Ερώτηση Πόσο μας στοιχίζει το ψάρεμα με ένα καλάμι;

zarganass έγραψε: Ένα επίσης αρχαίο Κινέζικο (ορίτζιναλ) ρητό λέει :

Αν θες να ταϊσεις έναν πεινασμένο δώστου ένα ψάρι.
Αν θες να μην ξαναπεινάσει μάθε του να ψαρεύει.

Τελικά αυτοί οι Κινέζοι έχουν κόλλημα με το ψάρεμα....μήπως να τους κάνουμε μέλη του site??

Μα είναι ήδη μέλη του site ... :wink:

Για όλα τα άλλα υπάρχει η mastercard….

Ας σοβαρευτούμε .....,

Αν και η ερώτηση που θα μου ταίριαζε είναι:
Πόσο θα θέλαμε να μας στοιχίζει το ψάρεμα με ένα καλάμι ?

Και η απάντηση:

Εξαρτάτε από τους εαυτούς μας, από την αντίληψη των πραγμάτων...., αν κάτι τέτοιο δεν ισχύει ....τότε ας προσέχαμε ....

:wink: Οσο ενα καλο φαγοποτι στο \ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ//.

Το θέμα του κόστους είναι για τον καθένα τόσο προσωπικό όσο και η οποιαδήποτε άλλη διασκέδαση επιλέξει να κάνει. Δεν υπάρχει ακριβό και φθηνό.
Μπορείς για παράδειγμα να πάς για φαγητό σε ταβέρνα και μπορείς να πάς σε ένα πανάκριβο Γαλλικό εστιατόριο. Είναι θέμα επιλογών. Μπορείς λοιπόν να έχεις ένα καλάμι φτηνό με ανάλογο μηνανισμό, με φτηνές πετονιές, βαρίδια και παρελκόμενα, μπορείς όμως να έχεις καλάμια εξειδικευμένα με μηχανισμούς και αναλώσιμα high tech. Η θάλασσα όμως που δεν γνωρίζει τις τιμές των προϊόντων δεν πρόκειται να παρεξηγήσει κανέναν, ούτε να κάνει διακρίσεις. Ψαράκια θα πάρεις ακόμα και με πεταχτάρια και πεταλίδες. Το όλο θέμα είναι τι είδους διασκέδαση προτιμάς όταν επισκέπτεσαι τη θάλασσα. Θέλεις να κάνεις αθλητικό ψάρεμα, ψυχαγωγικό ή μήπως
επαγγελματικό με την έννοια της ποσότητας αλιευμάτων??
Όταν ο καθένας μας λοιπόν απαντήσει σε αυτό το θεμελιώδες ερώτημα, ταυτόχρονα αξιολογεί ανάλογα και το αντίτιμο.

Ανδρέας

NucDoc έγραψε:

paschal_s έγραψε: Δολώματα και κόστος.....Αχ Βαχχχ. Ίσως θα μπορούσε κάποιος να γράψει μερικούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε (όσοι έχουμε χρόνο και όταν έχουμε χρόνο) να βγάλουμε δολώματα......έτσι για το συμπλήρωμα και το γαμ**το!!!!

Φίλε Πασχάλη,

Θα σου πω για ένα δόλωμα το οποίο είναι αντικειμενικά από τα καλύτερα που υπάρχουν και το οποίο δεν είναι άλλο από την ζωντανή γαρίδα.

Ο τρόπος που την μαζέυω είναι αυτός που μου είχαν δείξει οι δικοί μου μεντορες όταν άρχισα να ψαρεύω και που δεν είναι άλλος από τον λεγόμενο "γαριδολόγο".

Αγοράζουμε μια απόχη παιδική από αυτές με το δίχτυ πολύ ψιλό (σαν τούλι) ή αλλιώς αγοράζουμε/βρίσκουμε ένα κομμάτι τούλι και φτιάχνουμε νόνοι μας την "απόχη". Στερεώνουμε στο στεφάνι της απόχης μας ένα οριζόντιο κομμάτι από καλάμι (ή ότι άλλο βολεύει) ώστε να σχηματίζεται ένα "Θ" με το καλάμι να χωρίζει το στεφάνι στα δύο.

Πάνω στο καλαμάκι αυτό δένουμε μια σαρδέλλα (παραδοσιακά ένα κομμάτι ρέγγα) και μετά το τυλίγουμε με λίγο τούλι.

Στραβώνουμε το στεφάνι ώστε να είναι σε γωνία 90μοιρών με τη λαβή της απόχης και βυθίζουμε την απόχη ανάμεσα σε βράχια (δεν χρειάζεται να είναι πολύ βαθιά).

Η σαρδέλλα λειτουργεί σαν μαλάγρα και μαζεύονται οι γαρίδες οι οποίες όμως δυσκολεύονται να την φάνε αφού είναι τυλιγμένη στο τούλι.

Κατά χρονικά διαστήματα κοιτάμε να δούμε τι έχει μαζέψει η σαρδέλλα και αν δουμε ότι έχουν μαζευτει αρκετές γαρίδες τότε βγάζουμε απότομα την απόχη απο το νερό και όπως αυτή ανεβαίνει οι γαρίδες βρίσκονται .... στον πάτο της απόχης.

Βάζουμε τις γαρίδες σε ένα δοχείο (με πολλές μικρές τρύπες) και το ρίχνουμε στη θάλασσα κοντά μας (προφανώς δεμένο). Το νερο κυκλοφορεί μέσα από τις τρύπες και οι γαρίδες μένουν ζωντανές.

Μερικοί θυμάμαι χρησιμοποιούσαν τσουβάλι αντί για τούλι. Παρακάτω παραθέτω ένα σκίτσο για να γίνουν πιο κατανοητά αυτά που λέω.

Κώστα επειδή η γαρίδα κατά την γνώμη μου είναι το Νο1 δόλωμα (τουλάχιστον για την Κύπρο , όπου τα ψάρια δεν αναγνωρίζουν τα σκουλήκια) 8O :lol: , νομίζω ότι η τεχνική σου θα μου λύσει τα χέρια.
Μου μένει μόνο να αγοράσω μια παιδική απόχη, γιατί αν αντιληφθεί η κόρη μου η μεγάλη ότι της στράβωσα το στεφάνι , την πάτησα....... :lol: :lol: :lol:

lalouk έγραψε: Κώστα επειδή η γαρίδα κατά την γνώμη μου είναι το Νο1 δόλωμα (τουλάχιστον για την Κύπρο , όπου τα ψάρια δεν αναγνωρίζουν τα σκουλήκια) 8O :lol: , νομίζω ότι η τεχνική σου θα μου λύσει τα χέρια.
Μου μένει μόνο να αγοράσω μια παιδική απόχη, γιατί αν αντιληφθεί η κόρη μου η μεγάλη ότι της στράβωσα το στεφάνι , την πάτησα....... :lol: :lol: :lol:

Νικόλα συμφωνώ ότι η γαρίδα (και δη η ζωντανή) είναι εξαιρετικό δόλωμα. Το πρόβλημα με την απόχη το αντιμετώπισα κι εγώ με τη δικιά μου κόρη. Μόλις όμως είδε τις γαρίδες είχα πιο σοβαρό πρόβλημα... μου πήρε την απόχη για να βγάλει η ίδια γαρίδες και δεν μου την έδινε με τίποτα. μόνο που ήταν λίγο δύσκολο να τις πετύχει (είναι μόνο 5 ετών) :wink:

Αναγκάστικα να αγοράσω άλλη απόχη για να κάνω τη δουλειά μου

Τώρα είμαστε και οι δύο ευχαριστημένοι - αν και η μικρή τσακώνεται τώρα με τον αδελφό της για το ποιός θα πιάσει γαρίδες με την δικιά της απόχη. Εγώ πρότεινα να πάρω και για τον γίο μου μια απόχη αλλά έφαγα βέτο από τη σύζηγο οπότε τώρα αναλαμβάνει η σύζηγος να τους χωρίζει όταν γίνεται "μάχη" :lol:

Κώστα ευτυχώς η μεγάλη μου η κόρη είναι 7 ετών και η μικρή μου 1 1/2 , άρα ακόμη δεν έχω το πρόβλημα για το ποιά απο τις δύο θα είναι ο χειριστής του Γαριδολόγου. :lol: :lol:


Όσο για τον ρόλο του διαιτητή.....τον αφήνω και εγώ στην σύζυγο........ :lol: :lol: :lol: