Το catch and release είναι μια δραστηριοτητα που εφαρμοζεται ευρεως σε χωρες του εξωτερικου.Η απελευθερωση δεν ισχυει μονο για τα μικρα ψαρια ( τα οποια απαγορευονται αυστηρως ) αλλα και για ψαρια που αν τα πιαναμε στην Ελλαδα θα καναμε …γλεντι με κλαρινα.
Μια παραμετρος όμως που πρεπει να λαβουμε σοβαρα υποψιν είναι ότι σ’αυτές τις χωρες τα ψαρια μετριουνται με χιλιαδες κομματια ανα χιλιομετρο ποταμου.Ο πληθυσμος των ψαριων σε κάθε ποταμι εποπτευεται από μελετητες και ιχθυολογους ,το κρατος είναι παντα αρρωγος σε κάθε προσπαθεια φυλαξης,εμπλουτισμου και βελτιωσης ,οι τοπικοι συλλογοι συμβαλλουν σημαντικα και τελος,το πιο σημαντικο,το παρανομο ψαρεμα είναι τυπικα ανυπαρκτο.Ξεφευγοντας απ’αυτές τις ουτοπικες καταστασεις και γυρνωντας στην πραγματικοτητα της χωρας μας, θα τολμουσα να πω ότι το catch and release είναι εντελως ματαιο. Σε τι αραγε θα μπορουσε να ωφελησει η απελευθερωση μιας πεστροφας από έναν συνειδητοποιημενο flyfisherman όταν το ιδιο ποταμι καθημερινα βιαζεται από κάθε ειδους ασυνειδητου λαθροψαρα που το μονο του μελημα είναι να πιασει οσο το δυνατον περισσοτερα ψαρια για να τα πουλησει ακριβα(30 ευρο το κιλο) σε διαφορα ξενοδοχεια και εστιατορια της περιοχης που μαλιστα σε ορισμενες περιπτωσεις διαφημιζουν ξεδιαντροπα το παρανομο προιον της λαθροθηριας, η σε καποιους καλοθρεμμενους εκδρομεις που με τα τεραστια 4Χ4 «οργωνουν την ασφαλτο» των ορεινων περιοχων μας και χωρις καν να βρεξουν την σολα των παπουτσιων τους καταβροχθιζουν με μεγαλη ανεση τις παρανομα ακριβοπληρωμενες Fario. Πώς να γλυτωσει η πεστροφα που θα απελευθερωσω από τις ηλεκτρικες εκκενωσεις των εμπορων της ντροπης που ρημαζουν κάθε ειδος ζωης στο ποταμι? Η από τις τριαινες-πηρουνια των ψευτοψαροντουφεκαδων που εχουν υποβαθμισει ένα τοσο ωραιο και ενδιαφερον θαλασσιο σπορ σε εκτελεση μικροσκοπικων fario σε 50 cm βαθος νερου (σαν ιπποποταμοι σε ενυδρειο ) αναποδογυριζοντας με τεχνη τις πετρες –φωλιες,ψαχνοντας για το ανημπορο να αντιδρασει θηραμα και καταστρεφοντας συγχρονως τα κουκουλια με τις νυμφες των εντομων ,που είναι βασικη πηγη τροφης της πεστροφας .Κι όταν πεφτει η νυχτα, φαντασματα του ποταμου με τσουβαλια στους ωμους, κοπιαζουν για το ‘νυχτοκαματο’. Το ποταμι γεμιζει διχτυα που παγιδευουν την πεστροφα κατά την διαρκεια μιας πολύ σημαντικης για το ψαρι δραστηριοτητας .Τη νυχτερινη διατροφη που,όπως είναι γνωστο,είναι ο πιο συνηθισμενος τροπος διατροφης της μεγαλης και επιφυλακτικης πεστροφας. Τελος, οι πολυμηχανοι εκτελεστες ,γνωστες των συνηθειων της πεστροφας,τριβουν τα χερια τους όταν το ποταμι θολωσει.Γιατι με τα πεζοβολα μαζευουν όλα τα ψαρια που βγαινουν στις ακρες για να αναπνευσουν.Και οι αρχες αδιαφορουν,και οι υπευθυνοι κωφευουν ,και οι συλληφθεντες( υπαρχουν και καποιοι συνειδητοποιημενοι φυλακες ) δεν δικαζονται (βλεπε ‘πεσκεσια’).Κι αν καποιος ψαρας αντιδρασει , απειλειται με υλικες φθορες (αυτοκινητο ) μεχρι και σωματικες σε πολλες περιπτωσεις.
Ε λοιπον όχι ! Δε θα το απελευθερωσω το ψαρι. Προτιμω να καταληξει στο δικο μου το τηγανι παρα στην χοντρη κοιλια του φραγκατου τουριστα.Ξοδευω μια περιουσια για εξοπλισμο,ένα σωρο λεφτα για βενζινη,περπαταω στο ποταμι από τις 7 το πρωι ως τις 9 το βραδι (ένα ποταμι που πιανεις ένα ψαρι ανα χιλιομετρο ) για να καταληξω στην καλυτερη περιπτωση με μια τηγανια ψαρια. Δυστυχως δεν διαθετω την γενναιοτητα και το ψυχικο σθενος να γινω εγω ο Ρομπεν των ποταμων σ’έναν τοπο που ολοι αδιαφορουν…….