Ερώτηση Η ΣΥΝΑΓΡΙΔΑ.ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ?

Πριν απο λιγες ημερες ενας φιλος ψαροτουφεκας μου εδειξε τις φωτογραφιες
μερικων συναγριδων που ειχε την τυχη να ψαρεψει,απο τοτε τριγυριζει στο μυαλο μου αν υπαρχει η δυνατοτητα να ψαρεψουμε αυτο το ψαρι με καλαμι και
αν αυτο ειναι πραγματοποιησιμο σε τι ειδους παραλια και με ποιο τροπο (δολωμα ,αρματωσιες κτλπ).

Φιλικα Νικος

το καλοκαιρι που μασ περασε πηγα διακοπεσ στην πανεμορφη θασο μαζι με ενα φιλικο ζευγαρι.εκει λοιπον μασ περιμενε και ενασ κοινοσ γνωστοσ μασ οπου εκανε ψαροντουφεκο.μασ ειχε παει σε μια παραλια οπου δεν εβλεπεσ αμουδια παρα μονο πλακεσ.στα δεξια μασ λοιπον ειχε κατι ζαργουσ θηρια που πιστευω αν εχεισ την εμπειρια θα εβγαζες αρκετα καλα κοματια στα αριστερα ο βυθοσ ειναι ποιο γλυκοσ εκει λοιπον βουτουσε αυτοσ ο θηριοδαμαστης.και γιατι τον λεω ετσι? γιατι ο τυπακοσ δεν μπορουσε να βγαλει τουσ ζαργους και ξεσπουσε σε κατι συναγριδακια μιαμιση παλαμη.οταν τον εκανα παρατηρηση μου ειπε οτι ολα τα ψαρια ειναι για φαγωμα και δεν γινεται εξερεσει.αυτο το αρθρο το γραφω γιατι πρωτον το ειχα αχτι και μου δωθηκε η ευκαιρια διαβαζοντασ το θεμα του φιλου odyseas και δευτερον το παραπονο οτι ειναι παρα πολλοι που κρατανε κατι ψαρια οπου εχουν σχεσει με τον χουντινι.αν τα βαλεισ στο τηγανι θα εξαφανιστουν.αυτα ειχα να πω.φιλικα stits......λευτερια στα μικρα ψαρακια

Καλημερα Νικο.
Δεν εχω πιασει ποτε μου συναγριδα,αλλα απ`οτι διαβασα και ακουσα δεν ειναι ονειρο το πιασιμο της με καλαμι.
Προκειται για ψαρι πολυ ιδιοτροπο,αλλα αν αποφασισει να τσιμπησει στο δολωμα μας,το ξεσκιζει,καρφωνεται μονη της,και χαριζει στιγμες ονειρικες.
Ειναι ψαρι πελαγισιο,γι`αυτο θα το βρουμε κοντα σε καβους ανοιχτους,με βαθια νερα.
Ο φιλος aelara εχει πιασει πολλες με συρτη απο βαρκα και παραγαδι,αλλα αυτο που θα κρατησουμε ειναι οτι αρεσκονται στο δολωμα που ονομαζεται γυλος ζωντανος ή καλογρια.
Η αρματωσια μας,θα ειναι μοναγκιστρο χωρις βαριδι,καλο ειναι να ντουμπλαρουμε το παραμαλλο,διοτι προκειται για πολυ δυνατο ψαρι.

Αν και ποτέ δεν έχω πιάσει συναγρίδα απ'έξω και δεν έχω πάει για ψάρεμα ποτέ επι τουτου θα σας πώ ένα πραγματικό περιστατικό.
Ο φώτης είναι ένας ηλικιωμένος κύριος που έρχετε στο κατάστημα μου.
Οι γνώσεις του περιορίζονται στα άκρως απαραίτητα και αυτά ...χμμ άστα καλύτερα.
Ψάρευε λοιπόν μιά μέρα στην περιοχή της Μηλίνας ( κοντά σε ένα ιχθυοτροφείο :evil: ) για κέφαλους και κάνα σπάρο με πολυάγκιστρα και ζυμάρι.
Οταν έβγαλε το ένα το πολυάγκιστρο είχε πιασμένη μια καλογρίτσα και χωρίς να το σκεφτεί την ξαναέριξε μέσα απο τα νεύρα του.
Αποτέλεσμα μετά πο 20 λεπτά περίπου μια συναγρίδα 3 κιλά του έκανε παρέα.
Σωτήριο στην όλη υπόθεση οτι δούλευε με ψιλά εργαλεία 0,50 μάνα 8O και 0,40 παράμαλλο 8O :?
Για άλλη μια φορά επιβαιβεώνετε ο κανόνας του ψαρά...άβυσσο η ψυχή της θάλασσας. :wink:

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω πιάσει συναγρίδα. Έχω δει όμως να πιάνουν. Από χιλιάδων ωρών παρατήρηση με μάσκα, όλες τις εποχές του χρόνου, σε μεικτούς βυθούς τέλη Απριλίου και τον Μάιο θα βρεθούν σε ακτίνα βολής για να μπορέσουμε να τις ψαρέψουμε και σε μέρη που φαινομενικά δεν φαίνονται να τις κρατάνε. Μου έχει τύχει στη Σίφνο να τις δω μόλις 3 μέτρα από τα βράχυα. ¶λλες εποχές δυστυχώς ή θα είναι απαγορευτική η απόσταση ή θα κυνηγήσουν καλόγριες σε κοφτά βράχυα που δεν θα έχουμε πρόσβαση. Παρόλα αυτά υπάρχουν και κάποια κοφτά νερά που είναι εύκολα πρόσβασης και εκεί μάλλον θα τις αναζητήσουμε άλλες εποχές του χρόνου. Τον Μάιο είναι η εποχή που έχουμε την ευκαιρία να δούμε όλα τα κόκινα κοντά μας. Προσωπικά στερούμε τακτών ψαρεμάτων αυτή την εποχή για να έχω την ευκαιρία να ψαρέψω όλο τον Μάιο, χωρίς ψαροντουφεκάδες και επαγγελματίες. Μας έχει τύχει μαζί με τον spo002 να βρεθούμε σε μια απίστευτη κατάσταση με φαγκριά, που δεν την περιγράφω γιατί είναι απίστευτη και θα νομίζει κανείς ότι συνέβει πολλά χρόνια πριν. Και όμως συνέβει πέρυσι...

Αγαπητέ Νίκο

Τίποτα δεν αποκλείεται στην θάλασσα για παράδειγμα χθές με καλαμαριέρα και συρτή αφρού έπιασα ένα Λαυράκι 2 κιλά!!

Οι Συναγρίδες πιάνονται με Συρτή Βυθού, μέτζα και με Ψαροντούφεκο. Από την ακτή στον καλύτερο Βυθό (Κοφτά Βράχια με τραγάνα) και με το καλύτρο δόλωμα (Ζωντανό και μόνο κατά προτίμηση Καλαμάρι) θα πιάσεις μία σε 50-60 επισκέψεις.

Από την ακτή καλύτερα να στοχεύσεις σε άλλα ψάρια.

Ο καλός ψαράς δεν είναι αυτός που πιάνει ψάρια αλλά αυτός που πιάνει αυτά που θέλει και μόνο.

Συναγρίδα στην ψαρευτικη ζωη μου με έχει τιμήσει μια (1.650).Εντελως τυχαία βέβαια καθως χτυπησε στο λιμάνι της Αρκίτσας πριν απο δυο χρονια σε πολλυαγγιστρο με σαρδελα, δεμένο με 32αρα πετονια και αγκιστρια owner carbon Νο 3 (14τεμ). Σύντροφος ψαρας εχει πιάσει άλλες δυο (1.5 και 2 κιλα) σε μονάγγιστρο-σαρδελα.
Θεωρώ και αυτες τις συναντήσεις τυχαίες καθως στα ίδια μέρη με διαφορους τροπους την ιδια εποχή δεν εμφανίστηκαν πουθενα.
Αλλη μια προσπάθεα την φετινη σεζον θα γινει και τοτε θα βγαλω πεισότερα συμπερασματα.
Αισθάνομαι ομως οτι αυτη την στιγμη η εμπειρειες μου ως ψαράς κάνουν απαγορευτικό το κυνήγι αυτου του πανεμορφου ψαριου.

Υ.Γ. Η συναγριδα που εβγαλα είχε στο τραβηγμα στα κεφάλια ομοια συμπεριφορα με τσιπουρα με σχεδόν διπλάσιες αντοχες (καθως και οι μεγαλυτερες τσιπουρες που με εχουν τιμήσει είναι αναλόγου μεγέθους)
Η μόνη διαφορα ηταν οτι είχε μπουκωσει ολη την σαρδελα στο στομα. Και τα 14 αγκιστρια ηταν μεσα στο στομα.

Επιτρέψτε μου, ως παραγαδιάρης, να χαμογελάσω αυτάρεσκα
Η συναγρίδα είναι σπάνια περίπτωση για τους "απόξω". Δεν είναι κάτι αδύνατο να συμβεί. Η συχνότητα όμως των περιπτώσεων παραπέμπει σε εξαιρέσεις κι όχι στον κανόνα.
Οι τρόποι ψαρέματος του πανέμορφου αυτού ψαριού είναι βασικά δύο:
1. Παραγάδι. (Ενδεικτικό: 70-80 μάνα, 50 παράμαλο, 10ρι αγκίστρι). Συνήθως ψαρεύεται με ζωντανό δόλο. Καλύτερος τέτοιος δόλος για τις συναγρίδες είναι οι γύλοι, οι καλόγριες και η σερνική μαρίδα. Παλιότερα τις ψάρευα (αισθητά αραιότερα) και με ψόφιο δόλο, χρησιμοποιώντας κύρια φρέσκια σαρδέλα ή βραστή λιδώνα.
2. Συρτή βυθού. Εδώ τα πράγματα ζορίζουν. Προσωπικά αποτελεί για μένα σύγχρονο πρόβλημα που προσπαθώ να λύσω. Δηλαδή: Προσπαθώντας εδώ και δυο χρόνια να μάθω να ψαρεύω τις συναγρίδες με τη συρτή (παντρευτήκαμε βλέπεις και τα δικαιώματά μας στο ξενύχτι μειώθηκαν αισθητά) έχει δημιουργηθεί το εξής παράδοξο: Σε μια περιοχή που θα έπρεπε να βγάζω συναγρίδες και σπανιότερα καμιά στείρα, εγώ βγάζω μόνο στείρες και μάλιστα αρκετές! Η περιοχή είναι προσωπικά "τσεκαρισμένη" και χαρτογραφημένη. Εχω καταλήξει ότι πρέπει να βρω το ιδανικό χρώμα του τεχνητού ψαριού. Αν θυμάται ο Γιώργος, τον είχα ρωτήσει περνώντας απ' το Βόλο, μπας και "ψαρέψω" καμιά ξύπνια γνώμη απ' τους Αυστριακούς... Μέχρι στιγμής έχω καταλήξει ότι τα νικελένια και τα μπλε ψαράκια "τραβάνε" μόνο στείρες. Με πρασινοκίτρινα έχω βγάλει ένα συναγριδάκι και κανένα άλλο ψάρι! Τα δε κόκκινα ψαράκια "τραβάνε" μόνο ...πέτρες!

Ο τόπος που προτιμάει η συναγρίδα είναι τα "άσπρα-μαύρα". Επειδή όμως είναι κυνηγόψαρο μπορείτε να τη συναντήσετε και σε φυκιάδες, και σε πάνω σε ξέρες, ακόμα και σε αμουδέρες. Λέγεται μάλιστα ότι ο αγαπημένος της μεζές είναι η δράκαινα! Εχω πιάσει και γω μικρή συναγρίδα σε ψιλό παραγάδι, η οποία είχε βουτήξει μια πιασμένη δράκαινα. Τώρα, το πώς θα γίνει να δολώσουμε ένα ζωντανό παραγάδι με δράκαινες, αυτό παραμένει άλυτο!

Εννοείται ότι τα ψάρια που πιάνονται στο παραγάδι είναι περισσότερα και πολύ μεγαλύτερα από αυτά της συρτής. Η συρτή όμως είναι ξεκούραστο εργαλείο. Αντίθετα, ένα παραγάδι εκατό αγκίστρια με ζωντανό σημαίνει 24 ώρες ασταμάτητη δουλειά (κι ευχαρίστηση!). Γι' αυτό και θεωρώ ότι το παραγάδι είναι ο βασιλιάς του ψαρέματος. Ομως περί ορέξεως...

Για να βγάλει κανείς συναγρίδα από την ακτή υπάρχουν προαπαιτούμενα. Πρώτο και κυριότερο είναι να υπάρχει ο κατάλληλος βυθός μέσα σε απόσταση βολής. Τα υπόλοιπα είναι δευτερέυοντα και αφορούν τις αρματωσιές και τα δολώματα που θα χρησιμοποιήσουμε.

Συναγρίδες έχω βγάλει από την ακτή και αυτό γιατί έχω τη τύχη να έχω ψαρότοπο που έχει συναγρίδες σε σχετικά μικρή απόσταση. Μη φανταστείτε βέβαια ότι βγαίνουν καθε μέρα! Είναι σπάνια η χαρά να βλέπω συναγρίδα στην απόχη μου αλλά η πιθανότητα είναι τουλάχιστον υπαρκτή αι αφού η ελπίδα σβήνει τελευταία.... πάντα ελπίζω

Η πρώτη μου συναγρίδα είναι αυτή που θα θυμάμαι πάντα. Πιάστηκε μόνη της αφού άρπαξε το κοματάκι γαρίδας που είχα ρίξει για.... γόπες 8O Είχα πετονιά 20mm (σε καρουλάκι) με αγκιστράκι της "μύγας" (μπλέ, στραβό με μακρυ στέλεχος) και ένα μολυβάκι δαγκωτό. Νόμιζα ότι με βρήκε σαργός και ομολογώ ότι τα "χρειάστηκα" αφού ήμουν σε βράχια και η απόχη μου ήταν μαζί με το κασελάκι μου ..... πίσω από τα βράχια ("τι να τη κάνω την απόχη, γόπες ψαρεύω"). Έδωσα τη μάχη με το ψάρι για αρκετά λεπτά αφού με την 20άρα και το αγκιστράκι (αυτό που σπάει σχετικά εύκολα) δεν είχα πολλά περιθόρια αλλά και επειδή η μόνη ελπίδα που είχα για να το βγάλω ήταν αν το "έσκαγα". Αυτό και έγινε... όταν το πρωτοείδα μέσα στο νερό το πέρασα για τσιπούρα. Το έφερα εντελώς σκασμένο και το ξενέρωσα πολύ απαλά γιατί ήξερα ότι με το παραμικρό σπαρτάρισμα θα έσπαγε μάλλον η πετονιά και το ψάρι θα χανόταν μέσα στις τρύπες των βράχων απ' όπου ψάρευα. Μόλις το σήκωσα, πήδηξα γρήγορα στο πλάτωμα πίσω από τα βράχια όπου και το ψάρι ξαγκιστρώθηκε μόνο του (τότε μόνο συνειδητοποίησα ότι ήταν συναγρίδα). Ετσί μου έμεινε η απορία για το πως είχε αγκιστρωθεί και δεν μου έκοψε την 20άρα. Μη φανταστείτε κανένα τέρας βέβαια... λίγα γραμμάρια πάνω από 1200 ήταν.

Τώρα σχετικά με το ψάρεμα συναγρίδας από την ακτή. Πρώτα απ' όλα πρέπει όπως είπαμε να "κρατάει" ο τόπος συναγρίδες. Αυτό κατά κανόνα σημαίνει να έχει βαθιά νερά. Στην περιοχή που ψαρεύω έχει τέτοιο βυθό με μεγάλο βάθος αλλά έχει και συναγρίδες. Κάτι που το ανακάλυψα τυχαία όταν κάποια μέρα μου πήρε λίγα φρένα κάποιο ψάρι. Είχα δολώσει μονοδόλι. Περίμενα να ξαναπάρει αλλά τίποτα οπότε μάζεψα και βρήκα στο αγκίστρι μου... το κεφάλι ενός πετρογοβιού! Προφανώς ο γοβιός είχε πιαστεί στο μονοδόλι και είχε γίνει ο ίδιος δόλωμα για κάποιο μεγάλο. Ρίχνω γρήγορα με ψιλό καλάμι και αρματωσιά και σε λίγο (με δόλωμα ζωντανό γύλο) ξαναρίχνω στο βάθος που είχε ... θυσιαστεί ο πετρογοβιός. Μετά από λίγη ώρα, πάλι το ίδιο σκήνικό.... ένα καλό τράβηγμα και μετά σιγή. Αυτή τη φορά έβγαλά την.... ουρά του γύλου. Πάλι γύλο ζωντανό και πάλι μέσα. Την τρίτη αυτή φορά το ψάρι πιάστηκε και το έφερνα όταν έκοψε το παράμαλλο (fluorocarbon 28άρι).... Το κακό είχε τριτώσει :cry:

Η επόμενη αρματωσιά ήταν πιά αυτή που όφειλα να είχα βάλει εξ αρχής. Σύρμα με ένα σταθερό αγκίστι και ένα συρώμενο. Το πρώτο στη ράχη του γύλου και το 2ο κοντά στην ουρά.

Στην πρώτη ρίψη.... σκάλωσε και χάθηκε. Στην 2η έβγαλά ένα χταποδάκι που το επέστρεψα στη θάλασσα (έκλαιγε και ζητούσε τη μαμά του όπως όλα τα μωρά) και στην 3η απόπειρα (επιτέλους!) μου "έκατσε"

Μιά συναγρίδα σχεδόν 2 κιλά :lol:

Ήταν η πρώτη συναγρίδα που έβγαζα "σκόπιμα" και πολύ το χάρηκα. Έκτοτε έχω βγάλει και μερικές άλλες και πάντα με το ίδιο "σύστημα". Γύλο ζωντανό σε σύρμα με 1-2 αγκίστρια σε παράμαλλο fluorocarbon, μάνα 35άρα (1-2 φορές είχα και τη μοναδική μου 40άρα μπομπίνα) ενώ κάποια φορά είχα καλόγρια αντί για γύλο και μια άλλη φορά ένα γοπάκι.

Αυτά πάντα στην ίδια περιοχή με τα βαθιά νερά και πάντα με ζωντανό δόλωμα, πατωτά και με συρόμενο βαρίδι. Δεν είναι συχνό το φαινόμενο της συναγρίδας στην απόχη μου αλλά είναι εφικτό και όσες έχω βγάλει ήταν πάντα με τον τρόπο που περιγράφω. Φυσικά δεν είναι μόνο για συναγρίδες η αρματωσιά που αναφέρω και κατά διαστήματα στο ζωντανό βγαίνει κανένα φαγγρόπουλο ή ακόμα και κάποιο μουγγρί.

Από συζητήσεις και με άλλους που ψαρεύουν στην ίδια περιοχή προκύπτει ότι το καλύτερο ζωντανό δόλωμα είναι ο γύλος ενώ αποτελεσματικά είναι και οι καλογριές, οι γόπες, οι γοβιοί αλλά και τα σπαράκια. Αυτά είναι τα ζωντανά δολώματα που χρησιμομοιούμε εδώ στην περιοχή αλλά πιστεύω ότι θα δουλέψουν καλά και σε άλλες περιοχές. Πολύ καλά αλλά δύσκολα να βρεθούν είναι και τα (ζωντανά) μικρά καλαμαράκια ή οι μικρές σουπιές. Η ζωντανή αθερίνα επίσης αλλά δύσκολα να βρεθεί και ακόμα πιο δύσκολα να επιζήσει μετά την ρήψη.

Ξεφεύγοντας όμως από τα ζωντανά δολώματα μπορούμε κάλλιστα να ελπίζουμε και σε επιτυχίες και με σαρδέλλες, μάνες κτλ.

Νομιζω στο thalassa δεκεμβριου υπηρχε αρθρο για ψαρεμα στο λιμανι της καβαλας.ειδατε μηπως τι συναγριδες ειχε βγαλει ο τυπος?απιστευτο,αλλα εγινε επαναλαμβανομενα για 2 μερες.ΤΑ τερατα