Ερώτηση Ψάρεμα Μπριάνας

Γνωρίζει κάποιος τον τρόπο ψαρέματος μπριάνας σε ποτάμια και λίμνες

Φίλε abdel,

είσαι τυχερός αν στο μέρος που ψαρεύεις υπάρχουν μπριάνες! Για ποιο μέρος μιλάς ;

Στα μέρη μου (επαρχία Τυρνάβου) τις ψαρεύω το φθινόπωρο, τώρα δεν υπάρχουν ακόμα.

Επειδή είναι λαίμαργο ψάρι, ό,τι κι αν του προσφέρεις και το τιμήσει, θα το αρπάξει με βία και θα κάνει δυνατό τράβηγμα. Προσωπικά χρησιμοποιώ λεπτή πετονιά, 0.20 mm και πιο μικρή πολλές φορές. Όταν ψαρεύω με σκουλήκι και φελό, δένω κάτω από το φελό ένα παράμαλο 0.5-1 μέτρο πετονιάς που χρησιμοποιώ για παράμαλο στο εγγλέζικο (Φ 0.18 ). Ο σκοπός είναι να είναι όσο το λιγότερο ορατή η πετονιά.

Πολλές φορές παρατηρώ πως ενώ τα ψάρια κολυμπούν προς το δόλωμα, βλέπουν την πετονιά, την κοιτούν για λίγο και γίνονται καπνός...

Ανάλογα με τα ρεύματα ή όχι μπορείς να βάλεις τα βαρίδιά σου στην μάνα για να ερματίσεις το φελό. Αγκίστρι χρησιμοποιώ μικρό και μαύρο μιας και τα σκουλήκια είναι καφετί χρώματος.

Όταν βρίσκω ακόμα ακρίδες ή άλλα έντομα το Φθινόπωρο, τις προτιμώ από τα σκουλήκια. Δόλωμα σε μικρό αγκίστρι, πέρασμα από την ουρά και έξω από το κεφάλι ώστε το σώμα να κρύβει το αγκίστρι και πέταγμα στο νερό χωρίς φελό και βαρίδια. Αν εντοπίσεις τα ψάρια και μπορείς να κρυφτείς καλά, ρίξε εκεί τα έντομα και θα μείνεις άναυδος με το αποτέλεσμα !

ΥΓ: Θεωρώ τη μπριάνα από τα πιο νόστιμα ψάρια του γλυκού νερού!

Ελπίζω να σε βοήθησα.
Γιώργος.

Φίλε abdel,
για πολλά χρόνια ψάρευα μπριάνες στον Αξιό ποταμό με πολύ καλά αποτελέσματα. Το ψάρεμα της είναι σχετικά εύκολο και θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω όσο καλύτερα γίνεται (για τον Αξιό ποταμό- συγνώμη αλλού δεν έχω δοκιμάσει).
Καταρχήν η περίοδος που μπορείς να ψαρέψεις τις μπριάνες (κατά τη γνώμη μου) είναι η θερινή περίοδος με καλύτερη εποχή τον Αύγουστο όπου και τα θηράματα είναι μεγαλύτερα και τά νερά είναι πεσμένα λόγω αρδεύσεων.
Η περιοχή του ποταμού που θα επιλέξεις πρέπει να έχει αμμουδερό βυθό γιατί η μπριάνα τρώει σαν τη μουρμούρα...σκαλίζει την άμμο.
Το δόλωμα που χρησιμοποιώ (από ντόπιους το έμαθα) είναι μικρά κομμάτια γραβιέρας κομμένα σε κύβους. Εγώ χρησιμοποίησα και γκούντα με άριστα αποτελέσματα. Η αρματωσιά είναι συνήθως διπλαράκι με τα αγκίστρια όσο το δυνατόν κοντύτερα στον πυθμένα. Το μέγεθός των αγκιστριών είναι συνήθως 0/3 - 0/4. Το χτύπημα της μπριάνας είναι αρκετά έντονο αλλά τα κεφάλια που κάνει δεν είναι ιδιαίτερα δυνατά, εκτός από τα τελευταία ΄στα οποία θα πρέπει να έχεις υπομονή και ρυθμισμένα φρένα. Αν είναι πάνω από κιλό θα σου δώσει αρκετές συγκινήσεις αφού και το ρεύμα του ποταμού κάνει το λεβάρισμα πιο δύσκολο. Αν είσαι από Β. Ελλάδα και κοντά στον Αξιό σου προτείνω την Αξιούπολη Κιλκίς - μετά την γέφυρα αριστερά στα 2 χλμ. περίπου-. Εμένα πάντως ποτέ δεν με άφησε παραπονεμένο από ψάρια η περιοχή και κρατάει μεγάλα κομμάτια. Καλύτερες ώρες από το χάραμα μέχρι το μεσημέρι και από τις 17.00 μέχρι τις 20.30. Μετά βγαίνουν οι γουλιανοί και εξαφανίζονται.
Ελπίζω να βοήθησα
¶ντε και Καλές γαλότσες
Ανδρέας

Φίλοι μου σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις . Το μέρος που θα ψαρέψω είναι σε ορεινά ποτάμια του νομού Γρεβενών καθώς και στη Λίμνη Μετσόβου (πιο σπάνια) όπου και πηγαίνω για ψάρεμα πέστροφας και θα ήθελα να δοκιμάσω και το ψάρεμα τις μπριάνας

απο Λαμια μερια εχει πουθενα μπριανες?

Πληροφοριακά να σημειώσω ότι μπριάνες υπάρχουν στον Αλιάκμωνα. Εμείς τις ψαρεύουμε στην Παναγιά Γρεβενών, λόγω ότι από εκεί είναι ο πεθερός μου αλλά πρέπει να υπάρχουν κι αλλού στον Αλιάκμωνα.
Φίλιππος-Κοζάνη

Filoi mou Xairomai pou anafereste se afto to nostimo psari (kai xoris polla kokala). Simfono me ton filo mas parapano oti einai to poio poio nostimo potamisio psari.H katagogi mou einai apo tin Deskati Grevenon kai ta Kalokairia otan pigaino psarevo apokloistika Mprianes.
Se mikrous parapotamous xomenous mesa stin plousia vlastisi ekei tis vriskoume mazi me tis Karavides.
Edo na po apo 12 xronon psarevo Mprianes me ta xeria.
Einai enas entiposiakos tropos alla kai taftoxrona ligo epikindinos (Nerofida,Kavouria,megales Karavides,kai Oxies???)
Ektos apo tin Oxia olla ta alla ta vrisko akindina,alla perneis mia dosi tromaras an sou ktipisei ta xeria kati apo afta.
Loipon ekei pou ta nera einai rixa kseroume oti oi megales Mprianes einai mesa stis petres kai dio tria atoma kloinoume oles tis tripes tis petras me ta xeria mas me sinepeia na tis eglovisoume kai na tis vgaloume ekso .
Mporei mia tripa na krataei mexri kai 2 kila Mprianes (posotita)
Fisika o tropos einai poli evtiposiakos giati ginete omadika kai exei aftono gelio an anti gia Psaria petakseis ekso(safton pou ta mazevei) ena megalo Nerofido??? :lol:
Tora sta poly vatheia nera xrisimopoioume kalami i mia apli petonia me varidiaki kai doloma skouliki pou to vriskoume pantou an skapsoume ligo ston koipo mas.

Afta loipon kai efxomai se olous na einai kala ,kai kales??

Ksexasa na rotiso an kapoios gnorizei gia to psarema tis TOURNAS kai an uparxei kapou afto konta sta Grevena ,ston Aliakmona ,stin limni ton Servion ,stin limni Plastira i telos panton pou tha vro na psarepso afto to psari kai an kapoios gnorizei gia ton tropo tou psarematos tou .

Pistevo na ta poume sintoma

Filika apo Germania NIKOS

Όντως πολύ διασκεδαστικός ο τρόπος που περιέγραψε ο Νίκος, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι έχει από κάτω.
Παλιότερα στο χωριό μου (Πεύκη Καλαμπάκας), τα καλοκαίρια, όταν μαζευόταν πολλά άτομα, πηγαίνανε στις πηγές του Πηνειού και σε συγκεκριμένο σημείο που το ποτάμι έκανε διχάλα, έφραζαν με πέτρες την μια διακλάδωση και γυρίζαν όλο το νερό από την άλλη. Μετά ακολουθούσαν την κοίτη και έβγαζαν αρκετά ψάρια με τα χέρια, μιας και ήταν πολύ εύκολο να τα πιάσουν στο λιγοστό νερό που είχε απομείνει.

1) Αν και ξεφεύγω από το θέμα του topic επιτρέψτε μου να αναφέρω στον φίλο τον Δεσκατιώτη - άλλωστε θα το ξέρει κι ο ίδιος - ότι όταν στον Αλιάκμωνα πέφτει η στάθμη, πάνε κάποιοι μάγκες (από Παλιουριά και όχι μόνο) με δίχτυα και πιάνει ο ένας από την μία πλευρά κι ο άλλος από την άλλη και παίρνουν ότι κυκλοφορεί μέσα στο ποτάμι. Ευτυχώς που υπάρχουν και δυσκολοπρόσιτα σημεία και μένει κανένα ψάρι...
2) Για τούρνες ξέρω σίγουρα πως υπάρχουν - και πολλές - στην λίμνη Ζάζαρη στο Λιμνοχώρι Φλώρινας. Στην ίδια περιοχή υπάρχουν άλλες 4 λίμνες (Βεγορίτιδα, Χειμαδίτιδα, Πετρών και Φράγματος Περδίκκα) έτσι αν κάποιος θέλει να ψαρέψει έχει πολλές επιλογές.
Φίλιππος-Κοζάνη

Θα συμφωνήσω με τον Δεσκατιότη ότι το ψάρεμα με αυτόν τον τρόπο είναι πολύ συναρπαστικό. Ένας άλλος τρόπος που ψαρεύαμε τις μπριάνες ήτανε με απόχη, την λεγόμενη μπόχα στην τοπική ονομασία. Το καλοκαιράκι με τα νερά των ποταμών (όπως Τιταρίσιος , Ελασσονίτης κλπ) χαμηλά, ¨κλείναμε¨ τις στενές κοίτες και στήναμε τις μπόχες οι οποίες είναι στην ουσία δίχτυα πλάτους 1-2 μέτρων που στηρίζονται σε 2 ξύλα μήκους 1.5-2 μέτρων. Ο ένας κρατούσε κλειστό το μέρος με την απόχη ενώ οι άλλοι τρομάζανε τα ψάρια κατά την κατεύθυνση του νερού. Πολλές φορές βάζαμε μια απόχη κόντρα στο ρεύμα όταν ψαχουλεύαμε κάτω από πέτρες ή ρίζες από παραποτάμια δένδρα για να πιάσουμε τα τρομαγμένα.

Σε περιπτώσεις με πολύ πεσμένα και σχεδόν στάσιμα νερά χρησιμοποιούσαμε και το τέχνασμα με το φλόμο. Το φλόμο είναι ένα φυτό που μέσα του έχει μια γαλακτώδη ουσία η οποία έχει το χαρακτηριστικό ότι ναρκώνει τα ψάρια. Οπότε κλείναμε μια μεγάλη μπάρα με νερό και χτυπούσαμε το φυτό ανάμεσα από 2 πέτρες. Σε λίγα λεπτά όλα τα ψάρια ανέβαιναν στην επιφάνεια και είτε με τα χέρια, είτε με την απόχη τα μαζεύαμε.

Όταν τα νερά ήτανε τρεχούμενα τις ψαρεύαμε και με άλλον τρόπο. Παίρναμε μια καρφίτσα και κόβαμε το κεφαλάκι οπότε μένανε περίπου 2 πόντοι. Την καρφίτσα την στραβώναμε στην μέση και έπαιρνε μια ελαφρώς καμπυλωτή μορφή. Παίρναμε μετά έναν σπάγκο και τυλίγαμε την καρφίτσα ώστε να φαίνονται μόνο 2-3 χιλιοστά μετάλλου από τις 2 άκρες. Κάναμε έναν κόμπο και να το αυτοσχέδιο αγκίστρι. Το δολώναμε με γαιοσκώληκα και στην ουσία η βελόνα ήτανε στην ευθεία με το σκουλήκι και τον σπάγκο που έπαιζε τον ρόλο του παράμαλλου. Ρίχναμε 4-5 τέτοια μέσα στο ρέμα και περιμέναμε. Μετά από λίγη ώρα βγάζαμε τα πρώτα μας ψαράκια. Η λογική είναι ότι το ψάρι άρπαζε το σκουλήκι και την ώρα που τραβούσε άνοιγε η βελόνα κάθετα στο παράμαλλο κάνοντας ένα Τ στο στόμα του ψαριού.

Τέλος ας μην ξεχάσουμε και το ξυλοσίδερο το οποίο ήτανε ένας τύπος καμακιού αλλά με κάτι σαν (οδοντωτή ή μη) σπάτουλα μπροστά με μήκος 3-4 μέτρα. Το πετούσαμε σε μεγάλα κοπάδια ψαριών και συνήθως τα μαζεύαμε στα 2. :lol: :lol:

Αυτά όμως πολλά πολλά χρόνια πριν στην ηλικία των 8-10 χρονών (τώρα είμαι 33) και με την βοήθεια των ξαδέλφων μου Πασχάλη και Γιώργου (καλά να είναι εκεί που είναι). Τώρα τα όμορφα και καθαρά ρεματάκια μετατράπηκαν σε μόνιμους ξηριάδες ενώ απ’ ότι ακούω οι μπριάνες ή είναι άφαντες στα εδώ μέρη ή είναι γεμάτες σκουλίκια. :cry: :cry: