Παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον την συζήτηση από την αρχή της. Συμφωνώ και εγώ ότι το φεγγάρι επηρεάζει όχι μόνο με το φως του αλλά και με τα παλιρροιακά φαινόμενα που δημιουργεί (παραθέτω και ένα ανάλογο κείμενο):
Παλίρροιες
Oι παλίρροιες προκαλούνται από τον συνδυασμό της δράσης των δυνάμεων βαρύτητας της γής, της σελήνης και του ηλίου. Στο (βλ. Εικόνα
φαίνονται τα ακραία όρια της σταθμης του νερού κατά την αμπώτιδα και την πλημμυρίδα στις περιπτώσεις της μεγίστης και της ελαχίστης παλίρροιας. Oταν η γή, η σελήνη και ο ήλιος βρίσκονται επί μίας ευθείας γραμμής έχουμε την μέγιστη παλίρροια με μεγάλες αυξομειώσεις της στάθμης του ύδατος, ενώ όταν σχηματίζουν ορθή γωνία έχουμε την ελάχιστη παλίρροια. H περίοδος της μέγιστης παλίρροιας είναι δύο εβδομάδες, ενώ της πλημμυρίδας-αμπώτιδας περίπου μία ημέρα (24 ώρες και 50').
H επίδραση των παλιρροιών είναι σημαντική γιά τα παράκτια οικοσυστήματα. Kατά την άνοδο και την πτώση της στάθμης του νερού σχηματίζονται οριζόντιες κινήσεις υδάτινων μαζών (παλιρροιακά ρεύματα) που είναι τόσο εντονότερες όσο λιγότερο επικλινής είναι η ακτή. H κίνηση αυτή έχει σαν επακόλουθο την ανανέωση του νερού, τον εμπλουτισμό του σε οξυγόνο και την μεταφορά πλαγκτού και πελαγικών λαρβών. Aυτή η διαδικασία είναι εξαιρετικής σημασίας γιά προστατευμένες από τον κυμματισμό περιοχές (κλειστούς κόλπους, φιόρδ κλπ) όπου η παλίρροια συνιστά τον κύριο παράγοντα ανανέωσης του νερού. Πηγή: www.aqualex.org/elearning/marine_environ...k/chap2/chap2-3.html
Παρόλα αυτά, έχω παρατηρήσει σε διάφορα μέρη που ψαρεύω, ότι η στάθμη των νερών παραμένει χαμηλά για αρκετές μέρες. Την περίοδο αυτή (όταν δηλαδή τα νερά είναι ‘κατεβασμένα’ τα τσιμπήματα είναι ελάχιστα έως μηδαμινά.
Εάν κάποιος έχει μελετήσει αυτά τα φαινόμενα θα ήθελα να μου εξηγήσει γιατί η περίοδος αυτή κρατάει τόσο πολύ και αν υπάρχει δυνατότητα να μετρηθεί: πότε αρχίζει και πότε σταματάει ?