Να μου επιτρέψετε να μπω κι εγώ στην κουβέντα.
Εχω κι εγώ μια αρκετά καλή πείρα στη συρτή βυθού (καμιά εικοσαριά χρόνια), αλλά μόλις φέτος ξεκίνησα να μαθαίνω συρτή με μολύβι φύλακα. Οπως είδατε, με τον όρο "συρτή βυθού" εννοώ τη συρτή βυθού με τα πολλά μολύβια στη μάνα. Κι εγώ δεν έτυχε ποτέ να δω να τραβάνε συρτή κάτω από 2,5 - 3 μίλλια. Γι' αυτό άλλωστε και είναι ασήκωτη μόλις περάσεις τις 25-30 οργιές.
Νέος λοιπόν στη συρτή με μολύβι φύλακα, αλλά όχι και στα ζωντανά δολώματα και ιδιαίτερα στα παραγάδια με ζωντανό για συναγρίδες και σφυρίδες.
Η καλόγρια είναι πράγματι καλό ζωντανό για τις συναγρίδες κι αν την δολώσεις προσεκτικά, βαστάει άνετα κανα δίωρο σε παραγάδι ή πετονιά. Εάν σύρεις έστω και με μισό κόμβο ταχύτητα, είναι ζήτημα να αντέξει πάνω από δέκα λεπτά. Εκτός αυτού δεν κολυμπάει καλά όταν την τραβάς (κάνει "αφύσικο" κολύμπι, τούμπες κλπ.), με αποτέλεσμα να χάνει την ελκυστικότητά της ως δόλωμα. Τα ίδια πάνω-κάτω ισχύουν για το γύλο αλλά και για τα περισσότερα ψάρια της καθετής που αναφέρθηκαν.
Το ατού της ζαργάνας είναι ότι το σχήμα της τη βοηθάει να κινείται αρκετά φυσικά όταν τη σέρνεις. Επίσης αντέχει αρκετά αν τη δολώσεις καλά. Η συμβουλή που μου 'δωσε κάποτε ένας παλιός ψαράς είναι ότι πρέπει να τη δολώνεις πολύ γρήγορα, να την κρατάς πολύ λίγο στο χέρι σου. Αν πάλι δεν μπορείς γρήγορα, τότε να την κρατάς με ένα βρεγμένο πανί.
Πολύ καλά επίσης δουλεύουν τα καλαμάρια και οι σουπιές αρκεί να είναι φρέσκα και όχι απαραίτητα ζωντανά. Κι εδώ ξανακάνω ερώτημα που έθεσα πριν έναν μήνα: "Ξέρει κανείς κάποιον τρόπο να προμηθευόμαστε ολόφρεσκα καλαμάρια ή σουπιές, εδώ κοντά στην Αθήνα";
Παρεμπιπτόντως, αύριο θα δοκιμάσω κάτι σιλικονούχα σκουμπριά στο μολυβι φύλακα. Θα τα κατεβάσω καμιά ώρα γιαλό κι έπειτα θα τραβήξω δυο ώρες βαθιά για σφυρίδες. Αν "κάτσει" τίποτα ενδιαφέρον θα σας μεταφέρω ...ρεπορτάζ.
