Ερώτηση Catch & Eat : "Πιάστο και φάτο"
Μια ζωη έτσι δεν γίνετε ...μας ρωτάει κανείς
Αυτοί ψηφίζουν τα νομοσχέδια για το "καλό μας" που λέει και ο Παπακως εμείς τους ρίχνουμε τα μπινελίκια τους για το καλό τους ...
Εμείς θα συνεχίσουμε να γινόμαστε φτωχότεροι ..Αυτοί θα συνεχίσουν να γινονται πλουσιότεροι ( απο αυτά που αρπάζουν) ..
Και όλα καλά....
Οσο αντέχουμε θα μας βαράν και θα μας ρουφαν το μεδούλι ....
Τα πρώτα 3 εκ. χρόνια είναι δυσκολα ..μετά θα συνιθίσουμε το γ...σι και μπορεί και να μας αρέσει..
Αλέξης
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
EXTREME έγραψε: Μια μερα επινα καφε με την φιλη μου την Λιζ,
Και την κουβεντα πιασαμε που λετε για ριλιζ.
Της ελεγα τον πονο μου ανεπτυξα ιστορια,
και κεινη με εκοιταγε με περισση απορια.
Ανελυα το θεμα μας και την θεωρεια,
του περιβαλοντος τα βαρυτα και την αψαρια.
Της ελεγα για ψαρια μου και για μασαμπουκες,
και οτι καποιοι φιλοι μου βαρεσανε ντουντουκες.
Αρχισανε, της ελεγα, να λενε τα καημενα,
τα ψαρια που λιγοστεψαν με αφορμη και μενα.
Να αφηνουμε τους ψαρακες πιου πιανουμε με κοπο,
να τα απαγκιστρωνουμε με προσοχη και τροπο.
Στην θαλασσα να τ αφηνουμε μετα απο φωτο,
και ψαρια να αγοραζουμε για το νοικοκυριο.
Της ελεγα... ανελυα... για ολα τα ψαρακια,
μα εκεινη χασμουριωτανε σαν τα μικρα παιδακια.
Μα καποια στιγμη εξυπνησε σηκωσε κορμοστασια,
συγκεκριμμενα μιλαγα για σμερνες και μουγγρια.
Της ειπα πως τ αφηνω σαν ολα τα μικρα,
και θυμωσε και λαλησε και εγινε φωτια.
Να αφηνεις μου πε σιγουρα ολα τα μικρα,
μα σε παρακαλω φυλαξε εκεινα τα μακρουλα.
Τα θελω, μου πε φιλοι μου, τις σμερνες τα μουγγρια,
γιατι ο Θανασης με βαρεθηκε και αρχισε νερα.
Απορησα τρελαθηκα τι τα λεγε αυτα?
γιατι τα φιδια ζηταγε η φλογερη ξανθια?
Ανελυσε την σκεψη της τον πονο της και αυτη,
και τελος μου κατεληξε στην χρηση απ το μουγγρι.
Κοντολογις ξεφυγαμε τελειως απ το ριλιζ,
και αυτο που βγηκε φιλοι μου ητανε το εξης
Να μεινει ο Θανασης μας, χωρις "καφε στο μπρικι"
και η ξανθια η λυγεροκορμη, ν αρχισει κολπα kinky!!!
Φοβερο Ηιρ Ηορ κομματι
Για παρε τηλεφωνο τα Ημισκουμπρια να το μελωποιησουν κιολας.
Μπραβο ξεκινας μια καινουργια καριερα.
Τρεμε Φοιβο :!: :!:
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
elper έγραψε: Αν υπήρχε τόσο πάθος και ενθουσιασμός για αντίδραση σχετικά με την σύνταξη στα 70........
Αυτό είναι "πιάστον και φάτον"......
Πάω στοίχημα ότι μέχρι να ησυχάσουν οι πανηγυρισμοί, θα έχουν περάσει 5-6 νομοσχέδια στα μουλωχτά.....
ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 18 :!: ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ ΣΤΑ 65 :!:
Ψαρεμα οσο αντεχουμε
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Ήταν 15 Οκτωβρίου μεσάνυχτα Σαββάτου και ο καιρός ήταν μουντός και βροχερός. Ο βυθός ανακατεμένος από την Φθινοπωρινή βροχή, αλλά τίποτε δεν προμήνυε το τι θα ακολουθούσε.
Στους άγρυπνους δρόμους του υποβρύχιου χωριού που τα σκουπίδια και τα φύκια είχαν καλύψει καιρό τώρα, οι μόνιμοι κάτοικοι ζούσαν μια ανιαρή πραγματικότητα. Πέρκες και χάνοι, σπάροι και καλογριές, γύλοι και γραμματικοί, χειλούδες και καβούρια, ξεκινούσαν καθημερινά την ίδια ρουτίνα......δουλειά σπίτι, σπίτι δουλειά.
Τίποτα δεν έβγαζε έξω από το πρόγραμμα τους ήσυχους κατοίκους του μικρού χωριού. Ακόμη και το απομακρυσμένο θαλάμι του τεράστιου χταποδιού, που κυνηγούσε καμιά φορά κοντά στο χωριό, δεν έδειχνε ικανό να ταράξει την ησυχία τους.
Η μέρα όμως εκείνη έμελε να είναι ξεχωριστή.
Μεσάνυχτα και κάτι και στο μισοκοιμισμένο ψαροχωριό έκανε την εμφάνισή της μια άγνωστη φιγούρα.
Μια τεράστια και μακρόστενη σιλουέτα ασήμισε στο αχνό φεγγόφως, που ξεπρόβαλε μέσα από τα σύννεφα. Ο ξένος στο χωριό ήταν τρομακτικός στη θωριά.
ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ
Μόλις τον είδε ο μικρός γύλος που είχε το καφενείο του χωριού, την ώρα που έκλεινε το μαγαζί, έτρεξε έντρομος προς τον Αστυνόμο-Ο'Χάνο....Όλο το χωριό σήκώθηκε στο πόδι. Η ερώτηση που ακουγόταν ήταν μια...ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ
Ο γερό-Σαργός όμως ήξερε.....τον είχει ξαναδεί τον ΞΕΝΟ... είναι ένας ξένος από τα μακρινά πέλαγα είπε....το όνομα του είναι...................
..................ΛΟΥΤΣΟΣ
ΛΟΥΤΣΟΣ
φώναξαν οι μικροί κάτοικοι του χωριού...είχαν ακούσει τις ιστορίες του γερο-Σαργού για τις επιθέσεις της συμμορίας των ΛΟΥΤΣΩΝ.Με μιάς οι δρόμοι άδειασαν και όλοι οι χωρικοί κρύφτηκαν κάτω από τα βράχια. Το μέλλον τους αβέβαιο, η αγωνία έσφιγγε τα βράγχια τους. Ο θάνατος ήταν προ των πυλών.
Ο Λούτσος, γρήγορα αλλά με σιγουριά βολτάρει πάνω από το έρημο χωριό. Εντοπίζει μια μικρή ζαργάνα που έψαχνε τους γονείς της.....είναι το επόμενο θύμα.....
....Ο λούτσος επιτίθεται με ταχύτητα και ακρίβεια, ανοίγει το στόμα του με τα τεράστια και τρομακτικά του δόντια....η ζαργανούλα ανύμπορη εκλιπαρεί για οίκτο....καμία όμως τύχη δεν την περιμένει....η μοίρα της είναι γραμμένη........
....ΟΜΩΩΩΩΣΣΣΣ.......κάτι συμβαίνει την τελευταία στιγμή και ο φονιάς σταματάει λίγο πρίν μπήξει τα δόντια του στην ζαργάνα.....ΚΑΤΙ ΤΟΝ ΚΡΑΤΑΕΙ ΣΦΙΧΤΑ.....
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΧΤΑΠΟΔΙ.......
ο περίεργος γείτονας του χωριού κρατούσε γερά με τα πλοκάμια του τον δολοφόνο που τώρα αντίκρυζε την μοίρα που είχε φτιάξει για τα ψαράκια....ήταν αυτός το θύμα και η τροφή για το τεράστιο χταπόδι που άφησε το ΘΑΛΑΜΙ του για να κυνηγήσει κάτι μεγαλύτερο από τα ψαράκια του χωριού.
Ο λούτσος έγινε το δείπνο του χταποδιού και οι κάτοικοι του χωριού έμειναν ίδιοι στον αριθμό, με πρίν.
Ο περίεργος γείτονας τους έσωσε.
Τον είπαν ήρωα, τον είπαν Θεό και κάθε χρόνο τέτοια μέρα του έδιναν ως ευγνωμοσύνη έναν κάβουρα - θυσία στον προστάτη Θεό τους.
Και η ζωή συνεχίζεται.......
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.
© 2004 - 2026 All Rights Reserved. | Φιλοξενία & Κατασκευή HostPlus LTD
