρύτερα ή αλλού δεν μπορώ να πάω, έχω βάλει μέχρι και γκάζι στο αυτοκίνητο για να κάνω οικονομικά το ταξίδι Πόρτο Χέλι - Αθήνα που μου χρειάζεται για να βρεθώ εκεί που ψαρεύω και έχω επιλέξει να ψαρεύω με τις τεχνικές που μου εξασφαλίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι δυνατό στη θάλασσα, ότι γυρίζοντας στο σπίτι θα κρατάω στα χέρια μου κάτι που θα αντιστοιχεί «οπωσδήποτε»(!) στα έξοδα που έκανα για να το πιάσω γιατί αλλιώς θα θεωρήσω ότι απέτυχα και θα χρειαστεί να το ξανασκεφτώ.
Με αυτή τη λογική ψαρεύω πολύ παραγάδι όλων των ειδών, που είναι το ψάρεμα που έχει την πιο σταθερή απόδοση, αρκετές συρτές αφρού, κυρίως στις διαδρομές που κάνω κι ότι κάτσει, εποχιακά ψαρέματα, όπως κολπάδες, τσαπαρί, συρτή για τονάκια κ.λ.π. και πολύ λίγο και περιστασιακά και όταν με βολέψει από πλευράς καιρού, εξεύρεσης ζωντανού δολώματος κ.λ.π. ζόκα και φύλακα.
Και όταν δεν με νοιάζει αν θα πιάσω ψάρια, ψαρεύω το ψάρεμα της καρδιάς μου που είναι η συρτή βυθού, όπου σπανιότατα πλέον πιάνω κάτι.
Για να κλείσω αυτό το σημείωμα το οποίο ελπίζω να διαβάσουν και να κατανοήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι νέοι και επίδοξοι ερασιτέχνες ψαράδες, να σου κάνω και έναν πρόχειρο … «ισολογισμό» σαν κι αυτούς που κάνω κάθε φορά που πάω για ψάρεμα:
Τώρα το χειμώνα που πηγαίνω 2-3 φορές το μήνα για 3ήμερο ή 4ήμερο ψάρεμα το κόστος για όσα μου χρειάζονται δεν ξεπερνάει τα 70 περίπου ευρώ (καύσιμα βάρκας - αυτοκινήτου, δολώματα και απώλειες εργαλείων, κυρίως αγκίστρια, μεσηνέζες και παραμάνες). Τα μολύβια που μου χρειάζονται τα φτιάχνω εδώ και πολλά χρόνια μόνος μου.
Σε ένα τέτοιο ψάρεμα δύσκολα γυρίζω σπίτι με λιγότερα από 6-7 κιλά αλιεύματα άριστης ποιότητας. Συνήθως σαργούς, λυθρίνια, φαγκριά, τσιπούρες, σπανίως μυλοκόπια κ.λ.π.
Το καλοκαίρι (από Ιούνιο - Σεπτέμβρη) βέβαια που ψαρεύω συνεχώς και χωρίς έξοδα μετακίνησης, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα.
Συνολικά πιάνω περίπου 300 κιλά ψάρια ετησίως, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και 5-6 μεγάλα ψάρια, (πάνω από 2 κιλά) τα οποία πιάνονται είτε με τις ανάλογες τεχνικές, είτε από τύχη σε ψιλά παραγάδια ή και αλλού.
Όπως καταλαβαίνεις δεν αγοράζω ποτέ ψάρια παρά μόνο για ... δόλωμα και βγάζω πολλές από τις υποχρεώσεις μου χαρίζοντας ψάρια εδώ κι εκεί. Πρόσφατα ξόφλησα τον ... οδοντογιατρό μου έτσι, γιατί είναι φανατικός ψαροφαγάς (χαχαχα!).
Όπως καταλαβαίνεις με αυτές τις τακτικές κανείς στο σπίτι δεν τολμάει να μου πει ότι ξοδεύω πολλά για το χόμπι μου και έτσι μπορώ και είμαι κοντά στη θάλασσα όσο σχεδόν θέλω. (Τώρα βέβαια που βγήκα στη σύνταξη το έχω ... παραχέσει είναι η αλήθεια, αλλά θα καταλαβαίνεις φαντάζομαι πόσο περίμενα για να φτάσω εδώ).
Συγγνώμη που σε κούρασα στο διάβασμα αλλά δεν γινόταν διαφορετικά. Ελπίζω να σου έδωσα να καταλάβεις τι εννοώ με όλα αυτά.